EFM FANDOM RECAP

EFM FANDOM RECAP

เมะหมาเด็กกับเคะทรงซ้อที่ตอนแรกมองกันตาขวาง แต่ตอนนี้ คอปเตอร์ - แบงค์ มองกันตาแป๋วน่ารักชวนฟินสุด ๆ และขอยืนยัน! 2 คนนี้คือคำนิยามของคำว่า ‘คนมีความรักมักจะดูเด็กลงไปนิดนึง’ จริง ๆ

28 ต.ค. 2026

เมะหมาเด็กกับเคะทรงซ้อที่ตอนแรกมองกันตาขวาง แต่ตอนนี้ คอปเตอร์ - แบงค์ มองกันตาแป๋วน่ารักชวนฟินสุด ๆ และขอยืนยัน! 2 คนนี้คือคำนิยามของคำว่า ‘คนมีความรักมักจะดูเด็กลงไปนิดนึง’ จริง ๆ

รายการ EFM FANDOM LIVE [ 22 ตุลาคม 2569 ] ค่ำคืนนี้เตรียมพบกับ “คอปเตอร์ - แบงค์” ที่จะมามอบรอยยิ้ม และเสิร์ฟความฟินให้แฟน ๆ ไปกับ 2 ดีเจสาวสวย “ดีเจดาว” และ “ดีเจแนน”ในช่วงแรกของรายการ พี่ ๆ ดีเจอ่าน 5 พล็อตเรื่อง “EFM FANDOM FANFICTION”ที่ถูกเลือกมาจากแฟน ๆ พร้อมชวนท่องดินแดนแห่งจินตนาการที่ไร้ขอบเขตไปด้วยกันFANFICTION เรื่องที่ 1 มีชื่อว่า... Forget Me Notนามปากกา : vantegigi “สวัสดีครับ ผมมาสักครับ” เสียงทักทายทำให้ผมที่นอนรออยู่นานรีบยืดตัวขึ้น เยส!! ในที่สุดก็มีลูกค้าสักทีเว้ย แต่พอเห็นหน้าชัด ๆ ผมถึงกับนิ่งอึ้ง... ลูกค้าคนนี้หล่อจัง หล่อจนผมแอบเขินแหะ ;-; “เชิญครับ ไม่ทราบว่ามีลายที่ชอบหรือมีแบบมาไหมครับ” ผมรีบชวนคุยแก้เขินก่อนจะเสียมารยาทไปมากกว่านี้ เขายิ้มรับแล้วนอนลงบนเตียงสัก พูดตรง ๆ เลยนะ ผมชอบเขามาก ๆ มากจนอยากถามชื่อ “ผมชื่อคอปเตอร์นะครับ” เอ๋… เขาอ่านใจผมออกหรือไง? ผมยิ้มเจื่อนก่อนตอบ “ครับคุณคอป ผมแบงค์นะ” “แล้วจะสักแบบไหนดีครับ” เขายิ้มเล็ก ๆ ก่อนจะยื่นโน้ตใบเล็กให้ ในใจผมคันยุบยิบเหมือนคนอกหักเลย เพราะบนนั้นเขียนว่า ‘คอปเตอร์ แฟน แบงค์’ ผมกล้ำกลืนความรู้สึกอกหักเล็ก ๆ นี้แล้วตั้งใจลงมือสักตามตัวอักษรนั้น เวลาล่วงเลยจนผลงานเสร็จสมบูรณ์ แต่พอสบตากับเจ้าของรอยสัก ผมกลับพบว่าเขากำลังน้ำตาคลอ “คุณคอป คุณคอปเป็นอะไรครับ เจ็บตรงไหนหรือเปล่า” เขาส่ายหน้า ก่อนจะเอื้อมมือมากุมมือผมไว้แน่น “หนีมาร้านสักแต่เช้าเลย…..วันนี้ลืมกันเร็วจังเลยนะที่รัก” และใช่ครับ... โรคอัลไซเมอร์ทำให้ผมลืมคนรักของตัวเองอีกแล้ว และรอยสักบนตัวของเขา มันคือชื่อของผมเอง…FANFICTION #1: This FANFICTION is titled... Forget Me NotPen Name: vantegigi “Hey, I’m here.” My heart leaped. Finally, a customer! But the moment I saw him, I froze. God, he was handsome enough to make me forget how to breathe. “I’m Copter,” he introduced himself with a gentle smile. I introduced myself as Bank and asked what tattoo he wanted. Instead of answering, he handed me a note: “Copter Fan Bank.” My heart sank. So, he already loved someone else. After finishing the tattoo, I noticed tears in his eyes. “P’Cop, does it hurt?” He shook his head, holding my hand tightly. “You ran away to the tattoo shop so early, sweetheart… You’ve forgotten me again.” And suddenly, the truth hit me. Copter wasn’t a stranger. He was my lover, and the name on his skin was mine. Alzheimer’s might steal my memories, but I hoped that somewhere in my heart, I would always find my way back to him.FANFICTION เรื่องที่ 2 มีชื่อว่า... Match Day วันศึกใหญ่กับนายแฟนการ์ตูนนามปากกา : saiihey แบงค์ และ คอปเตอร์ เป็นเพื่อนสนิทที่ย้ายมาอาศัยอยู่ด้วยกัน แต่ปัญหาใหญ่ของห้อง คือ มีทีวีเพียงเครื่องเดียว วันไหนที่มีถ่ายทอดสดฟุตบอลแมตช์สำคัญ คอปเตอร์จะรีบจองหน้าจอทันที ส่วนแบงค์ที่เป็นสายดูการ์ตูนอนิเมะตอนใหม่ก็ไม่ยอมแพ้ ทั้งคู่มักจะเปิดศึกแย่งรีโมทกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ​วันหนึ่งตรงกับวันศึกฟุตบอลแมตช์หยุดโลกของคอปเตอร์ และฉากจบอนิเมะเรื่องโปรดของแบงค์พอดี แบงค์พยายามทำทุกทางเพื่อแย่งรีโมทมาให้ได้ แต่คอปเตอร์กลับรวบตัวแบงค์เข้ามาดึงกอดไว้บนโซฟาแน่นจนดิ้นไม่หลุด แบงค์ขู่โวยวายว่าจะงอน ไม่ยอมคุยด้วย​ คอปเตอร์ยิ้มอ่อนโยนก่อนจะหยิบกล่องแท็บเล็ตเครื่องใหม่เอี่ยมพร้อมหูฟังยื่นให้แบงค์ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า “ฉันตั้งใจซื้อไว้ให้นาย เอาไว้ดูการ์ตูนข้างๆ ฉัน ฉันไม่อยากให้ไปนั่งดูห้องอื่น”​ แบงค์ฟังแล้วเขินจนพูดไม่ออก คอปเตอร์จึงถือโอกาสก้มลงกระซิบข้างหูว่า “บอลก็น่าดู แต่ตอนนายตั้งใจนั่งดูการ์ตูนอยู่ข้างๆ ฉันน่ารักกว่าเยอะ”​ สุดท้ายจากศึกแย่งทีวีในวันหยุด ก็กลายเป็นวันนั่งดูทีวีคู่กันอย่างอบอุ่นหัวใจFANFICTION #2: This FANFICTION is titled... Match Day: The Great Battle of Cartoon FansPen Name : saiihey Bank and Copter were best friends turned roommates, but living together came with one unforgivable problem: one TV, two very different obsessions. Whenever football season arrived, Copter claimed the screen for every big match. Bank, a devoted anime fan, refused to surrender his precious cartoon time. Their living room became a battlefield, with the remote control as the ultimate weapon. On the day of the biggest match, Bank’s favorite anime finale aired at the exact same time. Determined to win, he lunged for the remote, only to be pulled into Copter’s arms and pinned against him on the sofa. “Give me the remote, or I’m not talking to you anymore!” Bank threatened. Copter merely chuckled before handing him a brand-new tablet and headphones. “I bought these for you, so we can both enjoy our favorite things.” Bank stared at the gift, then at Copter’s teasing smile. Maybe the real match of the day wasn’t football versus anime after all. It was Copter versus Bank’s heart—and Copter was already winning.FANFICTION เรื่องที่ 3 มีชื่อว่า... หมัดนี้มีไว้ต่อยนาย (My Fists Are Only for You)นามปากกา : mysterious คอปเตอร์ เป็นนักมวยอาชีพ ฝีมือดี ใจร้อน และเกลียดการถูกควบคุม ส่วน แบงค์ เป็นผู้จัดการนักกีฬาหนุ่มเจ้าระเบียบที่มองทุกอย่างเป็นเรื่องของธุรกิจ ทั้งคู่ไม่ถูกกันตั้งแต่วันแรกที่เจอ แบงค์คอยจัดตารางฝึกซ้อมและควบคุมการใช้ชีวิตของคอปเตอร์ ขณะที่คอปเตอร์ก็มักทำตามใจตัวเองจนแผนการแข่งขันพังอยู่บ่อยครั้ง สำหรับคอปเตอร์ แบงค์คือคนจู้จี้น่ารำคาญ ส่วนแบงค์ก็มองคอปเตอร์เป็นนักมวยหัวดื้อที่ไม่เคยคิดถึงอนาคตของตัวเอง “พี่เป็นแค่ผู้จัดการ ไม่ใช่เจ้าของชีวิตผมนะ พี่แบงค์” คอปเตอร์พูดอย่างเหลืออด “แล้วมึงเคยคิดไหมว่ากูทนอยู่ตรงนี้เพราะอะไร ถ้าไม่ใช่เพราะกูเป็นห่วงมึง” แบงค์สวนกลับ ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไปเมื่อคอปเตอร์ได้รับบาดเจ็บจนต้องหยุดพักการแข่งขัน ในช่วงเวลาที่เขารู้สึกว่าตัวเองสูญเสียทุกอย่าง แบงค์กลับเป็นคนเดียวที่ไม่ยอมทิ้งเขาไป ความใกล้ชิดทำให้ทั้งคู่เริ่มมองเห็นด้านที่ซ่อนอยู่ของกันและกัน จนความรู้สึกบางอย่างค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว จากคนที่คอปเตอร์เคยอยากต่อยหน้ามากที่สุดในวันนั้น กลับกลายเป็นคนที่เขาอยากเห็นเป็นคนแรกทุกครั้งที่ก้าวลงจากเวทีในวันนี้FANFICTION #3: This FANFICTION is titled... My Fists Are Only for YouPen Name : mysterious Copter, a talented professional boxer with a fiery temper and a hatred for being controlled, had never met anyone as infuriating as Bank. His young manager treated everything like business, meticulously planning every training session while Copter stubbornly did whatever he pleased. “You’re my manager, Bank, not the owner of my life!” Copter snapped. Bank shot him a frustrated look. “Have you ever wondered why I’m doing all this? Because I’m worried about you, you idiot!” Their constant clashes seemed endless—until an unexpected injury forced Copter out of the ring. With his boxing career on hold, he felt as though everything he had worked for was slipping away. Everyone seemed to move on, except Bank. Through Copter’s frustration, doubts, and darkest days, Bank stayed by his side, proving that he was more than just a manager protecting an investment. And somewhere between the arguments and quiet moments of care, Copter began to realize something terrifying. He no longer wanted to fight Bank. Because for the first time, his heart had found someone he wanted to surrender to—and his fists were only ever meant to fight for him.FANFICTION เรื่องที่ 4 มีชื่อว่า... รันเวย์คั่วไก่นามปากกา : ก้อนเมฆหลงทาง หลังจบงานแฟชั่นวีค ‘ซัน’ ในชุดสูทโอเวอร์ไซส์เลเยอร์แน่น หิวตาลายจนต้องมาหยุดที่ร้านก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่เตาถ่านเจ้าเด็ด โต๊ะเต็มหมดเหลือแค่เก้าอี้พลาสติกตรงข้าม ‘เหนือ’ หนุ่มแว่นในเสื้อยืดสีขาว ซันจึงจำใจขอนั่งร่วมโต๊ะ เมื่ออาหารเสิร์ฟความทุลักทุเลก็เริ่มขึ้น แขนเสื้อที่พองฟูทำให้ซันต้องนั่งเกร็ง เขาพยายามคีบเส้นก๋วยเตี๋ยวอย่างระมัดระวัง เพราะกลัวน้ำมันกระเด็นเปื้อนชุดหรู เหนือลอบมองภาพนั้นแล้วอมยิ้ม มือหนาเลื่อนแก้วน้ำออกให้พ้นทาง ก่อนดึงทิชชู่ยื่นให้ "ระวังเปื้อนนะครับ ชุดคุณเท่มาก... แต่อาจไม่เหมาะกับสมรภูมิคั่วไก่เท่าไหร่" เหนือแซวด้วยเสียงนุ่ม ทุ้ม ซันหน้ามุ่ย รีบเคี้ยวเส้นคั่วไก่จนแก้มพองตุ่ย "ก็คนมันหิวจัดนี่นา งานเพิ่งเลิก" "ค่อยๆ กินครับ" เหนือเท้าคางมอง แววตาหลังกรอบแว่นสะท้อนแสงไฟ "ตอนอยู่หน้างานคุณคงดูคูลมากแน่ ๆ แต่พอกินคั่วไก่จนแก้มตุ่ยแบบนี้... ก็น่ารักไปอีกแบบนะ" ซันชะงัก ตะเกียบแทบหลุดมือ จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าความร้อนจากเตาถ่านหน้าร้าน ยังสู้ความร้อนที่เห่อขึ้นมาบนแก้มเขาไม่ได้เลย รันเวย์ที่เพิ่งเดินจากมา... ดูเหมือนจะสู้ดาเมจ หนุ่มสตรีทฟู้ดโต๊ะนี้ไม่ได้ซะแล้วFANFICTION #4: This FANFICTION is titled... Runway Roasted ChickenPseudonym : ก้อนเมฆหลงทาง Fresh off Fashion Week, Sun arrived at a humble charcoal-grilled chicken noodle shop in an oversized designer suit, starving after hours on the runway. With every table occupied, he reluctantly took the only empty seat opposite Nuea, a bespectacled young man in a plain white T-shirt. When the food arrived, Sun struggled to eat without ruining his luxurious outfit. Watching him delicately wrestle with his noodles, Nuea slid his glass aside and offered a tissue. “Careful, your outfit looks expensive. This battlefield might be too dangerous for it,” Nuea teased, his deep voice laced with amusement. Sun pouted and stuffed his mouth with noodles. “I’m hungry! Fashion Week just ended!” “Slow down.” Nuea smiled, his eyes glinting behind his glasses. “You look so cool on the runway. But with those puffed-up cheeks, you’re cute in a completely different way.” Sun froze, his chopsticks nearly slipping from his fingers. The charcoal stove was hot, but somehow, it was nothing compared to the heat spreading across his cheeks. He had conquered the runway without breaking a sweat.So why was one street-food boy proving to be his toughest competition yet?FANFICTION เรื่องที่ 5 มีชื่อว่า... อาทิตนันท์นามปากกา : vanilla.whisp สายฝนโหมกระหน่ำกลบเสียงของ ‘อาทิตย์ พันทิวา’ เพื่อบทบาท ‘นักโบราณคดี’ ในละครเรื่องใหม่ ต้นสังกัดจึงส่งเขามาเรียนรู้การสำรวจภาคสนามร่วมกับ ‘ดร.นันทพงศ์’ นักโบราณคดีผู้เคร่งขรึม "นี่คุณ! ไม่พักบ้างหรือไง!" พันทิวาตะโกนแข่งเสียงฝน ข้อเท้าเขาเจ็บจนก้าวไม่ออก นันทพงศ์หยุดเท้าเขาเพียงแต่ชี้มือไปข้างหน้า “มีถ้ำหลบฝนในนั้น” “ทำไมคุณถึงลงภาคสนาม” พันทิวาถามขึ้น นันทพงศ์หันมาสบตาดาราหนุ่ม “โบราณคดีไม่ได้หาแค่เศษอิฐเศษหิน แต่เราตามหาลมหายใจของคนที่เคยอยู่จริง ๆ ถ้าไม่ลงพื้นที่จริงจะไม่มีวันเข้าใจ” คำพูดที่เปี่ยมด้วยความมุ่งมั่นทำเขานิ่งอึ้ง เขามองเห็นความอ่อนโยนที่ซ่อนอยู่ใต้ท่าทีเคร่งขรึม “เจ็บไหม” มือหนายื่นมาสำรวจข้อเท้าเขาอย่างแผ่วเบา พอเห็นว่าไม่ได้บาดเจ็บรุนแรง สายตาคมกริบก็เลื่อนขึ้นมาสบตา แววตาที่เคยเมินเฉย ตอนนี้กลับมีประกายบางอย่าง “ไม่อยากเห็นคุณเจ็บตัว” คำพูดนั้นทำเอาหัวใจเขาแทบหยุดเต้น นันทพงศ์ผละออกไปแล้ว ทิ้งให้พันทิวานั่งหน้าแดงก่ำเพียงลำพัง บรรยากาศฝนตกยังคงหนาวเหน็บ แต่ภายในถ้ำแห่งนี้คนสองคนดันเผลอขุดเอาความรู้สึกบางอย่างที่ซ่อนลึกอยู่ในก้นบึ้งของหัวใจให้โผล่พ้นออกมาFANFICTION #5: This FANFICTION is titled… A-Tid-Ta-NanPen Name : vanilla.whisp When rising star Arthit Panthiwa landed an archaeologist role in his new drama, his agency sent him into the field to learn from Dr. Nantapong, a stern archaeologist who took his work seriously. But the relentless rain and aching ankles soon pushed Arthit to his limits. “Can’t we take a break?” he shouted over the storm. Nantapong stopped and pointed toward a nearby cave. “We can shelter there.” “Why go through all this trouble for fieldwork?” Arthit asked. The doctor turned to face him, his gaze unwavering. “Archaeology isn’t just about uncovering stones and ruins. It’s about finding the traces of people who once lived there. Without experiencing the real place, how could you ever understand their stories?” Arthit fell silent. Beneath Nantapong’s stern exterior was a passion so genuine that it left the young star unexpectedly captivated. “Does it hurt?” Nantapong knelt to examine Arthit’s ankle, his broad hands surprisingly gentle. After confirming the injury wasn’t serious, he lifted his gaze to meet Arthit’s eyes. “I don’t want to see you get hurt.” For some reason, those simple words made Arthit’s heart stumble harder than the rain pounding against the cave entrance. Perhaps the greatest discovery of this expedition wouldn’t be buried in ancient ruins—but hidden in the heart of the man standing before him.เข้าสู่ช่วงที่สองของรายการ EFM FANDOM LIVE ค่ำคืนนี้ต้อนรับ “คอปเตอร์ - แบงค์”ที่ถึงจะบ้วนโมเมนต์กันบ่อย ๆ แต่ก็ดูแลกันและกันอย่างดีจนหลายคนอิจฉา( อยากให้อีกฝ่ายรับบทอะไร ? ) “แบงค์” อยากให้ “คอปเตอร์” เป็นบทนักเลงดูบ้าง เหมือน 4Kings ไปเลย ได้ตะคอก โวยวาย เพราะปกติแล้วน้องจะเป็นคนนิ่ง ๆ ช้า ๆ “คอปเตอร์” เลยบอกว่าถ้ามีโอกาสก็อยากลองดู Challenge ตัวเองดี ส่วน “คอปเตอร์” ก็อยากเห็น “แบงค์” ในบทนิ่ง ๆ บ้าง ถึงแม้ว่าพี่เขาจะเล่นบ่อยแล้ว แต่ยังไม่เคยเล่นด้วยกัน อยากเล่นด้วยกันในบทนิ่ง ๆ คูล ๆ ดูบ้าง( ชื่อด้อมในอนาคต ) ตอนนี้ “คอปเตอร์ - แบงค์” เล่าว่าได้เริ่มคุยเริ่มคิดกันมาแล้วบ้าง อย่าง “แบงค์” ก็เสนอชื่อ ‘nochuka’ ที่ล้อมาจากคำว่าไม่หวาน และ chuka ที่เอามาจากพิคาชูที่เป็นตัวละครที่ “แบงค์” ชอบ ส่วน “คอปเตอร์” ก็เสนอชื่อ ‘คาปิก้า’ เพราะแฟน ๆ หลายคนบอกว่า “คอปเตอร์” เหมือนคาปิบาร่า เลยเอาพิคาชูกับคาปิบาร่ามาผสมกัน อยากให้แฟน ๆ ทุกคนรอลุ้นว่าสุดท้ายแล้วจะได้ชื่อด้อมว่าอะไร( เทรนด์ซีรีส์จน X ระเบิด ) จากที่ “แบงค์” เคยโพสต์ข้อความใน X ที่ขอบคุณที่ทุกคนช่วยกันปั่นเทรนด์จนติดทั้งเทรนด์ในหลาย ๆ ประเทศและเทรนด์โลก “แบงค์” ก็อธิบายเพิ่มว่ารู้สึกซาบซึ้งจากใจมากจริง ๆ เพราะสิ่งที่ทุกคนทำมีความหมายกับพวกเรามาก ยิ่งบางคนก็ยังไม่เคยได้เจอกันเลย แต่ก็ยังทุ่มเทกับพวกเรามาก ๆ ขนาดนี้ “คอปเตอร์” ก็เสริมเพิ่มว่าทั้งนักแสดง และทีมงานทุกคนดีใจมาก ๆ กับการทุ่มเทของทุกคน[ เซ็ตคำถามพิเศษ​ : Fall in Love พี่คนนี้ รักน้องคนนี้ … ]( ส่วนไหนบนใบหน้าที่มีความคล้ายกันและกัน ? ) สำหรับ “คอปเตอร์” มองว่าเป็นจมูก เพราะเคยได้ยินหลาย ๆ คนบอกว่าคล้ายกัน ส่วน “แบงค์” ก็พูดติดเล่นว่าปากเหมือนกันในด้านความปากดี ปากแจ๋ว ทำเอาทุกคนระเบิดขำกันออกมาหมดเลย แต่ก็กลับมาจริงจังที่ว่ารูปปากคล้าย ๆ กัน แต่หลาย ๆ คนก็บอกว่า “คอปเตอร์ - แบงค์” คล้ายกันในหลายมุมถึงแม้ว่า “คอปเตอร์” จะออกแนวหนุ่มตี๋ ส่วน “แบงค์” จะเป็นแนวคมเข้ม( ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม~ จากเนื้อเพลงนี้แล้ว อะไรคือพรหมลิขิตของทั้งคู่ ? ) “คอปเตอร์” บอกว่าพรหมลิขิตที่ทำให้ได้มาเจอกันก็คือซีรีส์เรื่องนี้เลย เพราะในตอนแรกตัดสินใจจะไปทำอย่างอื่นแล้ว แถมยังห่างจากการเล่นซีรีส์เรื่องล่าสุดมานานถึง 2 ปี ทำให้เริ่มคิดว่าเส้นทางนี้อาจจะไม่เหมาะกับตัวเอง แต่พอมีโอกาสซีรีส์เรื่องนี้เข้ามาก็เลยตัดสินใจลองดูอีกสักครั้ง และไม่อยากให้ตัวเองมานึกเสียดายทีหลัง การตัดสินใจนี้ทำให้ได้เจอ “แบงค์” ด้วย ส่วน “แบงค์” บอกว่าทุกอย่างมันมีจังหวะจริง ๆ เพราะน้องเขากำลังอยากจะพัก ส่วนตัวเองก็ไม่ได้คิดว่าจะรับซีรีส์เรื่องนี้ เพราะตอนแรกที่รับเล่นเรื่องนี้ก็เพราะสนใจในตัวบท เห็นบทแล้วรู้สึกท้าทาย และการทำงานด้วยกันก็มีแต่ความสบายใจ ถึงแม้นิสัยหลาย ๆ อย่างจะเหมือนขั้วตรงข้ามกันไปหน่อยแต่ก็ไม่ได้ทำให้ทำงานด้วยกันยากเลย( คนมีความรัก มักจะดูเด็กลงไปนิดนึง~ จากเนื้อเพลงนี้แล้ว แบงค์ ที่อยู่กับ คอปเตอร์ บ่อย ๆ มีอะไรที่ดูเด็กลงไปบ้าง ? ) “แบงค์” เล่าว่าได้ดูแล “คอปเตอร์” ทุกวันจนเหมือนเลี้ยงลูกแล้ว คอยสอนการใช้ชีวิต และอะไรอีกมากมาย อย่างล่าสุดก็เป็นเรื่องการเปิดบริษัท ด้วยความที่อายุห่างกันมากถึง 9 ปี เลยได้สอนเยอะ ดูแลเยอะ เอ็นดูน้องเขาจนเหมือนตัวเองได้เด็กลงไปกว่าเดิม ทำให้ “คอปเตอร์” แซวว่าถึงพี่เขาจะบ่นแต่ก็คอยดูแลอยู่ตลอด( ถ้าเดินผ่านกัน จะตกหลุมรักอีกฝ่ายตรงไหน ? ) “แบงค์” บอกว่าตัวเองคงมองแล้วเดินต่อไป เพราะเป็นคนเดินเร็ว แต่ถ้าจะได้ตกหลุมรักก็คงเป็นที่ส่วนสูง และคิดกับตัวเองว่าทำไมคนคนนี้ถึงตัวสูงขนาดนั้น ส่วน “คอปเตอร์” ในแวบแรกก็คงกลัวอีกฝ่าย เพราะ “แบงค์” เป็นคนหน้านิ่ง แต่ก็เป็นคนหน้านิ่งที่หล่อทำให้ตกหลุมรักความหล่อ ที่ดูดุแต่น่าค้นหา( Ep.5 หวานปานน้ำผึ้ง ) “แบงค์” รีบเล่าเลยว่า Ep.5 หวานเหมือนกับน้ำผึ้งเลย เป็นช่วงที่ตัวละครกำลังอินเลิฟ “คอปเตอร์” ก็รีบเสริมต่อว่าตอนนี้กำลังเข้าสู่ช่วงเปลี่ยนแปลงของตัวละคร เพราะที่ผ่านมาต่อยกันอย่างเดียว แต่ตอนนี้เริ่มรักแล้ว หยกติดกับอิงแล้ว ไม่มีอีกแล้วคนตาขวาง ตอนนี้มีแต่คนตาแป๋ว( หยก vs อิง ใคร Red Flag กว่ากัน ? ) “แบงค์” ยืนยันว่า ‘หยก’ Red Flag มากกว่า เพราะตัวละคร ‘อิง’ ถึงแม้จะเหมือน Red Flag แต่ถ้าได้คบกับใครแล้วเขาก็จะเต็มที่กับอีกฝ่าย เช่นเดียวกันกับ “คอปเตอร์” ที่บอกว่า ‘หยก’ รักคนผิดวิธีไปหน่อย แต่เล่าเยอะมากไม่ได้เพราะจะเป็นการสปอยล์ แต่ทั้งคู่ก็ยืนยันว่า ‘หยก’ Red Flag กว่าแน่นอน( เตรียมตัวรับมือ Ep.6 ) การันตีว่าเตรียมผ้าห่มใหม่ได้เลย เพราะทุกคนจะฟินจนต้องจิกผ้าห่ม หลาย ๆ คนก็น่าจะชอบ Ep.6 ด้วยเพราะเป็นฉากซ้ออิงที่ทุกคนรอคอยจากใน Teaser( เพลงที่ได้ร้องด้วยกัน ) เพลงประกอบซีรีส์เป็นเพลงแรกที่ได้ร้องคู่กัน ในตอนแรก “แบงค์” เล่าว่าไม่มั่นใจเลย “คอปเตอร์” ก็รีบบอกทีมงานว่าถ้ามีคนที่จะร้องเพลงได้ดีกว่า และจะทำให้ซีรีส์นี้ดูดีมากขึ้นก็ให้คนอื่นร้องได้นะ แต่พี่ ๆ เขาก็อยากให้ “คอปเตอร์ - แบงค์” ลองดูก่อน ก็เลยลองเข้าไปอัด “แบงค์” เลยปิดท้ายขำ ๆ ว่าทำงานในวงการมา 15 ปีไม่เคยร้องเพลงเลย ครั้งนี้เป็นครั้งแรกและอีกหนึ่งช่วงเวลาสำคัญ ที่จะเติมเต็มให้ไลฟ์นี้มีแต่ความสุข และรอยยิ้ม จนกลายเป็นค่ำคืนสุดพิเศษทางรายการ EFM FANDOM LIVE มีเกมสุดพิเศษมาให้ “คอปเตอร์ - แบงค์” ได้เล่นสนุกกันแบบจัดเต็มกับเกมชื่อว่า “Intern Boy : Mission เด็กฝึกรัก ชนะใจ Boss”ในเกมนี้ทั้งคู่ก็เล่นกันออกมาได้น่ารัก ชวนแฟน ๆ เขินน้วยตัวบิดกันแบบสุด ๆ !สามารถไปติดตามรับชมความน่ารักของทั้งคู่ได้เลยยย!(เข้าไปชมได้ใน YouTube : ATIME)ยังคงเติมเต็มความฟินให้ค่ำคืนนี้แบบต่อเนื่อง กับโมเมนต์สุดพิเศษ ด้วยการให้ “คอปเตอร์ - แบงค์”โทรกลับไปพูดคุย และสร้างรอยยิ้ม เติมกำลังใจให้กับแฟน ๆ ได้อิ่มฟินไปตาม ๆ กันนน สุดท้ายนี้ ทางรายการ EFM FANDOM LIVE ขอขอบคุณ “คอปเตอร์ - แบงค์” สำหรับโมเมนต์สุดพิเศษตลอดค่ำคืนนี้ และขอบคุณที่มามอบรอยยิ้มฮีลใจ ให้แฟน ๆ และทีมงานในสตูได้ใจฟูจนหุบยิ้มกันไม่อยู่ ฝากทุกคนติดตามซีรีส์ “FOOL in Love คนโง่รักเข(ล)า” ทุกวันพฤหัสบดี และวันอาทิตย์ เวลา 20.00 น. สามารถรับชมได้ทางแอปพลิเคชัน iQIYI ที่เดียวเท่านั้น และฝากเพลงประกอบซีรีส์อย่าง ‘Until You’ ด้วยนะค้าาาสามารถเข้าไปรับชมความเคมีเคใจของทั้งคู่ได้ทางแล้วมาท่องโลกความฟินพร้อมกันใหม่ใน Chapter ต่อไปน้า~

แค่มีเธอที่เดินไปกับฉัน ก็รู้ว่าโชคดีแค่ไหน~ ถึงแม้เพิ่งจะเจอกัน แต่ บอส - ตงตง ก็เป็นความสบายใจของกันและกัน พูดได้เต็มปากเต็มคำว่า นี่ไม่ใช่แค่ความโชคดี แต่เป็นเพราะโชคชะตาที่ทำให้ทั้งคู่ได้มาเจอกัน

27 ต.ค. 2026

แค่มีเธอที่เดินไปกับฉัน ก็รู้ว่าโชคดีแค่ไหน~ ถึงแม้เพิ่งจะเจอกัน แต่ บอส - ตงตง ก็เป็นความสบายใจของกันและกัน พูดได้เต็มปากเต็มคำว่า นี่ไม่ใช่แค่ความโชคดี แต่เป็นเพราะโชคชะตาที่ทำให้ทั้งคู่ได้มาเจอกัน

