บ้านเช่าใจกลางเมืองราคาเดือนละ 1,000 บาท มีข้อแม้คือห้ามเปิดประตูห้องในสุดที่ล็อคกุญแจไว้ และก่อนย้ายเข้า ยายเจ้าของบ้านยังบอกอีกว่า “ถ้าอยู่ไม่ครบ กูไม่คืนเงินประกันนะโว้ย!” และนั่นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องหลอนในครั้งนี้!

อังคารคลุมโปง RECAP

บ้านเช่าใจกลางเมืองราคาเดือนละ 1,000 บาท มีข้อแม้คือห้ามเปิดประตูห้องในสุดที่ล็อคกุญแจไว้ และก่อนย้ายเข้า ยายเจ้าของบ้านยังบอกอีกว่า “ถ้าอยู่ไม่ครบ กูไม่คืนเงินประกันนะโว้ย!” และนั่นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องหลอนในครั้งนี้!

29 ก.ย. 2023

       เมื่อตัดสินใจเช่าบ้านใจกลางเมืองในราคาถูก แถมยังได้รับคำเตือนชวนหลอนจากยายเจ้าของบ้านอีก งานนี้จะเจออะไรในบ้านหลังนี้บ้าง รายการ ‘อังคารคลุมโปง X’ (26 ก.ย. 2566) จะพาทุกคนหลอนไปกับ ‘คุณอ๊อฟ คนเห็นผี’, ‘ดีเจแนน’ และ ‘ดีเจเจ็ม’ เรื่องราวที่คุณอ๊อฟไปประสบพบเจอเป็นมาจะเป็นอย่างไรนั้น ไปอ่านกันเลย!

       เรื่องนี้เป็นประสบการณ์ของญาติคุณอ๊อฟ เริ่มจากเขาอยู่กับครอบครัวใหญ่ มีพี่สาว3 คน พี่สาวต่างก็มีแฟนกันหมด จึงคิดว่าจะแยกตัวออกมาเช่าบ้านด้วยกัน และก็มีคนแนะนำบ้านมาให้ลองไปติดต่อดู เหล่าพี่น้องจึงไปดูบ้านตามคำแนะนำ บ้านที่ไปดูคือบ้านไม้ใหญ่สองชั้น มองไปก็เห็นว่ามีคุณยายกวาดพื้นอยู่ข้างล่าง หนึ่งในพี่สาวของคุณอ๊อฟจึงเดินไปถามว่า “ขอโทษนะคะ จะมาเช่าบ้าน” จากนั้นก็ได้รายละเอียดค่าเช่าบ้านจากคุณยาย เช่าเพียงเดือนละ 1,000 บาท มัดจำอีก 3,000 บาท ได้ยินดังนั้นก็ตัดสินใจตกลงเช่าบ้านตอนนั้นทันที จากนั้นคุณยายก็พูดกลับมาว่า “ถ้าอยู่ไม่ครบ กูไม่คืนเงินประกันนะโว้ย” แต่ทุกคนก็ไม่คิดอะไร จนกระทั่งวันที่ต้องย้ายเข้าไป คุณยายก็ให้กุญแจมาพร้อมกับบอกว่า “ห้องในสุด ที่ล็อคกุญแจไว้ เป็นห้องของเจ้าของบ้าน ห้ามไปเปิด ห้ามไปยุ่งกับมัน” ซึ่งทุกคนก็คิดว่าในเมื่อเช่าทั้งหลังแล้วมันก็ต้องเป็นของเราทั้งหมด แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรต่อ และคิดต่อว่าคงเป็นที่เก็บของ บ้านหลังนี้อาจจะมีเจ้าของที่ไปอยู่ต่างประเทศ หลังจากนั้นทุกคนก็ย้ายเข้ามาในบ้านหลังนี้ ซึ่งจะแบ่งห้องเป็นพี่สาวทั้งสามและแฟนอยู่ชั้นบน ญาติคนอื่นและคุณอ๊อฟจะนอนชั้นล่าง

       หลังจากที่ย้ายเข้ามาอยู่ได้สักพัก คุณอ๊อฟเริ่มรู้สึกว่า มีเงาสีขาว ๆ เหมือนกลุ่มควัน แอบมองคุณอ๊อฟอยู่ตลอด แต่พอหันไปก็ไม่มีอะไร แต่พออยู่ไปนาน ๆ คุณอ๊อฟก็รู้สึกว่า ‘บ้านหลังนี้ต้องมีอะไรแน่นอน’ จึงไปบอกพี่คนโต แต่พี่คนโตก็บอกว่าคิดมากไปเอง จนกระทั่งวันหนึ่ง ทุกคนไปต่างจังหวัดกันหมด เหลือแค่แฟนของพี่คนโตอยู่คนเดียว ซึ่งห้องของเขาจะอยู่ตรงข้ามกับห้องที่ล็อคกุญแจ พอตกดึกเขาก็ได้ยินเสียงเหมือนเป็นเสียงเคาะฝาบ้านรอบ ๆ ข้างนอก แต่ก็คิดว่าคงเป็นกิ่งไม้ พอนอนไปสักพัก ก็รู้สึกร้อนจนเหงื่อออกมาก พอมองไปที่พัดลมปลายเท้าก็รู้สึกว่ามีหมอกกลุ่มควันดำ ๆ เขาคิดว่าพัดลมไหม้ จึงลุกขึ้นมาดู ปรากฏว่าทุกอย่างยังปกติเหมือนเดิม และกลุ่มควันนั้นได้หายไปแล้ว จึงตัดสินใจหลับต่อ แต่รอบนี้เสียงมันดังขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งเสียงรอบนอกและตัวพัดลมก็มีเสียง แป๊ก! เหมือนเป็นเสียงกดพัดลม ตอนนั้นก็คิดว่าเขาอยู่คนเดียว ถ้าเขาไม่กดแล้วใครจะกด จึงคิดว่าเป็นขโมย เขาจึงลุกขึ้นมา แล้วสิ่งที่เห็นก็ทำให้เขาช็อกมาก! เพราะมันคือเงาสีขาว ๆ เป็นกลุ่มควัน นั่งเอามือจิ้มปุ่มพัดลมอยู่ ดัง แป๊ก แป๊ก แป๊ก เหตุการณ์นั้นทำให้เขาตัดสินใจวิ่งออกจากบ้านไปหน้าปากซอยเพราะเป็นจุดที่สว่างที่สุด จนถึงเวลาตี 4 จึงกลับไปที่บ้าน

       หลังจากวันนั้นผ่านไปประมาณ 2 อาทิตย์ อยู่ดี ๆ ก็เกิดลมพัดแบบแปลก ๆ และมีเสียงแปลก ๆ เกิดขึ้นเหมือนเสียงของเล็บขูดผนังไม้ ทุกคนก็คิดว่าเป็นกิ่งไม้ แต่น้องของคุณอ๊อฟพูดขึ้นมาว่า “กิ่งไม้บ้าอะไรล่ะ ต้นไม้บ้านเรายังไม่มีเลยซักต้น” เมื่อทุกคนคิดได้ดังนั้น ก็คิดกันว่าจะทำอย่างไรกันต่อดี จึงตัดสินใจแยกกันไปนอนชั้นบนกับพี่ ๆ ตัวคุณอ๊อฟได้ไปนอนกับพี่คนโต ซึ่งก่อนที่คุณอ๊อฟจะเข้าห้องไป ได้เห็นห้องตรงข้ามที่ล็อคกุญแจอยู่ แต่ว่าในตอนนั้น กุญแจมันได้หายไป! แต่คุณอ๊อฟก็ไม่ได้คิดอะไรจึงเข้าห้องของพี่สาวคนโตไป แล้วคุยกับพี่สาวว่า “มันไม่มีกุญแจแล้วนะ ใครเปิดห้องหรือเปล่า เดี๋ยวคุณยายก็ว่าเอา” พี่สาวจึงตอบกลับมาว่า “มันไม่มีใครเปิด ใครจะเปิดไม่มีลูกกุญแจ” แต่ตัวของแฟนพี่สาวพูดออกมาว่า “ไม่มีลูกได้ไง วันนั้นผมยังเห็นคุณเปิดอยู่เลย!” เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนจึงพากันออกไปดูที่ประตู คนที่อยู่ห้องอื่น ๆ ก็พากันออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น

       แต่สิ่งที่ทุกคนเห็นเหมือนกันคือตัวแม่กุญแจ ดังแกร๊กขึ้นมา ซึ่งมันปลดล็อคเอง! ทุกคนอึ้งแต่ก็คิดว่า มันคงเก่าสลักเลยปลดเอง แล้วตัวของแฟนพี่สาวคนโตก็เป็นคนเปิดประตูเข้าไป ข้างในที่เห็นคือเป็นห้องไม้ มีหยากไย่ มีฝุ่นเยอะ มีโต๊ะสี่เหลี่ยมสูงจากพื้นเล็กน้อย มีผ้าคลุมกล่องปริศนา และผนังจะมีรูปอยู่ 3 ใบ แต่ฝุ่นเยอะมากจนทำให้ไม่เห็นว่าเป็นรูปอะไร ด้วยความสงสัยทำให้เขาไม่ฟังคำเตือนของทุกคนว่าอย่าไปยุ่ง เขาจึงเปิดผ้าออก ซึ่งปรากฏว่าสิ่งที่ผ้าคลุมอยู่คือหีบใบใหญ่ใบหนึ่ง มีเงินวางอยู่ในหีบ 4,000 บาท บนห่อผ้าขาว! เงิน 4,000 บาท นั้นเท่ากับเงินที่จ่ายค่าเช่าไป จากนั้นพี่สาวคนเล็กหันไปทางขวามือ ก็เจอคุณยายคนที่กวาดพื้นนั่งกอดเข่าอยู่ในห้องกำลังกอดรูปอยู่! จากนั้นก็ค่อย ๆ ลดรูปลง และแสยะยิ้มกว้างขึ้นเรื่อย ๆ นั่นทำให้พี่สาวคนเล็กกรี๊ดออกมา! ทุกคนจึงหันไปมอง แล้วทุกคนก็เห็นคุณยายเหมือนกันหมด! ทุกคนก็คิดว่า คุณยายเข้ามาอยู่ในนี้ได้อย่างไร ในเมื่อปล่อยเช่าแล้ว หรือว่าคุณยายนอนอยู่ในนี้ตั้งแต่แรกแล้ว จึงไม่ให้เราเข้ามายุ่ง ทุกคนก็พยายามถามคุณยาย แต่คุณยายก็ไม่ได้พูดอะไร แล้วหยิบรูปขึ้นมาค่อย ๆ ปัดเช็ดรูปให้สะอาดจนเห็นภาพชัดขึ้น..

