ตั้งใจออกแบบแก้วเป็นของชำร่วยไว้ให้แขกที่มาร่วมงานแต่ง แต่ดันพบว่าแก้วถูกนำไปใช้เป็นของส่วนรวมในโรงพยาบาล!

ตั้งใจออกแบบแก้วเป็นของชำร่วยไว้ให้แขกที่มาร่วมงานแต่ง

แต่ดันพบว่าแก้วถูกนำไปใช้เป็นของส่วนรวมในโรงพยาบาล!

        ‘คุณวิว (นามสมมุติ)’ สายที่ 2  ในรายการ พุธทอล์คพุธโทร เมื่อวันพุธที่ผ่านมา (21 ตุลาคม 2569) ได้โทรมาปรึกษา ‘ดีเจเผือก - ดีเจเติ้ล - ดีเจอ้อม’ เกี่ยวกับของชำร่วยงานแต่งของเธอที่ไปอยู่ในโรงพยาบาล

        ‘คุณวิว (นามสมมุติ)' อายุ 3X ปี เล่าว่า เรื่องของเธอไม่ใช่เรื่องใหญ่แต่ปัญหาคือเธอไม่สามารถปล่อยเรื่องนี้ไปจากความคิดของเธอได้ 

        เธอเล่าว่าปัจจุบันเธอไม่ได้อาศัยอยู่ไทย แต่เมื่อปลายปีที่แล้วคุณวิวได้กลับมาจัดงานแต่งเล็ก ๆ ริมทะเลที่ประเทศไทย เชิญเฉพาะครอบครัวและคนสนิทบ่าวสาว โดยแขกมาร่วมงานประมาณ 40 กว่าคน เป็นงานที่เธอตั้งใจจัดมาก ๆ ด้วยความตั้งใจที่อยากจะให้ครอบครัวและเพื่อน ๆ ฝั่งเจ้าบ่าวประทับใจ เพราะหลายคนยังไม่เคยมาเที่ยวไทย

        ทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้ตั้งแต่ปี 2024 ด้วยที่เธอทำงาน Full-time อยู่ต่างประเทศ และมีปัญหาเรื่องเวลาที่ไม่ตรงกัน ผนวกกับที่เธอต้องเป็นคนติดต่อประสานงานเกี่ยวกับงานแต่งเองคนเดียว เพราะสามีไม่ใช่คนไทยไม่สามารถช่วยติดต่อได้ ทำให้เธอเหนื่อยมาก แต่ยังทำเต็มที่ด้วยความรู้สึกที่อยากให้งานออกมาดีที่สุด ซึ่งงานผ่านไปได้ด้วยดี ทุกคนในงานมีความสุข และประทับใจ

        คุณวิวเสริมว่า ในงานแต่งครั้งนี้เธอพยายามคุมงบประมาณในการจัดงานแต่ง เพราะมีแพลนจะซื้อบ้านร่วมกับสามี แต่ด้วยความเป็นคนไทย คุณวิวก็อยากจัดทำของชำร่วยงานแต่งเพื่อมอบให้แขก ด้านสามีมองว่าไม่จำเป็นเพราะวัฒนธรรมประเทศของสามีไม่ซีเรียสเรื่องของขวัญให้แขก ถึงอย่างนั้นเธอก็อยากทำของเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ใช้ได้จริงมอบให้แขกเป็นของที่ระลึก เธอจึงทำสั่งทำแก้วซึ่งเธอออกแบบโลโก้บนแก้วเอง มีสัญลักษณ์ของทั้งประเทศไทยคุณวิวและประเทศของแฟน รวมถึงชื่อบ่าวสาว สกรีนไว้บนแก้ว ซึ่งแขกในงานก็ชอบของชำร่วยในงานเธอ

        แต่แล้ววันหนึ่งในช่วงต้นปี ลูกพี่ลูกน้องเธอได้ทักข้อความมาเล่าว่า คุณน้าของคุณวิวเข้าโรงพยาบาล จึงบังเอิญเห็นว่าแก้วจากงานแต่งคุณวิวถูกนำมาใช้เป็นของส่วนรวมในโรงพยาบาล ซึ่งเป็นโรงพยาบาลประจำอำเภอที่เพื่อนสนิทคุณวิวทำงานอยู่ ในตอนแรกเธอพยายามคิดเข้าข้างตัวเองว่าเพื่อนอาจนำมาใช้ แล้วถูกนำไปวนสลับใช้ผิดและเพื่อนลืมหรือเปล่า แต่พอมานึกดี ๆ เพื่อนทำงานในตึกอื่น ไม่มีความจำเป็นต้องไปอยู่ตึกห้องพักผู้ป่วย