รายการ EFM FANDOM LIVE [ 15 ตุลาคม 2569 ] ค่ำคืนนี้เตรียมพบกับ “บอส - ตงตง” ที่จะมามอบรอยยิ้ม และเสิร์ฟความฟินให้แฟน ๆ ไปกับ 2 ดีเจสวยหล่อ คารมดี “ดีเจแนน” และ “ดีเจโซเซฟ”ในช่วงแรกของรายการ พี่ ๆ ดีเจอ่าน 5 พล็อตเรื่อง “EFM FANDOM FANFICTION”ที่ถูกเลือกมาจากแฟน ๆ พร้อมชวนท่องดินแดนแห่งจินตนาการที่ไร้ขอบเขตไปด้วยกันFANFICTION เรื่องที่ 1 มีชื่อว่า... Choco-Love at First Sight รักแรกพบรสช็อกโกแลตร้อนนามปากกา : cartoonmm ชีวิตอันจืดชืดไร้สีสันของ "การันย์" เจ้าของร้านกาแฟหนุ่มสุดธรรมดา ต้องเปลี่ยนไปตลอดกาลในวันฝนตกกระหน่ำ เมื่อกริ่งประตูร้านดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของ "นับดาว" ลูกค้าหนุ่มร่างบางผู้มีนัยน์ตาเปล่งประกาย วินาทีที่สบตา อาการรักแรกพบก็พุ่งชนการันย์เข้าอย่างจัง จากคนนิ่ง ๆ เขากลายเป็นสายซัพพอร์ตลับ ๆ แอบดูแลส่งช็อกโกแลตร้อน เสิร์ฟชีสเค้กฟรี แอบปรับแอร์ คอยสังเกตทุกความเคลื่อนไหวด้วยความเขินอาย แต่ไม่กล้าเดินหน้าจีบตรง ๆ เพราะกลัวนับดาวจะอึดอัด ทว่าโชคชะตากลับเข้าข้าง เมื่อนับดาวกลายมาเป็นลูกค้าประจำ นั่งโต๊ะริมหน้าต่างคนเดียวส่งยิ้มหวานให้ทุกวัน จากวันเป็นเดือน ความรักมันจุกอกจนการันย์ทนไม่ไหว ขอลองเสี่ยงจีบดูสักตั้ง เขาตัดสินใจรวบรวมความกล้าสารภาพความจริงไปแบบซื่อ ๆ ว่า “ที่ทำทั้งหมด...คือผมกำลังจีบคุณอยู่ครับ” แต่แทนที่จะโดนปฏิเสธ การันย์กลับต้องเหวอจนหน้าหงาย เมื่อนับดาวตอบกลับมาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปนเอ็นดูว่า “ไม่รู้ตัวเลยสินะ ว่าที่ผมมาร้านนี้...ก็เพราะจะเอาตัวเองมาให้คุณจีบนั่นแหละ ตาบ๊องเอ๊ย” เกมพลิกกลายเป็นคนโดนตกซะเอง และนี่คือจุดเริ่มต้นสุดนุ่มฟูที่ชวนอมยิ้มไม่หยุดFANFICTION #1: This FANFICTION is titled... Choco-Love at First Sight: A Love Story Brewed with Hot ChocolatePen Name : cartoonmm Karan, an ordinary café owner, never expected his colorless life to change on a rainy afternoon when Nubdao, a charming young customer with sparkling eyes, walked through his door. One glance was all it took for Karan to fall head over heels. Too shy to confess, Karan secretly showered Nubdao with hot chocolate, free cheesecake, and little acts of affection. As Nubdao became a regular, Karan’s feelings grew impossible to hide. Finally, he gathered his courage and confessed, “Everything I’ve done… was my way of courting you.” But Nubdao simply smiled mischievously and replied, “You didn’t realize? I kept coming here because I wanted you to court me, silly!” And just like that, the shy café owner became the one who was completely swept off his feet. A sweet, fluffy love story brewed with hot chocolate, secret crushes, and a twist neither heart could resist.FANFICTION เรื่องที่ 2 มีชื่อว่า... นายเอกครับ ไม่กลับเข้าการ์ตูนได้ไหมครับนามปากกา : Bahoonnnnn (บาฮุน) “บอส” วาดการ์ตูนวายที่กำลังตันกับตอนจบ เพราะว่าเขาก็ไม่อยากให้ “ตงตง” นายเอกคนเก่งคนสวยและกล้าหาญที่เขาสร้างขึ้นต้องจากไป คืนนั้นบอสเผลอฟุบหลับคาโต๊ะวาดนิยาย ก่อนเสียงก๊อกแก๊กจากห้องครัวจะปลุกให้เขาพบชายหนุ่มปริศนากำลังยืนกินขนมอย่างอร่อยที่น่าตกใจกว่า คือ พอมองดูดี ๆ หน้าตาของคนที่กำลังยืนกินขนม ดันเหมือน “ตงตง” ตัวการ์ตูนที่บอสวาด ตงตงหลุดออกจากการ์ตูนที่บอสวาดโดยไม่รู้ตัว บอสจึงต้องจำใจให้ตัวละครของตัวเองอาศัยอยู่ด้วยกันในคอนโด จากความวุ่นวายของคนที่ใช้ชีวิตไม่เป็น เจ้าหนูจำไมตงตงที่สงสัยในทุก ๆ อย่าง สร้างเรื่องวุ่น ๆ และเสียงหัวเราะในทุกวัน จากความใกล้ชิดและพอยิ่งอยู่ด้วยกัน บอสยิ่งเผลอคิดว่า… ถ้ามีตงตงอยู่ด้วยกันทุกวันก็คงจะดี จนวันหนึ่งบอสเจอว่าเรื่องราวในการ์ตูนที่ตัวเองวาดกำลังหายไปทีละหน้า ทางเดียวที่จะช่วยได้ คือ บอสต้องวาดตอนจบให้เสร็จแต่ใครจะวาดตอนจบลง… เพราะตัวเองยังอยากให้มีตงตงอยู่ด้วยกันในชีวิตอ่ะFANFICTION #2: This FANFICTION is titled... Hey! Can You Please Stay Out of the Comic?Pen Name : Bahoonnnnn (บาฮุน) Boss, a BL comic artist, is struggling to finish his story because he can’t bear to say goodbye to Tongtong, the beautiful, talented, and courageous male lead he created. One night, Boss wakes up to find Tongtong has mysteriously escaped from the comic and entered the real world! As they begin living together, Tongtong’s endless curiosity brings chaos, laughter, and unexpected warmth into Boss’s life. But the closer they grow, the more Boss wishes Tongtong could stay by his side forever. When the comic’s pages begin disappearing, Boss must finish the ending to save his story. But how can he write The End when he isn’t ready to let Tongtong go?FANFICTION เรื่องที่ 3 มีชื่อว่า... WE CAN BE ALONE TOGETHERนามปากกา : MOODTOSLEEP ‘บอส’ นักแต่งเพลง ไม่ชอบความวุ่นวาย ไม่ชอบพูด จึงเลือกสื่อสารความรู้สึกผ่านเพลง สำหรับเขาการอยู่คนเดียวคือเซฟโซนไม่ใช่ความโดดเดี่ยว เมื่อต้องแต่ง ‘เพลงรัก’ แต่กลับเขียนไม่ออก จึงขึ้นดอยหาไอเดีย ที่นั่นเขาพบ ‘ตงตง’ ที่มาพักเพื่ออ่านหนังสือที่ค้างมานานให้จบ ทั้งสองไม่รู้จักชื่อกัน ต่างอยู่ในโลกของตัวเอง บอสแต่งเพลง ตงตงอ่านหนังสือ มีความเงียบคั่นกลาง ทว่าความเงียบไม่ได้ทำให้บอสอึดอัด จากคำกลายเป็นบทสนทนา บอสที่ไม่ชอบพูด กลับพูดกับตงตงเกินลิมิตตัวเอง จนบอสแต่งเพลงเสร็จ ตงตงอ่านหนังสือจบ ก่อนแยกย้ายตงตงขอบอสอ่านเนื้อเพลง “เพลงรักเหรอครับ” “ครับ” “ชื่อเพลงว่า” “ยังไม่ได้คิด” “เราคิดให้ไหม” “เอาดิ” ตงตงอ่านเนื้อเพลงก่อนเขียนลงบนกระดาษ ‘WE CAN BE ALONE TOGETHER’ เพลงรักนี้ไม่ใช่การครอบครองหรือต้องอยู่ด้วยกันตลอดเวลา แต่เป็นเรื่องราวของสองคนที่ต่างมีโลกของตัวเอง อยู่ข้างกันได้โดยไม่ทำให้ความเงียบเป็นความโดดเดี่ยว พวกเขาจากกันโดยมีชื่อเพลงเป็นหลักฐานว่าครั้งหนึ่งเคยพบกันและทำให้คำว่า ‘ALONE’ ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป โดยที่บอสไม่รู้ตัวเลยว่าเขาได้เขียนเพลงรักจากประสบการณ์จริงเข้าให้แล้วFANFICTION #3: This FANFICTION is titled... WE CAN BE ALONE TOGETHERPen Name : MOODTOSLEEP Boss, a quiet songwriter who finds comfort in solitude, escapes to the mountains for inspiration when he struggles to write a love song. There, he meets Tongtong, a book lover seeking peace of his own. Two strangers, each lost in their own world, find an unexpected connection in the silence between them. As words turn into conversations, Boss discovers that talking to Tongtong comes easier than he ever imagined. Before they part, Tongtong gives Boss’s unfinished love song a title: WE CAN BE ALONE TOGETHER. Because love isn’t always about staying together—sometimes, it’s simply about finding someone who makes being alone feel different. Unbeknownst to Boss, he’s already written a love song inspired by a love he never knew he had found.FANFICTION เรื่องที่ 4 มีชื่อว่า... ดำดิ่งสู่หัวใจ (Dive Into Your Heart)นามปากกา : School_1997 บอส นักประดาน้ำกู้ภัยผู้เคร่งครัดในกฎความปลอดภัย ต้องร่วมภารกิจกับตงตง นักชีววิทยาทางทะเลผู้ดื้อรั้นและมักเสี่ยงอันตรายเพื่อเก็บข้อมูลใต้ทะเล ทั้งคู่มักมีความคิดเห็นไม่ตรงกัน โดยเฉพาะเวลาที่ ตงตง ฝ่าฝืนคำสั่งเพื่อทำงานวิจัยให้สำเร็จ “คุณจะทำอะไร ทำไมไม่ปรึกษาผมก่อน” บอสเอ่ยเสียงเข้มหลังจากรู้ว่าตงตงดำน้ำออกนอกเขตที่กำหนด “ผมมาทำงานวิจัยนะครับ ไม่ได้มาเที่ยว” ตงตงเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้ “แล้วถ้าเกิดอันตรายขึ้นมา ใครจะรับผิดชอบ” คำพูดนั้นทำให้ตงตงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มเข้าใจว่าความเข้มงวดของบอสไม่ได้เกิดจากความอยากควบคุม แต่เป็นเพราะเขาต้องรับผิดชอบชีวิตของทุกคนในภารกิจ เมื่อทั้งคู่ต้องร่วมสำรวจถ้ำใต้น้ำที่เต็มไปด้วยความเสี่ยง บอสจึงต้องคอยดูแลความปลอดภัยให้ตงตงอย่างใกล้ชิด ขณะที่ตงตงก็ช่วยให้บอสเปิดใจและมองโลกในมุมที่ต่างออกไป ท่ามกลางภารกิจที่ต้องอาศัยความเชื่อใจ จากคนที่เคยทะเลาะกันทุกวัน ทั้งคู่กลับค่อย ๆ กลายเป็นคนที่ไม่อยากให้อีกฝ่ายหายไปจากสายตาเสียแล้วFANFICTION #4: This FANFICTION is titled... Dive Into Your HeartPen Name : School_1997 Boss, a disciplined rescue diver who never compromises on safety, is assigned to work with Tongtong, a stubborn marine biologist willing to take risks for his underwater research. Their clashing personalities lead to constant arguments, especially when Tongtong ignores instructions and ventures beyond the designated diving zone. “Why didn’t you consult me first?” Boss demands. “I’m here to conduct research, not go sightseeing!” Tongtong fires back. But beneath Boss’s stern exterior lies a deep sense of responsibility for everyone’s safety. As the two embark on a perilous underwater cave exploration, Tongtong begins to understand Boss’s intentions, while gradually teaching him to see the world differently. Amid the dangers of the deep, trust grows, hearts soften, and two men who once couldn’t stop arguing find themselves becoming someone neither wants to lose.FANFICTION เรื่องที่ 5 มีชื่อว่า... คุณรื่นฤดี กับ อาตี๋เสาวรสนามปากกา : Party (ตงตง เป็น รื่นฤดี / บอส เป็น เสาวรส) “บุญพงศ์ อพาร์ทเม้นท์ สวัสดีครับ” เสียงพูดจากชายวัยประมาณ 30 ผิวขาวดุจหยวกกล้วย หน้าเหมือนลูกครึ่งจีน ยิ้มแย้ม น่ารักกว่าวัย จนเด็กหนุ่มยืนมองตาค้างกับความน่ารักของชายที่อยู่ตรงหน้า “ผมชื่อ เสาวรส นะครับ พี่ชื่ออะไรครับ” เสาวรสเอ่ยถามออกไป ขณะที่ยิ้มอ่อน ๆ “พี่ชื่อ รื่นฤดี ครับ น้องสนใจห้องพักใช่มั้ยครับ” รื่นฤดีเอ่ยถามไป เหมือนกำลังอึน ๆ “อ๊อ ครับ ผมมาขอติดต่อเช่าห้องพักครับ พอจะมีห้องว่างมั้ยครับ” “งั้นตามมาเลยครับ” ก่อนจะเดินออกไป เด็กหนุ่มเสาวรสก็เรียกไว้ “เดี๋ยวครับ” เสียงเรียกของเด็กหนุ่ม ทำให้ชายเจ้าของห้องอย่าง รื่นฤดี หยุดชะงัก ก่อนจะค่อย ๆ หันกลับไปมองหน้าเด็กหนุ่มคนนั้น “ครับ มีอะไรรึเปล่า” แทนคำตอบ เด็กหนุ่มเสาวรส ก็ค่อย ๆ เอื้อมมือไปหยิบบางอย่าง ที่ติดเส้นผมของรื่นฤดี เสาวรสเผลอสบตารื่นฤดีโดยไม่ได้ตั้งใจ มือค่อย ๆ ดึงบางอย่างออกจากเส้นผมของรื่นฤดี “โอ้ย!” เสียงอุทานจากรื่นฤดีทำให้เด็กหนุ่มเสาวรสถึงกับสะดุ้ง พร้อมกับหยิบสิ่งที่อยู่ในมือขึ้นมาดู “ผมหงอก…!!!”FANFICTION #5: This FANFICTION is titled… Khun Ruenruedee and Little Peach BoyPen Name : Party (Tongtong as Ruenruedee / Boss as Saowarot) “Boonphong Apartment, how may I help you?” The cheerful voice belonged to a man in his thirties, whose fair skin and adorable, youthful face instantly captivated the young man standing before him. “I’m Saowarot. What’s your name?” the younger man asked with a smile. “I’m Ruenruedee. You’re here to rent a room, right?” “Yes! Do you have any vacancies?” “Follow me.” “Wait!” Ruenruedee turned around. “What is it?” Without answering, Saowarot reached up and plucked something from his hair. Their eyes met for a fleeting moment—until Ruenruedee suddenly yelped. “Ouch!” Saowarot looked down at the tiny strand between his fingers, his eyes widening in shock. “A GRAY HAIR!!!”เข้าสู่ช่วงที่สองของรายการ EFM FANDOM LIVE ค่ำคืนนี้ต้อนรับ “บอส - ตงตง”ที่จะมาเล่าเรื่องราวน่ารัก ๆ ให้ทุกคนได้ฟังไปด้วยกัน( ศิลปิน vs แฟนคลับ ) เวลาที่ “บอส - ตงตง” อยู่ด้วยกัน มีแต่ความซอฟต์เพราะทั้งคู่เป็นผู้ชายซอฟต์ ๆ เวลาเรียกกันก็ใช้สรรพนาม “พี่ - น้อง” แถมแฟนคลับก็กวน ๆ เพราะ “บอส” เล่าว่าหลังจากที่ตัวเองได้ประกาศชื่อด้อม ‘Luckies’ ไป และมีสีประจำด้อมเป็นสีเขียว เหล่าแฟน ๆ ก็พากันเปลี่ยนรูปโปรไฟล์ให้เป็นสีเขียวกันหมดจนเหมือนไวรัสอะไรสักอย่างกำลังแพร่กระจาย น่าเอ็นดูมาก ๆ( ที่มาของชื่อด้อม Luckies ) “บอส” ให้เหตุผลว่าที่ตั้งชื่อด้อมว่า ‘Luckies’ เพราะส่วนตัวชอบ Manifest อยู่แล้ว และการที่ตัวเองได้มาอยู่ในจุดนี้ ได้เจอกับทุกคน ก็เพราะเป็นโชคชะตา ก็เลยอยากให้แฟนคลับรู้สึกโชคดีที่ได้เจอกัน เหมือนที่ตัวเองก็โชคดีที่ได้เจอทุกคน( กิจกรรมที่พี่น้องทำด้วยกัน~ ) ทั้งคู่บอกว่าถึงแม้จะมีความชอบคล้าย ๆ กันอย่างไปนั่งชิล ๆ ที่คาเฟ่ “บอส” จะเป็นสายสั่งกาแฟ แต่ “ตงตง” จะไม่สั่งกาแฟ หรือบางทีก็ออกไปเที่ยวเลย หรือก็มีเล่นเกมด้วยกันบ้างอย่างบอร์ดเกม เรียกได้เลยว่าไม่มีใครยอมกัน หลอกกันไปมาจนต้องมีสักคนยอมแพ้ก่อนเลยล่ะ( พี่ตงตงคือความสบายใจของน้องบอส ) “บอส” บอกว่าตอนแรกแอบมีความกังวล เพราะเป็นงานแสดงครั้งแรก กลัวว่าตัวเองจะทำได้ไม่ดี แถมยังได้ร่วมงานกับนักแสดงที่มีประสบการณ์มาก่อนด้วย มีความกดดันเล็ก ๆ ในใจ แต่พอรู้ว่าเป็น “ตงตง” คำแรกที่ขึ้นมาในหัวคือคำว่า ‘สบายใจ’ ตอนช่วงเวลาถ่ายทำก็ผ่านไปได้ด้วยดี พี่เขาคอยให้คำแนะนำการแสดง การวางตัวในกองถ่ายให้ตลอด ส่วน “ตงตง” ก็บอกว่าไม่รู้สึกกังวลเลย เพราะทันทีที่ได้เจอ “บอส” ก็รู้เลยว่าเป็นเด็กที่มีของ น้องยังพัฒนาไปได้อีกเรื่อย ๆ จนในวันที่ถ่ายทำซีรีส์จบก็ได้ไปบอก “บอส” เลยว่า ‘ซีรีส์ออนแอร์เมื่อไหร่ น้องจะไม่โดนว่าเรื่องการแสดงเลย’ ซึ่งเป็นแบบนั้นจริง ๆ การแสดงของน้องไม่เหมือนกับว่าเป็นเรื่องแรกเลยด้วยซ้ำ น้องเก่งมากจริง ๆ[เซ็ตคำถามพิเศษ : พี่บ่าวครับ ผีรักทุกนาเทอ เผลอรักทุกนาที]( trick or treat … หลอก หรือ เลี้ยง ? ) “บอส” เลือกหลอก โดยทางรายการให้โจทย์ว่าต้องหลอกให้อีกฝ่ายกลัว แต่ยังไม่ทันพูดจบประโยค “บอส” ก็แฮ่ใส่ “ตงตง” สะดุ้งตัวโยนเลย แต่ตามโจทย์คือต้องทำให้กลัว ไม่ใช่ทำให้ตกใจ “บอส” จึงบอกว่าไม่อยากทำให้ “ตงตง” กลัว ขอยอมแพ้เลยแล้วกัน ส่วน “ตงตง” เลือกเลี้ยง โจทย์ก็คือวันฮาโลวีนที่จะถึงนี้ จะพาอีกฝ่ายไปเลี้ยงอะไร “ตงตง” บอกว่าจะถามน้องตรง ๆ ไปเลยว่าอยากกินอะไร “บอส” ก็บอกว่าอยากไปร้านซูชิที่เคยไปด้วยกันมา เป็นร้านที่ “ตงตง” เคยชวนไป แล้วติดใจมาก ๆ แถมเป็นร้านที่จองยาก ต้องจองกันข้ามปี( ถ้าทั้งคู่เป็นผี จะหลอกอีกฝ่ายด้วยคำพูดว่าอะไร ? ) “บอส” จะหลอกด้วยคำว่า ‘สัญญาว่าจะไม่บอกใคร’ เพราะเป็นการหลอกให้ตายใจ แต่เรื่องนี้เตรียมรู้กันทั้งบริษัทเลยล่ะ ส่วน “ตงตง” จะหลอกด้วยคำว่า ‘ไปกับพี่มั้ย?’ เพราะเหมือนกับที่ผีหลอกแล้วชวนไปอยู่ด้วย แต่ “บอส” ก็เต็มใจจะไปด้วยแน่นอน( ถ้าในคืนวันฮาโลวันได้เป็นพ่อมด อยากมีพลังวิเศษอะไร ? ) “ตงตง” บอกว่าอยากมีพลังย้อนเวลาได้ เพราะเวลาเป็นสิ่งที่ซื่อตรง มันไม่เคยถอยหลังแต่เดินหน้าเพียงอย่างเดียว ทำให้อยากได้พลังนี้ ส่วน “บอส” อยากได้พลังวาร์ปไปที่ไหนก็ได้ เพราะพอได้มาเป็นนักแสดงแล้วต้องเดินทางไปหลาย ๆ ที่ ทำให้เวลาส่วนใหญ่ใช้กับการเดินทาง จึงอยากได้ตัวช่วยในการร่นระยะเวลา( ทุกวันพุธก็จะต้องคิดถึงทุกคน ! ) ด้วยความที่ปกติแล้วทุกวันพุธ ชาวแก๊งนักแสดงซีรีส์จะมารวมตัวกันไลฟ์ และเปิดสเปซใน X เผื่อพูดคุยกับแฟนคลับ พอซีรีส์จบแล้ว “บอส” ก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อดีหลังจากนี้ ทำให้ “ตงตง” ก็รีบบอกว่าคิดถึงเหมือนกัน แต่เพราะน้องเพิ่งเริ่มในสายนี้ พอซีรีส์จบแล้วจะเงียบลงจากที่ปกติได้เจอทุก ๆ คน ตัวเองก็อยากจะให้มีซีรีส์อีก ที่ซีรีส์มาถึงทุกวันนี้ได้ก็เพราะทุก ๆ คนเลย พวกเราทุกคนเริ่มมาจากศูนย์ อยากขอบคุณทุกคนมาก ๆ ที่รักพวกเราและซีรีส์เรื่องนี้( ซีนที่ประทับใจที่สุดจาก Final EP. ) “บอส” ชอบซีนที่เริ่มต่อสู้ตัวละครที่ชื่อว่า “ชิตะ” แล้ว “เคน” ก็มาช่วยชีวิตเอาไว้ เป็นซีนไคลแมกซ์ที่ซ้อมคิวบู้กันเป็นเดือน ๆ จ้าง Production เพื่อซ้อมท่าต่อสู้โดยเฉพาะ และพอได้เห็นผลลัพธ์ของสิ่งนี้ก็ประทับใจและภูมิใจกับมันมาก ๆ ส่วน “ตงตง” ชอบซีนที่ “เจมส์” กำลังเย็บแผลช่วยชีวิต “เคน” เพราะในซีนนั้นมีหลากหลายความรู้สึกมาก ซึ่งหนังเทียมที่ใช้เย็บมันเหมือนจริงมาก ๆ และหนังเทียมวางบนอกของ “บอส” จริง ๆ ทำให้ต้องระวังในตอนเย็บมาก ถ้าพลาดนิดเดียวก็ทิ่มเนื้อจริงได้เลย แถมตอนที่กำลังเย็บก็ใส่คอนแทคเลนส์อยู่ด้วยก็ทำให้ยิ่งลำบาก เพราะเป็นครั้งแรกที่ได้ใส่คอนแทคเลนส์ ตอนที่แสดงอยู่คอนแทคเลนส์ก็ดีดออกจากตาเพราะน้ำตาเยอะเกิน ทำให้ตอนนั้นต้องโฟกัสอะไรหลาย ๆ อย่างพร้อมกันเลยเป็นซีนที่ท้าทายมาก( ผลงานในอนาคต ) ตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าจะมีผลงานอะไรต่อไป แต่ “ตงตง” ก็เล่าว่า “บอส” เคยคุยเรื่องนี้ว่าอยากเล่น ‘พีเรียด’ แนวย้อนยุคไปเลย เพราะน่าสนใจดี ซึ่ง “บอส” ก็เสริมว่ายังอยากเล่นแนว ‘มาเฟีย’ ด้วย เพราะช่วงนี้กำลังอินเลย แนวดราม่าโหด ๆ มาเฟียสองแก๊งทะเลาะกันและอีกหนึ่งช่วงเวลาสำคัญ ที่จะเติมเต็มให้ไลฟ์นี้มีแต่ความสุข และรอยยิ้ม จนกลายเป็นค่ำคืนสุดพิเศษทางรายการ EFM FANDOM LIVE มีเกมสุดพิเศษมาให้ “บอส - ตงตง” ได้เล่นสนุกกันแบบจัดเต็มกับเกมชื่อว่า “Love spell อมตะรัก... สีชมพู”ในเกมนี้ทั้งคู่ก็เล่นกันออกมาได้น่ารัก ชวนแฟน ๆ เขินน้วยตัวบิดกันแบบสุด ๆ !สามารถไปติดตามรับชมความน่ารักของทั้งคู่ได้เลยยย!(เข้าไปชมได้ใน YouTube : ATIME)ยังคงเติมเต็มความฟินให้ค่ำคืนนี้แบบต่อเนื่อง กับโมเมนต์สุดพิเศษ ด้วยการให้ “บอส - ตงตง”โทรกลับไปพูดคุย และสร้างรอยยิ้ม เติมกำลังใจให้กับแฟน ๆ ได้อิ่มฟินไปตาม ๆ กันนน สุดท้ายนี้ ทางรายการ EFM FANDOM LIVE ขอขอบคุณ “บอส - ตงตง” สำหรับโมเมนต์สุดพิเศษตลอดค่ำคืนนี้ และขอบคุณที่มามอบรอยยิ้มฮีลใจ ให้แฟน ๆ และทีมงานในสตูได้ใจฟูจนหุบยิ้มกันไม่อยู่ ฝากทุกคนติดตามซีรีส์ NOUR The Series เวอร์ชัน UNCUT ที่ WeTV ที่เดียวเท่านั้น และฝาก 3 เพลง OST. The Sweetest Line, Rainbow Unfulfilled และ Unspoken Load ด้วยนะค้าาาสามารถเข้าไปรับชมความเคมีเคใจของทั้งคู่ได้ทางแล้วมาท่องโลกความฟินพร้อมกันใหม่ใน Chapter ต่อไปน้า~

ถึงแม้ในซีรีส์จะเป็นคู่อริกัน แต่ในชีวิตจริง หมิงหมิง - เนปจูน รักกันมาก ๆ เลยล่ะ ! การันตีความน่ารักของคู่ หมาเด็กกับพี่แมวส้ม ที่ถูกต้อง รับประกันได้เลยว่า สองสาวน่ารักจนแฟน ๆ ต้องยิ้มจนแก้มยกแน่นอน ~

26 ต.ค. 2026

ถึงแม้ในซีรีส์จะเป็นคู่อริกัน แต่ในชีวิตจริง หมิงหมิง - เนปจูน รักกันมาก ๆ เลยล่ะ ! การันตีความน่ารักของคู่ หมาเด็กกับพี่แมวส้ม ที่ถูกต้อง รับประกันได้เลยว่า สองสาวน่ารักจนแฟน ๆ ต้องยิ้มจนแก้มยกแน่นอน ~