       ปรากฏว่านั่นเป็นรูปของตัวคุณยายเอง! ในรูปเขียนว่า ชาตะ-มรณะ ทำให้ทุกคนตกใจวิ่งกันไปคนละทิศคนละทาง หลังจากนั้นทุกคนก็มาคิดย้อนคำของคุณยายที่บอกว่า “ถ้าอยู่ไม่ครบ กูไม่คืนเงินประกันนะโว้ย” ทุกคนก็กลับไปซักถามกับพี่คนโตว่า “คนที่รู้จักอ่ะ ไหนบอกว่ามีบ้านเช่าที่มันปลอดภัยไงวะ” พี่คนโตจึงไปคุยกับคนที่แนะนำบ้านเช่า สรุปว่า บ้านที่เขาบอกนั้นให้เข้าซอยกลาง แต่ที่ทุกคนเข้าไปคือเข้าซอยซ้ายมือสุด สรุปคือทุกคนไปผิดหลัง เมื่อไปสอบถามคนระแวกแถวนั้นก็ได้ความมาว่า บ้านหลังนี้เป็นบ้านของคุณยายที่มีนิสัยงกมาก ขนาดที่ว่าพระมาบิณฑบาตก็ว่าพระ ทำให้ชาวบ้านทนไม่ได้ก็ย้ายออก จนเหลือบ้านคุณยายหลังเดียว นอกนั้นก็ไม่มีข้อมูลอะไรเพิ่มเติมอีกเลย.

(เป็นความเชื่อส่วนบุคคล โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)

รับฟังเรื่องเต็ม ๆ ได้ที่

related อังคารคลุมโปง RECAP

เรื่องเล่าจากคุณหมอบอม ‘ค่ายหมอ ณ รีสอร์ทหลอน’ l อังคารคลุมโปง X คุณหมอบอม [13 ต.ค.69]

18 ต.ค. 2026

เรื่องเล่าจากคุณหมอบอม ‘ค่ายหมอ ณ รีสอร์ทหลอน’ l อังคารคลุมโปง X คุณหมอบอม [13 ต.ค.69]