        ความกังวลในตอนนี้คือคุณวิวไม่รู้ว่าควรถามเพื่อนไหม แม้ทั้งสองจะสนิทกัน แต่ปัจจุบันแยกย้ายกันมีครอบครัว ไม่ได้พูดคุยสนิทสนมกันเท่าช่วงวัยรุ่น เธอจึงคิดวนว่าควรทำอย่างไร เธอจึงเลือกปรึกษากับเพื่อนอีกคนหนึ่งที่สนิทเหมือนกัน ซึ่งเพื่อนมีความคิดเห็นไปในทางว่า หากให้ไปแล้วเขาจะนำไปทำอะไรก็เป็นสิทธิของเขา แต่คุณวิวกลับรู้สึกว่า แก้วใบนี้คือความตั้งใจและความทุ่มเทในการทำของขวัญมอบให้แขกที่มาร่วมงานพิเศษของเธอ หากไม่อยากได้ไม่ต้องรับก็ได้

        ซึ่งคุณวิวย้ำว่าเธอไม่ได้โกรธเพื่อน แต่ก็มีความรู้สึกนอยด์เล็กน้อย เพราะเป็นของที่เธอตั้งใจทำให้แขก รวมถึงบนโลโก้งานแต่งมีชื่อเธอกับสามีและการถูกนำไปใช้วนในโรงพยาบาลให้ใครต่อใครเห็น ทำให้เธอรู้สึกเขิน เธอมองว่ามันไม่เหมือนกับโลโก้แบรนด์ทั่วไป โดยเรื่องราวทั้งหมดเธอยังไม่ได้ปรึกษากับสามี แต่ตั้งใจว่าจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟังหลังจบรายการ คุณวิวอยากรู้ว่าหากเรื่องเหล่านี้เกิดขึ้นกับพุธโทรเรี่ยนจะรู้สึกอย่างไร จะถามเพื่อนเลยไหม และอยากปรึกษาดีเจทั้งสามท่านว่า หากเป็นดีเจทั้งสามเห็นว่าของชำร่วยงานแต่งที่มีชื่อตนเองและคู่สมรส ไปโผล่อยู่ในที่สาธารณะจะรู้สึกอย่างไร และเธอควรถามเพื่อนดีไหม หรือควรปล่อยเรื่องนี้ไปดี

        หลังจากฟังเรื่องราวทั้งหมดดีเจได้เริ่มให้คำแนะนำโดยเริ่มจาก ‘ดีเจอ้อม’ กล่าวว่า “ถ้าในวันที่เจอเรื่องแบบนี้แล้วพี่อายุเท่าวิว พี่ช็อก พี่ต้องบอกก่อนอายุมีผล เพราะจากที่ฟังมันคือความตั้งใจที่คุณวิวอยากให้แขกในงานประทับใจ คุณวิวมีความปรารถนาดี อยากเป็นที่จดจำว่าเป็นของที่เราทำในงานแต่ง ทั้งหมดเป็นความอยากของเรา ขนาดเราให้ยังอยากให้ของอยู่ในที่ ๆ เราอยากให้อยู่ ไม่ได้เปิดกว้างว่าของจะไปอยู่ที่ไหนคุณวิวจึงทุกข์

        หากในอายุเท่านั้นพี่คงคิดเหมือนคุณวิว แต่พอวันนี้โลกก็เปลี่ยนในสายตาเรา สำหรับพี่ในวันนี้จะเลือกมองข้าม และอย่างน้อยแก้วไม่ได้แตก และไม่ได้หาย รวมถึงหากคนไข้สักคนจะได้มีแก้วไว้ทานยา ได้เห็นลายแก้วเขาคงไม่รู้ว่าสองคนบนแก้วเป็นใคร ตัวเลขบนแก้วคืออะไร สำหรับพี่วันนี้มองที่ประโยชน์ จะรู้สึกว่าสิ่งที่ทำในงานแต่งได้เป็นภาชนะให้คนป่วยใช้ประโยชน์ โรงพยาบาลอาจขาดแคลน เป็นพี่อาจโทรไปถามว่าโรงพยาบาลขาดแคลนอะไรหรือเปล่า อาจส่งแก้วไปช่วยเหลือเพิ่มก็ได้”