รายการ EFM FANDOM LIVE [ 8 ตุลาคม 2569 ] ค่ำคืนนี้เตรียมพบกับ “หมิงหมิง - เนปจูน” ที่จะมามอบรอยยิ้ม และเสิร์ฟความฟินให้แฟน ๆ ไปกับ 2 ดีเจสวยหล่อ คารมดี “ดีเจแนน” และ “ดีเจโซเซฟ”ในช่วงแรกของรายการ พี่ ๆ ดีเจอ่าน 5 พล็อตเรื่อง “EFM FANDOM FANFICTION”ที่ถูกเลือกมาจากแฟน ๆ พร้อมชวนท่องดินแดนแห่งจินตนาการที่ไร้ขอบเขตไปด้วยกันFANFICTION เรื่องที่ 1 มีชื่อว่า... ช่อนี้… ชอบนะนามปากกา : forjune (ฟอร์ - จูน) คนบางคนส่งดอกไม้ให้คนที่ชอบ แต่ “มิลิน (หมิงหมิง)” เจ้าของร้านดอกไม้กลับมีลูกค้าคนหนึ่งที่ชอบสั่งดอกไม้ให้เธอเองทุกสัปดาห์ “เอาดอกเดิมค่ะพี่มิน แต่ขอเปลี่ยนสีริบบิ้นนะคะ” “จะเอาไปให้ใครเหรอ เนย (เนปจูน) ?” มิลินถามเป็นครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ แต่คำตอบยังเหมือนเดิม “ความลับค่ะ” หนึ่งเดือนผ่านไป ดอกไม้สิบสองช่อถูกสั่งและหายไปจากร้านโดยที่มิลินไม่เคยเห็นคนรับสักครั้ง จนวันหนึ่งเธอตัดสินใจตามไปดู และพบว่าเนยนำดอกไม้ทั้งหมดมาวางเรียงกันไว้ที่ม้านั่งหน้าร้าน ก่อนจะหยิบช่อสุดท้ายเดินกลับมา “พี่มินคะ ดอกไม้ทุกช่อที่หนูสั่ง จริง ๆ แล้วหนูตั้งใจให้พี่นะ” มิลินชะงัก “แล้วทำไมไม่ให้ตั้งแต่แรก?” เนยยิ้มเขิน ๆ “ก็พี่บอกว่าร้านมีบริการจัดดอกไม้ตามความรู้สึก หนูเลยค่อย ๆ สะสมความกล้าไปพร้อมกับดอกไม้ไงคะ” เธอยื่นช่อสุดท้ายให้ “ช่อนี้ไม่ต้องมีคำอธิบายแล้วค่ะ เพราะหนูอยากบอกตรง ๆ ว่า…หนูชอบเจ้าของร้าน” มิลินรับช่อดอกไม้ไว้ ก่อนยิ้มแล้วตอบว่า “งั้นพี่คงต้องทำบัตรสมาชิกให้แล้วล่ะค่ะ เพราะลูกค้าคนนี้…พี่อยากให้มาทุกวัน”FANFICTION #1: This FANFICTION is titled... I like this bouquetPen Name : forjune Some people buy flowers for the ones they admire, but Milin (Mingming), who runs the flower shop, has a customer who places a weekly order just for her. "The flowers can stay the same, but please use a different ribbon color each time," Noey (Neptune) says. "Who are they for, Noey?" Milin asks yet again, but Noey always gives the same reply: "That’s a secret." A month Ges by. Twelve bouquets leave the shop, and Milin never sees who receives them. Then, one day, curiosity gets the better of her, and she follows Noey. She discovers Ney placing every bouquet on the bench outside the shop, then taking the final arrangement and coming back. "Mingming, I ordered all those flowers for you," Noey confesses. Milin stares in surprise. "Then why didn’t you give them to me before?" Noey offers a bashful smile. "You told me the shop makes custom arrangements, so I decided to collect my courage one bouquet at a time," she explains, handing Milin the last one. "This bouquet needs no special message. I just want to tell you myself... I like the shop owner." Milin takes the flowers, smiles, and says, "Then I’ll need to make you a membership card, because I want this customer... to visit every day."FANFICTION เรื่องที่ 2 มีชื่อว่า... มนตรารักต้องห้าม (Forbidden Love Spell)นามปากกา : Phaploysirin ในคืนที่พระจันทร์กลายเป็นสีเลือด “เนปจูน” เจ้าหญิงองค์สุดท้ายแห่งอาณาจักร ถูกคำสาปโบราณ หากเธอมอบหัวใจให้ใครคนนั้นจะต้องตาย เพื่อปกป้องทั้งอาณาจักร เนปจูนจึงถูกส่งไปซ่อนตัวในป่าต้องห้าม ที่ซึ่งเธอได้พบกับ “หมิงหมิง” แม่มดสาวผู้เกลียดราชวงศ์ยิ่งกว่าสิ่งใด “ถอยไปเจ้าหญิง ข้าไม่ช่วยคนของราชวงศ์” หมิงหมิงเอ่ย “งั้นช่วยฉันในฐานะผู้หญิงคนหนึ่งได้ไหม?” คำตอบนั้นทำให้แม่มดสาวชะงัก หมิงหมิงยอมให้เธอพักอยู่ในกระท่อม และทั้งสองเริ่มออกตามหาวิธีถอนคำสาป ระหว่างทาง เนปจูนได้เห็นด้านอ่อนโยนของแม่มดที่ไม่มีใครเคยรู้ ส่วนหมิงหมิงก็เริ่มรู้ว่าเจ้าหญิงที่เธอเคยเกลียดไม่ได้เหมือนราชวงศ์ที่เคยทำร้ายครอบครัวของเธอเลย เมื่อความจริงถูกเปิดเผย คำสาปนี้คือเวทมนตร์ที่ราชวงศ์รุ่นก่อน สร้างขึ้นเพื่อควบคุมสายเลือดเจ้าหญิงและมีเพียง “รักแท้ที่ราชวงศ์ไม่ยอมรับ” เท่านั้นที่จะทำลายมันได้ ยิ่งสืบความจริง ทั้งคู่ยิ่งใกล้ชิด จนหมิงหมิงรู้ตัวว่าหัวใจของเธอได้เลือกเนปจูนไปแล้ว แต่เมื่อความรักกำลังจะทำลายคำสาป เนปจูนกลับพบว่า ราคาของอิสรภาพคือชีวิตของหมิงหมิง และเธอเองจะยอมให้คนที่เธอรักต้องตายเพื่ออิสรภาพของเธอได้หรือไม่..FANFICTION #2: This FANFICTION is titled... Forbidden Love SpellPen Name : Phaploysirin On the night the moon bled crimson, Neptune, the kingdom’s final princess, fell victim to an ancient curse: anyone who received her heart would lose their life. To keep the kingdom safe, she was sent into hiding in the forbidden forest, where she encountered Mingming, a young witch who despised the royal family above all else. "Move along, princess. I don’t help royals," Mingming said. "Then could you help me—not as a princess, but as a woman?" The unexpected reply left the witch speechless. Mingming eventually let Neptune stay in her cottage, and the two began looking for a way to lift the curse. As they traveled through the forest and searched for answers, Neptune discovered a kindness in Mingming that no one else had ever witnessed. Meanwhile, Mingming slowly understood that the princess she had hated was nothing like the royal family responsible for destroying her own. When the hidden truth finally surfaced, they learned that the former royal family had created the curse to control Neptune’s bloodline. Only "true love that the royal family does not accept" could undo it. With every secret they uncovered, the two drew closer, until Mingming realized that her heart belonged to Neptune. Yet just as their love seemed ready to shatter the curse, Neptune learned the terrible cost of her freedom: Mingming’s life. Now she had to decide whether she could let the woman she loved die so that she could be free...FANFICTION เรื่องที่ 3 มีชื่อว่า... ไม่ได้ มาหา ก๋วยเตี๋ยวนามปากกา : pn ตั้งแต่วันแรกที่แม่ให้ย้ายเข้ามาหอใน ไนล์ ก็รู้สึกว่าชีวิตนี้ไม่มีอะไรเซ็งเท่านี้แล้ว อยู่ข้างนอกสบายกว่าตั้งเยอะ ไนล์เดินผ่านร้านก๋วยเตี๋ยวร้านโปรด และเหตุผลที่ทำให้ไปร้านนั้นทุกวันก็ไม่ใช่ก๋วยเตี๋ยว แต่เพราะ ยีน ลูกเจ้าของร้าน ยีนหน้าเหวี่ยง พูดน้อย ซื่อ ๆ แต่ถ้าได้ยิ้มละก็... ทำเอาฉันเผลอยิ้มไปด้วย นี่สินะหน้าเหวี่ยงยิ้มหวาน ยีนผู้ไม่สนใจใครแต่ทุกครั้งที่ไนล์เข้าร้าน เธอมักจะเงยหน้าขึ้นมาพร้อมพูดว่า “เล็กน้ำตกเพิ่มไข่” ไนล์ก็ได้แต่แกล้งถามว่า “จำได้ด้วยหรอ” ยีนพยักหน้า “จำได้ค่ะ” “จำอะไรได้บ้างคะ” ไนล์ถาม “ก็เส้นเล็ก น้ำตก เพิ่มไข่1ฟอง แล้วก็... มาทุกวัน” ไนล์ยิ้มตาตี๋ เขินรีบก้มลงไปที่โต๊ะทันที วันนึงไนล์ไม่ได้มาที่ร้าน ยีนกลับมองประตูอยู่ทั้งเช้าเย็น พอวันต่อมาไนล์เดินเข้ามา ยีนก็ถามทันที “เมื่อวานหายไปไหนคะ?” ไนล์ยิ้มกวน ๆ “คิดถึงเหรอ?” ยีนเงียบไป ก่อนตอบเบา ๆ “ค่ะ” ไนล์ชะงักยีนยิ้มหวานกว่าทุกครั้ง “คิดถึงหน้าจืดที่มานั่งโต๊ะเดิมทุกวัน” ไนล์หลุดหัวเราะ แต่ในใจกลับเต้นแรงกว่าทุกครั้ง บางทีเหตุผลที่เธอมาร้านนี้ทุกวัน อาจไม่ใช่เพราะก๋วยเตี๋ยวอีกแล้ว….FANFICTION #3: This FANFICTION is titled... I didn't come here for noodles.Pen Name : pn From the moment her mother allowed her to move into the dorm, Nile felt as though life had never been more miserable. The world outside was far more comfortable. Every day, Nile passed by her favorite noodle shop—not because the noodles were anything special, but because of Jean, the owner’s daughter. Jean always wore a sullen expression. She was quiet and seemed innocent, but whenever she smiled, Nile couldn’t help smiling too. That was the charm of a grumpy face paired with a gentle smile. Jean, who normally seemed indifferent to everyone, would always look up and say, "Small noodles, waterfall style, with an egg." Nile would tease her, "You remember my order?" Jean nodded. "Yes." "What do you remember?" Nile asked. "Small noodles, waterfall style, one egg, and... you come here every day." Nile smiled bashfully and quickly lowered her gaze to the table. Then, one day, Nile didn’t show up. Jean kept glancing toward the door from morning until evening. When Nile finally walked in the next day, Jean immediately asked, "Where were you yesterday?" With a mischievous smile, Nile replied, "Did you miss me?" Jean was quiet for a moment. Then she answered softly, "Yes." Nile froze, caught off guard. Jean’s smile grew sweeter than ever. "I missed seeing your plain little face at the same table every day." Nile burst out laughing, but her heart was racing faster than it ever had before. Maybe she no longer came to the shop every day for the noodlesFANFICTION เรื่องที่ 4 มีชื่อว่า... แสงนำพาย้อนเวลากลับมาเพื่อพบเธอนามปากกา : Praew ร้านหนังสือแห่งหนึ่งย่านสุขุมวิท ที่ในสมัยก่อน ( พ.ศ.2523 ) ที่ตรงนี้เคยถูกทิ้งร้าง และต่อมาก็ได้ก่อสร้างเป็นร้านเทปเพลงและมีวิทยุกับโทรทัศน์รุ่นเก่า คุณปู่ผู้ดูแลร้านเทปแห่งนี้มีหลานสาวที่หน้าตาดีใช้ได้ เธอชื่อ นับดาว ( เนปจูน ) คนที่ใคร ๆ เห็น ก็อยากจะเข้ามาจีบ สมัยนั้นถ้าให้จีบก็คงผ่านเพจเจอร์ไม่ก็จดหมายสื่อรัก ฝั่งตรงข้ามคือร้านขายของชำที่มีของเล่นและขนมมากมาย ปัจจุบันร้านขายของชำแห่งนี้ได้โดนทุบและสร้างเป็นเรือนไทยให้เช่า อยู่มาวันหนึ่ง ตังเม ( หมิงหมิง ) กำลังจะเดินทางไปยังร้านหนังสือร้านโปรด จู่ ๆ ระหว่างทางก็รู้สึกมึนหัว ตอนแรกก็กะว่าจะนอนพักแล้วค่อยไปวันอื่นดีกว่า แต่ทำไมวันนี้จิตใจและความคิด ถึงอยากจะไปที่นั่นให้ได้ เมื่อถึงหน้าร้านหนังสือ ตังเมก็ต้องสะดุดตากับอุปกรณ์สื่อสารหน้าตาแปลก ๆ ที่ตกอยู่บนฟุตบาท นั่นคือเพจเจอร์ ที่ปัจจุบัน ( พ.ศ.2569 ) คงไม่มีใครใช้แล้วแน่ ๆ ด้วยความสงสัย ตังเมจึงก้มลงไปหยิบ ในขณะที่หยิบขึ้นมา นิ้วดันไปเผลอกดปุ่ม แสงสว่างวาบโผล่มาจากเพจเจอร์ ไม่ทันได้ตั้งตัว เมื่อแสงนั้นดับลง บรรยากาศรอบข้างก็กลับเข้าสู่ยุค 80s อีกครั้งFANFICTION #4: This FANFICTION is titled... The light guides me back in time to find her.Pen Name : Praew In 1980, a bookstore in the Sukhumvit area stood abandoned. It was later transformed into a music cassette shop filled with old radios and televisions, run by a grandfather whose lovely granddaughter, Nabdao (Neptune), was admired by everyone who hoped to win her heart. In those days, romance traveled through pagers and handwritten love letters. Across the street, a general store sold toys and snacks. Today, it is gone, replaced by a traditional Thai house available for rent. One day, Tangme (Mingming) was heading to her favorite bookstore when a sudden wave of dizziness stopped her. She had planned to rest and return another day, but something about the store pulled at both her heart and mind. When she arrived, she noticed a peculiar communication device lying on the sidewalk—a pager, the kind of thing no one would use anymore in 2026. Curious, Tangme bent down to pick it up. Her fingers accidentally pressed a button, and a brilliant light burst from the pager. Before she had time to react, the glow vanished. The world around me had returned to the 80s once again.FANFICTION เรื่องที่ 5 มีชื่อว่า... Rain in My Heart หากพระเจ้าไม่อนุญาตให้ฝนตกนามปากกา : dekyingauan (เด็ก – หญิง - อ้วน) เมื่อวันเราพบกัน สายฝนที่เคยหลั่งไหลก็กลับหยุดชะงักราวกับมีเวทมนตร์ 'ดาหลา' (หมิงหมิง) ยังคงจำได้ดี ภาพของเด็กสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอในวันฝนพรำ 'บากิ' (เนปจูน) เธอ...ผู้มาพร้อมกับสายฝนดั่งชื่อเรียก “ถ้าพรุ่งนี้ไม่เจอเรา เธอจะอยู่ได้ไหม” หลายครั้งที่คนเรามักมีคำถามในใจ แต่ไม่กล้าเอ่ยปากออกไปเพราะกลัวในคำตอบ “อยู่ได้ แต่คิดถึง” ฉันคิดว่าฉันโตพอที่จะรู้ว่าสถานการณ์ของเราสองคนในตอนนี้เป็นเช่นไร เราไม่สามารถหลีกเลี่ยงความเป็นจริงที่ต้องเผชิญว่าความรักของเรามันเป็นเรื่องที่ไม่สมควร ความรักของเรา ถูกคน ถูกที่ ถูกเวลา แต่ไม่ถูกต้อง ภายใต้แรงกดดันของครอบครัวที่ยังคงยึดมั่นให้การมีบุตรและการมีครอบครัวคือสิ่งที่ถูกต้องตามหลักสังคมและศาสนา ดาหลาบอกกับฉันเสมอว่า การที่เราได้เจอกันมันเป็นเรื่องที่โชคดีที่สุดในชีวิตของเขา แสงแดดอ่อน ๆ กับฤดูกาลใหม่คืบคลานเข้ามา ดาหลาจากไปพร้อมกับทิ้งจดหมายที่ใคร่บอกให้ฉันเก็บไว้ดูต่างหน้ายามคิดถึง “เขียนข้อความนี้ไว้ในวันสุดท้ายที่ได้อยู่กับเธอ” “ไม่ว่าจะอยู่ที่ใด จงจำไว้ว่าเธอยังคงเป็นฝนแรกของเราเสมอ” เราทั้งสองพบกันในวันที่ฝนพรำ และจากกันในวันที่ฝนหยุดFANFICTION #5: This FANFICTION is titled… Rain in My HeartPen Name : dekyingauan On the day we first met, the heavy rain stopped all at once, almost as though magic had touched the sky. Dahla (Mingming) can still clearly picture the girl who stood before her that rainy day: Baki (Neptune). She had arrived with the rain, just as her name seemed to promise. “If we don’t see each other tomorrow, could you go on living without me?” People often ask themselves this question but keep it unspoken, afraid of what the answer might reveal. “I could, but I would miss you.” I believed I was old enough to understand where we stood. We could no longer deny the truth: our love was not acceptable. It was love between the right people, in the right place, at the right time—but it still wasn’t right. Our families continued to believe that marriage, children, and a family were the proper path dictated by society and religion. Even under that pressure, Dahla always told me that meeting me had been the greatest luck of her life. Soft sunlight began to appear, and a new season quietly arrived. Then Dahla left, leaving behind a letter for me to keep and read whenever I missed her. “Write this on the last day we spend together.” “Wherever you are, remember that you will always be our first rain.” We met beneath the rain and said goodbye when it finally stopped.เข้าสู่ช่วงที่สองของรายการ EFM FANDOM LIVE ค่ำคืนนี้ต้อนรับ “หมิงหมิง - เนปจูน”ที่จะมาแจกเคมีคู่ตรงข้ามแต่ลงตัวให้ทุกคนได้จิกหมอนฟินกันไปตาม ๆ กันนน ~( วันรับปริญญาของพี่เนปจูน ) ไม่นานมานี้ “เนปจูน” เพิ่งรับปริญญาไป “หมิงหมิง” ก็ได้ให้ปีกนางฟ้า และมงกุฎไป ด้วยความที่โดยส่วนตัวแล้ว “หมิงหมิง” ชอบของน่ารัก แบ๊ว ๆ เป็นทุนเดิมอยู่แล้วด้วย ทำให้อยากสานฝันให้ตัวเอง ประกอบกับ “เนปจูน” มีงานพอดีเลยชวนมาเป็นนางฟ้าด้วยกันซะเลย ติดปีกน่ารักเป็นนางฟ้าคู่กัน( ทั้งคู่คือขั้วตรงข้ามกันสุด ๆ ! ) หลาย ๆ คนอาจจะคิดว่า “หมิงหมิง” จะเป็นสายห้าว ลุย ๆ และ “เนปจูน” จะเป็นคนน่ารักติดแบ๊ว แต่ในความจริงแล้ว “หมิงหมิง” เป็นคนที่ติดแบ๊วมาก ชอบของกุ๊กกิ๊กน่ารัก แถมยัง Sensitive กับคนรอบข้าง ขัดกับ “เนปจูน” ที่จริง ๆ แล้วเป็นนักบาส ห้าว ๆ และออกแมนไปเลย ทำให้เวลาอยู่เฉย ๆ หน้านิ่งก็เหมือนกับกำลังดุหรือวีนอยู่ ทั้ง ๆ ที่ “เนปจูน” อาจจะแค่นั่งเหม่ออยู่เฉย ๆ ทำให้ช่วงแรก ๆ ก็แกล้งดุ “หมิงหมิง” ไปบ้าง เป็นอารมณ์ทีเล่นทีจริง แต่ “หมิงหมิง” แยกไม่ออกก็เก็บไปนอย ทำให้ตอนนั้น “เนปจูน” เพิ่งรู้ว่า “หมิงหมิง” เป็นคนตัวเล็กใจน้อย นึกว่าจะเป็นสายลุย ๆ แมน ๆ เหมือนกัน( หมิงหมิงเจ้าชู้จริงหรือไม่ ?! ) มีแฟนคลับชอบบอกว่า “หมิงหมิง” เป็นคน ‘เจ้าชู้’ เพราะเห็นว่าไป Follow ไอจีผู้หญิงสวย ๆ นั่นทำให้ “หมิงหมิง” ขอแก้ข่าวให้กับตัวเองว่า จริง ๆ แล้วผู้หญิงสวย ๆ ที่ทุกคนเห็นก็คือพี่ ๆ ในวงการนั่นแหละ เพราะบางคนเราก็ติดตามผลงานเลยกด Follow ไป ไม่ได้มีอะไรเลย ทำให้ “หมิงหมิง” ให้คะแนนความขี้หึงของ “เนปจูน” ไปมากกว่า 10/10 เลย เพราะถึงแม้เจ้าตัวจะบอกว่าไม่ขี้หึง แต่จากการกระทำที่เกิดขึ้นแล้ว “หมิงหมิง” ขอยืนยันว่าไม่จริง “เนปจูน” เป็นคนที่ขี้หึงมาก ถ้าเห็นแล้วจะถามเลย แผ่รังสีให้คนรอบข้างรู้ว่าเขาไม่โอเค ต้องบอกเขาตอนนั้นเลยว่าไปทำอะไรมา แต่ “เนปจูน” ก็รีบแย้งว่าที่ถามเพราะแค่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเฉย ๆ อย่างเรื่อง Follow ไอจีผู้หญิงสวย ๆ ถ้าเป็น “เนปจูน” ก็คงดูเฉย ๆ ไม่ได้กด Follow ไปเหมือนกัน( ฉายาหมาเด็กกับแมวส้ม ) จากฉายา ‘หมาเด็ก - แมวส้ม’ มันก็มาจากโมเมนต์ที่ “หมิงหมิง - เนปจูน” อยู่ด้วยกันจริง ๆ เพราะ “หมิงหมิง” ก็ชอบเข้ามาอ้อน “เนปจูน” อยู่ตลอด บางทีนั่งเล่นอยู่ข้างกันก็เอาหัวมาถูออดอ้อนกัน “เนปจูน” ก็ได้แต่นั่งยิ้มนิ่ง ๆ ถึงแม้ว่าตอนแรกจะไม่ค่อยยินยอม แต่หลัง ๆ ก็ปล่อยให้ “หมิงหมิง” อ้อนไปเลย ทำให้ “หมิงหมิง” อธิบายว่าตัวเองเป็นคนที่รู้สึกอะไรก็จะแสดงออกไปเลย อยากให้อีกฝ่ายได้รู้ว่าเรารู้สึกยังไง( ผลงานในอนาคตที่อยากมีร่วมกัน ) ในอนาคตถ้าจะได้ทำอะไรด้วยกัน “หมิงหมิง” ก็มีอะไรที่อยากจะทำกับ “เนปจูน” เยอะมาก ๆ ด้วยความที่เราเพิ่งมาเจอกัน เพิ่งได้มาเป็น Partner กัน ทำให้มีอะไรหลายอย่างที่ยังไม่ได้ทำด้วยกัน “เนปจูน” เลยเสริมว่า รายการ Reality ก็น่าสนใจ เพราะเวลาที่ “หมิงหมิง - เนปจูน” อยู่ด้วยกันหลังกล้องมันสนุกมาก ๆ จนอยากให้มีกล้องวงจรปิดถ่ายเอาไว้เลย ทุกอย่างมันสนุกมาก และสามารถออกอากาศได้จริง[ เซ็ตคำถามพิเศษ : มนรรร หมิงเนปรอรักในโรงเรียน ]( สถานที่ไหนในโรงเรียนที่จะเป็นจุดนัดพบหลังเลิกเรียนที่รู้กันแค่สองคน ? ) สำหรับ “หมิงหมิง” ก็จะเป็น ‘ห้องสมุด’ เพราะเป็นสถานที่ที่เงียบ ๆ เลยสามารถงีบนอนหลับได้ ด้วยความที่เป็นคนที่ชอบที่ที่เงียบสงบด้วย ขัดกับ “เนปจูน” ที่มาแนวสไตล์นักกีฬาเลยก็จะเป็นที่ ‘หลังสนามบาสหรือสนามบอล’ เพราะคิดว่าจะเป็นที่ที่วัยรุ่นจะมาเจอกันหลังเลิกเรียน( เมนูไหนที่เป็นเมนูโปรดของอีกฝ่ายในโรงอาหาร ? ) “เนปจูน” มองว่า “หมิงหมิง” จะชอบเมนูเส้น ๆ ก็คงจะเป็นเมนู ‘บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป’ แต่ถ้าไม่มีก็จะเป็นเมนู “หมิงหมิง” ส่วน “หมิงหมิง” คิดว่าเมนูโปรดของ “เนปจูน” จะต้องเป็น ‘อาหารสุขภาพประเภทต้มหรือน้ำพริกภาคเหนือ’ เพราะวันก่อนเพิ่งเห็น “เนปจูน” กินน้ำพริกอ่อง ซึ่งเป็นเมนูที่ “หมิงหมิง” วัยประถมไม่ชอบเลยเวลาเจอเมนูนี้ และคิดมาโดยตลอดว่าไม่อร่อย จนเห็นวันนั้นว่า “เนปจูน” เห็นแล้วก็รู้สึกคุ้น ๆ ว่าเป็นเมนูที่ตัวเองไม่ชอบแต่ “เนปจูน” จะชอบกินอะไรแบบนี้หรอ สุดท้าย “หมิงหมิง” ก็แซวว่า “เนปจูน” ชอบกินเมนูสูงอายุ และชอบกินมะระอีกด้วย( วันกีฬาสีอีกฝ่ายจะอยู่สีอะไร และทำตำแหน่งอะไร ? ) “เนปจูน” มองว่า “หมิงหมิง” จะอยู่สีเหลือง เพราะเขาสดใสเหมือนสีเหลือง และทำหน้าที่ตีกลอง ผู้นำเชียร์ แล้วมีไม้กลองมาแอ็คเท่ กึง ๆ เลยล่ะ ซึ่ง “หมิงหมิง” เล่าว่าตรงข้ามกับชีวิตจริงมาก เพราะตัวเองเป็นเชียร์ลีดเดอร์และอยู่สีฟ้ามาโดยตลอด และ “หมิงหมิง” ก็คิดว่าสำหรับ “เนปจูน” แล้วก็จะอยู่สีเหลือง เพราะเหมาะกับสีเหลืองมาก ส่วนตำแหน่งก็จะเป็นคนที่นั่งเฉย ๆ นั่งสวยไปโดยไม่ต้องทำอะไร แต่ถ้าต้องมีซักตำแหน่งก็คงให้เป็นนักกีฬา ตัวตึงตัวทำคะแนนให้สีเลย แล้วก็จะมีเด็ก ๆ กรี๊ดเชียร์อยู่ข้างสนาม( ถ้าหมิงหมิง เป็นรุ่นน้องม.4 ที่แอบชอบพี่เนปจูน ม.6 จะบอกชอบหรือแอบรักต่อไป ? ) ถ้าจากนิสัยของ “หมิงหมิง” เองก็จะเลือกเงียบ ไม่บอกและแอบชอบต่อไป จะเป็นคนที่แอบชอบและไม่ชอบเริ่มก่อน เพราะคิดว่าการได้แอบใครชอบสักคนมันก็โอเคแล้ว ต่างจาก “เนปจูน” ที่จะเป็นคนที่แอบทำอะไรสักอย่างให้เขารู้ว่าชอบ จะหาโอกาสบอกเป็นนัย ๆ ไปเลยว่าแอบชอบนะ ถ้าเขาไม่ได้คิดอะไรกลับก็เป็นเพื่อนพี่น้องกันต่อไปได้ ไม่ได้คิดอะไรเยอะ( กว่าจะมาเป็นโตเกียวในทุกวันนี้ ) “เนปจูน” เคยพูดเอาไว้ว่ากว่าจะได้ “หมิงหมิง” มารับบท ‘โตเกียว’ ในทุกวันนี้ ก็เรียกแคสมาหลายคนมาก ๆ นับดูดี ๆ แล้วก็น่าจะมากกว่า 10 คนเลย “หมิงหมิง” เลยบอกว่าตัวเองก็ไม่ได้มีประสบการณ์ในการแสดงขนาดนั้น แต่พอได้มา Workshop กับ “เนปจูน” ก็รู้สึกคลิ๊กกันตั้งแต่วันแรก ไม่ต้องปรับตัวอะไรเยอะเลยถึงแม้จะเพิ่งได้มาเล่นคู่กันครั้งแรกก็ตาม( ถ้าทั้งสองตระกูลไม่ได้เป็นคู่อริกัน จะเป็นยังไง ? ) “เนปจูน” คิดว่า ‘โตเกียวและบลู’ จะช่วยกันติวหนังสือสอบ และได้ไปอยู่ที่กรุงเทพด้วยกัน ถึงแม้จะดูไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่ แต่ “เนปจูน” ก็ปิดท้ายสวย ๆ ว่า ‘ความรักมันก็เรียบง่ายแบบนี้แหละ’( ฉาก Love Scene ที่เผ็ชสุด ๆ ) “เนปจูน” บอกว่าในตอนแรกคิดว่ายากแน่นอน เพราะน่าจะต้องมีหลายองค์ประกอบกว่าจะออกมาเป็น Love Scene ที่ได้เห็นกัน แต่พอได้ไป Workshop ด้วยกันกับ “หมิงหมิง” ก็อดแซวไม่ได้ว่าน้องเต็มใจที่จะทำสุด ๆ ทำให้ “หมิงหมิง” รีบแย้งเลยว่าที่ตัวเองเต็มใจจะทำเพราะได้ผ่านการ Workshop ที่ดีมาแล้ว และตอนที่กำลังถ่ายทำทุกคนทำงานเป็นระบบ และ Professional สุด ๆ เลยรู้สึกสบายใจที่จะแสดงออกมาถึงแม้ว่าจะไม่มีประสบการณ์มาก่อน แต่หลังจากถ่ายทำเสร็จก็รู้เลยว่าซีนนี้จะออกมาดี “หมิงหมิง - เนปจูน” รู้สึกดีสุด ๆ กับฉากนี้ที่ออกมาดี( โตเกียวไส้ใหม่ ๆ ที่รู้กันแค่สองคน ) ในซีรีส์มี ‘โตเกียวไส้ครีม’ เป็นของแทนใจของทั้งคู่ เพราะฉะนั้นในชีวิตจริงก็จะมีของแทนใจเป็นโตเกียวไส้ใหม่ ๆ ให้กันและกัน เริ่มที่ “หมิงหมิง” ก็จะให้ ‘โตเกียวไส้หนําเลี๊ยบ’ กับ “เนปจูน” เพราะจำได้ว่าในตอนนี้ถ่ายคลิปร้องเพลง Cover ด้วยกันเห็น “เนปจูน” สั่งเมนูหนําเลี๊ยบมากินที่ร้านอาหารเลยขอชิมไปก็รู้สึกว่าเค็ม ๆ อร่อยดี ส่วน “เนปจูน” ก็จะให้ ‘โตเกียวไส้มินต์ช็อกและโรยด้วยหมี่กรอบที่ใส่ในข้าวซอย’ เพราะน้องชอบกินอะไรแปลก ๆ และชอบเอาของหวานกับของคาวมาผสมกินด้วยกัน ทำให้ “หมิงหมิง” อดแซว เนป กลับไม่ได้ว่าตัวเองก็ชอบกินเค็มมาก ๆ ชอบแอบกินเกลือเพียว ๆ ตอนประถมด้วยและอีกหนึ่งช่วงเวลาสำคัญ ที่จะเติมเต็มให้ไลฟ์นี้มีแต่ความสุข และรอยยิ้ม จนกลายเป็นค่ำคืนสุดพิเศษทางรายการ EFM FANDOM LIVE มีเกมสุดพิเศษมาให้ “หมิงหมิง - เนปจูน” ได้เล่นสนุกกันแบบจัดเต็มกับเกมชื่อว่า “School of Love โรงเรียนสอนรัก”ในเกมนี้สาว ๆ ก็เล่นกันออกมาได้น่ารัก ชวนแฟน ๆ เขินน้วยตัวบิดกันแบบสุด ๆ !สามารถไปติดตามรับชมความน่ารักของทั้งคู่ได้เลยยย!(เข้าไปชมได้ใน YouTube : ATIME)ยังคงเติมเต็มความฟินให้ค่ำคืนนี้แบบต่อเนื่อง กับโมเมนต์สุดพิเศษ ด้วยการให้ “หมิงหมิง - เนปจูน”โทรกลับไปพูดคุย และสร้างรอยยิ้ม เติมกำลังใจให้กับแฟน ๆ ได้อิ่มฟินไปตาม ๆ กันนน สุดท้ายนี้ ทางรายการ EFM FANDOM LIVE ขอขอบคุณ “หมิงหมิง - เนปจูน” สำหรับโมเมนต์สุดพิเศษตลอดค่ำคืนนี้ และขอบคุณที่มามอบรอยยิ้มฮีลใจ ให้แฟน ๆ และทีมงานในสตูได้ใจฟูจนหุบยิ้มกันไม่อยู่ ฝากทุกคนติดตามซีรีส์ Juliet Juliet ทุกวันเสาร์ เวลา 20.30 น. ทางช่องวัน 31 และดูเวอร์ชั่น Uncut เวลา 21.30 น. ทางแอปพลิเคชัน oneD , GagaOOLala และฝาก “JULIET JULIET” FINAL EP. FAN SCREENING วันเสาร์ที่ 24 ตุลาคมนี้ด้วยน้าสามารถเข้าไปรับชมความเคมีเคใจของทั้งคู่ได้ทางแล้วมาท่องโลกความฟินพร้อมกันใหม่ใน Chapter ต่อไปน้า~