พักค้างคืนในรีสอร์ทตกลางดอย กับบ้านพักทรงเรือนไทยเก่าที่รายล้อมด้วยป่าทึบ จู่ ๆ กลางดึกกลับเจอเตียงสั่นราวกับมีใครกำลังนั่งขย่มอยู่ปลายเท้า ตามมาด้วยสัมผัสของ “มือปริศนา” เเละเงาผู้หญิงที่ยืนจ้องอยู่หลังม่าน! หรือว่าบ้านเรือนไทยหลังนี้จะมีบางสิ่งซ่อนอยู่ และคืนนั้นเขาไม่ได้อยู่ในห้องเพียง 2 คนตั้งแต่แรก…?!เรื่องราวจะเป็นอย่างไร สามารถติดตามได้ใน ‘อังคารคลุมโปง X คุณหมอบอม [13 ต.ค. 2569]’ ไปพร้อมกับ ‘ดีเจเเนน’ และ ‘ดีเจโซเซฟ’ กับเรื่องราวที่มีชื่อว่า ‘ค่ายหมอ ณ รีสอร์ทหลอน’ ‘คุณหมอบอม’ ได้ถ่ายทอดประสบการณ์สยองขวัญที่ตนเองยืนยันว่าเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง ระหว่างเดินทางไปเข้าค่ายของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ซึ่งครั้งนั้นไม่เพียงแต่ทำให้คุณหมอบอมต้องเผชิญกับเหตุการณ์ชวนขนหัวลุกตลอดทั้งคืน แต่ยังทิ้งความสงสัยเอาไว้จนถึงทุกวันนี้ว่า สิ่งที่พบเจอในคืนนั้นคืออะไรกันแน่คุณหมอบอมเริ่มต้นเล่าว่า เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นระหว่างเข้าร่วม ‘ค่ายนพลักษณ์’ ซึ่งเป็นค่ายที่จัดขึ้นสำหรับนักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่ 4 ของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้นักศึกษาได้เรียนรู้ และทำความเข้าใจลักษณะนิสัยของตนเอง และเพื่อนร่วมคณะผ่านกิจกรรมละลายพฤติกรรม และการทำความรู้จักกันให้มากยิ่งขึ้นในการเข้าค่ายครั้งนั้น ทางคณะได้พานักศึกษาเดินทางไปยังรีสอร์ทแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งตั้งอยู่ท่ามกลางภูเขา และดอยที่ทอดตัวกว้างใหญ่โดยรอบ โดยคณะเดินทางไปถึงรีสอร์ทในเวลาประมาณ 13.00 น. และเริ่มเข้าพักตามโซนที่ทางรีสอร์ทจัดเตรียมไว้สำหรับที่พักของรีสอร์ทแห่งนี้ มีการแบ่งพื้นที่ออกเป็นหลายโซน โดยโซนที่คุณหมอบอมเข้าพักเป็นบ้านเรือนไทยที่สร้างด้วยไม้ ส่วนฝั่งนักศึกษาหญิงจะพักอยู่ในอาคารใหม่สไตล์โมเดิร์นที่ตั้งอยู่ตรงข้ามกัน ขณะที่นักศึกษาชายจะพักอยู่ในเรือนไทยดังกล่าว คุณหมอบอมได้เข้าพักร่วมกับคุณหมอภูมิ เพื่อนสนิทที่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย ก่อนจะสอบเข้ามาเรียนแพทย์ด้วยกัน โดยห้องพักของทั้งคู่อยู่บนชั้น 4 ของเรือนไทย ซึ่งบรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นอายของบ้านไม้แบบล้านนา ทั้งพื้นไม้ ผนังไม้ และงานแกะสลักลวดลายต่าง ๆ ที่ประดับอยู่ภายในห้องด้วยความที่คุณหมอบอมเป็นคนชอบสำรวจสถานที่ เมื่อเข้าไปในห้องจึงได้เดินสำรวจบริเวณต่าง ๆ ก่อนจะสังเกตเห็นผ้าม่านที่สามารถเปิดออกไปชมวิวด้านหลังของอาคารได้ แต่ภาพที่ปรากฏกลับไม่ได้ทำให้รู้สึกผ่อนคลายอย่างที่ควรจะเป็น เพราะด้านหลังเรือนไทยเป็นป่าทึบที่ให้บรรยากาศวังเวง มีเพียงเสียงจิ้งหรีดดังแว่วอยู่ท่ามกลางความเงียบนอกจากนี้ คุณหมอบอมยังสังเกตเห็นอาคารอีกหลังหนึ่งที่อยู่บริเวณด้านหลัง ซึ่งเป็นอาคารที่ยังสร้างไม่เสร็จ และมีป้ายลักษณะคล้ายสติกเกอร์ห้ามเข้า ติดอยู่บริเวณที่ดูคล้ายกับจุดเกิดเหตุฆาตกรรม ภาพดังกล่าวทำให้คุณหมอบอมเริ่มรู้สึกเอะใจและไม่สบายใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก สิ่งที่ชวนให้สงสัยยิ่งไปกว่านั้น คือบริเวณใกล้ประตูที่ออกไปยังระเบียง มีประตูบานหนึ่งถูกล็อกกุญแจเอาไว้ พร้อมกับมีเก้าอี้วางขวางทับอยู่ ทำให้คุณหมอบอมรู้สึกว่าบริเวณดังกล่าวดูผิดปกติอย่างมาก จนต้องหันไปบอกคุณหมอภูมิว่าขอปิดม่าน เพราะไม่อยากมองเห็นภาพด้านหลังที่ทำให้รู้สึกหวาดระแวงหลังจากนั้น ทั้งคู่ก็ออกจากห้องเพื่อไปรับประทานอาหาร โดยเดินลงมาจากชั้น 4 แต่เมื่อถึงด้านล่างกลับพบว่าลืมกุญแจห้องเอาไว้ จึงต้องแจ้งพนักงานของรีสอร์ทให้ช่วยพาขึ้นไปเปิดประตูอีกครั้งอย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้คุณหมอบอมรู้สึกแปลกใจ คือท่าทีของพนักงานคนดังกล่าวที่ระหว่างเดินขึ้นไปยังห้องแทบไม่พูดคุยกับทั้งคู่เลยแม้แต่คำเดียว เมื่อช่วยเปิดประตูห้องให้เรียบร้อยแล้ว พนักงานก็รีบเดินออกไปทันที โดยไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม แม้คุณหมอบอมจะรู้สึกเอะใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากนัก ก่อนจะกลับเข้าไปพักผ่อนตามปกติทว่าหลังจากผ่านคืนแรกไป เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกลับเริ่มทำให้คุณหมอบอมรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นเรื่อย ๆ เช้าวันถัดมาคุณหมอบอมตื่นขึ้นมา และหันไปเล่าความฝันให้คุณหมอภูมิฟังว่า “ภูมิเมื่อคืนฝัน ฝันถึงคนตาย ฝันว่าแม่ตัวเองอ่ะตายในป่าช้า มีเลือดอาบหน้าเต็มหมดเลย”ในตอนนั้นทั้งคู่ยังไม่ได้คิดว่าเรื่องราวดังกล่าวจะเกี่ยวข้องกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในคืนต่อมา และยังคงเข้าร่วมกิจกรรมของค่ายตามปกติกระทั่งเข้าสู่คืนที่สองของการเข้าค่าย ซึ่งเป็นคืนที่มีกิจกรรมเกี่ยวกับการเรียนรู้ลักษณะนิสัยของอาจารย์ กิจกรรมดำเนินไปจนดึกดื่นเกือบเที่ยงคืน ก่อนที่คุณหมอบอมจะกลับขึ้นห้องพักในเวลาประมาณ 01.00 น. เมื่อกลับมาถึงห้อง คุณหมอบอม และคุณหมอภูมิจึงนั่งพูดคุยถามไถ่สารทุกข์สุขดิบกันตามประสาเพื่อน ทั้งเรื่องความเหน็ดเหนื่อยจากการเรียน และประสบการณ์ในช่วงที่ผ่านมา จนเวลาล่วงเลยไปถึงประมาณ 02.00 น. กว่า ๆ คุณหมอภูมิ เริ่มรู้สึกง่วงจึงขอตัวนอนก่อน ส่วนคุณหมอบอมยังไม่นอนในทันที แต่ลุกไปอาบน้ำให้เรียบร้อยก่อนจะกลับขึ้นเตียงเพื่อเตรียมตัวพักผ่อนทว่าในช่วงที่กำลังจะเคลิ้มหลับ จู่ ๆ คุณหมอบอมกลับได้ยินเสียงน้ำหยดดังมาจากบริเวณอ่างอาบน้ำ“ติ๋ง ๆ”เสียงน้ำหยดดังขึ้นเป็นจังหวะคล้ายกับฉากในภาพยนตร์สยองขวัญ ทั้งที่ภายในห้องควรจะเงียบสงบในยามดึก คุณหมอบอมเล่าว่าตนเองเป็นคนหลับยาก หากมีเสียงรบกวนเพียงเล็กน้อยก็ทำให้นอนไม่หลับได้ จึงตัดสินใจลุกขึ้นไปตรวจสอบ และปิดก๊อกน้ำให้เรียบร้อยก่อนจะเดินไปยังห้องน้ำ คุณหมอบอมเปิดไฟบริเวณเตียงนอนก่อน จากนั้นจึงเปิดไฟตรงโต๊ะเครื่องแป้งซึ่งมีกระจกตั้งอยู่ฝั่งตรงข้าม แล้วเดินไปเปิดไฟในห้องน้ำตามลำดับเมื่อเข้าไปภายในห้องน้ำ คุณหมอบอมสังเกตเห็นคราบสนิมอยู่เต็มบริเวณต่าง ๆ ทำให้รู้สึกเหมือนกับว่าห้องน้ำแห่งนี้ไม่ได้ผ่านการใช้งานหรือทำความสะอาดมาเป็นเวลานาน แม้จะไม่สามารถยืนยันได้ว่าห้องถูกปล่อยทิ้งไว้นานเพียงใดก็ตามหลังจากปิดก๊อกน้ำเรียบร้อยแล้ว คุณหมอบอมกลับมีความรู้สึกประหลาดเกิดขึ้นขณะเตรียมปิดไฟ และเดินกลับไปยังเตียง โดยเล่าว่าเมื่อปิดไฟภายในห้อง ความรู้สึกกลับเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน ราวกับว่าตนเองไม่ได้อยู่ในห้องเดิม แต่เหมือนกำลังอยู่ในอีกมิติหนึ่งที่ไม่คุ้นเคยแม้จะรู้สึกกลัว แต่ด้วยความง่วงที่มีมากกว่า คุณหมอบอมจึงรีบปิดไฟแล้ววิ่งกลับขึ้นเตียงเพื่อหวังจะนอนให้หลับเสียทีแต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นอีกครั้งหลังจากนอนไปได้สักพัก คุณหมอบอมเริ่มรู้สึกว่าเตียงบริเวณปลายเท้าสั่นไหว ราวกับว่ามีใครบางคนกำลังนั่งขย่มเตียงอยู่ คุณหมอบอมพยายามหาเหตุผลให้กับสิ่งที่เกิดขึ้น โดยคิดในแง่ดีว่าอาจเป็นคุณหมอภูมิที่กำลังพลิกตัว หรือขยับตัวขณะนอนหลับ เพื่อพิสูจน์ข้อสงสัย คุณหมอบอมจึงกลิ้งตัวไปยังฝั่งที่คุณหมอภูมินอนอยู่ และสังเกตดูว่าอาการสั่นของเตียงจะหยุดลง หรือไม่แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับตรงกันข้ามเตียงยังคงสั่นไหวอยู่เช่นเดิม ราวกับว่ามีใครบางคนกำลังนั่งขย่มอยู่ตรงปลายเตียงอย่างต่อเนื่อง ทั้งที่คุณหมอบอมขยับตัวไปอยู่ใกล้เพื่อนแล้วก็ตามในขณะที่กำลังพยายามทำความเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ ๆ คุณหมอบอมกลับรู้สึกเหมือนมีมือของใครบางคนมาจับบริเวณขาของตนเองความรู้สึกในตอนนั้นทำให้คุณหมอบอมตกใจ และหวาดกลัวอย่างมาก จึงรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงทันที ก่อนจะพยายามปลุกคุณหมอภูมิด้วยการเรียกชื่อ และเขย่าตัวเพื่อน“ภูมิ ๆ”แต่ไม่ว่าจะเรียกหรือเขย่าตัวอย่างไร คุณหมอภูมิก็ไม่ยอมตื่นขึ้นมาเสียทีขณะนั้นเป็นเวลาประมาณ 