        ถัดมาที่ ‘ดีเจเผือก’ กล่าวว่า “คิดคล้ายพี่อ้อมว่า อายุมีผลในการปลงหลาย ๆ เรื่องในชีวิต พออายุเข้าเลข 4 ยิ่งตัดการคิดเรื่องเล็กน้อยออกไปเรื่อย ๆ ยิ่งช่างมัน ยิ่งไม่สนใจเรื่องที่คิดแล้วไม่มีประโยชน์ เรื่องนี้มันคือความคาดหวังของเราว่าเขาจะนำมันไปใช้อย่างให้ความสำคัญกับมัน เหมือนกันกับที่เราตั้งใจ ให้ความสำคัญในการสร้างมันขึ้นมา แต่หากเรามองย้อนกลับไปในความตั้งใจที่วิวบอกว่าอยากให้เขาได้ใช้จริง นั่นก็บรรลุเป้าหมายของวิว เพราะเขาได้ใช้ไม่ว่าจะใช้ในรูปแบบไหน ไม่ว่าจะถูกใช้อย่างไรถึงถูกวนมาถึงมือคนไข้ แต่ก็ได้ใช้ และหากเราจะมองในแง่ดีเกี่ยวกับเรื่องนี้ การที่คนป่วยได้ใช้มองว่าเป็นบุญให้คนได้ทานยา ให้คนได้รักษาตัว

        หากวิวเขินกับการที่มีชื่ออยู่ แท้จริงแล้วไม่ว่าเขาจะนำไปใช้ที่ไหนก็มีชื่อเราอยู่ดี เพราะฉะนั้นสิ่งที่ทำให้เราคาใจคือความคาดหวังว่าจะให้แก้วได้อยู่ในที่ ๆ เราจินตนาการให้สมกับความตั้งใจของเรา แต่พอดีมันหักมุมมาอยู่ในมือคนไข้ พี่จึงตั้งคำถามว่าแก้วนี้ถูกวนมาอยู่ในมือคนไข้ได้อย่างไร แก้วถูกทำความสะอาดอย่างดีพอที่จะให้คนไข้ใช้ไหม มันไม่เข้าใจในจุดนี้ แต่นอกเหนือจากนั้น เราให้ไปแล้วสำหรับพี่ไม่ว่าเขาจะนำไปใช้อย่างไร หรือเขาจะไม่ใช้ หรือแม้จะนำไปทิ้ง ก็ล้วนเป็นสิทธิของเขา ความตั้งใจเราจบลงในวันที่เราทำมันเสร็จเรียบร้อยแล้ว”

        ปิดท้ายที่ ‘ดีเจเติ้ล’ กล่าวว่า “ถ้าเพื่อนคนนั้นสนิทกับพี่มาก พี่จะพูดกับเพื่อนว่าเขินว่ามีชื่อตัวเองและสามีบนแก้ว แต่เป็นการเขินในแง่บวก จะไม่มีอะไรนอกเหนือจากนี้ เพราะความตั้งใจเราสิ้นสุดตั้งแต่มอบให้เขาแล้ว จากนั้นเขาจะนำไปใช้อย่างไรวิวต้องไม่เอาตนเองไปอยู่กับแก้วนั้นแล้วสำหรับพี่ ของเมื่อให้ไปแล้วจะถูกนำไปทำอะไรเป็นสิทธิของผู้รับ แต่อย่างน้อยแก้วนี้ถูกนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์จริง ๆ แม้จะงงเหมือนกันว่าทำไมแก้วส่วนตัวถูกนำไปให้คนไข้ใช้ อย่างน้อยคนไข้ก็ได้มีแก้วไว้ทานยา พี่ว่าเป็นพี่จะแฮปปี้แล้ว”

        คุณวิวกล่าวทิ้งท้ายว่า เธอรู้สึกดี และมองโลกกว้างขึ้นหลังจากฟังคำแนะนำของดีเจทั้งสามท่าน

เรื่องราวจะเป็นอย่างไร สามารถติดตามรับชมได้ทาง

มีปัญหาอยากโทรเข้ามาในรายการ Inbox ฝากเรื่องมาที่ Facebook Fanpage EFM STATION

รับชมรายการสดได้ทุกวันพุธ เวลา 20.00 –23.00 น. ทางรายการวิทยุ EFM94 และ App Atime Fung Fin