ประโยคที่ว่า ‘เป็นความสบายใจของกันและกัน’ ไม่ได้มีแค่ในนิยาย แต่มีอยู่จริงสำหรับ สายลับ - ภณ ที่อยู่ด้วยกันมาหลายปีแล้ว แต่ความหวานยังไม่ลดน้อยลงเลย แถมยังจะสนิทใจกันมากขึ้นไปเรื่อย ๆ อีก

12 ต.ค. 2026

ประโยคที่ว่า ‘เป็นความสบายใจของกันและกัน’ ไม่ได้มีแค่ในนิยาย แต่มีอยู่จริงสำหรับ สายลับ - ภณ ที่อยู่ด้วยกันมาหลายปีแล้ว แต่ความหวานยังไม่ลดน้อยลงเลย แถมยังจะสนิทใจกันมากขึ้นไปเรื่อย ๆ อีก

รายการ EFM FANDOM LIVE [ 1 ตุลาคม 2569 ] ค่ำคืนนี้เตรียมพบกับ “สายลับ - ภณ” ที่จะมามอบรอยยิ้ม และเสิร์ฟความฟินให้แฟน ๆ ไปกับ 2 ดีเจ “ดีเจแนน” และ “ดีเจโซเซฟ”ในช่วงแรกของรายการ พี่ ๆ ดีเจอ่าน 5 พล็อตเรื่อง “EFM FANDOM FANFICTION”ที่ถูกเลือกมาจากแฟน ๆ พร้อมชวนท่องดินแดนแห่งจินตนาการที่ไร้ขอบเขตไปด้วยกันFANFICTION เรื่องที่ 1 มีชื่อว่า... Snap! to Meet Youนามปากกา : sopuffff ‘สองฟ้าโฟโต้’ ร้านถ่ายรูปสไตล์วินเทจที่มีเสียงลือว่าใครก็ตามที่ได้ถ่ายรูปกับร้านนี้ จะได้เจอคนที่คิดถึง คนที่โหยหาในรูปถ่าย บางคนได้เห็นคนรักเก่า บ้างก็เป็นพ่อแม่ บ้างก็เห็นเป็นคนที่ไม่คุ้นเคยแต่สักวันก็เจอคน ๆ นั้น และได้พัฒนาความสัมพันธ์จนเป็นคนรัก หรือเรียกว่าเนื้อคู่นั่นเอง วันหนึ่ง ‘ภีร์’ พนักงานออฟฟิศที่ไม่เชื่อเรื่องราวแปลกพิศดารของร้าน ๆ นี้ เกิดความคิดลองดี อยากจะไปลองถ่ายรูปที่ร้านแห่งนี้สักครั้ง จึงได้เข้าไปถ่ายรูปที่ร้านสองฟ้าโฟโต้ และเจอกัน ‘สองฟ้า’ ตากล้องหนุ่มพ่วงด้วยตำแหน่งเจ้าของร้านสุดหล่อนิ่ง เคร่งขรึม จนรู้สึกหมั่นไส้ขึ้นมานิด ๆ การถ่ายรูปของภีร์ก็ผ่านไปด้วยดี คืนนั้นภีร์ได้จ้องรูปถ่ายของตัวเองที่ได้มาจากร้าน ก็ไม่เห็นว่าจะมีใครปรากฏขึ้นมาในภาพ นั่งบ่นกับตนเองเชื่อในเรื่องแบบนี้ไปได้ จะเป็นจริงได้อย่างไร โดยเขาไม่รู้เลยว่าในคืนนั้นที่เขากำลังหลับใหล ภาพของคน ๆ หนึ่งกำลังปรากฏขึ้นในรูปถ่ายของเขา เช้าวันต่อมาภีร์เตรียมตัวเอารูปไปบ่นกับเพื่อนที่ออฟฟิศ ขณะที่กำลังจะหยิบรูปนั้นกลับสังเกตเห็นใครบางคนนอกจากตัวเขาในรูปถ่ายเข้าซะก่อน แล้วมันดันหน้าเหมือนสองฟ้า ตากล้องคนนั้นน่ะสิ!FANFICTION #1: This FANFICTION is titled... Snap! to Meet YouPen Name : sopuffff "Song Fah Photo" is an old-fashioned photography studio said to have a strange, almost magical power: anyone who takes a picture there will eventually cross paths with someone they have been yearning for or missing. For some, that person is an ex-lover or a parent. For others, it is a complete stranger—someone they later meet in real life, fall for, and discover is their true soulmate. Curious but unconvinced by these unusual stories, "Phee," an office worker, decides to put the legend to the test. When he arrives at the studio, he meets "Song Fah," the photographer: handsome, reserved, and so serious that Phee immediately takes a dislike to him. The photoshoot itself Ges without a hitch, but later that night, Phee stares at the finished photograph and sees no one but himself. He scoffs, wondering how he could have believed such ridiculous nonsense in the first place. How could any of it possibly be true? What Phee does not realize is that, while he sleeps, another figure is gradually appearing in the photograph. The following morning, he gets ready to show the picture to his coworkers and complain about the whole experience. But the moment he picks it up, he spots someone standing beside him—and the person looks exactly like Song Fah, the photographer!FANFICTION เรื่องที่ 2 มีชื่อว่า... ลูกบอล แดดอุ่น และคุณพี่ชายนามปากกา : วาริช (Warit) เสียงนกหวีดดัง! สิ้นสุดการฝึกซ้อมฟุตบอล โค้ชวิน ในชุดกีฬาแจกน้ำให้เด็ก ๆ สายตาสะดุดเข้ากับร่างสูงของพี่คิม พี่ชายของเคนกองหน้าประจำทีม ที่ยืนพิงรั้วสนามอยู่ทุกวัน "วันนี้มารับเคนเร็วนะครับ" วินทักพร้อมยื่นขวดน้ำ ​คิมรับขวดน้ำ นิ้วเรียวเผลอแตะโดนมือของโค้ชหนุ่ม หัวใจของคนพี่ที่นิ่งสงบเกิดอาการสะดุด "ผมไม่ได้มารับแค่เคนหรอกครับ ผมตั้งใจมาดูโค้ชต่างหาก"​ ประโยคเรียบง่ายทำเอาโค้ชหน้าแดง วินแกล้งหัวเราะกลบเกลื่อนความเขิน "พูดอะไรเนี่ยครับ"​ ตลอด 2 เดือน พี่คิมกลายเป็นแขกประจำขอบสนาม หน้าที่พี่ชายกลายเป็นข้ออ้างในการมานั่งเฝ้าโค้ชพละ ขนมเค้ก น้ำปั่น หรือผ้าเย็น มักถูกวางไว้บนโต๊ะทำงานพร้อมโน้ต ‘สู้ๆนะครับ’ ​"พรุ่งนี้วันหยุดสนามปิด โค้ชว่างไหมครับ?" คิมถามขณะช่วยเก็บกรวยยาง "ผมเจอร้านกาแฟบรรยากาศดี อยากชวนคนเก่งไปพักผ่อน.. ไปเดทกันนะครับ"​ คำชวนตรงไปตรงมาทำเอาวินแทบสะดุด ดวงตากลมโตมองหน้าอย่างอึ้ง ๆ ก่อนจะยิ้มกว้าง "ถ้ามีเค้กอร่อย ๆ ให้กิน... ผมอาจจะยอมตกลงนะ"​ คิมยิ้มมุมปาก "มีเพียบครับ แถมคนข้างๆ เค้าก็น่ารักที่สุดด้วย" สนามฟุตบอลยามเย็นกลายเป็นพื้นที่สีชมพูที่ซ่อนความรักของคน 2 คนไว้อย่างลงตัวFANFICTION #2: This FANFICTION is titled... A ball, warm sunshine, and my older brother.Pen Name : วาริช (Warit) The whistle sounded, signaling the end of football practice. Still dressed in his athletic gear, Coach Win passed bottles of water around to the kids. Then he noticed Kim’s tall figure by the fence, where Ken’s older brother and the team’s striker seemed to stand every day. “Picking Ken up early today?” Win said, offering him a bottle. Kim took it, his slender fingers brushing the young coach’s hand by accident. Win’s normally steady heart gave an unexpected flutter. “I didn’t come only to pick up Ken,” Kim replied, his simple words sending a blush across the coach’s face. Win tried to play it off with a laugh. “What are you talking about?” For the past two months, Kim had become a familiar presence on the sidelines. Being Ken’s older brother was a convenient excuse to sit nearby and watch the PE coach. Cake, smoothies, and chilled towels often appeared on Win’s desk, each accompanied by a note: “Keep fighting!” “Tomorrow’s a holiday, and the field is closed. Are you free, Coach?” Kim asked as he helped gather the cones. “I found a coffee shop with a great atmosphere. I wanted to invite you, my talented one, to unwind... to go on a date.” The direct invitation nearly made Win trip. His big, round eyes widened in surprise, then his face broke into a broad smile. “If there’s delicious cake, I might say yes.” Kim smirked. “There’s plenty.” And the person beside me is the cutest of all.FANFICTION เรื่องที่ 3 มีชื่อว่า... เมื่อสองมิวส์ได้มาพบกันนามปากกา : WavesRays หลังจากเที่ยวบินข้ามประเทศยาวนานถึงสิบสองชั่วโมง ทะเล นั่งรออยู่ในพื้นที่ตรวจคนเข้าเมืองของฝรั่งเศส พร้อมกระเป๋าเดินทางมากมายและความกังวลที่อัดแน่นอยู่ในใจ เขาเพิ่งลาออกจากงานที่มีรายได้ดี เพื่อทิ้งชีวิตเดิมไว้เบื้องหลังและเริ่มต้นใหม่ในฐานะนักเรียนศิลปะและจิตรกรในประเทศที่เขาแทบพูดภาษาไม่ได้ ระหว่างรอเอกสาร เขาได้พบกับชายหนุ่มชาวไทยอีกคนชื่อ ซัน นักเขียนนิยายที่ย้ายมาอยู่ที่นี่เมื่อสองปีก่อนเพื่อออกตามหาแรงบันดาลใจ หลังจากรู้สึกติดอยู่กับงานและได้รับคำแนะนำให้ค้นหา “มิวส์” เพื่อทำความเข้าใจอาชีพของตัวเองให้ลึกซึ้งขึ้น ซันเล่าถึงช่วงเวลาที่เคยต้องเอาตัวรอดด้วยการเรียนภาษาและรับงานจิปาถะ ก่อนจะก้าวเข้าสู่วงการนายแบบและยังคงตามหาแรงบันดาลใจสำหรับงานเขียนของตัวเอง บทสนทนาเพียงไม่นานกลับทำให้ความคิดที่วุ่นวายของทะเลสงบลงเป็นครั้งแรกในรอบหลายสัปดาห์ ไม่มีเรื่องกำแพงภาษา กฎใหม่ ความเข้าใจผิด หรืออดีตที่ตามหลอกหลอน เหลือเพียงความรู้สึกว่าเขาได้ทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลัง และพร้อมจะเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง พร้อมกับความหวังบางอย่างที่เพิ่งถือกำเนิดขึ้นFANFICTION #3: This FANFICTION is titled... When the two Muses met.Pen Name : WavesRays After a 12-hour transnational flight, Thale waited in the French immigration hall, his luggage heavy with anxiety. He had recently walked away from a well-paying job, abandoning his former life to start over as an art student and painter in a country whose language he barely understood. While waiting for his documents, he met Sun, another young Thai man who had moved there two years earlier. Sun was a novelist who had come in search of inspiration, but after feeling trapped in his work, he had been encouraged to find a "muse" who could help him understand his craft more deeply. He told Thale about the difficult years he had spent learning the language and taking whatever jobs he could find to survive, eventually entering the modeling world while continuing to seek inspiration for his writing. Their short exchange quieted Thale's restless thoughts for the first time in weeks. For a moment, there were no language barriers, unfamiliar rules, misunderstandings, or ghosts from the past—only the sense that he had truly left everything behind and was ready to begin again, carrying with him a newly kindled hope.FANFICTION เรื่องที่ 4 มีชื่อว่า... เจ้าที่เจ้าทาง เจ้าของหัวใจนามปากกา : lazy ink กรณ์ นักธุรกิจหนุ่มกำลังเครียดหนักเพราะชาวบ้านไม่ยอมขายที่ดินสร้างคอมมูนิตี้มอลล์ตามคำเตือนของพ่อหมอวัน ที่อ้างว่าที่ดินมีอาถรรพ์ ถ้าขายแล้วจะซวย!! กรณ์จึงบุกมาหาพ่อหมอวันถึงสำนัก พร้อมยื่นข้อเสนอ "50ล้าน ถ้าช่วยพูดให้ชาวบ้านยอมขายที่ดิน" วันตาโตด้วยความโลภ รีบปั้นน้ำเป็นตัวว่าต้องทำพิธีใหญ่ ทั้งที่ความจริงเขาเป็นแค่หมอผีต้มตุ๋นที่ใช้จิตวิทยาหลอกชาวบ้านไปวัน ๆ เท่านั้น วันจัดพิธีใหญ่ ระหว่างพ่อหมอร่ายรำ จู่ๆ เกิดพายุหมุนและไฟดับสนิท! กรณ์ตกใจกลัวจนสติหลุด กระโดดโผกอดซุกซบเข้ากับอกของพ่อหมอวันแน่น ขณะที่วันเองก็สะดุ้งกลัวผีไม่แพ้กัน เมื่อไฟติดสว่าง ชาวบ้านต่างอึ้งที่เห็นพ่อหมอยืนโอบกอดนักธุรกิจหนุ่มแน่นไม่ปล่อย กรณ์เงยหน้าถามด้วยดวงตาน่ารักจนวันใจสั่นแรง "เทวดาท่านบอกอะไรเหรอครับ?" "บอกว่า...ท่านยอมรับเจ้าแล้ว แต่มีข้อแม้เดียว..." วันกระซิบ "ให้กรณ์มาช่วยพัฒนาชุมชนร่วมกับฉันทุกสัปดาห์!" สิ้นคำประกาศ ชาวบ้านต่างพากันเฮและยอมเซ็นสัญญาขายที่ดินให้โดยดี ทิ้งให้นักธุรกิจหนุ่มจอมเนี๊ยบต้องกลายมาเป็นผู้ช่วยพ่อหมอจอมกะล่อน เปิดฉากความรักป่วนๆ ที่หอมกลิ่นธูปและเสียงหัวใจเต้นแรงFANFICTION #4: This FANFICTION is titled... Guardian spirits of the land, owners of hearts.Pen Name : lazy ink Korn, a young entrepreneur, is overwhelmed by pressure when the villagers refuse to sell their land for a community mall. Their decision is influenced by Wan, the local shaman, who warns that the property is cursed and that selling it will invite disaster. Furious, Korn rushes to Wan’s shrine and makes an offer: “50 million baht if you can convince the villagers to sell.” Driven by greed, Wan immediately invents a tale about an elaborate sacred ceremony. In truth, he is merely a fraud who relies on psychological tricks to manipulate the villagers. But as Wan begins the ritual, a powerful whirlwind suddenly sweeps through the area, and the electricity cuts out. Terrified, Korn panics and grabs Wan tightly. Wan is just as frightened by the ghostly presence and clings to him in fear. When the lights return, the villagers are astonished to find the shaman locked in an embrace with the young businessman. With eyes so captivating that Wan’s heart skips a beat, Korn asks, “What did the angels say?” “They said... they accept you, but there’s one condition,” Wan whispers. “You have to help me develop the community every week!” The villagers erupt in cheers and eagerly sign the land-sale agreements. A meticulous young businessman becomes the assistant of a crafty sorcerer, and a chaotic romance begins—steeped in incense smoke and the sound of two hearts racing.FANFICTION เรื่องที่ 5 มีชื่อว่า... ถ้าโลกหายป่วย แล้วเราค่อยรักกัน (Before the World Heals)นามปากกา : MC เมื่อเชื้อปริศนาคร่าชีวิตผู้คนนับพัน รัฐบาลส่ง “เรน” เจ้าหน้าที่ภาคสนามไร้ประวัติ ผู้เชี่ยวชาญอาวุธและการแฝงตัว พูดน้อยจนแทบไม่มีใครอ่านความรู้สึกออก มาร่วมงานกับ “หมอธีร์” นักวิจัยที่แทบไม่เคยก้าวออกจากห้องแล็บ เพื่อพัฒนายารักษาโรค ธีร์รู้จักเชื้อผ่านกล้องจุลทรรศน์ ส่วนเรนรู้จักผ่านคนที่กำลังจะตาย หลายเดือนที่ต้องพึ่งพากัน เปลี่ยนคนแปลกหน้าให้กลายเป็นคนสำคัญ จนคืนหนึ่งธีร์ถาม “ถ้าผมบอกว่าชอบคุณล่ะ?” เรนนิ่งไปครู่หนึ่ง เขาไม่เก่งเรื่องพูดความรู้สึก และครั้งนี้ก็เช่นกัน เพียงถอดสร้อยข้อมือของตัวเองสวมให้ธีร์ “ถ้าเราหยุดเชื้อนี้ได้... ค่อยมาถามผมอีกครั้ง” หกเดือนกว่า ยารักษาสำเร็จ ธีร์กลับมายืนตรงหน้าเขา “วันนี้ผมถามได้หรือยัง?” เรนเงียบ ก่อนดึงแขนเสื้อขึ้น เผยสร้อยแบบเดียวกันบนข้อมือ “พรุ่งนี้ผมต้องไปแล้ว” “แล้วจะกลับมาไหม?” เรนจับมือธีร์ไว้หลวม ๆ “เก็บสร้อยไว้สิ” นั่นคือคำตอบทั้งหมดของเขา วันรุ่งขึ้น ธีร์กลับเข้าห้องแล็บ ส่วนเรนหายไปพร้อมภารกิจใหม่ ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาเป็นอะไรกัน และไม่มีใครจำเป็นต้องรู้ เพราะทุกครั้งที่เรนกลับมา จะมีคนคนหนึ่งรอเขาอยู่ที่เดิมเสมอFANFICTION #5: This FANFICTION is titled… Before the World HealsPen Name : MC When a mysterious virus takes thousands of lives, the government assigns "Rain" to help find a cure. A quiet, unassuming field agent skilled in weapons and infiltration, Rain keeps his emotions nearly impossible to read and rarely speaks more than necessary. His partner is "Dr. Theer," a researcher who seldom steps outside his laboratory. Theer studies the virus through his microscopes; Rain comes to understand it through the people dying around him. Months of relying on each other gradually turn two strangers into something more. Then, one night, Theer asks, "What if I told you I liked you?" Rain falls silent. He has never been good at putting his feelings into words, and this time is no exception. Instead, he removes his own bracelet and places it in Theer's hand. "If we can stop this virus... then ask me again." Six months later, a cure is discovered. Theer stands before Rain once more. "Can I ask you today?" Rain says nothing for a moment. Then he rolls up his sleeve, revealing a similar bracelet around his wrist. "I have to leave tomorrow." "Will you come back?" Rain gently takes Theer's hand. "Keep the bracelet." That is his entire answer. The following day, Theer Ges back to the lab, while Rain vanishes into another mission. No one knows what their relationship truly is, and no one needs to. Every time Rain returns, someone is always waiting for him in the same place.เข้าสู่ช่วงที่สองของรายการ EFM FANDOM LIVE ค่ำคืนนี้ต้อนรับ “สายลับ - ภณ”ที่จะมาการันตีว่า 2 คนนี้รู้ใจรู้จังหวะกันสุด ๆ จนทุกคนจะต้องฟินไปด้วยกันน ~( ความเปลี่ยนแปลงหลังจากที่เคยมารายการล่าสุด ) สำหรับ 2 หนุ่ม “สายลับ - ภณ” ได้มารายการ EFM FANDOM LIVE ล่าสุดเมื่อปี 2567 เลย ในตอนนั้นก็ได้รางวัล ‘คู่หูโลกวิญญาณ’ กลับบ้านกันไป ซึ่งจากวันนั้นมาจนถึงวันนี้ก็เปลี่ยนกันไปเยอะมาก ทาง “สายลับ” เท่ขึ้นเยอะเลย และคนที่เปลี่ยนไปมาก ๆ ก็คือ “ภณ” เพราะจากหนุ่มหน้าม้ากลายมาเป็นลุคผมยาวแบบนี้ แต่ด้วยเพราะคาแรคเตอร์นักเขียนที่รับบทอยู่จึงทำให้ได้ลุคใหม่แบบนี้ และทุก ๆ คนที่เจอก็บอกว่าเข้ากับตัวเองมาก( น้องผมยาว พี่ก็เคยผมยาว ) ครั้งแรกที่ “สายลับ” เห็นลุคนี้จาก “ภณ” ก็รู้สึกแปลกตามาก ๆ แต่เพราะว่าตัวเองก็เคยไว้ผมยาวมาก่อนแล้ว ก็เลยรีบเตือนน้องก่อนเลยว่าการดูแลหลังจากนี้จะทำให้เข้าใจสาว ๆ ที่เข้าร้านทำผม เพราะจัดการดูแลยากมาก ทั้งการสระ - ไดร์ ซึ่ง “สายลับ” เองเคยไว้ผมยาวจนถึงกลางหลังเมื่อนานมาแล้ว ตอนนั้นเป็นหนุ่มเซอร์และขี้เกียจตัดผม แถมขับรถจักรยานยนต์ด้วยทำให้จะเซ็ตผมไม่ได้ จึงตัดสินใจไว้ผมยาวไปซะเลย แต่ในท้ายที่สุดก็ต้องตัดผมอยู่ดีเพราะเริ่มไม่ไหวกับการดูแลผม( เป็นที่พูดถึงอย่างมากกับประโยค ‘เป็นที่สบายใจของกันและกัน’ ) จากงาน ‘THE CROW CLUB FIRST PREMIERE’ ในตอนที่พูดความรู้สึกถึงกันและกัน “สายลับ” ได้พูดกับ “ภณ” ว่า ‘ตอนนี้ทั้งคู่เป็นความสบายใจของกันและกัน’ และเหตุผลที่พูดออกไปแบบนั้นก็เพราะ “สายลับ - ภณ” เป็นพาร์ทเนอร์กันเข้าปีที่ 4 ทำงานด้วยกันมานานมาก นั่นทำให้รู้จังหวะของกันและกัน ในการถ่ายฉาก Love Scene ไม่เป็นกังวลเลยว่าจะทำตัวไม่ถูกหรือตื่นเต้น เพราะพอเป็น “ภณ” ก็รู้สึกสบายใจ รับส่งกันง่ายเลย ในบางครั้งก็ถ่ายตั้งแต่ซีนแรกของวัน ก็ไม่เคยมีปัญหาเลย ส่วน “ภณ” ก็เสริมว่าใช้ชีวิตอยู่กับ “สายลับ” มากกว่าคนที่บ้านอีก ทำงานมาด้วยกันตลอดทำให้มั่นใจว่าเขาพร้อมที่จะซัพพอร์ตเราไปตลอด เชื่อใจกันและกันมากขึ้นทั้งคู่[ เซ็ตคำถามพิเศษ : คำอธิษฐานกลางสายฝน ]( ถ้า สายลับ - ภณ ได้ไปเที่ยวท่ามกลางธรรมชาติด้วยกัน แล้วฝนตกหนัก จะทำอย่างไร ? ) ระหว่าง ‘วิ่งตากฝนกลับบ้านไปด้วยกัน’ หรือ ‘นั่งหลบฝน และพูดคุยกันไปเรื่อย ๆ จนกว่าฝนจะหยุดแล้วค่อยกลับบ้าน’ เริ่มที่ “สายลับ” เลือกที่จะนั่งพูดคุยกันรอฝนหยุด เพราะด้วยความที่อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ มันเป็นโอกาสที่ดีที่เราจะได้เสพบรรยากาศธรรมชาติ แถมได้อีกบรรยากาศของธรรมชาติด้วย นั่งคุยกันไปชิว ๆ พร้อมเสพบรรยากาศสวย ๆ ส่วน “ภณ” ก็อยากเลือกทั้งคู่ เพราะในแบบที่ “สายลับ” เลือกมันก็เป็นบรรยากาศที่ดี แต่ถ้าเลือกวิ่งตากฝนก็จะสนุกไปอีกแบบ อาจจะวิ่งตากฝนไปก่อนครึ่งทางแล้วค่อยแวะนั่งพูดคุยระหว่างทาง จะได้เก็บให้ครบทุกบรรยากาศ( ถ้า ภณ มีอาการฝนตกในใจ สายลับ จะทำอย่างไร ? ) “สายลับ” เล่าว่าสำหรับ “ภณ” แล้ว ถ้าชวนไปหาของกินก็จะดีขึ้น หรือแค่ปล่อยให้อยู่คนเดียวกับตัวเองก็จะดีขึ้นเองเช่นเดียวกัน สำหรับ “ภณ” แล้วมีหลากหลายวิธีมาก รวมไปถึงเข้าไปแหย่ ๆ กวน ๆ เขาก็ดีขึ้นเหมือนกัน แต่ทางที่ดีที่สุด “สายลับ” ก็ไม่อยากให้ “ภณ” เศร้าเลย เพราะน้องเป็นคนที่สดใส ถ้าเศร้าก็ทำเอาเรารู้สึกไม่ดีตามไป( ถ้า ภณ สามารถอธิษฐานอะไรก็ได้กลางสายฝน และคำขอนั้นจะเกิดขึ้นจริงกับ สายลับ จะอธิษฐานว่าอะไร ? ) “ภณ” จะขอให้ฝนหยุดตก และน้ำไม่ท่วม เพราะไม่อย่างนั้นรถของ “สายลับ” จะดับ ขนาดวันนี้น้ำไม่ท่วมเพียงแค่ฝนตกพี่เขายังระแวงเลย ทำให้ “ภณ” ต้องไปรับ “สายลับ” ในวันนี้เพื่อมารายการนี้ ถึงแม้ว่าบ้านของ “สายลับ” จะไม่ได้น้ำท่วม แต่พื้นที่รอบข้างถูกล้อมด้วยน้ำท่วมหมดเลย ทำให้ไม่กล้าขับรถออกมาเอง( ตัวละครนักเขียนที่ ภณ ต้องปรับตัว ) จากบท ‘ซัน’ ที่เป็นนักเขียนนิยาย ทำให้ “ภณ” ต้องถามนักเขียนหลาย ๆ คนว่าคนที่ทำอาชีพนี้เป็นยังไง พี่นักเขียนที่ไปปรึกษาก็บอกว่าส่วนใหญ่จะเป็นคนที่เพ้อ ๆ หน่อย และฟุ้งบ่อย แต่เดิมแล้ว “ภณ” เองก็เป็นคนที่คิดเยอะ และเพ้ออยู่แล้ว แต่อาจจะไม่ได้ฟุ้งเยอะ ทำให้ต้องคุยกับนักเขียนเยอะ ๆ และอาศัยคุยกับพี่เขียนบทเพิ่มเติมเรื่องพฤติกรรม ก็ได้คำแนะนำเพิ่มเติมมาว่าให้เป็นคนช่างสังเกต มองคนรอบตัวเยอะ ๆ ซึ่ง “ภณ” ก็ชอบสังเกตคนรอบตัวอยู่แล้ว ก็นำหลาย ๆ อย่างมาปรับใช้เยอะเหมือนกัน( บทของ สายลับ ที่คาดไม่ถึงในหลาย ๆ ซีน ) ส่วนบทของ “สายลับ” คือ ‘ทะเล’ จิตรกรหนุ่มเพลย์บอยผู้จัดการคลับ ซึ่งสำหรับ “สายลับ” แล้วก็หา Reference เพื่อมาเติมเต็มตัวละครให้ดูมีมิติมากขึ้น เพราะ ‘ทะเล’ เขาเป็นหนุ่มที่ไม่เชื่อในเรื่องความรักเลย แต่เขาเป็นคนที่ Friendly มากทำให้มีหลายคนเข้าใจผิดกับตัวเขา ตอนที่ “สายลับ” ได้อ่านบทก็คาดไม่ถึงหลายอย่างเลย หรืออย่างตอนล่าสุดที่เขากำลังจะหยิบถุงออกมาแต่ดันเป็นลูกอมซึ่งมันขัดกับลุคภายนอกของ ‘ทะเล’ มาก( ทะเล - ซัน ที่เป็นคู่รักปลอม ๆ ) ภายในเรื่อง “THE CROW CLUB อีกาสมาคม” จะมีอีก 3 คู่ที่อยู่ในเรื่องนี้ด้วย แต่ในแต่ละคู่ก็จะมีเส้นเรื่องที่ต่างกันออกไป ถึงแม้จะอยู่สมาคมด้วยกันแต่ก็เหมือนกับว่ามี 4 ภารกิจ อย่างของ “สายลับ - ภณ” ก็จะเป็นคู่รักปลอม ๆ เพื่อให้ตัวละคร ‘ซัน’ เขียนนิยายได้ เพราะพอเขาได้เจอ ‘ทะเล’ ก็รู้สึกว่าคนนี้คือ Husband Material เอาเขามาแต่งนิยายได้เลย มันตรงกับคาแรคเตอร์ในฝัน ทำให้ ‘ซัน’ อยากจ้างมาให้เรารู้ว่าความรักจริง ๆ มันเป็นยังไง แต่ถ้าติดตามดูกันไปเรื่อย ๆ ก็จะได้รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นอีกหลังจากนี้( ถ้าอีกาสมาคมมีจริง ) “สายลับ - ภณ” คิดว่ามันต้องวุ่นวายมากแน่ ๆ เพราะแค่ในซีรีส์ก็วุ่นวายมากแล้ว และถ้าไม่มี ‘อีกาสมาคม’ ตัวละคร ‘ทะเล - ซัน’ ก็คงไม่ได้ว่าจ้างกัน เพราะถ้าไปจ้างกันแบบไม่มีสมาคมจะแปลกมาก แต่ทั้งคู่ก็แซวขำ ๆ ปิดท้ายว่า มันแปลกตั้งแต่ ‘ซัน’ พกพิมพ์ดีดมาใช้พิมพ์งานแล้ว( ร่วมงานกับรุ่นพี่อย่างพี่คริส หอวัง ) “สายลับ” ไม่เกร็งเลยเพราะได้ Workshop ด้วยกันไปแล้ว และบท ทะเล ก็เป็นรองจาก ‘เจ้ลินดา’ ทำให้รู้สึกชิว ไม่มีอะไรต้องกลัว แถมตามบทก็สนิทกันด้วย และ “พี่คริส หอวัง” เป็นคนน่ารัก ชวนคุยเรื่อย ๆ ทำให้ไม่มีอะไรต้องเกร็งเลยและอีกหนึ่งช่วงเวลาสำคัญ ที่จะเติมเต็มให้ไลฟ์นี้มีแต่ความสุข และรอยยิ้ม จนกลายเป็นค่ำคืนสุดพิเศษทางรายการ EFM FANDOM LIVE มีเกมสุดพิเศษมาให้ “สายลับ - ภณ” ได้เล่นสนุกกันแบบจัดเต็มกับเกมชื่อว่า “The Bird Club สมาคมชมนก”ในเกมนี้ “สายลับ - ภณ” ก็เล่นกันออกมาได้น่ารัก ชวนแฟน ๆ เขินน้วยตัวบิดกันแบบสุด ๆ !สามารถไปติดตามรับชมความน่ารักของทั้งคู่ได้เลยยย!(เข้าไปชมได้ใน YouTube : ATIME)ยังคงเติมเต็มความฟินให้ค่ำคืนนี้แบบต่อเนื่อง กับโมเมนต์สุดพิเศษ ด้วยการให้ “สายลับ - ภณ”โทรกลับไปพูดคุย และสร้างรอยยิ้ม เติมกำลังใจให้กับแฟน ๆ ได้อิ่มฟินไปตาม ๆ กันนน สุดท้ายนี้ ทางรายการ EFM FANDOM LIVE ขอขอบคุณ “สายลับ - ภณ” สำหรับโมเมนต์สุดพิเศษตลอดค่ำคืนนี้ และขอบคุณที่มามอบรอยยิ้มฮีลใจ ให้แฟน ๆ และทีมงานในสตูได้ใจฟูจนหุบยิ้มกันไม่อยู่ ฝากทุกคนติดตามซีรีส์ “THE CROW CLUB อีกาสมาคม” ทุกวันศุกร์ เวลา 22.30 น. ทางช่อง ONE31 รับชมย้อนหลังได้ทาง Netflix และแอป oneD เฉพาะประเทศไทย เวลา 23.30 น. สุดท้ายฝากเพลงประกอบซีรีส์ 2 เพลงอย่างเพลง ‘LOSER - The Crow Club’ และเพลง ‘ไม่ได้ตั้งใจรัก - สายลับ ภณ’ ด้วยนะค้าาาสามารถเข้าไปรับชมความเคมีเคใจของทั้งคู่ได้ทางแล้วมาท่องโลกความฟินพร้อมกันใหม่ใน Chapter ต่อไปน้า~