03.00 น. คุณหมอบอมจึงทำได้เพียงนอนคลุมโปงอยู่ใต้ผ้าห่ม พร้อมกับสวดมนต์เพื่อให้ตนเองสงบลง และคิดในใจว่า“ถ้ามีอะไร เดี๋ยวทำบุญไปให้นะ”หลังจากสวดมนต์อยู่พักหนึ่ง อาการสั่นของเตียงก็ค่อย ๆ หยุดลง ความรู้สึกเหมือนมีมือมาจับขาก็หายไปเช่นกัน คุณหมอบอมจึงค่อย ๆ เปิดผ้าห่มออกจากศีรษะ พร้อมหวังว่าเหตุการณ์ทั้งหมดจะจบลงเสียทีแต่ความเงียบสงบที่กลับคืนมาได้ไม่นาน กลับกลายเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์ชวนขนหัวลุกครั้งต่อไปคุณหมอบอมเล่าว่าภายในห้องยังมีตู้เสื้อผ้าไม้ลักษณะเป็นซี่ ๆ ตั้งอยู่บริเวณตรงข้ามกับห้องน้ำ โดยมีแสงไฟอยู่ด้านในตู้ ขณะที่กำลังพยายามข่มตานอนอยู่นั้น จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงบางอย่างดังมาจากบริเวณตู้เสื้อผ้าเสียงดังกล่าวมีลักษณะคล้ายกับเล็บของผู้หญิงที่กำลังขูดไปตามซี่ไม้ของตู้เสื้อผ้า“ครูด ๆ” เสียงนั้นดังซ้ำ ๆ ต่อเนื่องกันเป็นเวลาประมาณ 10–15 นาที ซึ่งถือเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานพอจะทำให้คุณหมอบอมรู้สึกหวาดกลัวจนแทบไม่อยากอยู่ภายในห้องนี้อีกต่อไปจากเดิมที่พยายามหาเหตุผลให้กับสิ่งที่เกิดขึ้น ตอนนี้คุณหมอบอมกลับรู้สึกว่าตนเองต้องการออกจากห้องพักแห่งนี้ให้เร็วที่สุด แต่ในเวลานั้นก็ไม่สามารถทำอะไรได้มากไปกว่าการรวบรวมสติและสวดมนต์อีกครั้ง พร้อมกับกล่าวในใจว่าจะทำบุญไปให้ในวันรุ่งขึ้น และหลังจากนั้น เสียงเล็บที่ขูดไปตามซี่ไม้ก็ค่อย ๆ เงียบหายไปทว่าขณะที่คุณหมอบอม กำลังพยายามสงบสติอารมณ์ สายตากลับเหลือบไปเห็นบริเวณผ้าม่านด้านหลังห้อง ซึ่งเป็นตำแหน่งเดียวกับที่เคยสำรวจในวันแรก และเป็นจุดที่มีประตูถูกล็อกกุญแจเอาไว้พร้อมเก้าอี้วางขวางอยู่คุณหมอบอมย้อนเล่าว่า ตั้งแต่คืนแรกที่เข้าพัก ตนเองเคยสังเกตเห็นแสงบางอย่างอยู่บริเวณดังกล่าว แต่ในตอนนั้นคิดว่าอาจเป็นแสงไฟที่ลอดออกมาจากหน้าต่าง จึงไม่ได้สนใจมากนักแต่หลังจากต้องเผชิญกับเหตุการณ์แปลกประหลาดต่อเนื่องกันหลายครั้งในคืนเดียว ภาพแสงที่เคยเห็นกลับทำให้คุณหมอบอม เริ่มรู้สึกว่าทุกอย่างอาจมีความเชื่อมโยงกัน และในที่สุดสิ่งที่ปรากฏอยู่บริเวณผ้าม่านก็ทำให้คุณหมอบอม ต้องเผชิญกับภาพที่ยากจะลืมเลือนคุณหมอบอมเล่าว่า ตนเองเห็นเงาของผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ตรงบริเวณดังกล่าว โดยเงานั้นหันหน้ามาทางตนเองราวกับกำลังจ้องมองอยู่หลังจากต้องเผชิญกับเหตุการณ์ต่อเนื่องกันตั้งแต่เสียงน้ำหยด เตียงสั่นคล้ายมีคนขย่มเตียง ความรู้สึกเหมือนมีมือมาจับขา เสียงคล้ายเล็บขูดตู้เสื้อผ้า ไปจนถึงเงาผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงผ้าม่าน คุณหมอบอมก็ยอมรับว่าขณะนั้นรู้สึกหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด สุดท้าย ด้วยความเหนื่อยล้า และสภาพร่างกายที่แทบไม่ไหว คุณหมอบอมจึงไม่สามารถประคองสติเอาไว้ได้อีกต่อไป และเผลอหลับไปในลักษณะกึ่งรู้สึกตัวกึ่งไม่รู้สึกตัว ก่อนจะรู้สึกตัวอีกครั้งในเวลาประมาณ 06.00 น. เมื่อคุณหมอภูมิลุกขึ้นมาเตรียมตัวอาบน้ำแม้จะผ่านพ้นคืนอันยาวนานมาได้ แต่คุณหมอบอมยอมรับว่ายังไม่สามารถเรียบเรียงความคิด หรือพูดคุยกับเพื่อนได้ตามปกติ เพราะความหวาดกลัวจากเหตุการณ์เมื่อคืนยังคงติดอยู่ในความรู้สึก จึงทำได้เพียงลุกขึ้นไปอาบน้ำ และเตรียมตัวลงไปรับประทานอาหารเช้าตามที่คุณหมอภูมิชวนแต่เรื่องราวในเช้าวันนั้นกลับยังไม่จบลงเพียงเท่านี้ทันทีที่ทั้งคู่เปิดประตูห้องพักออกมา กลับพบแมวดำตัวหนึ่งอยู่บริเวณหน้าห้อง ก่อนที่แมวดำตัวนั้นจะกระโดดขึ้นไปบนราวบันได และเดินตามทั้งสองลงไปจนถึงชั้น 1 ภาพของแมวดำที่ปรากฏขึ้นหลังจากคืนอันน่าสะพรึงกลัว ยิ่งทำให้เหตุการณ์ทั้งหมดดูชวนขนหัวลุกมากยิ่งขึ้น แม้จะไม่สามารถยืนยันได้ว่าแมวดำตัวนั้นเกี่ยวข้องกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนหรือไม่ก็ตามเมื่อเดินทางลงมาถึงด้านล่าง คุณหมอบอมได้เข้าไปยังห้องพักของคุณหมอเจน ซึ่งเป็นคนรักของคุณหมอภูมิ และเมื่อคุณหมอเจนเห็น คุณหมอบอมก็สังเกตได้ทันทีว่าดวงตาแดงก่ำผิดปกติ จึงเอ่ยถามว่าเกิดอะไรขึ้นคำถามดังกล่าวทำให้คุณหมอบอมกลั้นความรู้สึกไม่ไหว ก่อนจะร้องไห้ออกมา และเล่าว่าตนเองแทบไม่ได้นอนตลอดทั้งคืน พร้อมเปิดใจบอกถึงเหตุการณ์ชวนขนหัวลุกทั้งหมดที่เกิดขึ้นภายในห้องพัก คุณหมอภูมิเองก็ได้รับฟังเรื่องราวบางส่วนมาตั้งแต่วันแรกที่คุณหมอบอม เริ่มบอกว่าห้องพักให้ความรู้สึกอึดอัด และบริเวณด้านหลังอาคารดูน่ากลัวผิดปกติ แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนที่สองกลับทำให้ความรู้สึกไม่สบายใจเหล่านั้นทวีความรุนแรงขึ้นอย่างมากเมื่อได้ย้อนกลับมาทบทวนเหตุการณ์ทั้งหมด คุณหมอบอมยังคงติดใจอยู่หลายประเด็น ไม่ว่าจะเป็นเหตุใดพนักงานจึงมีท่าทีเงียบผิดปกติ และรีบเดินออกไปหลังจากช่วยเปิดห้องพัก เหตุใดห้องน้ำจึงเต็มไปด้วยคราบสนิม เหตุใดประตูบริเวณด้านหลังจึงถูกล็อกกุญแจ และมีเก้าอี้วางขวางเอาไว้ รวมถึงอาคารที่ยังสร้างไม่เสร็จซึ่งตั้งอยู่ด้านหลังเรือนไทยนั้นเคยเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นมาก่อนหรือไม่?ยิ่งไปกว่านั้น คุณหมอบอมยังเล่าว่า ในคืนที่เกิดเหตุการณ์ดังกล่าวตรงกับวันอาสาฬหบูชา ซึ่งเป็นวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา และมีความเชื่อเล่าต่อกันมาว่าเป็นช่วงเวลาปล่อยผี นอกจากประสบการณ์ที่คุณหมอบอมพบเจอด้วยตนเองแล้ว ยังมีเสียงผิดปกติจากบริเวณด้านหลังอาคารดังแว่วเข้ามาในคืนนั้น โดยมีลักษณะคล้ายเสียงกรีดร้องที่คุณหมอบอมเปรียบว่าเหมือนเสียงผีเปรต ขณะเดียวกัน อาจารย์แพทย์ที่ร่วมเดินทางไปเข้าค่ายในครั้งนั้นก็เล่าว่า ตลอดทั้งคืนรู้สึกเหมือนมีคนเดินไปเดินมาอยู่บริเวณหน้าห้องพักไม่หยุดเรื่องราวเหล่านี้ทำให้คุณหมอบอม ยิ่งรู้สึกค้างคาใจ เพราะแม้เวลาจะผ่านไปนานเพียงใด ก็ยังไม่สามารถหาคำตอบได้ว่าเหตุการณ์ทั้งหมดเกิดจากอะไร และห้องพักที่ตนเองเข้าพักในคืนนั้นเคยมีประวัติความเป็นมาอย่างไรหลังจากเดินทางกลับ คุณหมอบอมจึงตัดสินใจโทรศัพท์ไปเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้คุณแม่ฟัง แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือคำตำหนิจากคุณแม่ที่ถามว่าทำไมถึงไม่พกพระติดตัวไปด้วยคุณหมอบอมเล่าว่า ในช่วงเวลานั้นตนเองแทบทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ยกโทรศัพท์ขึ้นมาคุยกับคุณแม่ พร้อมร้องไห้ไปด้วย แต่สิ่งที่ทำให้รู้สึกประหลาดใจยิ่งกว่า คือคุณแม่กลับเอ่ยถามขึ้นมาราวกับรับรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นว่า“เจออีกแล้วใช่ไหม”นอกจากนี้ คุณหมอบอมยังเล่าว่าตนเองได้แอบค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับรีสอร์ทแห่งดังกล่าวภายหลัง และพบข้อมูลที่ระบุว่าบริเวณพื้นที่ของรีสอร์ทเคยเป็นป่าช้าเก่ามาก่อนแม้จะไม่สามารถยืนยันได้ว่าข้อมูลดังกล่าวเกี่ยวข้องกับประสบการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนนั้นโดยตรงหรือไม่ แต่เมื่อย้อนนึกถึงบรรยากาศของเรือนไทย ป่าทึบด้านหลังอาคาร ประตูที่ถูกล็อกเอาไว้ เสียงปริศนา และเงาผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงผ้าม่าน ทุกอย่างกลับยิ่งทำให้คุณหมอบอมรู้สึกค้างคาใจจนถึงทุกวันนี้เพราะท้ายที่สุดแล้ว คุณหมอบอมก็ไม่เคยได้สอบถามประวัติของห้องพัก หรืออาคารที่ตนเองเข้าพักอย่างจริงจัง จึงไม่มีคำตอบที่ชัดเจนว่าสิ่งที่พบเจอในคืนนั้นเกิดขึ้นจากอะไรและสิ่งที่ชวนขนหัวลุกยิ่งกว่านั้น คือคุณหมอบอมได้ทิ้งท้ายว่า ตลอดชีวิตของตนเองมักมีวิญญาณหลากหลายตนมาปรากฏให้พบเจอ เพื่อกล่าวขอบคุณอยู่เสมอเมื่อเรื่องราวดำเนินมาถึงตรงนี้ จึงอดตั้งคำถามไม่ได้ว่า เหตุการณ์ในค่ายแพทย์ครั้งนั้นเป็นเพียงประสบการณ์หลอนที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ หรือแท้จริงแล้ว สถานที่แห่งนั้นมีบางสิ่งบางอย่างซ่อนอยู่ ซึ่งยังคงรอให้ใครสักคนกลับไปค้นหาคำตอบ…(เป็นความเชื่อส่วนบุคคลโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)