เลิกเล่นทีนะครับผม เพราะตอนนี้ผมเสียทรงหมดแล้ว เพราะได้เจอ อู่อู๋ – เซฟ เรียกได้ว่าทุกเรื่องที่ทั้งคู่เอามาเล่าให้ฟัง เหมือนได้เข้าไปอยู่ในวงเขียวของพี่ดาราเลยล่ะ

12 ต.ค. 2026

เลิกเล่นทีนะครับผม เพราะตอนนี้ผมเสียทรงหมดแล้ว เพราะได้เจอ อู่อู๋ – เซฟ เรียกได้ว่าทุกเรื่องที่ทั้งคู่เอามาเล่าให้ฟัง เหมือนได้เข้าไปอยู่ในวงเขียวของพี่ดาราเลยล่ะ

รายการ EFM FANDOM LIVE [ 24 กันยายน 2569 ] ค่ำคืนนี้เตรียมพบกับ “อู่อู๋ - เซฟ” ที่จะมามอบรอยยิ้ม และเสิร์ฟความฟินให้แฟน ๆ ไปกับ 2 ดีเจสวยหล่อ คารมดี “ดีเจแนน” และ “ดีเจโซเซฟ”ในช่วงแรกของรายการ พี่ ๆ ดีเจอ่าน 5 พล็อตเรื่อง “EFM FANDOM FANFICTION”ที่ถูกเลือกมาจากแฟน ๆ พร้อมชวนท่องดินแดนแห่งจินตนาการที่ไร้ขอบเขตไปด้วยกันFANFICTION เรื่องที่ 1 มีชื่อว่า... Serendipityนามปากกา : Babeboo ฤดูร้อนที่ใคร ๆ ต่างก็รู้สึกไม่ชอบใจ ทั้งอากาศที่ทำให้หงุดหงิดได้ง่าย สำหรับผมแล้วกลับรู้สึกต่างออกไป ผมรู้สึกตกหลุมรักกับฤดูร้อน ก็ตอนที่ได้เจอใครสักคนที่ทำให้ฤดูร้อนของผมเปลี่ยนไป ในวันที่อากาศร้อนทั้งแดดที่แรงจนผมต้องอุทานกับเพื่อน วันนั้นเป็นวันที่ชมรมของเราจัดทริปเที่ยวทะเล 3 วัน 2 คืน ในทริปมีรุ่นพี่รุ่นน้องปะปนกันไปหมด เมื่อเราเดินทางมาถึงชายหาดสีทองกับทะเลสีครามเป็นประกายจากแสงแดด มันทำให้ผมอบอุ่นหัวใจจริงๆ ทันใดก็มีเด็กหนุ่มหน้าตาจิ้มลิ้มเดินมาอย่างทุลักทุเลบังเอิญเดินชนผมเข้า “ขอโทษนะครับ” ลักษณะนิสัยส่วนตัวของผมเป็นคนอารมณ์ร้อน แต่พอมองหน้าจิ้มลิ้มของเด็กหนุ่มที่ไม่เคยเห็นมาก่อน กลับทำให้ผมพูดไม่ออก ไม่รู้สึกหงุดหงิดแต่อย่างใด กลับกันใจของผมเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก แล้วเด็กหนุ่มก็ยิ้มหวานให้ผมหนึ่งทีก่อนจะเดินจากไป ระหว่างที่ทริปดำเนินไปอย่างปกติ ผมกลับมองหาแต่เด็กคนนั้นที่ผมเจอ ได้ข่าวจากรุ่นพี่ว่าเป็นเด็กใหม่ที่พึ่งเข้าชมรมได้ไม่นาน มีคนน่ารักแบบนี้อยู่บนโลกซะที่ไหนกัน ผมพยายามเข้าหา ทั้งชวนคุยหรือชวนทานข้าว เป็นคนที่น่ารักแบบที่ผมคิดไว้จริงๆ น่าร้อนปีนี้คงเป็นปีที่ดีที่สุดสำหรับผมFANFICTION #1: This FANFICTION is titled... SerendipityPen Name : Babeboo Most people seem to resent summer because of its relentlessly sweltering heat. I used to feel the same way, but that changed when I met someone who transformed the way I saw the season. On an especially scorching day, when the sun was so fierce that I snapped at my friends, our club set off on a three-day, two-night trip to the beach. Seniors and juniors joined us alike. The moment we reached the golden sand and glittering blue sea, warmth spread through my heart. Then, out of nowhere, an adorable young man stumbled into me by accident. "Excuse me," I said. I’m usually quick-tempered, but one look at his unfamiliar yet charming face left me completely speechless. Instead of feeling irritated, I felt my heart pounding wildly. He flashed me a sweet smile and continued on his way. For the rest of the trip, I couldn’t stop searching for him. The seniors told me he was a new member of the club. Honestly, where else could anyone find someone that cute? I made excuses to get closer, starting conversations and inviting him to meals. He was every bit as wonderful as I had imagined. This may have been the best summer I’ve ever experienced.FANFICTION เรื่องที่ 2 มีชื่อว่า... I always choose you.นามปากกา : Pepper Liu จะเป็นยังไงถ้าคุณลืมตาขึ้นมาบนโลก ก็มีเนื้อคู่ที่ได้กำหนดจากทางรัฐบาลมาแล้ว ประชากรในเมืองนี้ เมื่ออายุครบ 20 ปี จะได้ทราบว่าคู่ชีวิตของตนเป็นใคร การกำหนดคู่ชีวิตนี้ ถูกกำหนดจากการวิเคราะห์ DNA พฤติกรรม ลักษณะนิสัย จากผู้เชี่ยวชาญของรัฐ ผ่านหลายหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เรามีสิทธิจะตอบรับหรือปฏิเสธก็ได้ อู่อู๋ ดารานักร้องชายวัย 24 ปีที่กำลังตามความฝันของตน จึงปฏิเสธการจับคู่มาตลอด จนครั้งนี้เผลอกดยืนยันไป และทำให้ได้ไปเจอกับ เซฟ หนุ่มน้อยวัย 23 ปี เนื้อคู่ของเขาที่นัดกันวันแรกก็มาสายไป 10 นาทีแล้ว ถึงแม้จะไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่แต่เมื่ออีกฝ่ายขอโทษอย่างจริงใจ เขาเลยให้อภัย เซฟบอกว่าตัวเองโดนปฏิเสธมาตลอด 3 ปี จบวันนั้นอู่อู๋คิดว่ารู้จักกับเซฟไม่ได้แย่ ทั้งคู่เริ่มทำความรู้จักกัน ผ่านเวลาไป 3 เดือน ในวันที่ทั้งคู่ดูหนังอยู่ในคอนโดของอู๋ อู๋ก็ถามขึ้นมาว่า 3 ปีที่ผ่านมาคนที่เซฟโดนปฏิเสธคือใคร แต่ก็ได้เล่าเรื่องของตนเองก่อนว่าปีแรกเขาโดนปฏิเสธ แล้วอีก 3 ปีที่ผ่านมาจึงไม่ได้สนใจและปฏิเสธมาตลอด เพราะอยากตามความฝันในการเป็นดารา นักร้องให้สำเร็จก่อน และคำตอบของเซฟคือ 3 ปีที่ผ่านมา เนื้อคู่คือเขา อู่อู๋ ธนภูมิมาโดยตลอดFANFICTION #2: This FANFICTION is titled... I always choose you.Pen Name : Pepper Liu What would happen if the government chose your soulmate before you ever had the chance to meet them? In this city, every citizen learns who their destined partner is upon turning 20. Government specialists from multiple agencies make the match by analyzing DNA, behavior, and personality. Still, each person can choose whether to accept or decline the process. Auau, a 24-year-old singer and actor determined to pursue his dreams, had turned down matchmaking time and again—until he accidentally accepted one. That decision brought him face-to-face with his soulmate, 23-year-old Save, who arrived 10 minutes late to their first date. Auau was irritated at first, but Save offered a heartfelt apology and explained that he had been rejected for three years. Despite the awkward beginning, Auau realized that meeting Save might not be so bad after all, and the two started getting to know each other. Three months later, while they were watching a movie at Auau's condo, Auau asked who had rejected Save during those three years. Save finally revealed the truth: he had been rejected in his first year, then spent the next three years ignoring others and turning down potential suitors because he wanted to focus on his dream of becoming a singer. And Save's answer is that, for the past 3 years, his soulmate had always been him, AuauThanaphum.FANFICTION เรื่องที่ 3 มีชื่อว่า... Tiramissyouนามปากกา : deardarlington ‘เซฟ’ ตกหลุมรักทีรามิสุตั้งแต่คำแรกที่ชิม และตกหลุมรักเชฟ ‘อู่อู๋’ ตั้งแต่แรกเห็น ใกล้วาเลนไทน์ คาเฟ่เปิด Tiramisu Workshop เซฟจึงรีบสมัคร เพราะอยากใกล้ชิดคนที่แอบชอบ “Tiramisu เป็นชื่อขนม แต่ Tiramissyou เอาไว้บอกคนที่อยากทำขนมไปให้นะครับ” เชฟเล่นมุกจนทุกคนเขิน “เชฟโสดไหมค้าา” นักเรียนคนหนึ่งในคลาสถาม “โสดครับ กำลังรอคนมาบอก Tiramissyou อยู่ครับ” เชฟตอบก่อนจะมองมาที่เซฟ และเมื่อถึงเวลาชิม อู่อู๋ตักทีรามิสุของเซฟขึ้นลอง “อร่อยครับ ทานคำแรกก็ชอบเลย” “ชอบเหมือนกันครับ” “อะไรนะครับ?” “มะ…หมายถึงชอบทีรามิสุครับ” “อ๋อ นึกว่าหมายถึงชอบผมซะอีก” หลังคลาสเลิก อู่อู๋ถามขึ้น “ทีรามิสุนี้มีเจ้าของหรือยังครับ” เซฟยิ้ม ก่อนยื่นขนมให้ “มีแล้วครับ… Tiramissyou นะครับเชฟอู่อู๋” Workshop นี้เปิดขึ้นเพราะลูกค้าคนหนึ่งที่อู่อู๋เฝ้ามองหาเสมอ วันที่เซฟไม่มา คาเฟ่ก็ดูเงียบเหงา เขาแค่อยากรู้ว่า ถ้าเปิดโอกาสให้เซฟเข้ามาใกล้ เขาจะมาหาหรือเปล่า และเซฟก็มาจริง ๆ เมื่อโอกาสมาถึง เชฟแบบเขาก็พร้อมเสิร์ฟตัวเองให้อีกฝ่ายได้รู้จักมากกว่านี้ จากนี้เชฟอู่อู๋คงมีเซฟคอยบอก Tiramissyou ในทุกวันแล้วล่ะFANFICTION #3: This FANFICTION is titled... TiramissyouPen Name : deardarlington Save fell head over heels for tiramisu after his very first bite—and for Chef "Auau" the moment he saw him. With Valentine’s Day just around the corner, the café launched a Tiramisu Workshop, and Chef signed up immediately, hoping to get closer to his crush. "Tiramisu is the dessert’s name, but ‘Tiramissyou’ is what you say when you want to make dessert for someone special," he teased, leaving everyone blushing. "Are you single, Chef?" one student asked. "I am. I’m waiting for someone to tell me ‘Tiramissyou,’" Chef answered, glancing toward Save. When the tasting began, Auau sampled Save’s tiramisu. "It’s delicious. I loved it from the first bite." "I like it too," Save said. "What?" "I... I mean, I like tiramisu." "Oh, I thought you meant you liked me." After the class, Auau asked, "Is this tiramisu already taken?" Save smiled and held out the dessert. "Yes... ‘Tiramissyou,’ Chef Auau." The workshop had been arranged for the customer Auau had been looking for. Whenever Save was away, the café felt unusually quiet. Auau simply wanted to see whether, if he gave Save the chance to come closer, Save would take that step toward him. And Chef Auau really did appear when the opportunity came. A chef like him was ready to serve up his feelings and give the other person a chance to know him better. From then on, Chef Auau would probably hear Chef telling him "Tiramissyou" every day.FANFICTION เรื่องที่ 4 มีชื่อว่า... กดใจเพื่อรับคำทำนายนามปากกา : muden “คิน” หมอดูหนุ่มที่เปิดร้านดูดวงเล็ก ๆ เป็นงานอดิเรกอยู่แถวออฟฟิศ รับดูทั้งไพ่ทาโรต์ ลายมือ และเรื่องความรักให้คนที่กำลังหลงทางในชีวิต ส่วน “พีท” พนักงานออฟฟิศที่ช่วงนี้ชีวิตดูเหมือนจะมีแต่เรื่อง ทั้งงานที่โดนโยนมาไม่หยุด เงินเดือนที่ไม่เคยพอใช้ และความรักที่เงียบสนิทจนเพื่อนลากไปดูดวง คำทำนายของพีทกลับทำเอาเจ้าตัวไม่ค่อยเชื่อ เมื่อคินบอกว่าในช่วงสามเดือนต่อจากนี้ เขาจะได้พบคนคนหนึ่งที่จะเข้ามาเปลี่ยนชีวิต และคนคนนั้นจะเป็นคนที่พีทหนีไม่พ้น แม้เจ้าตัวจะไม่เชื่อเรื่องดวง แต่หลังจากนั้นไม่นานพีทกลับได้เจอคินอีกครั้งในร้านกาแฟใกล้บริษัท จากลูกดวงกลายเป็นคนรู้จัก จากคนรู้จักกลายเป็นคนที่ต้องเจอแทบทุกวัน ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากคำทำนายจึงค่อย ๆ เปลี่ยนไปโดยที่พีทไม่ทันรู้ตัว แต่คินรู้ดีว่า “ดวงของพีทไม่ได้กำลังพาเขามาเจอใคร แต่กำลังพาเขามาเจอคิน” และต่อให้เปิดไพ่กี่ครั้ง คำตอบที่ได้ก็ยังเป็นคนเดิม คำทำนายที่เขาเคยบอกพีทไว้ ก็กำลังเกิดขึ้นทีละอย่าง จนคินไม่แน่ใจว่า ระหว่างคำทำนายกับความรู้สึกของตัวเอง สิ่งไหนกันแน่ที่จะทำให้เขาได้รักกันจริง ๆ แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นแค่เราน้อมรับคำทำนายก็พอFANFICTION #4: This FANFICTION is titled... Click the heart icon to receive a prediction.Pen Name : muden "Kin" is a young fortune teller who runs a small reading shop near his office as a hobby. He offers tarot readings, palmistry, and advice about love to people who feel lost in life. "Pete," an office worker buried under an endless workload, a steady salary, and a love life that has gone nowhere, is persuaded by his friends to visit a fortune teller. Pete doubts Kin's prediction that, within three months, he will meet someone who changes his life—someone he cannot escape. Although Pete does not believe in fortune telling, he soon runs into Kin again at a coffee shop near the company. What begins as a client-and-fortune-teller relationship becomes an acquaintance, then someone Pete sees almost every day. Without realizing it, Pete watches their connection, sparked by a prediction, slowly change. But Kin understands the truth: "Pete's destiny isn't leading him to someone else, it's leading him to Kin." No matter how often Kin lays out the cards, they always give him the same answer: it is about Pete. As the prediction comes true piece by piece, Kin is left wondering whether fate—or his own feelings—will ultimately bring them together. Still, whatever the future holds, he believes accepting the prediction is enough.FANFICTION เรื่องที่ 5 มีชื่อว่า... mormatalkนามปากกา : แอมแป๋ “เรน” เด็กหนุ่มมักจะห่วงคนอื่นก่อนตัวเองเสมอ งานอดิเรกของคนอื่นอาจเป็นวาดรูปหรือเล่นดนตรี แต่สำหรับเรนมันต่างออกไป เริ่มจากที่เขาไม่ชอบเสียงฝนเพราะเหตุผลบางอย่าง สิ่งที่เขาทำคือการให้คำปรึกษาคนในโรงเรียนผ่านเพจ “listen in the rain” พบเจอปัญหาอะไรมา แอดมินสายฝนสามารถอยู่ข้างคุณและให้คำปลอบได้ทุกครั้ง อยู่มาวันนึง “มาร์ช” เด็กมอหก ตาใสซื่อที่โดนหักอกจากผู้หญิงใจร้าย ต้องมาพักใจกับแอดมินสายฝน... คนที่มีปัญหาทางใจคิดยังไงมาปรึกษาคนที่เพิ่งบอกเลิกแฟนเก่ามา อย่างว่า เบื้องหลังใครจะไปรู้ว่าคนที่คุยผ่านหน้าจอเจออะไรมาบ้าง ช่วงแรกเรนให้คำปรึกษามาร์ชว่าอยู่ในช่วงพักใจ อย่าคิดมาก ให้ลองหาเวลาไปทำในสิ่งที่ชอบดูบ้าง เช่น ชวนใครสักคนออกไปกินไอติมรสโปรด หลายข้อความมากที่ทำให้มาร์ชเผลอยิ้มผ่านหน้าจอออกมาแบบไม่รู้ตัว จนบางทีเพื่อนทักว่าแอบไปมีรักครั้งใหม่มาหรือเปล่า ? ถ้าจะต้องหาคำตอบ คงต้องหาที่ต้นเหตุอย่างแอดมินเพจ ทั้งคู่คุยกันมาเรื่อย ๆ บางข้อความทำให้มาร์ชรู้ว่าเรนเองก็เป็นคนอ่อนไหวง่ายมาก จนบางทีมาร์ชเองก็ต้องเป็นคนปลอบแอดมินซะงั้น... ในความสัมพันธ์บางครั้งเราแค่ต้องการให้เขารับฟังเรานั้นเองFANFICTION #5: This FANFICTION is titled… mormatalkPen Name : แอมแป๋ "Rain" is the kind of young man who always puts everyone else first. While most people spend their free time drawing, playing music, or pursuing other hobbies, Rain has an unusual one. For some reason, he dislikes the sound of rain. Still, through his Facebook page, "Listen in the Rain," he offers advice to students at school. Whatever troubles they bring him, the rain-loving admin is always ready to comfort and reassure them. Then one day, "March," an innocent high school senior nursing a broken heart after being hurt by a cruel girl, turns to the rain admin for comfort. It may seem natural for someone struggling emotionally to seek advice from a person who has recently gone through a breakup. But online, you can never truly know what the person on the other side of the conversation is facing. At first, Rain encourages March to give himself time to recover, stop dwelling on the situation, and make room for the things he enjoys, such as going out for his favorite ice cream. Rain's messages gradually bring unconscious smiles to March's face, sometimes prompting his friends to wonder whether he has secretly fallen for someone new. If March wants to understand why, he will have to trace those feelings back to their source: the page admin. As their conversations continue, Rain's messages begin to reveal just how sensitive he is. Before long, March occasionally finds himself comforting the admin instead. In relationships, sometimes all we really need is someone willing to listen.เข้าสู่ช่วงที่สองของรายการ EFM FANDOM LIVEค่ำคืนนี้ต้อนรับ “อู่อู๋ - เซฟ” ที่มีคนได้เติมแมวไม่หยุด จนทุกคนต้องอิจฉา ~( อู่อู๋เซฟคู่หู Gen Z ) ด้วยความที่ทั้งคู่เวลาลงรูปทีไร สไตล์รูปจะออกมาแนว Gen Z มาก ๆ “อู่อู๋” เลยเฉลยว่าเวลาจะถ่ายรูป ไม่ได้ตั้งใจมากถึงขั้นเรียกให้คนอื่นมาถ่ายรูปให้ แต่จะเป็นตามอารมณ์ ณ ตอนนั้นเลย ไม่ต้องมาจำกัดว่าเราจะถ่ายมุมนี้นะ หรือจะถ่ายแบบนี้ แต่ตอนถ่ายคือไม่ต้องคิดอะไรเยอะ แค่เรามีอารมณ์ร่วมกับภาพก็พอ “เซฟ” ก็ยืนยันด้วยเช่นกันว่าถ่ายตามฟิลตอนนั้นเลย ภาพรวมมันก็จะออกมาดีเอง( จากจุ๊บกล้ามกลายเป็นจุ๊บแมว ) เหตุการณ์ล่าสุดที่มีแฟนคลับให้ “อู่อู๋” จุ๊บกล้าม แต่จู่ ๆ ก็หันไปจุ๊บแก้ม “เซฟ” แทน นั่นทำให้ “อู่อู๋” ต้องรีบอธิบายเหตุการณ์ว่า ตอนนั้นกำลังเล่นกับพี่ ๆ แฟนคลับอยู่ แล้วเทรนด์ที่กำลังมาตอนนี้คือเมนูกาแฟลาเต้ตี๋แว่นอะไรพวกนี้ แล้วพี่แฟนคลับขอเมนู อเมริกาโน่คั่วกล้าม “อู่อู๋” ก็กำลังจะทำท่านั้น แต่ตอนนั้น “เซฟ” ก็วิ่งมาบอกว่าขอท่าจุ่มแก้มด้วย ทำให้แยกประสาทไม่ทัน แล้วก็กลายเป็นหันมาจุ๊บแก้ม “เซฟ” แทนแบบไม่ได้ตั้งใจ แล้วที่ตกใจมาก ๆ ก็คือเสียงพี่ ๆ แฟนคลับทุกคนกรี๊ดดังมาก แต่ “อู่อู๋” ก็แซวตัวเองปิดท้ายขำ ๆ ว่าที่ทำลงไปใจสั่งมาต่างหาก ![ เซ็ตคำถามพิเศษ : Closefan เอ้ย! Closefriend วงเขียวนี้มีคำถาม ]( Studio นี้คือวงเขียวของ อู่อู๋ - เซฟ : ถ้าจะลงเพลงแล้วต้อง Tag อีกฝ่าย จะลงเพลงอะไร ? ) เริ่มที่ “อู่อู๋” ก่อนว่าจะลงเพลง ‘ได้โปรดอยู่ตรงนี้ (Upside Down) - BLVCKHEART’ เพราะเป็นเพลงที่ชอบในช่วงนี้ ความหมายดี ฟังทีไรก็รู้สึกนึกถึงใครบางคนเสมอ ส่วน “เซฟ” จะเป็นเพลง ‘(skit) - PUN’ เพราะเป็นเพลงที่โดนใจในช่วงนี้มาก ๆ ฟังกี่ทีก็ยิ่งชอบ แถมความหมายเพลงก็ตรงใจสุด ๆ ถึงแม้ว่าในปกติแล้วเวลา “เซฟ” จะใส่เพลงอะไรใน Story ก็จะจิ้มจากเพลงที่แอปแนะนำมาตลอดก็ตาม( Studio นี้คือวงเขียวของ อู่อู๋ - เซฟ : ขอดูท่าที่จะลงรูปเพื่ออวดความหวาน ) ท่าที่ “อู่อู๋ - เซฟ” ทำก็คือเซลฟี่แล้วเอาหัวจุ่มกัน แถม “อู่อู๋” ยังเอามือมาจับคาง “เซฟ” อีกด้วย เรียกได้ว่าอวดความหวาน 1000% !! ใครที่อยู่ในวงเขียวจะต้องเหม็นความรักแน่ ๆ( Studio นี้คือวงเขียวของ อู่อู๋ - เซฟ : ใครจะเป็นคนอวดว่าได้วิดีโอคอลแล้วบอกฝันดีกัน ? ) “อู่อู๋” ยอมรับก่อนเลยว่าต้องเป็นตัวเองที่ลงอวดคนอื่นแน่ ๆ แล้วสถานการณ์จะเป็น “อู่อู๋” โทรไปหา “เซฟ” ให้ช่วยต่อบท แล้วปิดท้ายด้วยการบอกฝันดีเนียน ๆ( Studio นี้คือวงเขียวของ อู่อู๋ - เซฟ : เวลาถ่ายรูปแกล้งอีกฝ่าย จะถ่ายรูปตอนไหน ? ) “เซฟ” รีบฟ้องก่อนเลยว่า “อู่อู๋” ชอบแกล้งถ่ายรูปเวลาที่ตัวเองนอนหลับ นอกจาก “อู่อู๋” จะไม่แก้ตัวแล้ว ยังรีบเล่าอีกว่า ล่าสุดบนเครื่องบิน “เซฟ” นอนปิดผ้าปิดตาเรียบร้อยแล้ว แต่ปากก็อ้าออกมา เอ็นดูมาก ๆ เพราะเจ้าตัวยอมรับว่าชอบแอบตั้งใจมองอยู่บ่อย ๆ เวลาที่อีกฝ่ายกำลังนอนว่าจะอ้าปากตอนไหน ส่วน “เซฟ” ก็รอเอาคืนในตอนที่ “อู่อู๋” นอนหลับเช่นกัน แต่จะเป็นการรอให้ “อู่อู๋” กรน เพราะเจ้าตัวชอบโดนล้อบ่อย ๆ ว่ากรนเสียงดัง ซึ่งก็ไม่เถียง แต่เขาก็นอนกรนเช่นเดียวกัน ! เพราะฉะนั้นจะรีบถ่ายเลยถ้าเขากรน จะได้เอาไว้แก้แค้น( เมะธงแดงกำลังจะเปลี่ยนสีแล้วหรือเปล่า ~ ) เป็นคำถามที่ใครหลาย ๆ คนก็กำลังจับตามองกันอยู่ว่า “เติร์ด” กำลังจะเปลี่ยนจากเมะธงแดง กลายเป็นเมะธงเขียวแล้ว แต่ “อู่อู๋ - เซฟ” รีบห้ามก่อนเลยว่า ไม่มีอะไรการันตีแน่นอน เพราะ MR.Fanboy ไม่มีใครคาดเดาได้ และจะเกินคาดทุกคนอย่างแน่นอน จับตาดูกันไว้ให้ดี ๆ เลย( MR.Fanboy มีซีนดราม่าฉ่ำมากก ! ) “เซฟ” อธิบายว่า Workshop กันไปเยอะมาก ๆ สำหรับซีนดราม่า แต่ตอนที่ Workshop ก็ไม่ได้เล่นตามบททั้งหมด เรียกได้ว่าส่วนน้อยที่จะเล่นตามบท เพราะการที่เราจะเล่นซีนดราม่าด้วยกัน เราก็ต้องมีสมาธิกับซีนนั้น และต้องรับรู้อารมณ์ถึงสิ่งที่คู่เราจะพูด และเราถึงจะรู้สึกตาม ในกองพูดกันเสมอเลยว่า ‘ถึงกองถ่ายจะรีบ แต่นักแสดงห้ามรีบ รู้สึกถึงค่อยเล่น ถ้าไม่รู้สึกก็อย่าเพิ่งเล่น’ และก่อนที่จะเข้าซีนดราม่าในแต่ละคน “อู่อู๋” ก็เล่าต่อว่าพยายามทำสมาธิและไม่เล่นจนอารมณ์ต่อไม่ติด เพราะถ้าเปลี่ยนคัทแล้วอารมณ์จะไม่เชื่อมกันและอีกหนึ่งช่วงเวลาสำคัญ ที่จะเติมเต็มให้ไลฟ์นี้มีแต่ความสุข และรอยยิ้ม จนกลายเป็นค่ำคืนสุดพิเศษทางรายการ EFM FANDOM LIVE มีเกมสุดพิเศษมาให้ “อู่อู๋ - เซฟ” ได้เล่นสนุกกันแบบจัดเต็มกับเกมชื่อว่า “MR.FANBOY จากแฟนคลับ ขอขยับเป็นแฟนคุณ”ในเกมนี้ทั้งคู่ก็เล่นกันออกมาได้น่ารัก ชวนแฟน ๆ เขินน้วยตัวบิดกันแบบสุด ๆ !สามารถไปติดตามรับชมความน่ารักของทั้งคู่ได้เลยยย!(เข้าไปชมได้ใน YouTube : ATIME)ยังคงเติมเต็มความฟินให้ค่ำคืนนี้แบบต่อเนื่อง กับโมเมนต์สุดพิเศษ ด้วยการให้ “อู่อู๋ - เซฟ”โทรกลับไปพูดคุย และสร้างรอยยิ้ม เติมกำลังใจให้กับแฟน ๆ ได้อิ่มฟินไปตาม ๆ กันนน สุดท้ายนี้ ทางรายการ EFM FANDOM LIVE ขอขอบคุณ “อู่อู๋ - เซฟ” สำหรับโมเมนต์สุดพิเศษตลอดค่ำคืนนี้ และขอบคุณที่มามอบรอยยิ้มฮีลใจ ให้แฟน ๆ และทีมงานในสตูได้ใจฟูจนหุบยิ้มกันไม่อยู่ ฝากทุกคนติดตามซีรีส์ "MR.FANBOY รักสุดใจนายแฟนบอย" ทุกวันเสาร์ เวลา 22.30 น. ทางช่อง One31 และชมเวอร์ชัน UNCUT เวลา 23.30 น. บนแอป iQIYI พร้อมฝากเพลง ost ทั้งเพลง FANBOY - ASH (AuAu, SVRN, HEART OF BUS) เพลง เลิกเล่นครับผม - Savewrg และ ‘NO PAIN NO GAIN’ - PERSES ด้วยน้าาสามารถเข้าไปรับชมความเคมีเคใจของทั้งคู่ได้ทางแล้วมาท่องโลกความฟินพร้อมกันใหม่ใน Chapter ต่อไปน้า~

สำหรับทั้งคู่ไม่ต้องพูดเยอะ เพราะรู้มือกันสุด ๆ ! การันตีความรู้มือ รู้ใจของ ริวจิน – แพทจิ ที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก จนได้มาเป็นพาร์ทเนอร์ พร้อมเสิร์ฟความน่ารักแบบ NATIVE แท้ 100%

21 ก.ย. 2026

สำหรับทั้งคู่ไม่ต้องพูดเยอะ เพราะรู้มือกันสุด ๆ ! การันตีความรู้มือ รู้ใจของ ริวจิน – แพทจิ ที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก จนได้มาเป็นพาร์ทเนอร์ พร้อมเสิร์ฟความน่ารักแบบ NATIVE แท้ 100%

รายการ EFM FANDOM LIVE [ 17 กันยายน 2569 ] ค่ำคืนนี้เตรียมพบกับ “ริวจิน - แพทจิ” ที่จะมามอบรอยยิ้ม และเสิร์ฟความฟินให้แฟน ๆ ไปกับ 2 ดีเจสวยหล่อ คารมดี “ดีเจแนน” และ “ดีเจโซเซฟ”ในช่วงแรกของรายการ พี่ ๆ ดีเจอ่าน 5 พล็อตเรื่อง “EFM FANDOM FANFICTION”ที่ถูกเลือกมาจากแฟน ๆ พร้อมชวนท่องดินแดนแห่งจินตนาการที่ไร้ขอบเขตไปด้วยกันFANFICTION เรื่องที่ 1 มีชื่อว่า... ทอรัก ถักรอนามปากกา : babydew แพรไหม หนุ่มอีสานช่างทอผ้าแห่งหมู่บ้านดอนซับไหม เติบโตมากับวิถีชีวิตและภูมิปัญญาผ้าไหมของครอบครัว บ้านของเขาเปิดทั้งร้านขายผ้าไหมที่ทอด้วยมือและโฮมสเตย์ ให้นักท่องเที่ยวได้สัมผัสทุ่งนา ธรรมชาติ อาหารพื้นบ้าน และวัฒนธรรมอีสานอย่างใกล้ชิด วันหนึ่ง ไม้โท หนุ่มเมืองกรุงที่เดินทางมาทำธุรกิจ รถกลับเสียระหว่างทางจนต้องเข้าพักที่โฮมสเตย์ของแพรไหม จากคนสองคนที่มาจากต่างโลก ไม้โทค่อย ๆ เรียนรู้วิถีชีวิตของดอนซับไหม ทั้งการเลี้ยงไหม สาวไหม ย้อมสี ทอผ้า รวมถึงประเพณีและความอบอุ่นของชุมชน ขณะที่ความใกล้ชิดของทั้งคู่ก็ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความรักที่คาดไม่ถึง หลังจากนั้นไม้โทจึงได้ชวนเพื่อน ๆ มาเพื่อพักผ่อนเเละสัมผัสบรรยากาศเหมือนที่ตัวเองได้รับ แต่เเล้วเมื่อไม้โทต้องกลับกรุงเทพฯ เพื่อสานต่องานธุรกิจ ทั้งสองจึงต้องแยกจากกัน แพรไหมยังคงทำงานทอผ้าต่อไป พร้อมถักทอความคิดถึงลงบนผืนผ้า และเฝ้ารอวันที่ไม้โทจะกลับมายังดอนซับไหมอีกครั้ง “ความฮักกะคือผืนผ้า กว่าจะถักทอเป็นผืนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งเวลาและการรอคอย”FANFICTION #1: This FANFICTION is titled... Stitch love into every moment.Pen Name : babydew Praemai, a young weaver from Don Sap Mai village in northeastern Thailand, was raised among his family’s generations-old silk-weaving knowledge and traditions. His family operates a handwoven silk shop and a homestay, giving visitors the chance to experience the rice fields, natural surroundings, local cuisine, and northeastern Thai culture firsthand. One day, Maitho, a Bangkok city boy traveling for business, has car trouble and finds himself staying at Praemai’s homestay. Though they come from entirely different worlds, Maitho gradually discovers the Don Sap Mai way of life—from raising silkworms and reeling silk to dyeing and weaving, along with the community’s traditions and heartfelt hospitality. As they grow closer, their unexpected bond blossoms into love. Later, Maitho brings his friends to visit so they can share the same welcoming atmosphere. But when business calls him back to Bangkok, the two are forced to part. Praemai carries on weaving, threading his longing into every piece of fabric as he waits for the day Maitho returns to Don Sap Mai. "Love is like a piece of fabric; it takes time and waiting to weave it into one."FANFICTION เรื่องที่ 2 มีชื่อว่า... love with me free Wi-Fiนามปากกา : mุก (มุก) "ไผ่" HR ขึ้นชื่อว่าเนี้ยบสุดๆ เจ้ากี้เจ้าการ ปากจัด พร้อมเถียงกลับทุกคนที่ขวางหน้า โดยเฉพาะ "โรม" หนุ่มไอทีสุดหล่อขวัญใจแผนกบัญชี เสื้อยืดกางเกงยีนส์มาทำงานที่ดูเหมือนจะปกติในทุกวัน แต่ดันไปขัดหูขัดตาไผ่ ไม่มีใครรู้ว่าเหตุใดคนสองคนที่ทำงานคนละแผนกถึงได้มีเรื่องปะทะคารมกันแทบทุกวัน บางครั้งเริ่มจากเรื่องเล็กน้อยอย่างการตอบอีเมล หรือบางทีก็เริ่มต้นจากคอมพิวเตอร์ของไผ่ที่เกิดอาการเสียขึ้นมาอย่างกะทันหัน จนกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วที่ทุกครั้งเมื่อคอมมีปัญหา คนที่เดินมาหยุดอยู่หน้าโต๊ะของไผ่จะเป็นโรมเสมอ ประโยคแรกที่ดังขึ้นก็มักไม่ใช่คำทักทาย แต่เป็น "ไหน วันนี้คอมเป็นไรอีกครับ คุณ HR" "ถ้ารู้จะเรียกมาปะ" โรมยกยิ้มมุมปาก ถ้าการยั่วโมโหไผ่คือกีฬา โรมคงได้เหรียญทองโอลิมปิกไป 5 สมัยแล้ว "ก็ปกติดีนะครับ คุณแกล้งผมปะ ชอบผมหรอ อยากเจอหน้าผมทุกวันอ่ะดิ" "เป็นบ้าปะ ก็เมื่อกี้มันเปิดไม่ติดอ่ะ ชั้นจะแกล้งคุณเพื่ออะไร เวลาชั้นเป็นเงินเป็นทอง เสียเวลาป่าว ๆ แค่เพราะจะมาแกล้งคุณ" "วันหลังก็ลองเสียบปลั๊กให้แน่น ๆ นะครับ อย่าเตะปลั๊กแบบเมื่อกี้อีกล่ะ" ว่าแต่แผนก IT คนตั้งเยอะแยะ ทำไมมีแค่โรมที่มาดูคอมให้ไผ่ล่ะ ?FANFICTION #2: This FANFICTION is titled... Love with me free Wi-FiPen Name : mุก l "Pai," the HR manager, has a reputation for being exacting, commanding, and razor-tongued. She is always prepared to argue with anyone who crosses her path, especially "Rome," the attractive IT specialist adored by the accounting team. Rome's standard t-shirt-and-jeans look gets under Pai's skin. No one can explain why these two employees from separate departments seem to butt heads nearly every day. Sometimes the conflict begins over something as minor as an email reply. Other times, Pai's computer suddenly crashes. By now, it has become an unspoken routine: whenever her computer acts up, Rome is the one who appears at her desk. He never starts with a hello. Instead, he asks, "So, what's wrong with your computer today, Mr. HR?" "If I knew, do you think I'd call you?" Rome says with a smirk. If irritating Pai were an Olympic event, Rome would already have five gold medals. "It seems to be working perfectly. Are you messing with me? Do you like me? Do you just want to look at my face every day?" "Are you out of your mind? It wouldn't even turn on a moment ago. Why would I mess with you? My time is money. I wouldn't waste it just to annoy you." "Next time, plug it in correctly. And don't kick the cord like that again." But hold on—there are plenty of people in the IT department. Why is Rome always the only one who comes to fix Pai's computer?FANFICTION เรื่องที่ 3 มีชื่อว่า... ภาษารักษ์นามปากกา : veevaris เรื่องของ รักษ์ (แพทจิ) เด็กหนุ่มวัย 18 ปี มีความบกพร่องทางการได้ยิน เขาเพิ่งจบชั้นม.6 มาหมาด ๆ รักษ์มีเพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่ประถมชื่อ ทิวเขา (ริวจิน) ถึงแม้รักษ์จะ ไม่ค่อยได้เล่นกับทิวเขาแบบเด็กคนอื่น แต่ทิวเขาก็มักจะหาของเล่นมาเล่นกับรักษ์อยู่เสมอ จนตอนนี้เขาทั้งสองอายุ 18 ปี ทิวเขาก็ยังคงมาชวนรักษ์ไปเตะบอลหรือทำกิจกรรมอย่างอื่นอยู่เสมอ ทิวเขามีความเสมอต้นเสมอปลายมาตลอด สิ่งนี้มันทำให้รักษ์คิดกับทิวเขาเกินคำว่าเพื่อนไปมากแล้ว แต่ก็ไม่สามารถพูดออกไปได้เพราะกลัวผิดหวัง กลัวทิวเขาถูกมองไม่ดี รักษ์ยังคงคิดว่าเป็นเพื่อนกันแบบนี้ต่อไปคงดีกว่า แต่สำหรับทิวเขาแล้วเขารอให้รักษ์รู้ตัวและยอมรับกับความรู้สึกของเขาจริง ๆ เหมือนที่ทิวเขาเป็น ทิวเขายอมรับว่าชอบรักษ์ก่อน อาจเป็นเพราะว่าเอ็นดูเวลารักษ์ทำหน้างอแง หรือวีนเวลาที่ทิวเขาไม่ยอมทำตาม แต่ด้วยหลายปัจจัยจึงอยากให้เราทั้งคู่โตมากกว่านี้ โตพอที่จะดูแลกันและกันได้ดีมาก ๆ อยากใช้ชีวิตตามที่รักษ์ต้องการ นี่แหละภาษารักษ์FANFICTION #3: This FANFICTION is titled... Rak's languagePen Name : veevaris This is Rak’s (Patji’s) story, an 18-year-old boy with a hearing impairment who has recently finished high school. His closest friend is Tiwkhao (Ryujin), whom he has known since elementary school. Rak may not play with Tiwkhao the way other children do, but Tiwkhao has always made an effort to find toys and activities they can enjoy together. Even at 18, he still asks Rak to play soccer or join him in whatever else he has in mind. That unwavering presence has led Rak to develop feelings that reach beyond friendship. Still, he keeps them hidden, afraid of being rejected or receiving a hurtful response. To Rak, staying friends seems safer. Tiwkhao, however, is waiting for Rak to recognize and accept what he feels, because his own feelings are just as strong. He was the first to admit that he liked Rak—perhaps because he finds Rak especially adorable when he pouts or throws a tantrum whenever Tiwkhao refuses to give him what he wants. Even so, because of several circumstances, Tiwkhao wants them both to grow more mature, learn how to take better care of each other, and build their lives around Rak’s wishes. This is Rak’s language.FANFICTION เรื่องที่ 4 มีชื่อว่า... Bake My Heart ขนมปังเวทมนตร์ของคุณคนเดียวนามปากกา : ฉลามวาฬ จะเป็นยังไง... ถ้าขนมปังที่คุณกินเข้าไปไม่ได้แค่ทำให้อิ่มท้อง แต่กลับมอบ “พลังวิเศษระยะสั้น” ตามอารมณ์ของคนอบ! แพทจิ เจ้าของร้านเบเกอรี่โฮมเมดไซส์มินิ หนุ่มน้อยน่ารัก ยิ้มสดใส มีความลับสุดป่วนเพราะความรู้สึกรุนแรงในใจขณะอบขนมมักกลืนลงไปในแป้งโดว์เสมอ ทว่าพลังนี้กลับส่งผลกลั่นแกล้งแค่คน ๆ เดียวเท่านั้น! แจ็กพอตจึงตกเป็นของ ริวจิน สถาปนิกสุดเนี๊ยบหน้าดุที่ไม่ชอบของหวาน แต่วันนั้นฉันรีบจนจำใจซื้อครัวซองต์ที่แพทอบ ตอนอารมณ์ “ตื่นสายอยากบินได้” ไปกิน กัดคำแรก ตัวเขาก็ลอยสูงจากพื้น 1 เมตร กลางแยกไฟแดง สถาปนิกคูล ๆ จึงต้องกลายเป็นลูกค้าประจำเพื่อมา “จับผิด” แต่ยิ่งกินยิ่งป่วน... คัพเค้กแอบมอง ทำตัวล่องหน 10 นาที ขนมปังกระเทียมใจฟู ได้ยินเสียงหมาแมวแถวนั้นนินทา ชูครีมระเบิดความเขิน ผมเปลี่ยนเป็นสีชมพูแถมมีหูแมวโผล่ เมื่อคุมพลังไม่ได้ ริวจินจึงต้องออกคำสั่งชวนหัวใจกระตุก “ถ้านายจะอบขนมตอนอารมณ์ไม่นิ่ง นายต้องเอามาให้ฉันกินคนเดียว” มาร่วมลุ้นไปกับเบเกอรี่เต๊าะเนียนๆ ของเชฟแสนน่ารัก คนหน้าดุจะทนความหวานนี้ได้นานแค่ไหน? แล้วทำไมพลังวิเศษถึงเกิดขึ้นแค่กับ ริวจิน คนเดียวเท่านั้นกันแน่FANFICTION #4: This FANFICTION is titled... Bake My HeartPen Name : ฉลามวาฬ What if the bread you ate did more than satisfy your hunger—what if it gave you a "short-term superpower" shaped by the baker’s mood? Patji, the owner of a tiny homemade bakery, is a cheerful young man with an adorable smile and a wildly troublesome secret: whatever powerful emotion he feels while baking is absorbed into the dough. Unfortunately, this strange ability affects only one person—and that unlucky winner is Ryujin, a precise, serious architect who has no interest in sweets. One day, circumstances force him to buy a croissant Patji made while feeling "sleepy and eager to fly." The moment Ryujin takes a bite, he rises a meter above the ground in the middle of a traffic light! Soon, the composed architect becomes a regular customer, determined to keep an eye on Patji’s unpredictable antics. Yet the more he eats, the more outrageous things become... Cupcakes make him peek, he turns invisible for 10 minutes, garlic bread fills him with happiness, he starts hearing dogs and cats gossip, and cream puffs make him blush as his hair turns pink and cat ears spring from his head. Unable to control these powers, Ryujin delivers a heart-stopping order: "If you’re going to bake while you’re in a bad mood, you have to give it only to me!" Step into this playful, smooth-talking bakery adventure! How long can this stern-faced cutie resist the sweetness? And why do these superpowers appear only when Ryujin eats them?FANFICTION เรื่องที่ 5 มีชื่อว่า... กฎข้อเดียวของรูมเมทนามปากกา : เม้วเม้ว วันแรกที่ย้ายมาอยู่ด้วยกัน แพทจิ แปะ “กฎของรูมเมท” ไว้หน้าตู้เย็น ห้ามแย่งของกิน ห้ามใช้ผ้าเช็ดตัวผิดผืน ห้ามเปิดแอร์ต่ำกว่า 24 องศา และห้ามเอาเสื้ออีกคนไปใส่โดยไม่ขอ ริวจิน อ่านข้อสุดท้าย ก่อนหันไปมองเสื้อตัวเองที่อยู่บนตัวแพทจิ “แล้วที่ใส่อยู่นี่?” “กฎเพิ่งเขียน เหตุเกิดก่อนกฎหมายมีผล” หลังจากนั้นกฎก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ตามความวุ่นวายของทั้งคู่ ห้ามกินไก่ทอดชิ้นสุดท้าย ห้ามแอบถ่ายตอนหลับ ห้ามกลับดึกโดยไม่บอก และห้ามซื้อกาแฟมาแก้วเดียว เพราะสุดท้ายก็ต้องแบ่งกันอยู่ดี จนคืนหนึ่ง ริวจินกลับถึงห้องแล้วพบกฎข้อใหม่ ลายมือเหมือนคนเขียนแล้วลบอยู่หลายรอบ ข้อ 11 ห้ามชอบรูมเมทตัวเอง ริวจินอ่านอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหยิบปากกาขีดคำว่า “ห้าม” ทิ้ง แล้วเขียนเพิ่มว่า “ข้อนี้ทำผิดไปตั้งแต่วันแรกแล้ว” เช้าวันต่อมา มีลายมือแพทจิเพิ่มอยู่ข้างใต้ “ผู้ฝ่าฝืนปรับ 100 บาท แต่ถ้าผิดทั้งคู่ หารคนละครึ่ง :)” ริวจินจึงวางเงิน 200 บาทไว้หน้าตู้เย็น “ทำไมสองร้อย?” “จ่ายล่วงหน้า” “ล่วงหน้าอะไร?” ริวจินยิ้ม “กะว่าจะทำผิดทุกวัน”FANFICTION #5: This FANFICTION is titled… The golden rule of living with roommates.Pen Name : เม้วเม้ว On their very first day as roommates, Patji taped a list titled "Roommate Rules" to the refrigerator: Don’t argue over food, don’t grab the wrong towel, don’t set the AC below 24 degrees, and don’t wear each other’s clothes without permission. Ryujin read the final rule, then looked down at his shirt—the one Patji happened to be wearing. "What about the shirt I’m wearing right now?" "The rules were only just written. They took effect before anyone had a chance to enforce them." From then on, new rules appeared one after another, adding even more chaos to their lives. Don’t take the last piece of fried chicken, don’t secretly photograph the other person while they’re asleep, don’t come home late without letting anyone know, and don’t buy only one cup of coffee, because they’d end up sharing it anyway. One night, Ryujin came back to the room and discovered another rule. It was handwritten, with traces of having been erased and rewritten several times: Rule 11: No liking your roommate. Ryujin stared at it briefly, crossed out the word "No," and wrote beneath it, "This rule was broken on the first day." The next morning, Patji had added a note in their handwriting: "Violators are fined 100 baht. But if both of you break the rule, the fine is split in half :)" Ryujin placed 200 baht on the refrigerator. "Why two hundred?" "It’s a prepayment." "Prepayment for what?" Ryujin smiled. "I plan to break the rules every day."เข้าสู่ช่วงที่สองของรายการ EFM FANDOM LIVE ค่ำคืนนี้ต้อนรับ “ริวจิน - แพทจิ”ที่จะแชร์ความน่ารัก และจุดเริ่มต้นเรื่องราวของทั้งสองคน( ที่มาของชื่อเล่น ริวจิน - แพทจิ ) “ริวจิน” เป็นคนไทย 100% แต่เพราะว่าป๊าม๊าไปฮันนีมูนที่ญี่ปุ่น แล้วก็มี “ริวจิน” ขึ้นมาก็เลยได้ชื่อภาษาญี่ปุ่น ส่วน “แพทจิ” จริง ๆ แล้วชื่อเล่นตั้งแต่เกิดคือ “แพททริค” แต่ด้วยความที่ตอนเด็ก ๆ กลัวเพื่อนเข้าใจผิดว่าเป็นฝรั่ง ก็เลยใช้แค่ชื่อ “แพท” และพอโตมาชื่อจริงคือ “จิรชาติ” จึงนำมาผสมกันกลายเป็น “แพทจิ” ที่ใช้ในทุกวันนี้( ทั้งคู่การันตีว่าคลิกกันสุด ๆ ! ) สำหรับ “แพทจิ” ด้วยความที่แวดวงสังคมใกล้กัน มุมมองเลยคล้ายกันไปหมด และทั้งคู่ก็มีความชิลมาก ๆ ที่เหมือนกัน เรียกได้ว่าคลิกกันมาก ๆ ส่วน “ริวจิน” เล่าว่าไลฟ์สไตล์ใกล้เคียงกันมาก ๆ เพราะเหตุผลที่เหมือนน้องก็คือรู้จักกันมาก่อนและสังคมใกล้ ๆ กัน อย่างเหตุการณ์ล่าสุดที่ “แพทจิ” ไปเดินป่า และ “ริวจิน” ก็ไปเดินป่ามาเหมือนกัน ถึงไม่ได้ไปด้วยกันแต่ก็คุยกันถูกคอ เข้าใจกันไปหมด และสำหรับ “ริวจิน” มองว่าการเดินป่าทำให้ได้อยู่กับตัวเอง และธรรมชาติ เวลาที่ Burnout แล้วได้ไปเดินป่าก็รู้สึกเหมือนได้เติมพลัง( ริวจินและฉายาประจำตัว ‘ฝันร้ายเมะบ้านส้ม’ ) จากฉายา ‘ฝันร้ายเมะบ้านส้ม’ ของ “ริวจิน” เจ้าตัวบอกว่าชิล ๆ เพราะถึงจะมีฉายาฝันร้าย มันก็มีฉายาฝันดีเหมือนกัน แต่ “แพทจิ” ก็รีบแย้งขึ้นมาตลก ๆ ว่า ‘ไม่เห็นจะมีใครเรียกเลย’ แต่ “ริวจิน” ก็ยืนยันว่ามีคนเรียกอยู่บ้าง แต่ยังไงก็มีแค่ “แพทจิ” เท่านั้นที่จะหยุดฝันร้ายเมะบ้านส้มนี้ได้ “แพทจิ” ก็รีบเถียงในทันทีเลยว่าไม่จริง เพราะตอนนี้ก็ยังหยุดไม่ได้เลย “ริวจิน” เลยรีบแก้ตัวว่า ‘พี่ก็อยู่ของพี่เฉย ๆ ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ’ คราวนี้ “แพทจิ” เลยอ้อนขอให้มาเทอร์มาช่วยยืนยันแล้วแหละแบบนี้[ เซ็ตคำถามพิเศษ​ : ผมขอเป็น MR.Fanboy ของคุณ]( ให้ริวจินจำลองสถานการณ์ ถ้าได้แฟนไซน์กับแพทจิ 1 นาที... ) “ริวจิน” บอกว่าก่อนอื่นเลยก็จะเข้าไปนั่งให้เสร็จสรรพ แล้วพี่ ๆ ทีมงานค่อยเริ่มจับเวลา พอกดอัดคลิป Video แล้วก็จะรีบบอกชื่อกับ “แพทจิ” ก่อนเลย อาจจะมีเขิน ๆ บ้างแต่ก็จะถามว่าวันนี้เหนื่อยมั้ย ชวนพี่คุยได้นะ หรือมีอะไรอยากถามพี่มั้ย ถ้าอยากเจอกันอีกเดี๋ยวรอบถัดไปมาหาอีกนะ จะไปหาทุก ๆ งานเลย สำหรับ “ริวจิน” ก็คงเป็นประมาณนี้( ถ้าแพทจิขอริวจินถ่ายรูป... ) แน่นอนว่าก็ต้องมี ‘ท่ามามี๊’ และคอมโบกับ ‘ท่าร้อนใน’ เอาให้น่ารักแต่ติดเท่ และอีกรูปก็เป็นท่าน่ารัก ๆ ซน ๆ แบบ ‘ท่าคุโรมิ’ สามารถเข้าไปชมความน่ารักได้ที่ YouTube : ATIME น้าาา( ถ้าริวจินเป็นแฟนบอยของแพทจิ... ) “ริวจิน” ชอบ “แพทจิ” ตรงมุมที่ว่า “แพทจิ” เป็นคนที่ตั้งใจมาก ๆ ถ้าตั้งใจจะทำอะไรสักอย่างก็จะตั้งใจมาก ๆ และเป็นคนที่มี Passion เยอะ( ถ้าแพทจิมีริวจินเป็นไอดอล... ) “แพทจิ” จะยกให้ “ริวจิน” เป็นไอดอลในด้านการใช้ชีวิต เพราะ “ริวจิน” เป็นคนที่ใช้ชีวิตคุ้มค่ามาก ๆ ทุกวินาทีเลย เพราะในหนึ่งวันมีกิจกรรมเยอะมาก ไปที่นั่นที่นี่ หลายที่สุด ๆ แถมยังใช้ชีวิตยันดึกจนจบวันเลย สุดท้าย “แพทจิ” แซวทิ้งท้ายว่า “ริวจิน” เขาเหมือนร้านสะดวกซื้อที่เปิด 24 ชั่วโมง แต่ “ริวจิน” ก็บอกว่ามีเหตุผลที่เป็นแบบนี้ เพราะรู้สึกว่าบางอย่างถ้าไม่ทำตอนนี้ ในอนาคตก็อาจจะไม่ได้ทำหรือไปไม่ได้แล้ว เพราะในบางกิจกรรมทำตอนนี้ก็สนุกที่สุด( แฮชแท็กที่เปรียบเสมือนไดอารี่เก็บเรื่องราวของริวจิน - แพทจิ ) ถ้าต้องมีแฮชแท็กที่เปรียบเสมือนไดอารี่ที่เก็บเรื่องราวของ “ริวจิน - แพทจิ” จะตั้งชื่อว่าอะไรกันบ้าง เริ่มที่ “ริวจิน” จะตั้งว่า #รู้มือwithริวจินแพทจิ เพราะส่วนตัว “ริวจิน” ชอบใช้คำว่ารู้มือมาก เพราะกับ “ริวจิน - แพทจิ” ไม่ต้องพูดอะไรกันเยอะก็รู้มือกันอยู่แล้ว ส่วน “แพทจิ” จะตั้งว่า #อัสสัมเซนต์คาเบรียล เพราะ “ริวจิน” เรียนอัสสัมชัญ และ “แพทจิ” เรียนเซนต์คาเบรียล และนี่ก็คือเหตุผลที่ทำให้รู้จักกันมาตั้งแต่ยังเรียนอยู่ประมาณชั้นม.2 - ม.3 แล้วก็ทำให้รู้จักกันยาว ๆ จนถึงปัจจุบันเลย( เสียงตอบรับจากแฟน ๆ หลังจากซีรีส์ออนแอร์ดีจนคาดไม่ถึง ! ) หลังจากที่ซีรีส์ออนแอร์มาได้ 3 EP. แล้ว และได้เห็น Feedback จากคนดูทุกคน “ริวจิน” รู้สึกดีใจมาก ๆ ที่ทุกคนชอบและซัพพอร์ตทีมนักแสดงเรื่อง MR.Fanboy ช่วยปั่นเทรนด์กันโหดมาก แต่ตอบรับกันดีทุก EP. เลย ส่วน “แพทจิ” ก็ดีใจเหมือนกัน เพราะถึงแม้ว่าตัวเองจะไม่ได้ออกมาบ่อย เพราะไม่มีตัวละครนี้ในนิยาย แต่พอครั้งไหนที่ออกมาก็มีคนเอาไปลงและชมตลอด เลยรู้สึกดีใจที่เราก็ได้เป็นส่วนหนึ่งของซีรีส์เรื่องนี้( เร็นจิ และ ธาม เป็นคนแบบไหน ? ) “แพทจิ” บอกว่าตัวละคร “ธาม” เป็นตัวละครที่อยากจะเข้ามาทำงานในวงการบันเทิง มีความตั้งใจมาก ๆ ทำให้พอได้มีโอกาสอยู่ในที่ที่ชอบแล้วก็จะคอยสังเกตคนต่าง ๆ ทำให้จะส่งผลต่ออนาคตด้วย เพราะ “ธาม” เป็นคนที่ไม่ชอบความไม่ยุติธรรม และความไม่เท่าเทียม เพราะในซีรีส์ก็จะมีเรื่องเด็กเส้นที่เข้ามาและได้เล่นซีรีส์ ทั้ง ๆ ที่ตัวละครของเราเล่นได้ดีกว่า กลับเป็นได้แค่ตัวประกอบเท่านั้น ส่วนตัวละครของ “ริวจิน” ชื่อว่า “เร็นจิ” เป็นตัวละครที่ท้าทายมาก ๆ เพราะเหมือนต้องเล่นกับระบบ แต่ก็เป็นตัวละครที่มีความเป็นตัวเราเองผสมอยู่ด้วยเหมือนกันและอีกหนึ่งช่วงเวลาสำคัญ ที่จะเติมเต็มให้ไลฟ์นี้มีแต่ความสุข และรอยยิ้ม จนกลายเป็นค่ำคืนสุดพิเศษทางรายการ EFM FANDOM LIVE มีเกมสุดพิเศษมาให้ “ริวจิน - แพทจิ” ได้เล่นสนุกกันแบบจัดเต็มกับเกมชื่อว่า “ริวจิน แพทจิ NATIVE 100%” ในเกมนี้ทั้งคู่ก็เล่นกันออกมาได้น่ารัก ชวนให้แฟน ๆ เอ็นดูทั้งคู่ไม่หยุดดด ~สามารถไปติดตามรับชมความน่ารักของทั้งคู่ได้เลยยย !(เข้าไปชมได้ใน YouTube : ATIME)ยังคงเติมเต็มความฟินให้ค่ำคืนนี้แบบต่อเนื่อง กับโมเมนต์สุดพิเศษ ด้วยการให้ “ริวจิน - แพทจิ”โทรกลับไปพูดคุย และสร้างรอยยิ้ม เติมกำลังใจให้กับแฟน ๆ ได้อิ่มฟินไปตาม ๆ กันนน สุดท้ายนี้ ทางรายการ EFM FANDOM LIVE ขอขอบคุณ “ริวจิน - แพทจิ” สำหรับโมเมนต์สุดพิเศษตลอดค่ำคืนนี้ และขอบคุณที่มามอบรอยยิ้มฮีลใจ ให้แฟน ๆ และทีมงานในสตูได้ใจฟูจนหุบยิ้มกันไม่อยู่ ฝากทุกคนติดตามซีรีส์ Mr. Fanboy รักสุดใจนายแฟนบอย ทุกวันเสาร์ เวลา 22.30 น. ทางช่อง One31 รับชมเวอร์ชัน Uncut ได้ทางแอปพลิเคชัน iQIYI และฝากเพลง ost ซีรีส์ทั้ง 2 เพลง "NO PAIN NO GAIN" จาก PERSES และ FANBOY - ASH (AuAu, SVRN, HEART OF BUS) สามารถเข้าไปดู MV ได้ทาง YouTube : DMD MUSIC น้าาสามารถเข้าไปรับชมความเคมีเคใจของทั้งคู่ได้ทางแล้วมาท่องโลกความฟินพร้อมกันใหม่ใน Chapter ต่อไปน้า~

อยากให้เธอรัก ก็อยากให้เธอหลง ก็อยากให้เธอลองสน เผื่อว่าเธอจะชอบ FAVIQ บ้างง ~ 8 หนุ่ม มาบุกสตูดิโอ EFM FANDOM LIVE พร้อมพาเสียงหัวเราะมาเติมเต็ม จนความทะเล้น ขี้เล่นล้นสตูไปหมด !