คู่รักนักสะสมตาดีเจอตู้เสื้อผ้ามือสาม พอซื้อกลับมาก็เจอเหตุการณ์ชวนสยอง มีเสียงตะกุกตะกัก ประตูตู้เสื้อผ้าก็เปิด-ปิดเอง! แถมยังฉายภาพนองเลือดให้ดูสด ๆ เหมือนไปอยู่ในเหตุการณ์จริง!

13 พ.ย. 2023

คู่รักนักสะสมตาดีเจอตู้เสื้อผ้ามือสาม พอซื้อกลับมาก็เจอเหตุการณ์ชวนสยอง มีเสียงตะกุกตะกัก ประตูตู้เสื้อผ้าก็เปิด-ปิดเอง! แถมยังฉายภาพนองเลือดให้ดูสด ๆ เหมือนไปอยู่ในเหตุการณ์จริง!

‘อังคารคลุมโปง X’ (7 พฤศจิกายน 2566) ที่ผ่านมา อยู่กับ ‘ดีเจแนน’ และ ‘ดีเจเจ็ม’ เปิดไมค์ต้อนรับ ‘คุณต้น’ ที่นำเรื่องหลอนชวนเสียวสันหลังจากประสบการณ์การซื้อของมือสอง ที่มีของแถมชวนขนหัวลุกติดมาด้วย! ถ้าพร้อมแล้ว เปิดไฟให้สลัวแล้วไปอ่านกันเลย! คุณต้นเล่าว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นกับพี่ชายคนหนึ่ง นามสมมติว่า ‘พี่เอก’ ความหลอนถูกนำมาเล่าต่อ ๆ กันว่า พี่เอกชื่นชอบของเก่าและสะสมของมือสอง-มือสาม จนวันหนึ่งได้มีโอกาสไปเดินตลาดกับแฟน จู่ ๆ ก็สะดุดตาเข้ากับตู้ใบหนึ่ง ซึ่งเป็นตู้เสื้อผ้าเก่า ราวกับมีอะไรบางอย่างมาดึงดูด จึงหยุดเดินและไปดูตู้นี้ใกล้ ๆ พี่เอกเดินวนดูไปดูมาก็เกิดความรู้สึกอยากทราบราคาตู้ใบนี้ จึงเอ่ยปากถามกับคนขาย ปรากฏว่าตู้ใบนี้ราคาถูกมาก เพียงหกร้อยบาทเท่านั้น หากเทียบกับขนาดตู้ที่ไม่เล็กไม่ใหญ่จนเกินไป เมื่อทราบราคา จึงตัดสินใจซื้อตู้ใบนี้ ท่าทีของแฟนเองก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร เนื่องจากที่ห้องของทั้งคู่ก็ยังไม่มีตู้เสื้อผ้า หลังจากตกลงซื้อขายกันเรียบร้อย ทางร้านก็ให้คนมายกขึ้นรถ ทุกอย่างก็ยังดูปกติดี แต่ในระหว่างทางที่กำลังขับรถนั้น พี่เอกก็รู้สึกว่าท้ายรถหนักแปลก ๆ เหมือนมีหลายคนนั่งอยู่ท้ายรถ หนักกว่าที่เห็นด้วยตาเปล่า แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรยังคงขับมาจนถึงห้อง และก็คิดขึ้นมาได้ว่า ‘ถ้าหนักขนาดนี้ จะยกกับแฟนแค่สองคนไหวเหรอ’ แต่ก็คงจะทำอะไรไม่ได้ต้องลองยกดูก่อน ปรากฏว่าทุกอย่างก็ปกติดี ไม่ได้หนักเหมือนตอนที่อยู่ท้ายรถ หลังจากนั้นพี่เอกและแฟนก็นำเสื้อผ้ามาเรียงเก็บเข้าตู้ให้เรียบร้อย พร้อมกับพูดเชิงภาคภูมิใจที่ตนตาดีหาของที่สวยและราคาถูกได้อีกด้วย เช้าวันใหม่ ทั้งคู่ตื่นมาอาบน้ำไปทำงานปกติ แต่ช่วงเย็นหลังจากที่กลับมาจากทำงาน พี่เอกเปิดประตูเข้าไปในห้องก็รู้สึกว่าภายในห้องเหมือนมีร่องรอยถูกรื้อข้าวของ ตู้เสื้อผ้าก็เปิดทิ้งไว้ ทั้งคู่มองหน้ากันด้วยความสงสัย พี่เอกถามแฟนว่า “เมื่อเช้าเธอไม่ได้เก็บของก่อนออกไปเหรอ” แฟนจึงตอบกลับว่า “จะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อเราก็ออกไปพร้อมกัน” ทั้งคู่จึงคิดว่าห้องอาจจะโดนงัด ทั้งคู่จึงพยายามเดินดูตามประตู หน้าต่างว่ามีร่องรอยอะไรหรือไม่ ปรากฏว่าไม่มีร่องรอยอะไรเลย แล้วจู่ ๆ เรื่องแปลกก็เกิดขึ้นอีก เพราะทั้งคู่รู้สึกเหมือนได้กลิ่นสาปเน่าเหม็นเหมือนกลิ่นคนตายอยู่ในห้อง! ทั้งคู่จึงพยายามเดินหาและเก็บของเข้าที่เดิม จนถึงเวลาประมาณสองทุ่ม ก็ยังไม่เจอต้นตอของกลิ่นนั้น ทั้งคู่จึงเข้านอนกันตามปกติเพราะว่าต้องไปทำงานต่อในตอนเช้า ระหว่างที่พี่เอกนอนอยู่ก็รู้สึกอยากเข้าห้องน้ำจึงลุกขึ้น และจังหวะที่จะเปิดประตูปรากฏว่าพี่เอกลืมตามาดูกลับไม่ใช่ประตูห้องน้ำ แต่ดันเป็นประตูของตู้เสื้อผ้า! ซึ่งพี่เอกเองก็ไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองจะเดินละเมอได้ขนาดนี้ เพราะตำแหน่งของห้องน้ำและตู้เสื้อผ้านั้นอยู่คนละทาง พอเห็นว่าเปิดประตูผิด จึงพยายามที่จะปิดประตูตู้แล้วไปเข้าห้องน้ำ แต่ประตูของตู้เสื้อผ้าไม่สามารถปิดได้ เหมือนมีคนยื่นอยู่แล้วใช้แขนมาค้ำไว้ พี่เอกพยายามดันประตูอยู่นาน จนคิดว่าจะปล่อยไว้แบบนี้แล้วไปเข้าห้องน้ำก่อน เมื่อเข้าห้องน้ำทำธุระจนเสร็จ ในตอนที่กำลังจะเดินก้าวขาออกจากห้องน้ำ ก็ได้ยินเสียงตู้เสื้อผ้าปิดดังปั้งงง!! พี่เอกถึงกับงงว่าจะเป็นไปได้อย่างไร เพราะเมื่อสักครู่นี้พยายามปิดอยู่นานแต่ก็ปิดไม่ได้ จู่ ๆ เหมือนมีลมพัดก็ปิดได้เอง จากนั้นพี่เอกก็ล้มตัวนอนต่อ ขณะที่กำลังนอนอยู่นั้นก็รู้สึกถึงความผิดปกติที่อยู่ในตู้เหมือนมีเสียงไม้แขวนหรือเสียงอะไรบางอย่างตะกุกตะกักอยู่ในตู้ ในตอนแรกพี่เอกคิดว่าอาจจะเป็นหนู จึงตัดสินใจจะเดินไปเปิดดู แต่เมื่อเดินไปเปิดดูตู้ เสียงนั้นก็เงียบหายไป.. พี่เอกกลับมานอนต่อ ในขณะที่หลับ ก็ฝันว่าตัวเองไปนอนอยู่ข้างหน้าตู้เสื้อผ้า จากนั้นตู้ก็เปิดออกมาเอง พร้อมกับมีผู้หญิงคนหนึ่ง สวมชุดสีขาวค่อย ๆ ลอยออกมาจากตู้เสื้อผ้า ลอยมาจนหยุดยืนอยู่ตรงหน้าอก แล้วก้มหน้ามามอง ตอนนั้นพี่เอกเริ่มรู้สึกหายใจไม่ออกและกลัวมาก แต่ก็พยายามมองหน้าผู้หญิงคนนี้ว่าเป็นใคร จังหวะที่กำลังมอง ก็รู้สึกว่าเหมือนมีน้ำอะไรบางอย่างไหลลงมาโดนหน้า จึงค่อย ๆ เอามือลูบ ปรากฎว่าน้ำที่ไหลมาคือเลือดจากคอผู้หญิงคนนั้น! และได้เห็นว่าผู้หญิงคนนี้มีรอยตรงคอเหมือนเป็นรอยที่ถูกเฉือนด้วยของมีคมจนคอกับหัวเหมือนจะหลุดออกจากกัน! ผู้หญิงคนนี้ยังคงมองหน้าพี่เอกและชี้หน้าว่า “มึงฆ่ากู มึงฆ่ากู!!” ด้วยความตกใจกลัวพี่เอกพยายามที่จะนอนดิ้นไปดิ้นมาเพื่อให้ผู้หญิงคนนี้หลุดไปจากตัว สักพักพี่เอกก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา แต่สิ่งที่เห็นคือ มือของแฟนกำลังพาดมาตรงคอของตัวเอง แล้วอีกมือนึงของแฟนดันมีมีดอยู่ในมือ! ด้วยความตกใจกลัวจึงรีบเขย่าตัวแฟนให้ตื่น ส่วนแฟนเองก็ตกใจว่ามีมีดมาอยู่ในมือของเธอได้อย่างไร หลังจากที่เกิดเหตุการณ์แปลก ๆ ขึ้น ทั้งคู่กำลังนอนคุยกันว่าเกิดอะไรขึ้น ก็มีเสียงตะกุกตะกักดังขึ้นอีกครั้ง แล้วก็กลายเป็นเสียงกรีดร้อง ในตอนแรกทั้งคู่คิดว่าหรือจะเป็นเสียงจากข้างนอกหรือเสียงจากห้องอื่น ขณะที่กำลังหาต้นตอของเสียงนั้น ก็มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นออกมาอีกจากในตู้เสื้อผ้าอีก จากนั้นทั้งคู่เริ่มรู้สึกว่า ขยับตัวไม่ได้ ทำได้เพียงนอนนิ่งอยู่บนเตียง แล้วจู่ ๆ ตู้ใบนี้ก็เปิดออกเองพร้อมกับร่างผู้หญิงคนที่พี่เอกฝันเห็น กระเด็นออกมาจากในตู้! สักพักก็มีภาพแปลก ๆ ขึ้นมา เป็นร่างของผู้ชายคนหนึ่ง กำลังทำร้ายร่างกายผู้หญิงที่กระเด็นออกมาจากในตู้ จากนั้นผู้ชายก็เดินเข้าไปในครัวแล้วหยิบมีดขึ้นมา ส่วนผู้หญิงรีบวิ่งเข้าไปแย่งมีดจนมีดนั้นฟันโดนแขนของผู้ชาย แต่ก็ยังไม่หยุดเพียงเท่านี้ ยังคงแย่งมีดกันไปมา จนผู้ชายดึงมีดกลับมาได้ ด้วยความโมโหจึงใช้มีดปาดเข้าไปที่คอของผู้หญิงจนเลือดกระเด็นมาโดนทั้งคู่ที่นอนอยู่บนเตียง ฝ่ายชายหลังจากที่ปาดคอผู้หญิงเสร็จก็ได้หายตัวไปในทันที ผู้หญิงที่นอนจมกองเลือดอยู่ก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นมา แล้วหันหน้ามาชี้ที่พี่เอกแล้วพูดอีกว่า “มึงฆ่ากู มึงฆ่ากู!!” ทั้งคู่ที่นอนอยู่บนเตียงไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรกับเหตุการณ์นี้ จึงพยายามนอนหลับตา สวดมนต์ ภาวนาออกไปว่า “ไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร แต่พวกเราไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง ถ้าพรุ่งนี้พวกเรารอดออกไปได้เดี๋ยวจะทำบุญไปให้” ในขณะที่หลับตาภาวนาอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงดังปั้งงง!! ประตูของตู้เสื้อผ้าปิดเองอีกครั้ง จากนั้นทั้งคู่ก็รู้สึกขยับตัวได้ปกติ เหมือนได้หลุดจากการถูกอำ แต่ในคืนนั้นทั้งคู่ก็ไม่ได้นอนอีกเลย รุ่งเช้าวันต่อมา ทั้งคู่คิดเห็นตรงกันว่าอยากจะรู้ที่มาที่ไปของตู้เสื้อผ้านี้ จึงหยุดงานและเดินทางไปที่ร้านขายตู้ เมื่อไปถึงร้าน เจ้าของก็ได้เล่าว่า ตู้นี้ถูกซื้อต่อมาอีกทีเหมือนกัน แต่ว่ายังมีเบอร์ติดต่อคนที่นำมาขายจึงลองโทรถามให้ ปรากฏว่าพอเจ้าของร้านโทรไปประมาณ 4-5 สายก็ยังไม่มีคนรับ จนสายที่ 6 เสียงปลายสายก็พูดออกมาว่า “อ๋อจะเอาเงินคืนเหรอ โอเคโอเคเดี๋ยวจะเอาเงินไปคืนให้ แต่ของไม่ต้องเอามาคืนนะ เอาไปเลย” จากนั้นปลายสายก็ตัดสายทิ้งไป สุดท้ายพอโทรกลับไปสืบสาวราวเรื่องจนได้รู้ว่า ตู้ใบนี้เดิมถูกใช้งานอยู่ที่โรงแรมแห่งหนึ่ง และโรงแรมนี้ถูกปิดตัวลงไปในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด-19 ตู้เสื้อผ้าตู้นี้จึงถูกขายต่อ ๆ กันมา ซึ่งมือแรกที่เป็นคนขายตู้ใบนี้เล่าว่า ในตอนนั้นมีคู่รักคู่หนึ่งไปเที่ยวด้วยกัน แล้วเกิดทะเลาะกันหนักมาก จากนั้นตอนเช็คเอ้าท์ออกจากโรงแรมก็มีเพียงผู้ชายรีบออกไปแค่คนเดียว ยังไม่มีใครเห็นผู้หญิง ทางพนักงานต้อนรับพูดกันว่าผู้ชายที่ออกไปเหมือนคนเล่นของ ร่างกายเต็มไปด้วยรอยสักยันต์ จากนั้นทางแม่บ้านก็เข้าไปทำความสะอาดห้อง ถึงขั้นกรี๊ดออกมาด้วยความตกใจ เพราะเมื่อเปิดตู้เสื้อผ้าก็ไปเจอกับศพผู้หญิงคนถูกฆ่าปาดคอนอนตายอยู่ในตู้! หลังจากที่ได้รู้เรื่องราวของตู้ใบนี้แล้ว ทั้งคู่จึงขอให้เจ้าของร้านช่วยพาเอาตู้ไปหาหลวงพ่อเพื่อจะนำไปเผา ขณะที่กำลังขนย้าย ก็มีคนเห็นว่าตรงข้างล่างของตู้เหมือนมีเป็นเป็นเศษผ้ายันต์สีแดงติดอยู่ และมีกระจุกผมที่ถูกตัดออกมาแปะไว้ด้วย เมื่อหลวงพ่อเห็นตู้จึงพูดขึ้นมาว่า “เอาเขาไปแต่ตัว แล้วยังไม่ยอมให้วิญญาณเขาไปไหนอีก เขาก็ต้องติดอยู่แต่ในนี้แหละ” จากนั้นหลวงพ่อจึงช่วยทำพิธี นำตู้ไปเผาและสวดส่งวิญญาณให้ หลังจากนั้นเป็นต้นมาก็ไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นอีกเลย...(เป็นความเชื่อส่วนบุคคล โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)รับฟังเรื่องเต็ม ๆ ได้ที่

เรื่องเล่าจาก บอย ธิติพร 'บ้านท่าน้ำนนท์' I อังคารคลุมโปง X บอย ธิติพร [ 27 ส.ค. 2567]

04 ก.ย. 2024

เรื่องเล่าจาก บอย ธิติพร 'บ้านท่าน้ำนนท์' I อังคารคลุมโปง X บอย ธิติพร [ 27 ส.ค. 2567]

เรื่องราวนี้ ‘คุณบอย ธิติพร‘ ได้นำมาเล่าให้แฟนรายการ ‘อังคารคลุมโปง X’ (27 สิงหาคม 2567) ขนหัวลุกไปกับ ‘ดีเจแนน’ และ ‘ดีเจเจ็ม‘ กับเรื่องราวที่มีชื่อว่า ’บ้านท่าน้ำนนท์‘ จะหลอนขนาดไหนนั้น ไปอ่านกันเลย! คุณบอยเล่าว่า ตนได้ไปซื้อบ้านโบราณ เนื่องจากอยากจะสร้างบ้านอยู่กับครอบครัว ไม่ได้ตั้งใจอยากจะทำเป็นร้านอาหารแต่อย่างใด จึงไปบอกกับย่าว่าถ้าหากแถวนี้มีใครขายที่ติดน้ำ ให้บอกตนด้วย ตนจะได้ซื้อไว้ หลังจากนั้น คุณบอยแวะเวียนไปดูบ้านหลายหลัง แต่ก็ยังไม่ได้ตกลงซื้อเสียที จนอยู่มาวันหนึ่ง ย่าก็บอกว่า“ พรุ่งนี้จะมีคนขายบ้าน มาดูหน่อยสิ” ตนก็ถามคุณย่าว่า “บ้านหลังนี้คือบ้านหลังไหน?” ย่าก็บอกว่า “ตรงนี้ไงที่เราไปเล่นตอนเด็ก ๆ” แต่คุณบอยนึกอย่างไรก็นึกไม่ออก จนกระทั่งคุณย่าพาตนกับน้องชายไปดูก็ต้องตกใจเพราะบ้านเก่ามาก สภาพคือบ้านร้าง ไม่มีคนอยู่ คุณย่าจึงเล่าให้ฟังว่า “บ้านหลังนี้เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องเรา เป็นบ้านที่ดองกับครอบครัวเรา เเต่เขาเสียชีวิตที่บ้านหลังนี้” ในขณะที่กำลังเดินเข้าไปดูบ้านก็เห็นตะขาบตัวเท่าไม้บรรทัดเลื้อยผ่านหน้าตน น้องชายพูดออกมาว่า “เฮ้ยย เก่าขนาดนี้ ยังจะซื้ออีกหรอ” เเต่คุณบอยรู้สึกว่าบ้านหลังนี้สวย มันมีค่ามาก เเต่ตนก็เกิดความลังเลขึ้นว่าจะซื้อดีหรือไม่ เพราะบ้านมันเก่า ตนจึงไปยืนอยู่ตรงกลางระหว่างบ้าน 2 หลังเเละมีต้นไทรย้อยลงมา เเล้วพนมมือพูดเสียงดังออกมาว่า ”เจ้าที่เจ้าทางสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่บ้านหลังนี้ ลูกมาซื้อเพื่อจะมาสร้างครอบครัวอยู่ที่นี่ ถ้าเมตตาลูก ถ้าอยู่เเล้วทำมาค้าขึ้น ถ้าต้อนรับลูกเเละครอบครัว ขอให้แสดงสัญญาณมาหน่อยว่าต้อนรับเรา“ เมื่อคุณบอยพูดจบก็ลมแรงพัดเข้ามา ทั้ง ๆ บริเวณนั้นมันไม่ควรจะมีลม คุณบอยจึงตัดสินใจซื้อบ้านหลังนั้น หลังจากที่คุณบอยซื้อเสร็จ ก็เตรียมย้ายเข้ามา แต่เจ้าของบ้านก็บอกว่า “น้องบอยไม่ต้องรอกุญเเจจากพี่นะ งัดเข้าไปเลย” คุณบอยจึงงัดเข้าไป แต่ก็เจอสิ่งที่ตนคิดไม่ถึง เเต่ตอนนั้นก็ไม่ได้รู้สึกอะไร ต่อมาก็ได้เรียกช่างและสถาปนิกมาเพื่อจะรีโนเวทบ้านใหม่ ในคืนวันนั้นคุณบอยได้ตื่นมาเข้าห้องน้ำเวลาประมาณตี 1-2 ที่บ้านของตัวเองอีกหลัง ตนยืนยันว่าไม่ได้ละเมอ มีสติมาก ในขณะที่กำลังจะนอนก็ได้ยินเสียงผู้หญิงพูดว่า “อย่ารื้ออ~ อย่ารื้ออ~” คุณบอยจึงได้ยกมือไหว้เเละพูดว่า “พรุ่งนี้ค่อยคุยกันนะคะ ง่วง” ในตอนเช้าคุณบอยก็รีบขับรถไปหาย่าเเล้วเล่าเหตุการณ์ที่ตนเจอเมื่อคืน เเล้วคุณย่าก็ตอบกลับว่า “คงเป็นเเม่ตะเคียนของบ้านนั้นแหละ” คุณบอยตกใจเเละตอบกลับคุณย่าไปว่า “ทำไมไม่เล่าให้ฟังเลยล่ะ“ คุณย่าตอบกลับว่า ”ถ้าชั้นเล่า กลัวแกไม่ซื้อ“ นอกจากนี้เ ยังทราบจากคุณย่าอีกว่าบ้านหลังนี้ประกาศขายมา 10 ปีแล้ว แต่ไม่มีใครซื้อ เเล้วคุณย่าก็ได้พาคุณบอยขึ้นไปชั้น 2 เเล้วจุดธูปไหว้ นั่นทำให้คุณบอยทราบว่ามีเสาตะเคียนอยู่ในบ้าน จึงไหว้และอธิษฐานว่า ”เเม่ตะเคียนคะ ถ้าไม่ให้หนูรื้อบ้านหลังนี้ เเล้วจะเก็บไว้ไปทำอะไร“ ในคืนนั้น คุณบอยฝันเห็นผู้หญิงใส่ชุดไทยเดินไปเดินมาในบ้านเเละบ้านสวยมาก มีคนเสิร์ฟอาหาร มีโต๊ะวางเรียงที่ริมน้ำ เมื่อตื่นมาก็รีบบอกกับครอบครัวว่าให้เปิดร้านอาหาร คุณบอยจึงต้องหาช่างมาทำแต่ติดต่อช่างก็ไม่มีใครรับทำ จนมาถึงคนที่ 9 เขาก็ทำให้ได้ และต้องรอประมาณ 9-10 เดือน เพราะเขาติดทำบ้านอยู่ เเต่เขามีเพื่อนที่เป็นช่างอีกคนก็ จึงให้เขาติดต่อคุณบอยกลับไป ผ่านไปประมาณเกือบชั่วโมงก็มีการติดต่อมา บอกว่าเป็นเพื่อนของช่างคนนั้น เขาอยากจะไปดูบ้านก่อนว่าอยากจะให้ทำอะไรบ้าง คุณบอยก็ได้นัดกับช่างให้มาดูบ้านเวลา 4 โมงเย็น เมื่อช่างมาถึงบ้านก็พูดกับคุณบอยว่า “โห พี่ให้ผมไปทำเเล้วผมจะทำยังไง พี่หาช่างอื่นเหอะเพราะว่ามันยาก บ้านพี่ดีหมดเลย” คุณบอยก็ตอบกลับว่า “คุณบอกว่ามันยาก มันสวย เเล้วคุณจะไม่ช่วยผมทำหรอ” ช่างก็ตอบกลับว่า “ผมก็อยากทำพี่ แต่ผมมีงานสร้างเเละรับเขาไว้ ว่างอีกทีกลางปีเลย” คุณบอยขอร้องให้ช่างช่วย เเต่ช่างก็บอกกลับมาว่าจะถามเพื่อนอีกคนให้ วันต่อมาเวลา 8 โมงเช้า ช่างคนเมื่อวานที่มาดูบ้านโทรกลับมาเเล้วบอกว่าจะรับทำบ้านคุณบอย ตนจึงตอบกลับว่า ”ไหนบอกติดงาน แล้วทำไมมาทำล่ะ?“ ช่างก็ตอบกลับว่า ”ก็เมื่อคืนอ่ะ มีผู้หญิงใส่ชุดไทยสีทอง มาอยู่ที่ปลายเท้าเเล้วบอกว่าให้ช่วยมาทำบ้านให้ชั้นหน่อย“ หลังจากนั้นก็เจรจาราคากันจนเสร็จแล้วช่างก็เริ่มทำงาน.. อยู่มาวันหนึ่ง ในขณะที่คุณบอยกำลังเข้าห้องน้ำ ก็มีเสียงดัง “โอ้วว! เอ๊อออ!” มาจากบ้าน ตนก็ตกใจเพราะกลัวว่าจะมีอุบัติเหตุหรือเกิดอะไรขึ้นกับช่าง จึงรีบออกมาเเล้วถามว่า “เกิดไรขึ้น ใครเป็นไร” ช่างก็ตอบกลับมาว่า “พี่ ผมถูกหวย!