16 ก.ย. 2026

อยากให้เธอรัก ก็อยากให้เธอหลง ก็อยากให้เธอลองสน เผื่อว่าเธอจะชอบ FAVIQ บ้างง ~ 8 หนุ่ม มาบุกสตูดิโอ EFM FANDOM LIVE พร้อมพาเสียงหัวเราะมาเติมเต็ม จนความทะเล้น ขี้เล่นล้นสตูไปหมด !

รายการ EFM FANDOM LIVE [ 10 กันยายน 2569 ] ค่ำคืนนี้เตรียมพบกับ “FAVIQ” ที่จะมามอบรอยยิ้ม และโชว์ความน่ารักให้กับแฟน ๆ ไปกับ 2 ดีเจสวยหล่อ คารมดี “ดีเจแนน” และ “ดีเจโซเซฟ”ในช่วงแรกของรายการ พี่ ๆ ดีเจอ่าน 5 พล็อตเรื่อง “EFM FANDOM FANFICTION”ที่ถูกเลือกมาจากแฟน ๆ พร้อมชวนท่องดินแดนแห่งจินตนาการที่ไร้ขอบเขตไปด้วยกันFANFICTION เรื่องที่ 1 มีชื่อว่า... งานเต้นรำในคืนจันทร์สีเงินนามปากกา : แม่พ่อ พ่อแม่ ค่ำคืนแห่งจันทราสีน้ำเงิน เจ้าชายทั้งแปดแห่งอาณาจักร FAVIQ เนเมส บลิ้งค์ ภีมช์ โจอี้ เจฟฟรี่ ฐาน เชว่า และเซน ได้รับเชิญสู่งานเต้นรำ ณ วังหลวง ว่ากันว่าผู้ที่ได้เต้นเพลงสุดท้ายกับคนที่หัวใจเลือก จะได้พบรักแท้ของตน เนเมสมาในชุดกำมะหยี่เข้ม บลิ้งค์สวมเสื้อคลุมปักดาว ภีมช์ดูสง่างามจนทั้งห้องหันมอง โจอี้กับเจฟฟรี่แข่งกันโปรยเสน่ห์ตั้งแต่ยังไม่เข้าประตู ส่วนฐานกับเชว่าหลุดไปโต๊ะขนม ขณะที่เซนยืนเหงาอยู่ริมฟลอร์ มองคนอื่นเต้นรำอย่างมีความสุข เมื่อเพลงสุดท้ายเริ่มบรรเลง ทุกคนต่างรอว่าเจ้าชายองค์ไหนจะเลือกใคร แต่เนเมสกลับยื่นมือให้บลิ้งค์ บลิ้งค์ดึงภีมช์เข้ามา ภีมช์คว้าโจอี้ โจอี้ลากเจฟฟรี่ เจฟฟรี่เรียกฐาน ฐานจับเชว่า และเชว่ายื่นมือให้เซน ครบทั้งแปดคนพวกเขาหัวเราะแล้วเต้นกันกลางฟลอร์แบบไม่สนพิธีการ จนแม้แต่ราชาและราชินียังยิ้มตาม เพราะในคืนนั้น เจ้าชายทั้งแปดค้นพบว่า “คนที่หัวใจเลือก” ไม่จำเป็นต้องเป็นคู่รักเสมอไป บางครั้งคือคนที่พร้อมยืนข้างเรา ไม่ว่าเมโลดี้ของชีวิตจะเปลี่ยนจังหวะไปแค่ไหน และตั้งแต่นั้นมา งานเต้นรำ ณ วังหลวงก็มีธรรมเนียมว่า เพลงสุดท้ายจะเป็นเพลงสำหรับคนที่เราอยากรักที่สุดFANFICTION #1: This FANFICTION is titled... Dancing Beneath the Silver MoonlightPen Name : แม่พ่อ พ่อแม่ Beneath a blue moon, the eight princes of the FAVIQ Kingdom—Names, Blink, Peem, Joey, Jeffrey, Than, Cheva, and Zen—gathered for a grand royal ball. According to tradition, whoever shared the final dance with the person their heart had chosen would discover true love. Names appeared in a deep velvet suit, Blink swept in wearing a cloak stitched with stars, and Peem looked so refined that every guest turned to admire him. Joey and Jeffrey were already trying to impress each other before they even crossed the doors, while Than and Cheva wandered toward the dessert table. Zen remained by himself on the dance floor, contentedly enjoying the sight of everyone else dancing. When the last song began, the guests waited eagerly to see which prince would choose whom. Names reached for Blink’s hand. Blink drew Peem close, Peem took Joey’s hand, Joey pulled Jeffrey toward him, Jeffrey beckoned to Than, Than held out his hand to Cheva, and Cheva invited Zen to dance. Every one of the eight had been chosen. Laughing freely, they danced together without worrying about ceremony or rules, and even the King and Queen smiled at the scene. That night, the eight princes learned that “the one the heart chooses” does not always have to be a romantic partner. Sometimes, it is the people who remain beside us through every change in life’s melody who matter most. From that night forward, the royal ball’s final song was reserved for the person each guest wanted to love most.FANFICTION เรื่องที่ 2 มีชื่อว่า... INFINITE : THE LAST HOSTนามปากกา : เหมยหิมะ ปี 2049 โลกก้าวเข้าสู่ยุคทองของเทคโนโลยี หลังมนุษย์ค้นพบพลังงานอนันต์ “INFINITE” ชีวิตของผู้คนเปลี่ยนไปอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ทุกคนสามารถเข้าถึงเทคโนโลยีได้อย่างไร้ขีดจำกัด และมนุษย์เริ่มเชื่อว่าพวกเขาอาจก้าวไปถึงการตั้งถิ่นฐานบนดาวดวงอื่นได้ จนกระทั่งอุกกาบาตปริศนาพุ่งชนทะเลทรายทางตอนใต้ของรัฐเนวาดา สหรัฐอเมริกา นักวิทยาศาสตร์ค้นพบร่องรอยสิ่งมีชีวิตที่มีโครงสร้างคล้ายมนุษย์ถึง 80% และประกาศว่านี่อาจเป็นหลักฐานแรกของสิ่งมีชีวิตนอกโลก แต่ไม่มีใครรู้ว่า สิ่งที่ติดมากับอุกกาบาตไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่รอให้มนุษย์ค้นพบ…มันกำลังค้นหา “โฮสต์” เมื่อเชื้อปรสิตเริ่มแพร่กระจาย ผู้คนกลายเป็นสิ่งมีชีวิตประหลาดและโลกที่เคยสงบสุขก็ล่มสลายอย่างรวดเร็ว เนเมส , บลิ้งค์ , ภีมช์ , โจอี้ , เจฟฟรี่ , ฐาน , เชว่า และเซน คน 8 คนที่ต่างมีอดีตและความลับของตัวเอง ต้องมารวมตัวกันท่ามกลางโลกที่กำลังพังทลาย พวกเขาต้องเอาชีวิตรอด ค้นหาความจริงของอุกกาบาต และหาคำตอบว่าเหตุใด “INFINITE” อาจไม่ได้ถูกค้นพบโดยมนุษย์…แต่ถูกทิ้งไว้ให้มนุษย์ค้นพบตั้งแต่แรก ท้ายที่สุดพวกเขาอาจต้องเลือกระหว่างช่วยโลก…หรือจำยอมFANFICTION #2: This FANFICTION is titled... INFINITE : THE LAST HOSTPen Name : เหมยหิมะ In 2049, humanity stepped into a technological golden age after discovering an endless energy source known as "INFINITE." Life was transformed beyond recognition. With technology available without limits, people began to wonder whether settling on other planets might finally be possible. Then, a mysterious asteroid crashed into the desert of southern Nevada, USA. Scientists found traces of life forms that resembled humans by 80%, hailing the discovery as potential proof of extraterrestrial life. What no one realized was that the asteroid had not brought life waiting to be studied—it had brought something searching for a "host." As a parasite spread, humans transformed into monstrous beings, and the peaceful world quickly fell apart. Names, Blink, Peem, Joey, Jeffrey, Than, Cheva, and Zen—eight strangers, each carrying a history and secrets of their own—are forced to unite as civilization crumbles around them. To survive, they must uncover the asteroid’s truth and learn why "INFINITE" may not have been discovered by humanity at all, but deliberately left behind for them to find. In the end, they may face an impossible choice: save the world—or surrender.FANFICTION เรื่องที่ 3 มีชื่อว่า... เจ้าชายทั้ง 8 ในปราสาทเขาวงกตเฟวิคนามปากกา : risaaa ณ ปราสาทเขาวงกตที่มีนามว่า เฟวิค เป็นที่พักอาศัยของเจ้าชายรูปงามทั้ง 8 เริ่มจาก องค์ชายเนเมส ผู้มียิ้มหวานเป็นประกายตกหญิงสาวทั่วราชอาณาจักร องค์ชายบลิ้งค์ ตาหวานสะกดใจ อย่าได้จ้องตาเชียวเพราะคุณจะหาทางออกไม่ได้ องค์ชายภีมช์ องค์ชายคารมดี ไม่ว่าใครได้เสวนาก็หลงใหลกันทั้งนั้น ตามมาด้วยองค์ชายฝาแฝด เจฟฟรี่ และ โจอี้ หนุ่มตี๋หมวย กระชากใจทั้งเสียงร้องและรอยยิ้ม องค์ชายฐาน ผู้ที่ความสามารถล้นเหลือ ไม่ว่าหญิงสาวคนไหนจะต้องตาองค์ชายรูปไหน... ให้ระวังองค์ชายฐานไว้ มาที่ องค์ชายเชว่า พูดน้อยแต่ไม่ว่าหญิงคนไหนเมื่อได้ฟังเขาแร็ปหรือแค่มองตาก็ต้องหยุดใจที่องค์นี้ องค์ชายน้องเล็กคือ องค์ชายเซน น่ารักน่าเอ็นดู แต่เมื่อแร็ปขึ้นเมื่อไหร่ทุกคนก็ต้องตกใจเพราะช่างแตกต่างอย่างสิ้นเชิง ปราสาทเขาวงกตเฟวิคขึ้นชื่อเรื่องจัดงานสังสรรค์ โดยทุกครั้งที่มีงานไม่ว่าคุณจะเป็นชายหนุ่มหรือหญิงงาม ทุกคนก็ปรารถนาที่จะได้ตั๋วทองเข้าร่วมทั้งนั้น ถึงแม้ว่าเมื่อได้ย่างกายเข้าไปแล้วคุณจะหลงอยู่ในปราสาทจนออกมาไม่ได้อีกเลย เพราะเจ้าชายรูปงามทั้ง 8 นั้นจะสะกดให้คุณหลงใหลได้ตลอดไป แล้วคุณล่ะ... ถ้าได้ตั๋วทองใบนี้ คุณจะเข้าร่วมงานสังสรรค์อันแสนสุขนี้ไหม ?FANFICTION #3: This FANFICTION is titled... The eight princes in the FAVIQ Labyrinth CastlePen Name : risaaa Deep within the winding halls of FAVIQ Castle live eight striking princes. First comes Prince Names, whose dazzling smile charms women across the kingdom. Then there is Prince Blink, whose hypnotic eyes are impossible to resist—just be careful, because one glance may leave you unable to find your way out! Prince Peem follows, a gifted speaker who wins over everyone fortunate enough to talk with him. Next are the twin princes, Jeffrey and Joey, both charming and handsome, with voices and smiles that are impossible to forget. Prince Than is blessed with limitless talent, but no matter which prince captures your attention...watch out for Prince Than! Prince Cheva is a man of few words, yet anyone who hears him rap—or simply meets his gaze—falls for him at once. The youngest, Prince Zen, is sweet and adorable, but whenever he begins to rap, everyone is stunned by the surprising personality he reveals. FAVIQ Castle is famous for its extravagant celebrations, and whenever an event is held, people of every age dream of receiving a golden ticket. But the moment you enter, you will be trapped inside with no way to escape—because the eight handsome princes will enchant you forever. And you...if you won this golden ticket, would you join the celebration?FANFICTION เรื่องที่ 4 มีชื่อว่า... ห้องซ้อมหมายเลข 8นามปากกา : Midnight ห้องซ้อมห้องเดิมที่ทั้งแปดคนใช้ด้วยกันทุกวัน อาจไม่ได้พิเศษกว่าห้องอื่นเลย ผนังสีเรียบ กระจกบานใหญ่ พื้นที่ไม่กว้างนัก และมักเต็มไปด้วยขวดน้ำกับของใช้ที่ถูกวางระเกะระกะ แต่สำหรับพวกเขา ที่นี่กลับเป็นสถานที่ที่มีความทรงจำมากที่สุด ที่นี่มีทั้งวันที่เต้นผิดจนต้องเริ่มใหม่เป็นสิบรอบ วันที่เหนื่อยจนแทบไม่มีแรงพูด และวันที่ทุกคนหัวเราะจนลืมไปว่าตัวเองกำลังเหนื่อย บางครั้งหลังซ้อมเสร็จ ไม่มีใครรีบกลับ เนเมสนั่งคุยกับทุกคน ภีมช์เปิดเพลงเบา ๆ โจอี้หยิบสมุดขึ้นมาวาดรูป ฐานกับบลิ้งค์ยังคงหาเรื่องแกล้งกัน ส่วนเจฟฟรี่ เชว่า และเซนช่วยกันเก็บของ แม้สุดท้ายจะมีของหายทุกครั้งก็ตาม ห้องนี้จึงไม่ได้เป็นเพียงสถานที่สำหรับฝึกซ้อม แต่เป็นที่ที่พวกเขาได้เรียนรู้ว่าการเดินไปข้างหน้าไม่จำเป็นต้องเก่งพร้อมกันทุกคน ขอเพียงวันที่ใครสักคนเหนื่อย ยังมีอีกเจ็ดคนคอยรออยู่ข้างๆ และเมื่อไฟในห้องซ้อมดับลงในทุกค่ำคืน เสียงหัวเราะของทั้งแปดคนก็มักจะเป็นสิ่งสุดท้ายที่ยังคงอยู่ เพราะบางที ความฝันอาจไม่ได้สวยงามเพราะวันที่เราประสบความสำเร็จ แต่มันสวยงามเพราะระหว่างทางนั้น เราไม่ได้เดินไปคนเดียวFANFICTION #4: This FANFICTION is titled... Rehearsal Room Number 8Pen Name : Midnight The rehearsal room the eight of them visited every day may not have looked extraordinary compared with any other. It had plain walls, one large mirror, limited space, and was usually scattered with water bottles and personal belongings. Yet to them, it held more memories than anywhere else. This was where they made mistakes and started again ten times, where exhaustion left them barely able to speak, and where laughter made them forget how tired they were. Sometimes, when rehearsal ended, no one was in a hurry to go. Names would sit and talk with everyone, Peem would play gentle music, Joey would open his sketchbook and draw, Than and Blink would keep teasing each other, and Jeffrey, Cheva, and Zen would help tidy the room, even though something always seemed to disappear. The room was more than a place to practice. It was where they learned that moving ahead did not mean everyone had to be perfect at once. Whenever one of them grew tired, seven others were there to wait for them. And each night, after the rehearsal room lights went out, the laughter of all eight was often the last thing to remain. Perhaps dreams are not beautiful simply because of the day they come true, but because, throughout the journey, no one has to walk alone.FANFICTION เรื่องที่ 5 มีชื่อว่า... เสียงสะท้อนของหัวใจทั้งแปดนามปากกา : ดัล (dal) โรงเรียนนานาชาติชื่อดังแห่งหนึ่ง มีเด็กหนุ่มแปดคนที่โดดเด่น ทั้งหน้าตา ฐานะ การเรียน กีฬา ดนตรี และการต่อสู้ แต่ไม่มีใครรู้ว่าทั้งแปดมีพลังเหนือธรรมชาติที่ซ่อนเอาไว้ เนเมสควบคุมกาลเวลา เซนควบคุมแรงโน้มถ่วง ฐานควบคุมเงา ภีมช์ใช้โลหิตสร้างพลังและรักษาบาดแผล เชว่าควบคุมสายฟ้าและพายุ เจฟเข้าสู่จิตใจและความทรงจำ โจควบคุมคลื่นเสียง และบลิ้งค์สามารถเคลื่อนย้ายข้ามมิติ พวกเขาใช้พลังลับๆ เพื่อช่วยเหลือคนอื่น จน “ไวบ์ส” นักเรียนหญิงคนใหม่ย้ายเข้ามา เธอสวย เป็น Introvert ไม่ค่อยพูดกับใคร ไม่นานเธอสามารถขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของโรงเรียน แซงหน้าทั้งแปดคน จากคู่แข่งทางการเรียน เริ่มเข้าหาไวบ์สในแบบของตัวเอง ความสัมพันธ์ระหว่างไวบ์สกับทั้งแปดคนก็เริ่มเปลี่ยนไป ไวบ์สบังเอิญเห็นพลังทั้งแปดคน เธอพูดว่า “พวกนายมีพลังแบบนี้กันทุกคนเลยเหรอ?” ในวินาทีนั้น พลังของไวบ์สก็ปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรก พลังที่สามารถสะท้อนและพัฒนาพลังของผู้อื่นให้แข็งแกร่งขึ้น แต่การปรากฏตัวของไวบ์สอาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เพราะพลังของเธออาจเป็นกุญแจสำคัญในการหยุดยั้งบางสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในโรงเรียน และอาจกลายเป็นความรู้สึกที่มากกว่าเพื่อน…FANFICTION #5: This FANFICTION is titled… The Echoes of the Eight HeartsPen Name : ดัล (dal) At an elite international school, eight remarkable boys stand out for their charm, riches, intelligence, athletic talent, musical ability, and fighting skills. None of them knows that they secretly possess supernatural gifts. Names can manipulate time, Zen commands gravity, Tha rules over shadows, Peem draws on blood to generate power and mend injuries, Cheva summons lightning and storms, Jeffrey alters minds and memories, Joey controls sound waves, and Blink can cross between dimensions. They use these abilities in secret to help people in need. Everything changes when Vibes, a beautiful and reserved new girl, transfers to the school. She quickly becomes its top student, outperforming all eight boys. What begins as academic rivalry gradually shifts as Vibes approaches each of them in her own unique way, transforming her relationships with the group. One day, she accidentally sees their powers and asks, "You all have powers like this?" At that very moment, her own ability awakens for the first time: she can reflect and amplify the powers of others. Yet Vibes may not have arrived by chance. Her gift could hold the answer to an approaching threat at the school—and might even spark emotions that reach far beyond friendship…เข้าสู่ช่วงที่สองของรายการ EFM FANDOM LIVE ค่ำคืนนี้ต้อนรับ “FAVIQ”ที่จะมาเล่าเรื่องสนุก ๆ ที่ไม่เคยบอกที่ไหนมาก่อน !( การเดินทางของ FAVIQ ) ก่อนจะมาเป็น ‘FAVIQ’ ในทุกวันนี้ หนุ่ม ๆ ซุ่มซ้อมด้วยกันมานานถึง 3 ปี ซ้อมกันทุกวันเลย ทั้งซ้อมเต้น ร้องเพลง Performance และมีคลาสแต่งหน้าทำผมด้วย ถึงแม้ว่าตอนแรกจะไม่ได้อยู่ด้วยกันครบ 8 คนแบบตอนนี้ มีเจอกันบ้างตามคลาสเรียน แต่หลังจากนั้นก็ได้มารวมตัวกัน และตอนนี้ก็อยู่ด้วยกันมาเป็นเวลา 1 ปีครึ่งแล้ว ที่ทุกคนได้รวมตัวกันก็เพราะ ‘FAVIQ’ เลย( วิธีการแยกคู่แฝดเจฟฟรี่ - โจอี้ ) หนุ่ม ๆ บอกว่า “เจฟฟรี่” หน้าจะคม ดูเฉี่ยวมากกว่า ส่วน “โจอี้” จะมีแก้มกลม ๆ น่ารักสดใส แต่ถึงอย่างนั้นบางวัน “บลิ้งค์” ก็จะแยกไม่ออกบ้าง “บลิ้งค์” เลยเล่าว่ามีครั้งหนึ่งที่เดินเล่นกับ “เจฟฟรี่” อยู่ แต่เรียก “โจอี้” ตลอดทั้งทางเลย พอมองใกล้ ๆ ถึงเพิ่งได้ถามว่า ‘คนนี้คือใคร?’ ทำเอาทุกคนล้อมาจนถึงทุกวันนี้ และ “เชว่า” ยังมีเรื่องมาเล่าอีกว่ามีอยู่พักหนึ่งที่ “บลิ้งค์ เจฟฟรี่และโจอี้” อยู่ด้วยกันบ่อย ๆ แล้วกลายเป็นว่า “บลิ้งค์” ก็ติดเรียกทุกคนว่า “เจฟโจ” ไปเลย เพราะชอบเรียกรวม ๆ เลยทีเดียว( กว่าจะมาเป็นชื่อ VI8ES เกือบมีชื่ออีกแล้ว ! ) “ภีมช์” เล่าว่าในตอนแรกคิดกันมาหลายชื่อมาก ๆ เพราะอยากได้ชื่อที่ดีที่สุดสำหรับแฟน ๆ และคำว่า Vibes ก็อยู่ใน Concept ของวงอยู่แล้วด้วยว่า ‘Freaking Awesome Vibes’ และ “เนเมส” ก็เล่าต่ออีกว่า Vibes ก็อยู่ในตัวเลือกแต่แรกอยู่แล้ว แถมเคยเสนอให้เป็นชื่อวงด้วย ก็เลยเอาคำว่า Vibes มาเป็นชื่อของแฟนคลับแทน เพราะมันก็เข้ากับ ‘FAVIQ’ ด้วย และผสมเลข 8 เข้าไปให้เป็น ‘VI8ES’ เพราะมีความหมายว่า Infinity (ไม่มีที่สิ้นสุด) และตัวแทนของหนุ่ม ๆ 8 คนด้วย และทุกคนก็ทิ้งท้ายแซวว่า ดีแล้วที่ได้ชื่อนี้มา เพราะในตอนแรก “เนเมส” เสนอชื่อ ‘Asoke Boy’ ด้วยซ้ำ( FAVIQ น้องชายของ PERSES ) ด้วยความที่มีวง ‘PERSES’ เป็นวงพี่ชาย เด็ก ๆ ‘FAVIQ’ ก็มีพี่ ๆ เป็นไอดอลในดวงใจ เริ่มต้นที่ “เนเมส” บอกว่ามี “เน” เป็นไอดอลในด้านความมีวินัย เพราะ “เน” พัฒนาตัวเองขึ้นเรื่อย ๆ แถมเติบโตมาไกลมาก ๆ ส่วน “เชว่า” ก็มี “จั๋ง” เป็นไอดอลในด้านการทำเพลง เพราะพี่เขาทำเพลงเองได้มีเอกลักษณ์สุด ๆ แถมโทนเสียงที่ใช้ก็เท่มาก ถัดไปที่ “ภีมช์” เล่าว่าติดตาม ‘PERSES’ มาตั้งแต่เดบิวต์ และมองว่าเป็น Boy Group ที่สร้าง Standard สูงสำหรับประเทศไทย แต่จริง ๆ แล้วถ้าให้เลือกเมนก็เป็น “ปาล์ม” แถมยังได้เรียนด้วยกันอีกด้วย ตื่นเต้นมาก ๆ และ “เจฟฟรี่” ก็มี “ปาล์ม” เป็นไอดอลในดวงใจเหมือนกัน เพราะช่วงหลัง ๆ ได้ดู FanCam ของ ‘PERSES’ เยอะมาก และเวลา “ปาล์ม” เต้นก็มีเสน่ห์ดึงดูดสายตาสุด ๆ ต่อไปที่ “ฐาน” ก็มี “กฤติน” เป็นไอดอลในด้านไลฟ์สไตล์และการแต่งตัว แถม “ฐาน” ยังเล่าอีกว่า มีช่วงหนึ่งที่ “ฐาน” ไลฟ์พูดคุยกับแฟนคลับ ก็มีแฟนคลับบางคนทักว่าการพูดคล้ายกับ “กฤติน” เลย ถัดไปที่ “บลิ้งค์” ที่ก็ชื่นชอบ “กฤติน” เหมือนกัน เพราะชอบคาแรคเตอร์ และจริต มองว่าพี่เขาเป็นคนที่เป็นตัวของตัวเองมาก ๆ ส่วน “เซน” ชอบ “ปลั๊กกี้” ยิ่งตอนที่ได้ดู Breakdance ของเพลง ‘ห้ามขยับจับนะ’ ก็รู้สึกว่าพี่เขาใส่สุดมาก ๆ และปิดท้ายด้วย “โจอี้” ว่าชอบ “จั๋ง” เพราะพี่เขาเป็นรุ่นพี่คนแรกที่ได้เจอและเข้ามาทักก่อน เลยรู้สึกปลื้มสุด ๆ ที่พี่เขาเป็นคน Friendly มาก ๆ เลยกลายมาเป็น Inspire ให้ตัวเองเลย แถมพี่เขาก็มาไกลมาก ๆ จากตอนที่เดบิวต์ และยัง Hard Working สุด ๆ[ เซ็ตคำถามพิเศษ : Hey FAVIQ, What is your favorite … ? ]( Hey FAVIQ, What is your favorite animal ? ) “ฐาน เจฟฟรี่ เนเมส โจอี้ และเซน” ตอบเหมือนกันหมดว่าชอบ ‘หมา’ เป็นพิเศษ แต่มี “โจอี้” ที่ระบุสายพันธุ์มาเลยว่าชอบหมาพันธุ์ ‘ซามอยด์’ ส่วน “เชว่า” ก็ชอบ ‘เต่า’ ปิดท้ายที่ “บลิ้งค์” ที่ Advance มากกว่าคนอื่นเลยเพราะชอบ ‘axolotl (แอกโซลอเติล)’ ที่คล้าย ๆ กับจิ้งจกน้ำ( Hey FAVIQ, What is your favorite color ? ) “ฐาน” ชอบสีฟ้า “เชว่า” ชอบสี Royal Blue “ภีมช์” ชอบสีเขียว “เจฟฟรี่” ชอบสีแดง “เนเมส” ชอบสีฟ้าพาสเทล “โจอี้” ชอบสีเขียวเข้ม “เซน” ชอบสีส้ม และสุดท้าย “บลิ้งค์” ชอบสีชมพู( Hey FAVIQ, What is your favorite activity ? ) เริ่มต้นที่ “บลิ้งค์” ชอบออกกำลังกาย “เซน” ชอบเตะบอล “โจอี้” ชอบวิ่ง “เนเมส” ชอบเล่นบาส “เชว่า” ชอบเล่นเกม “ภีมช์” ชอบออกไปดูหนัง “เจฟฟรี่” ออกไปวิ่งกับ “โจอี้” ส่วน “ฐาน” ก็วิ่งเช่นเดียวกัน แต่ทุกคนก็ชอบชวนไปวิ่งด้วยกันบ่อย ๆ ที่สวนลุมพินี และสวนเบญจกิติ( Hey FAVIQ, What is your favorite T-POP ? ) “เนเมส” ชอบ ‘PERSES’ “เชว่า” ชอบ ‘TRINITY’ “ภีมช์” ชอบ ‘FAVIQ’ “เจฟฟรี่” ชอบ ‘DICERED’ “ฐาน” ชอบ ‘PROXIE’ ต่อที่ “บลิ้งค์” ชอบ ‘VVV’ “เซน” ชอบ ‘PERSES’ และปิดท้ายที่ “โจอี้” ชอบ ‘DICERED’( ความหมายต่าง ๆ ของเพลง Before you go (ถ้าเธอจะไป)) เป็นซิงเกิลที่ 2 แล้วสำหรับเพลงนี้อย่าง ‘Before you go (ถ้าเธอจะไป)’ โดย Concept เพลงนี้คือการพูดถึงมิตรภาพกลุ่มเพื่อน ที่กำลังจะปล่อยให้เพื่อนรักเดินไปตามทางของเขา ของอะไรที่เคยให้ไปจะไม่ทวงคืนเลย แต่ของอย่างเดียวที่ขอคืนมาคือหัวใจก็พอ และภายใน Music Video ก็คือเพื่อนที่กำลังจะเรียนจบด้วยกัน และภายใน MV ก็มี Symbolic เยอะมาก อย่างลูกโป่งสีแดงก็แทนความหมายของหัวใจ ที่สุดท้ายจากที่เคยเป็นสีแดงสดใสก็กลายเป็นสีดำไปซะงั้น และ “เจฟฟรี่” ก็เล่าว่า คีย์และทำนองของเพลงนี้ไม่ได้สูง แต่ส่วนที่ยากอยู่ที่การถ่ายทอดอารมณ์ และการสื่อสารมากกว่า เพราะในตอนที่กำลังอัดเพลงนี้ในหัวมีแต่คิดว่า ‘จะสื่อสารออกมายังไงดี’ และ “ภีมช์” ยังเล่าอีกว่าแต่ละคนก็จะคิดไม่เหมือนกัน แต่เหตุการณ์ที่ Relate กับเพลงนี้ก็คือก่อนหน้านี้มีคุณครูสอนร้องเพลงอยู่คนหนึ่งที่เขาสอนมาโดยตลอดตั้งแต่เริ่มเข้ามาเป็นเด็กฝึกเลย แต่เขาก็เพิ่งลาออกไปตอนที่สอนเพลงนี้จบพอดีเลย ทำให้รู้สึกเศร้ามาก ๆ( Feedback หลังจากปล่อยเพลงนี้ออกไป ) “เชว่า” บอกว่าเพิ่งได้ไปไล่อ่าน Comment ของทุกคน เหล่าแฟน ๆ ก็ตกใจไม่คิดว่า ‘FAVIQ’ จะมาเป็นเพลงเศร้า แต่ทุกคนก็ชอบเพลงนี้กันมาก ๆ ก็รู้สึกดีใจที่ทุกคนชอบเพลงนี้( ถ้าคนที่เรารักกำลังจะเดินจากไป แต่ละคนจะพูดอะไรบ้าง ? ) เริ่มที่ “ฐาน” จะพูดว่า ‘ถ้าเธอจะไป ระวังพลาดของเด็ดนะครับ’ ต่อที่ “เจฟฟรี่” ว่า ‘ที่รักอย่าเพิ่งไปเลยนะครับ’ ถัดไป “ภีมช์” ว่า ‘อย่าไปนะ กลับมาาาา!’ ส่วน “เชว่า” จะบอกว่า ‘ถ้าจะไปก็ไปได้ แต่อย่าลืมผูกเชือกรองเท้าด้วยนะ’ ส่วน “เนเมส” ว่า ‘ถ้าเธอจะไปก็ไปเลยครับ’ ต่อที่ “โจอี้” จะพูดว่า ‘ดูแลตัวเองดี ๆ ด้วยนะ เรายังรักอยู่เสมอครับ’ ส่วน “เซน” พูดว่า ‘ถ้าเธอจะไปอย่าลืมเอาคอนซีลเลอร์กลับไปด้วย’ และสุดท้ายที่ “บลิ้งค์” ว่า ‘Safe Flight นะครับ’และอีกหนึ่งช่วงเวลาสำคัญ ที่จะเติมเต็มให้ไลฟ์นี้มีแต่ความสุข และรอยยิ้ม จนกลายเป็นค่ำคืนสุดพิเศษทางรายการ EFM FANDOM LIVE มีเกมสุดพิเศษมาให้ “FAVIQ” ได้เล่นสนุกกันแบบจัดเต็มกับเกมชื่อว่า “Before you win เกมนี้ FAVIQ ต้องชนะ !!”ในเกมนี้ทั้ง 8 หนุ่มก็เล่นกันออกมาได้สนุก และตลกสุด ๆ การันตีว่าทุกคนจะต้องหัวเราะออกมา !สามารถไปติดตามรับชมความสดใสขี้เล่นของหนุ่ม ๆ ได้เลยยย!(เข้าไปชมได้ใน YouTube : ATIME)ยังคงเติมเต็มความฟินให้ค่ำคืนนี้แบบต่อเนื่อง กับโมเมนต์สุดพิเศษ ด้วยการให้ “FAVIQ”โทรกลับไปพูดคุย และสร้างรอยยิ้ม เติมกำลังใจให้กับแฟน ๆ ได้อิ่มฟินไปตาม ๆ กันนน สุดท้ายนี้ ทางรายการ EFM FANDOM LIVE ขอขอบคุณ “FAVIQ” สำหรับโมเมนต์สุดพิเศษตลอดค่ำคืนนี้ และขอบคุณที่มามอบรอยยิ้มฮีลใจ ให้แฟน ๆ และทีมงานในสตูได้ใจฟูจนหุบยิ้มกันไม่อยู่ ฝากทุกคนติดตามซิงเกิลใหม่ของหนุ่ม ๆ อย่าง “Before you go (ถ้าเธอจะไป)” ดูได้ที่ YouTube : gnest_official และอย่าลืมติดตามผลงานใหม่ ๆ ในอนาคตด้วยน้า ~สามารถเข้าไปรับชมความสนุกของหนุ่ม ๆ ได้ทางแล้วมาท่องโลกความฟินพร้อมกันใหม่ใน Chapter ต่อไปน้า~