“ เเละได้เล่าว่า ”ผมกับแฟนนอนพักกลางวันอยู่บน ผมฝันเห็นบนเพดานบ้านพี่เป็นเลข 307“ แต่บ้านหลังนี้มันเลข 370 ในระหว่างที่คุณบอยกับช่างกำลังคุยกันอยู่ก็มีคนโทรหาเเล้วพูดว่า ”เฮ้ยย มึงก็ได้หลายหมื่นนะ มึงถูกเหมือนกัน” คุณบอยก็ตอบกลับไปว่า “จะถูกได้ไง เลขบ้านกู 370” เเล้วเขาก็ตอบกลับว่า “เปล่า มึงพิมพ์ไลน์ให้กูอะ 307” ตั้งเเต่อยู่บ้านนี้มาก็มีเรื่องที่คุณบอยนึกไม่ถึงเยอะ อย่างเช่น ในขณะที่เสิร์ฟอาหารลูกค้า ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งมีทรงคล้ายกับแม่หมอ เขามากับสามีเเล้วถามตนว่า “คุณบอยคะ ข้างบนเขามีปาร์ตี้ชุดไทยกันหรอคะ” ตนก็บอก “ไม่นะคะ ไม่มีอะไร” เขาก็บอกว่า “เดี๋ยวพี่ลงมานะ คุณบอยยืนรอตรงนี้” จากนั้นเขาก็หายไปได้ประมาณครึ่งชั่วโมง สามีเขาก็บอกคุณบอยว่า “พี่บอยไปทำอะไรก็ไปเถอะ ภรรยาผมเสร็จเเล้วเดี๋ยวผมเรียก” สักพักหนึ่งเขาก็เดินลงมา เเล้วบอกว่า “พี่ไปคุยกับผู้หญิงชุดไทย เขาขอบคุณบอยมากเลยนะที่ไม่รื้อบ้านเขา จากนี้ไปจะให้โชคคุณบอย“ เมื่อคุณบอยได้ทราบเช่นนั้นก็ตกใจว่าเขารู้เรื่องรื้อบ้านได้อย่างไร เพราะไม่เคยคุยกับเขาเเละไม่ได้ออกสื่อ เเต่ตนก็ไม่เชื่อเเละไม่ได้คิดอะไรมาก ต่อมาก็มีรายการของ “อาจารย์พรหมญาณ” เข้ามาติดต่อถ่ายทำรายการที่บ้านของคุณบอย นัดเจอกันเวลาบ่ายโมงที่บ้าน สักพักหนึ่งอาจารย์ก็เดินเข้ามาเเตะไหล่ ตนจึงตกใจเเละถามกลับไปว่า “อาจารย์มาบ้านบอยถูกได้ยังไง อาจารย์รู้ได้ไงว่าบ้านบอยอยู่นี่” ปกติแล้ว หากมาที่บ้านหลังนี้ ต้องจอดรถอีกที่หนึ่งเเล้วเดินเข้าซอยมาถึงจะเจอบ้าน อาจารย์ก็ตอบกลับมาว่า “ผมจะไม่รู้ได้ยังไง ผมขับรถเข้ามาในซอยบ้านคุณเเสงสีทองพุ่งถึงฟ้าเลย” จากนั้นก็เริ่มถ่ายรายการ อาจารย์ก็ได้บอกกับคุณบอยอีกว่า “เลขที่เดิมของบ้านหลังนี้คือ 103 บ้านหลังนี้ญาติพี่น้องตีกันมีราหู มีสิ่งลี้ลับเเละบ้านหลังนี้มีคาถาบังบดที่อยู่กับ 103 เเล้วเทศบาลนนทบุรีรื้อระบบออกเลขบ้านให้เลขบ้านใหม่ เลยทำให้คาถาบังบดหายไปหมด ตอนนี้สิ่งศักดิ์สิทธิ์เขายืนรอบเรา เขาโอบรับคุณบอยมากเลยนะ“ เเล้วก็ไปนั่งคุยกันต่อชั้น 2 ก็ถามว่า “คุณบอย หลังตู้ตรงนั้น มันมีอะไรอยู่หรอครับ” คุณบอยจึงตอบว่า “มันเป็นกองขยะ ยังรื้อไม่หมดเลย เพราะบ้านมันร้างมาอยู่หลายปี” อาจารย์บอกว่า “ผมขอไปรื้อได้มั้ย” แล้วอาจารย์ก็เดินไปหยิบกระดาษเป็นตาราง 9 ช่อง เเล้วพูดว่า “นี่คือดวงบ้านหลังนี้ ที่ผูกเอาไว้ ให้บูชาเเละเก็บเอาไว้” หลังจากนั้น คุณบอยก็ได้เอาใส่กรอบไม้ เเล้วเอาไปติดที่เสาหลักของบ้าน ครั้งแรกตอกตะปูเเล้วตอกไม่เข้า จึงยกมือไหว้ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ว่าขอติดตรงนี้ พอตอกอีกครั้งรอบนี้ตอกเข้า อาจารย์ก็บอกอีกว่า “บ้านหลังนี้ทุกเสาเป็นไม้มะเคียนทั้งหมด เเละลงอาคมหมดทุกเสา คนที่อยู่ข้างบนไม่ได้มีเเค่เเม่ตะเคียนเงินตะเคียนทอง มีพ่อแก่แม่แก่ มีเจ้าที่เจ้าทาง สิ่งศักดิ์สิทธิ์เต็มไปหมดในบ้านหลังนี้” ต่อมา เวลาลูกค้ามาทานอาหารก็เจออยู่เรื่อย ๆ มีอยู่วันหนึ่งลูกค้าผู้ชายบอกกับคุณบอยว่า “เมื่อกี้ผมขึ้นไปห้องข้างบน เจ้าของห้องเขาบอกว่าเบื่อเพลงลูกกรุงละ ช่วยเปลี่ยนเป็นเพลงไทยเดิมให้หน่อย” ที่ร้านจึงต้องสร้างห้องแม่ตะเคียน ซึ่งห้องนั้นเวลาลูกค้ามาก็จะขอไปไหว้ ในช่วงเปิดร้านใหม่ ๆ ได้มี “ครูอ้อย ฐิตินาถ” กับ “พี่กาละแมร์” ได้มาทานข้าวที่ร้านเเล้วพูดในสิ่งที่ทำให้คุณบอยขนลุกว่า “น้องบอยครูเชื่อในเรื่องของเจ้ากรรมนายเวร บ้านหลังนี้เขาเลือกคุณบอยนะ เเละครูเชื่อว่าคุณบอยเคยเป็นอะไรในรั้วในวังถึงจะต้องได้มาอยู่บ้านหลังนี้” ตนก็ได้เเต่ตอบกลับไปว่า “ครับ เจ้าของบ้านท่านแรกเป็นข้าราชบริพารในรัชกาลที่ 6 ในขณะเดียวกันต้นตระกูลฝั่งคุณย่าพี่บอยเป็นเเม่ครัวในวัง ร.6” นอกจากนี้ ยังมีแม่หมอคนหนึ่งเดินมาหาบอกคุณบอยว่า “คุณบอยคะ รู้ไหมว่าซุ้มประตูนี้มันมีมนต์แคล้วคลาด ใครโดนของให้เดินเข้าเดินออกมันจะเเคล้วคลาด” มีอยู่วันหนึ่งก็ได้ลูกค้าเข้ามาจองโต๊ะที่ร้านประมาณ 10 คน ลูกค้าได้ชวนหมอดูมาดูดวงโดยใช้ห้องประชุมของร้านคุณบอย ซึ่งข้างบนเป็นห้องเเม่ตะเคียน เวลาล่วงเลยจนดึก ก็ยังดูดวงไม่เสร็จ จึงตั้งใจจะไปดูต่อที่โรงเเรมเพราะหมอดูเกรงใจคุณบอย แต่ก็ได้พูดว่า “ยังกลับไม่ได้ ต้องดูให้คุณบอยก่อน” คุณบอยก็รู้สึกงง เพราะไม่เคยรู้จักกันเเล้วก็ไม่ได้เป็นลูกค้าที่ให้ดูดวงด้วย หมอดูคนนั้นได้พูดกับตนว่า “พอดีคนข้างบนเขาฝากมาสื่อสารกับคุณบอยว่า แม่ตะเคียนขอบคุณคุณบอยนะที่ถวายข้าว ถวายน้ำให้ทุกวัน จนเขามีญาณเยอะ รอบ ๆ บ้านสัมภเวสีเยอะมาก โดยเฉพาะคนที่ตกน้ำตายหรือวิญญาณเร่ร่อนริมน้ำ ทุกวันพระเป็นไปได้มั้ยให้คุณบอยถวายข้าวให้เขากินด้วย ถ้าทำคุณบอยจะเจริญรุ่งเรือง และข้าง ๆ ริมน้ำของร้านมีต้นมะเดื่อชุมพรกับต้นก้านเหลืองอยู่ 2 ที่นั้นน่ะ มีนางฟ้าอยู่ด้วยนะ คุณบอยอย่าลืมไปถวายอาหารเขาบ้างนะ ทุกวันนี้เขาดูเเลริมน้ำทั้งหมดไม่ให้ใครมาวุ่นวาย“ เเละได้บอกอีกว่า ”ช่วงนี้คุณบอยดูไม่ปกติ ดูกังวล ดูชีวิตมีปัญหา ให้พี่บอยไปหาเเม่ตะเคียนข้างบน นั่งสมาธิเเละสื่อสารกับเเม่ตะเคียนว่าอยากให้ช่วยอะไร เขาอยากช่วยเเต่ไม่รู้ว่าคุณบอยต้องการอะไร” เมื่อคุณบอยทราบเช่นนั้นก็ตกใจว่ารู้ได้อย่างไรว่าตนถวายเเม่ตะเคียนทุกวันเเละทราบได้อย่างไรว่าชีวิตมีปัญหา เพราะตนเป็นโรคซึมเศร้า ซึ่งมันเป็นเรื่องส่วนตัวเเละเราก็ไม่ได้รู้จักกัน เเละได้บอกอีกว่า “ตอนนี้เรื่องร้านไม่ต้องห่วง เดี๋ยวเเม่จะเรียกคนให้ ขอให้บอยรักษาตัวเองเเล้วทำให้ทุกอย่างกลับมา เพราะเเม่เป็นห่วง…”(เป็นความเชื่อส่วนบุคคล โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)รับฟังเรื่องเต็ม ๆ ได้ที่

2 เรื่องหลอนตอนไปทัวร์คอนเสิร์ต ของ ต้า & สอง PARADOX

01 ก.ย. 2023

2 เรื่องหลอนตอนไปทัวร์คอนเสิร์ต ของ ต้า & สอง PARADOX

‘ต้า-สอง Paradox’ มาเยือนรายการ ‘อังคารคลุมโปง X’ (22 สิงหาคม 2566) พร้อมเรื่องเล่าสุดหลอนจากการได้ไปนอนโรงแรมต่างๆ ทำเอา ‘ดีเจแนน’ และ ‘ดีเจเจ็ม’ ขนหัวลุกตามกันเลยกับชื่อเรื่อง เตียงคู่‘ประสบการณ์หลอนพี่สอง Paradox’เกิดขึ้นครั้งที่ไปทัวร์คอนเสิร์ต ได้เข้าพัก ณ ที่พักแห่งหนึ่งในภาคเหนือ ลักษณะห้องพักคือมีเตียงเล็ก 2 เตียงตั้งคู่กัน โดยมีรูมเมทคือ ‘พี่บิ๊ก Paradox’ ในวันนั้น พี่บิ๊กตัดสินใจกลับก่อนในตอนเช้ามืด ส่วนพี่สองยังคงนอนพักอยู่ในห้องเพราะจะบินกลับตามไปในช่วงบ่ายพี่สองเล่าว่า ที่จริงแล้วจะมีกฎ หากห้องพักมี 2 เตียง แล้วเราเหลือคนเดียว เคยมีคนพูดไว้ว่า “ ให้เอาของไปวางบนเตียงที่ว่าง จะได้ไม่ต้องมีอะไรมาอยู่บนเตียง” ตามปกติก็จำได้ว่าต้องทำ แต่ในวันนั้นดันหลับอยู่ พี่บิ๊กกลับไปแล้ว เตียงเลยว่างโดยที่ไม่มีของวางไว้ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร พอช่วงเวลารุ่งสาง เริ่มรู้สึกตัว ฟ้าเริ่มสลัวๆ ก็ลุกขึ้นหยิบของ เข้าห้องน้ำปกติ คิดไว้ว่าเดี๋ยวจะนอนต่ออีกหน่อย แต่จังหวะที่จะหยิบของจากตรงโต๊ะเครื่องแป้ง ภาพมาเลยในกระจก สิ่งที่เห็นคือ กระจกสะท้อนไปที่เตียงพี่บิ๊ก เป็นร่างผู้หญิงนอนอยู่พี่สองบอกว่า “เสียงก๊อกน้ำ เสียงคนแก่ มันเป็นไปได้ที่เห็นแว๊บ ๆ หรือมุมไกล ๆ ลิฟต์เปิดเอง ทีวีเปลี่ยนช่องเอง เป็นเหตุการณ์ที่เจอมาหมด แต่ยังคิดต่อได้ว่าเป็นอย่างอื่นไปได้ แต่ภาพที่เห็นคนนอนอยู่ในกระจกอีกที คือตกใจมาก แบบเห็นชัดเลย แบบครั้งแรกที่ได้เห็นเต็ม ๆ พอหลังจากนั้นก็เก็บของแล้วไปห้องน้องๆทีมงานคนอื่นแทน”‘ยืนยันความหลอนจากประสบการณ์ของพี่ต้า Paradox’ในวันเดียวกัน สถานที่เดียวกัน แต่คนละห้อง พี่ต้านอนอยู่ในห้อง โดยมีพี่วัตเป็นรูมเมทก็นอนในท่านั่ง เอาหัวแนบไปกับโต๊ะ แล้วก็พูดอะไรบางอย่างที่ไม่สามารถจับใจความได้ ในตอนแรกพี่ต้าเข้าใจว่ากำลังนอนคุยโทรศัพท์อยู่ ไม่ได้สนใจอะไรจากนั้นก็นอนหลับไปปกติ คิดว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นพอฟ้าสว่างก็ได้ยินเสียงพี่วัตลุกขึ้น อาละวาด โวยวาย “เอาดิว่ะ มาดิว่ะ ” แล้วก็เตะของ เปิดบทสวดมนต์ดังลั่น มาจากความโมโหที่โดนผีอำเมื่อคืน แล้วขยับตัวไม่ได้ ได้แต่มองพี่ต้านอนหลับ พี่วัตบอกว่าเขาพยายามตะโกน ขอให้ช่วย แต่พี่ต้าเข้าใจว่าพี่วัตกำลังนอนโทรคุยกับเพื่อน ไม่อยากเข้าไปกวน ขณะที่พี่วัตโดนผีอำ สายตาของเขามองผ่านกระจกไปเห็นภาพที่สะท้อน ตรงเตียงของพี่ต้า มีผีผู้หญิงหน้าตาดีสองคนกำลังสัมผัสลูบที่ศรีษะ ปรนนิบัติพี่ต้าอยู่แบบนั้นจนฟ้าสว่าง แล้วพวกเขาก็หายไป..(เป็นความเชื่อส่วนบุคคล โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)รับฟังเรื่องเต็ม ๆ ได้ที่

album
♪efm
-

-