ก็เธอเก่งขนาดเนี้ย จะห้ามใจยังไงไม่ให้กอดเธอเอาไว้ ขอยกทั้งหัวใจให้แค่ มิ้ลค์ - เลิฟ ~ EFM FANDOM LIVE ต้อนรับ 2 สาวที่มาเล่าเรื่องราวน่ารักให้ทุกคนได้ฟังกัน

11 ก.ย. 2026

ก็เธอเก่งขนาดเนี้ย จะห้ามใจยังไงไม่ให้กอดเธอเอาไว้ ขอยกทั้งหัวใจให้แค่ มิ้ลค์ - เลิฟ ~ EFM FANDOM LIVE ต้อนรับ 2 สาวที่มาเล่าเรื่องราวน่ารักให้ทุกคนได้ฟังกัน

รายการ EFM FANDOM LIVE [ 3 กันยายน 2569 ] ค่ำคืนนี้เตรียมพบกับ “มิ้ลค์ - เลิฟ” ที่จะมามอบรอยยิ้ม และเสิร์ฟความฟินให้แฟน ๆ ไปกับ 2 ดีเจสาวสวย คารมดี “ดีเจดาว” และ “ดีเจแนน”ในช่วงแรกของรายการ พี่ ๆ ดีเจอ่าน 5 พล็อตเรื่อง “EFM FANDOM FANFICTION”ที่ถูกเลือกมาจากแฟน ๆ พร้อมชวนท่องดินแดนแห่งจินตนาการที่ไร้ขอบเขตไปด้วยกันFANFICTION เรื่องที่ 1 มีชื่อว่า... Silent Code (รหัสลับซ่อนรัก)นามปากกา : tobesomething "มิ้ลค์" สายสืบสาวฝีมือดี ปลอมตัวเข้าไปในคาสิโนหรูเพื่อหาหลักฐานจับกุมแก๊งมาเฟียข้ามชาติ เธอต้องประสานงานกับ "เลิฟ" ดีลเลอร์สาวทรงเสน่ห์ประจำโต๊ะวีไอพี ซึ่งเป็นสายลับเฉพาะกิจที่ตำรวจส่งมาล่วงหน้า ในการทำงานทั้งคู่ไม่สามารถพูดคุยหรือส่งสัญญาณธรรมดาได้เพราะถูกจับตาดูตลอดเวลา เลิฟจึงใช้เทคนิคการ "สับไพ่" และการ "วางชิป" เป็นรหัสลับเพื่อส่งข้อมูลตำแหน่งของหัวหน้าแก๊งให้มิ้ลค์ ส่วนมิ้ลค์ก็ใช้การ "เคาะโต๊ะ" และการ "ส่งสายตา" ตอบรับ การทำงานร่วมกันผ่านรหัสลับไร้เสียงทำให้ทั้งคู่ผูกพันและรู้ใจกันอย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องเอ่ยปากพูดสักคำ ทว่าในคืนลงมือ แผนกลับร่วงเมื่อหัวหน้าแก๊งจับได้ว่ามีสายลับ เลิฟยอมรับผิดแทนและถูกจับเป็นตัวประกัน มิ้ลค์ตัดสินใจฝ่าด่านการ์ดนับสิบเข้าไปช่วยเลิฟ โดยใช้รหัสลับการเคาะจังหวะก้าวขาและทิศทางที่เคยซ้อมกันไว้ ทำให้เลิฟก้มหลบกระสุนและมิ้ลค์เข้าชาร์จจัดการคนร้ายได้สำเร็จ หลังคดีจบลง ทั้งคู่นั่งพักบนหลังคาตึก มิ้ลค์เคาะนิ้วลงบนมือของเลิฟเป็นจังหวะรหัสลับ เลิฟยิ้มหวานแล้วเคาะมือมิ้ลค์ตอบ รหัสที่แปลว่า "จากนี้ไป ไม่ต้องซ่อนความรู้สึกอีกแล้วนะ"FANFICTION #1: This FANFICTION is titled... Silent CodePen Name : tobesomething "Milk," a highly capable detective, Ges undercover inside an extravagant casino to collect proof against a transnational mafia organization. Her mission depends on coordinating with "Love," a charismatic dealer working the VIP table and a specialized undercover agent whom the police placed there ahead of time. Because the pair is under constant surveillance, they cannot talk or rely on ordinary signals. Instead, Love conveys the gang leader’s whereabouts through coded card shuffles and chip arrangements, while Milk answers with subtle taps on the table and deliberate eye contact. Their wordless exchange quickly creates trust and mutual understanding. On the night of the operation, however, everything Ges wrong when the gang leader realizes that an undercover agent is among them. Love accepts responsibility and is captured as a hostage. Determined to save her, Milk battles through dozens of guards, following the coded tapping sequences, footwork, and directions they practiced together. As Love evades a hail of bullets, Milk manages to bring the criminals down. Once the case is over, the two women relax on the rooftop. Milk taps a coded rhythm against Love’s hand. With a tender smile, Love taps back—a message meaning, "From now on, you don’t have to hide your feelings anymore."FANFICTION เรื่องที่ 2 มีชื่อว่า... ดอกไม้หลังสนามรบ (Flowers Beyond the Battlefield)นามปากกา : Phaploysirin มิ้ลค์ เป็นนักข่าวสงครามที่ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางเสียงระเบิด เธอเดินทางไปทั่วโลกเพื่อบันทึกเรื่องราวของผู้คนและความสูญเสีย จนลืมไปแล้วว่าคำว่า “บ้าน” หมายถึงอะไร ส่วน เลิฟ เป็นเจ้าของร้านดอกไม้เล็ก ๆ ในเมืองเงียบสงบ เธอใช้ชีวิตเรียบง่าย เชื่อว่าดอกไม้ทุกดอกมีความหมาย และทุกคนควรได้รับโอกาสเริ่มต้นใหม่ หลังหายไปจากบ้านเกิดหลายปี มิ้ลค์กลับมาโดยไม่คิดว่าจะได้พบเลิฟอีกครั้ง “กลับมาคราวนี้ จะอยู่นานไหม” เลิฟถาม “ไม่รู้สิ อาจจะไปพรุ่งนี้” มิ้ลค์ตอบ เลิฟไม่เคยถามว่ามิ้ลค์ผ่านอะไรมาบ้าง เธอเพียงยื่นดอกไม้ให้ทุกครั้งที่อีกฝ่ายแวะมา จนวันหนึ่งมิ้ลค์ถามว่า “ทำไมไม่เคยถามพี่เลยว่าที่นั่นเป็นยังไง” เลิฟยิ้มบาง ๆ “เพราะเลิฟไม่อยากให้พี่ต้องกลับไปอยู่ในความทรงจำที่เจ็บปวดอีก” คำพูดนั้นทำให้มิ้ลค์นิ่งไป เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่มีใครสักคนไม่ได้อยากรู้เรื่องราวจากเธอ แต่เพียงแค่อยากรู้ว่า “วันนี้พี่เหนื่อยไหม” และบางทีสำหรับคนที่ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางสงครามมานานอย่างมิ้ลค์ สิ่งที่เธอตามหามาตลอดอาจไม่ใช่ข่าวใหญ่ชิ้นต่อไป แต่อาจเป็นเพียงร้านดอกไม้เล็ก ๆ ที่มีใครบางคนรอเธอกลับมาFANFICTION #2: This FANFICTION is titled... Flowers Beyond the BattlefieldPen Name : Phaploysirin Milk is a war correspondent who has spent years surrounded by the thunder of explosions. She moves from country to country, recording the stories of people and the losses they endure, until the meaning of "home" has faded from her memory. Love, meanwhile, runs a little flower shop in a peaceful town. Her life is modest, and she believes every flower carries a message and that everyone deserves the opportunity to begin again. After years away from her homeland, Milk comes back, never imagining she might see Love again. "Are you staying for long this time?" Love asks. "I’m not sure. Maybe I’ll be gone tomorrow," Milk answers. Love never questioned her about the past. Whenever Milk stopped by, she simply gave her flowers. Then, one day, Milk finally asked, "Why didn’t you ever ask what happened there?" Love offered a quiet smile. "Because I didn’t want to send you back into those painful memories." Her answer left Milk still. For the first time in years, someone wasn’t interested in hearing her story. Someone only wanted to ask, "Are you tired today?" Maybe after living so long among war and destruction, Milk wasn’t truly searching for another headline or the next great story. Maybe what she had been longing for all along was only a small flower shop, with someone inside waiting for her to come home.FANFICTION เรื่องที่ 3 มีชื่อว่า... ไม่ถูกกัน แต่แมวถูกใจนามปากกา : Dos มิ้ลค์ วิศวกรโยธาที่มาคุมงานก่อสร้าง จึงเช่าบ้านในหมู่บ้านใกล้ไซต์ แต่หลังเซ็นสัญญา เจ้าของบ้านกลับแจ้งว่ามี “แมวจรประจำบ้าน” ที่เคยให้อาหารและฝากให้เธอดูแลต่อ มิ้ลค์ตั้งชื่อมันว่า “คอนกรีต” ตามอาชีพตัวเอง ทว่าเพราะงานยุ่งจนแทบไม่ได้อยู่บ้าน คอนกรีตชอบไปบ้าน เลิฟ สัตวแพทย์สาวในหมู่บ้าน เพราะที่นั่นมีแมวอีกตัวที่มันคุ้นเคยและมีอาหารให้กิน วันหนึ่งมันกลับมาพร้อมแผลจากการไปตีกับแมวตัวอื่น เลิฟจึงทำแผลและโพสต์รูปลงกลุ่มหมู่บ้านตามหาเจ้าของ มิ้ลค์เห็นโพสต์จึงรีบไปหา นั่นเป็นครั้งแรกที่เธอได้พบคอนกรีตตัวจริง แต่เลิฟเข้าใจว่ามิ้ลค์เป็นคนดูแลมันมานาน จึงสงสัยว่าทำไมปล่อยให้แมวมีแผลโดยไม่รักษา ขณะที่มิ้ลค์ต้องอธิบายว่า เธอเพิ่งได้รับฝากให้ดูแล และนี่คือครั้งแรกที่ได้เจอมัน ความเข้าใจผิดทำให้ทั้งคู่เริ่มต้นไม่ถูกชะตา ทว่าคอนกรีตกลับหนีไปหาเลิฟซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนมิ้ลค์ต้องตามไปรับแทบทุกวัน แต่ดูเหมือนคอนกรีตจะเริ่มมีเจ้าของเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคนแล้ว เพราะกลายเป็นเลิฟกลับเริ่มเผลอมองไปที่หน้าประตู รอว่าเมื่อไรเจ้าของแมวตัวจริงจะมาเคาะประตูอีกครั้งFANFICTION #3: This FANFICTION is titled... They might not agree on much, but the cat adores them both.Pen Name : Dos Milk, a civil engineer overseeing a construction project, rents a house in a village close to the site. Once the lease is signed, the landlord tells her about a stray cat the villagers have been feeding and asks her to take responsibility for it. Milk names the cat "Concrete," inspired by her profession. But Milk's demanding schedule leaves Concrete free to wander. The cat often visits Love, the village veterinarian, where it has grown comfortable with another familiar cat and an abundant supply of food. One day, Concrete arrives with injuries from a fight. Love treats its wounds and shares a photo in the village group, hoping to locate its owner. When Milk sees the post, she hurries over. It is the first time she and Concrete have actually met. Love, assuming Milk has looked after the cat for quite some time, is baffled that she allowed it to get hurt without seeking treatment. Milk explains that she was only recently asked to care for Concrete and that this is their first encounter. The misunderstanding sparks immediate friction between the two women. To make matters worse, Concrete keeps escaping to Love's home, leaving Milk to retrieve it nearly every day. Before long, it begins to feel as if Concrete has found a second owner—while Love catches herself staring at the door, waiting for the cat's true owner to come knocking again.FANFICTION เรื่องที่ 4 มีชื่อว่า... เจ๊หวานตำระเบิดนามปากกา : โล้ไก่ “ยิ้มหวาน” (เลิฟ) ไม่เคยรู้เลยว่าการตำส้มตำวันละหลายสิบครก จะช่วยให้ลืมใครสักคนได้ไหม ตำไทยก็แล้ว ตำปูปลาร้าก็แล้ว ตำซั่ว ตำมั่ว ตำลาวก็ลองมาหมด ต่อให้เปลี่ยนไปย่างไก่ ก็ยังลืม “แก้มหอม” (พี่มิ้ลค์) รักแรกของเธอไม่ได้สักที “เจ๊หวาน ตำไทยเผ็ดน้อยกับไก่ย่างโต๊ะเดิมนะ!” “เผ็ดน้อยไม่มี!” เสียงตะโกนจากในครัวทำเอาลูกค้าสะดุ้ง วันนี้ยิ้มหวานอารมณ์เสียเป็นพิเศษ เพราะเมื่อคืนเธอฝันถึงวันนั้น… วันที่ตั้งใจจะสารภาพรักกับคนที่แอบชอบมาหลายปี แต่กลับสายเกินไป เพราะแก้มหอมบินไปเรียนต่อต่างประเทศเสียแล้ว หลายปีผ่านไปมะละกอหมดไปเป็นตัน แต่คนที่เธอพยายามลืมกลับยังอยู่ในหัวเหมือนเดิม “จะรักอะไรนักหนาวะ ตำจนแขนจะหลุดแล้วก็ยังไม่ลืม” “ใครรักใครอยู่เหรอคะ?” เสียงผู้หญิงจากหน้าร้านทำให้ยิ้มหวานชะงัก เธอค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ก่อนแทบทำสากหล่น รอยยิ้มนี้… เธอจำได้ดีกว่ารสชาติน้ำปลาร้าเสียอีก “แก้ม…มาได้ไง?” “กลับบ้านไง“ “แล้วมาร้านหวานทำไม?” แก้มหอมยิ้ม “คิดถึง” “คิดถึงส้มตำเหรอ?” “คิดถึงคนตำส้มตำด้วย” สากในมือแทบหลุด หัวใจที่ห่อเหี่ยวกลับมาเต้นแรงเป็นจังหวะบราซิลอีกครั้งFANFICTION #4: This FANFICTION is titled... Jae Wan Tam RaberdPen Name : โล้ไก่ "Yimwan" (Love) never imagined that pounding bowl after bowl of papaya salad every day might help her forget someone. She had made every version imaginable: Thai papaya salad, crab and fermented fish papaya salad, mixed papaya salad, Lao-style papaya salad—you name it, she had pounded it. Even grilling chicken failed to erase "Gamhom" (Milk), her first love. "Auntie Wan, one less-spicy Thai papaya salad and grilled chicken, same as always!" "We don't make it less spicy!" The shout from the kitchen startled the customer. Yimwan was particularly miserable today. The night before, she had dreamed about that day—the day she planned to confess her feelings to the person she had secretly loved for years. But she had been too late. Gamhom had already left to study abroad. Years had gone by, countless papayas had been sacrificed, and yet the person Yimwan wanted to forget still occupied her thoughts. "Why is love such a hassle? I've pounded papaya salad until my arm is ready to drop off, and I still can't forget her!" "Who loves whom?" A woman's voice from the front of the shop brought Yimwan to a halt. She slowly raised her head, nearly letting the pestle slip from her hand. That smile... she knew it more clearly than the flavor of fermented fish sauce. "Gam...what are you doing here?" "I came home." "Then why did you come to my shop?" Gam smiled. “I’ve been missing you.” “The papaya salad?” “That too—but I missed the one who made it.” The pestle nearly fell from her hand. Her discouraged heart began pounding once more, alive with the pulse of a Brazilian rhythm.FANFICTION เรื่องที่ 5 มีชื่อว่า... love you for 10,000 yearsPen Name : ccatmeow "Welcome back to your account." Love spent nearly half the night wrestling with her password. If her phone hadn’t suddenly stopped working—and if all her favorite apps hadn’t been connected to this email—she wouldn’t have been dealing with it half-asleep. Once she managed to recover her accounts and log back in, she decided to use the opportunity to delete the piles of pointless spam. That was when a familiar account name caught her eye: "Panssa W." A forgotten memory stirred, and she searched for the sender. Soon, she found countless messages from that person: birthday greetings, invitations to meet, congratulations on passing her university entrance exam, and heartfelt excitement over everything she had accomplished. A few even read, "Milk loves you, Love." Milk? Her thoughts came to a halt. It was the name of her former lover, the one who had left her long ago. As she scrolled through the inbox, the old messages pulled her back into a past she had completely buried. Love spent the rest of the night reading every letter, struggling to believe that Milk had written them so sincerely, always thinking about her. And there she sat alone, reading those tender words and thinking of Milk, too.FANFICTION #5: This FANFICTION is titled… love you for 10,000 yearsนามปากกา : ccatmeow‘ยินดีต้อนรับกลับสู่บัญชี’ เลิฟ ใช้เวลานั่งงมกับรหัสผ่านเกือบค่อนคืน หากไม่ใช่เพราะโทรศัพท์ของเธอดันเสียขึ้นมากระทัน และแอปพลิเคชันยอดฮิตที่เล่นต่างผูกไว้กับอีเมลนี้ทั้งหมด คงไม่มานั่งทำอะไรแบบนี้ในช่วงเวลานอนหลับแน่ ๆ หลังจากที่ไล่กู้คืนและเข้าสู่บัญชีแอคเคาท์ต่าง ๆ ได้สำเร็จ จึงถือโอกาสเคลียร์อีเมลขยะที่ไม่มีประโยชน์ทิ้งไปเสีย จนกระทั่งสายตาสะดุดกับชื่อบัญชีที่คุ้นตา ‘พรรษา ว.’ หน่วยความทรงจำถูกปลุกขึ้นมา พร้อมทั้งไล่ค้นชื่อเจ้าของอีเมล และพบว่าเธอได้รับจดหมายจากคนคนนี้หลากหลายฉบับ ไม่ว่าจะเป็นอวยพรวันเกิด นัดพบเจอ แสดงความยินดีกับการสอบเข้ามหาลัย ไปจนถึงร่วมยินดีกับทุกความสำเร็จของเธอ หรือแม้กระทั่งบอกว่า ‘น้องมิ้ลค์รักพี่เลิฟนะ’ น้องมิ้ลค์? สิ้นสุดการประมวลผล ที่แท้ก็เป็นชื่อของคนรักเก่าที่จากเธอไปไกลแล้ว กล่องจดหมายถูกไล่ลงมาเรื่อย ๆ จนทำให้เธอนึกถึงเรื่องของวันวาน ทั้งที่ลืมไปหมดแล้วด้วยซ้ำ เลิฟใช้เวลาทั้งคืนกับการอ่านจดหมายทั้งหมดจนแทบไม่น่าเชื่อเลยว่าคนรักเก่าอย่างมิ้ลค์จะเขียนจดหมายเหล่านี้จากหัวใจลำพังโดยนึกถึงเธอ ส่วนเธอนั่งอ่านถ้อยคำหวานซึ้งเหล่านั้นอย่างลำพังโดยคิดถึงมิ้ลค์เข้าสู่ช่วงที่สองของรายการ EFM FANDOM LIVE ค่ำคืนนี้ขอต้อนรับ “มิ้ลค์ - เลิฟ”ที่มาเล่าเรื่องราวน่ารัก ๆ ที่จะชวนให้ทุกคนอมยิ้มไปกับทุกคำพูดของทั้งคู่( มิ้ลค์ - เลิฟ โตไปด้วยกันนะ ) เมื่อ 3 ปีที่แล้ว “มิ้ลค์ - เลิฟ” เคยมา EFM FANDOM LIVE ในตอนที่เป็นธีมเกี่ยวกับ EFM FANDOM AWARDS โดยตอนนั้นทั้งคู่ได้ชื่อรางวัลว่า ‘เลิฟนี้ … กี่พรร(ษา)’ ซึ่งมีที่มาจากชื่อเล่นของ “เลิฟ” และชื่อจริงของ “มิ้ลค์” จากวันนั้นจนถึงวันนี้ก็เดินทางกันเข้าสู่ปีที่ 6 แล้ว เรียกได้ว่าอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ Day 1 ทั้งคู่บอกว่ามองตาก็รู้ใจกันเกือบหมด คุยด้วยกันมากขึ้น เพราะยิ่งโตกันเรื่อย ๆ ความคิดก็เปลี่ยนไปตามวัย แต่ถึงยังไงก็ได้เติบโตไปด้วยกันอยู่ดี( เมิฟเมิฟสะอาดกว่าที่ทุกคนคิด ! ) ในโลกโซเชียลมีหลายคนชอบแซว “เมิฟเมิฟ” ลูกสาวแสนน่ารักของทั้งคู่ว่า ไม่ชอบอาบน้ำ “มิ้ลค์ - เลิฟ” ขอเถียงสุดตัวเลยว่า ไม่จริงงงง ! “เมิฟเมิฟ” ตัวหอมฉุยตลอดเวลา แต่อาจจะเพราะสีตัว และขนของลูกที่ทำให้ดูมอมแมม และด้วยความที่เป็นเด็กเล่นซน ขี้เล่น แต่จริง ๆ แล้วอาบน้ำบ่อย และเป็นเด็กที่สะอาดมาก ๆ เลยน้า[ เซ็ตคำถามพิเศษ : Secret of MUVMUV ]( ชีวิตนักเรียนเมิฟเมิฟ ) ด้วยความที่ “เมิฟเมิฟ” เป็นเด็กหน้าห้อง วันเสาร์อาทิตย์ “มิ้ลค์ - เลิฟ” ก็ได้ส่งไปเรียนพิเศษเพิ่มเติมด้วย แต่ก็จะเป็นกิจกรรมเป็นหลัก ให้ “เมิฟเมิฟ” ได้ Relax จากการเรียนที่โรงเรียนในวันปกติ และจากการที่ทั้งคู่ได้เล่นกับลูกบ่อย ๆ ก็พอจะเห็นว่า “เมิฟเมิฟ” เขาหัวไวเรื่องภาษามาก และไม่ใช่แค่ภาษาอังกฤษ แต่ทุกภาษาเลยด้วยซ้ำ เพราะล่าสุดที่ “เมิฟเมิฟ” มาไลฟ์ด้วยกันลูกก็มีบทสวดมนต์มาด้วย แล้วเขาสวดยาวจริงจังเลย อดแซวไม่ได้เลยว่า ที่ส่งลูกไปเรียนสองภาษานี่เป็นภาษาไทยกับภาษาบาลีสันสกฤตแน่เลย( เจ้าประจำในการทำเวรที่โรงเรียน ) เป็นที่เลื่องลือว่าเพื่อน ๆ ที่โรงเรียนฝาก “เมิฟเมิฟ” ทำเวรตลอดเลย แต่ “มิ้ลค์ - เลิฟ” ก็เล่าว่า “เมิฟเมิฟ” ไม่เคยบ่นเรื่องนี้ให้ฟังเลย แต่อยู่ที่บ้านลูกก็นอนตีพุงไม่ได้ทำงานบ้านอะไร เขาจะคอยมีพี่เลี้ยงดูแล แต่ก็ให้ “เมิฟเมิฟ” หัดทำงานบ้านบ้าง อย่างกวาดบ้าน ปัดฝุ่น( หวานเย็นของเมิฟเมิฟ ) “มิ้ลค์ - เลิฟ” แซวว่าสำหรับ “เมิฟเมิฟ” อาจจะไม่ได้มี ‘หวานใจ’ แต่ลูกคงอยากมี ‘หวานเย็น’ แทน แต่ถ้าต้องมีหวานใจจริง ๆ คุณสมบัติที่จะผ่านด่านมี๊และมะมี๊ได้ต้องพา “เมิฟเมิฟ” ไปกินของอร่อย ๆ และตามใจลูกให้มีความสุข แบบนั้นก็จะคว้าใจ “เมิฟเมิฟ” ไปได้ด้วย( ตำแหน่งในกลุ่มสามตัวบาท ) ในกลุ่ม ‘สามตัวบาท’ ตอนนี้ “เอนี่” เป็น Main Vocal “ลูน่า” ได้เป็น Main Visual “มิ้ลค์ - เลิฟ” เลยให้ “เมิฟเมิฟ” เป็น Main Dance และ Main Food Fighter เพราะ “เมิฟเมิฟ” มีทั้งดนตรีในหัวใจ และความมุ่งมั่นในการกิน ครองไปเลย 2 ตำแหน่ง( เมิฟเมิฟได้นิสัยคุณมี๊และมะมี๊ไปเต็ม ๆ ) “มิ้ลค์ - เลิฟ” เล่าเพิ่มอีกว่า เวลาอยู่ด้วยกันที่บ้าน “เมิฟเมิฟ” เป็นเด็กเรียบร้อย ไม่ดื้อเลย แต่ซุกซนตามประสาเด็ก “เลิฟ” บอกเลยว่า “เมิฟเมิฟ” ซนได้ “มิ้ลค์” มาเต็ม ๆ “มิ้ลค์” เลยบอกว่าสิ่งที่ “เมิฟเมิฟ” ได้จาก “เลิฟ” ไปคือความฉลาด และการจัดแจงผู้คน เพราะเวลาอยู่กับกลุ่มเพื่อน “เมิฟเมิฟ” ก็ชอบจัดแจง โดยเฉพาะกับ “ลูน่า” ที่จะโดนจัดแจงเยอะที่สุด แต่เขาก็เป็นที่พึ่งพาได้ เพราะ “เมิฟเมิฟ” เป็นเด็กที่หัวไวมาก( ที่มาของชื่อ MILK LOVE WHIMSICAL HOUSE FANCON ) ในตอนแรกยังไม่ได้มี Keyword หลัก แต่ด้วยความที่ “มิ้ลค์ - เลิฟ” อยากได้แนวสวนสนุกที่มีเครื่องเล่นหลาย ๆ อย่างให้ทุกคนที่เข้ามามีความสุข แต่ “เลิฟ” คิดว่าถ้าเป็นบ้านผีสิง หรือรถไฟเหาะ จะเลือกเพลงอะไรให้มันเข้ากับเครื่องเล่นดีล่ะ ทำให้ “เลิฟ” ได้ไปตีความหมายใหม่ให้ยังคงความซุกซนของเรา แต่สามารถนำไปตีความหมายและปรับใช้ได้มากขึ้น ก็ได้เจอกับคำว่า “Whimsy” ที่แปลว่าความเพ้อฝัน และความซุกซน แถมช่วงนี้ก็กำลังเป็นเทรนด์อยู่พอดีด้วย ทุกอย่างมันประจวบเหมาะกันพอดี แต่จริง ๆ แล้ว “มิ้ลค์ - เลิฟ” เคาะคำว่า “Whimsy” มาตั้งแต่ 2 เดือนก่อนแล้ว ดีใจที่ปล่อยออกมาแล้วเทรนด์ตรงกันพอดี( Elements ที่มาจากตัวตนของมิ้ลค์ - เลิฟ ) จากที่ปล่อย FULL SPOT ของ FANCON ออกมาทุก ๆ คนเห็นว่ามี Elements เล็ก ๆ น้อย ๆ เยอะเลยทั้งกล้องถ่ายรูป รถมอเตอร์ไซค์ ลูกโลก และอื่น ๆ อีกมากมาย ซึ่งทุกอย่างในนั้นมาจากซีรีส์ที่ “มิ้ลค์ - เลิฟ” เคยเล่น หรือ Music Video ที่เคยถ่าย ทุกอย่างถูกคิดมาแล้วว่ามาจากเรื่องราวของ “มิ้ลค์ - เลิฟ”( โชว์ที่ทุกคนตั้งหน้าตั้งตารอ ! ) “มิ้ลค์ - เลิฟ” เล่าว่าได้เห็น Comment จากแฟน ๆ เรื่องเพลงที่จะเอามาโชว์แล้ว แต่จากที่คุยด้วยกันแล้วก็ไม่อยากจะเปลี่ยนใจ เพราะได้คิดเพลงเอาไว้กันหมดแล้ว “มิ้ลค์” คิดว่าถ้าเราตั้งใจเลือกอะไรไปแล้วมันจะดีที่สุด และเชื่อว่าแฟนคลับจะชอบสิ่งที่เลือกเอาไว้ ส่วน “เลิฟ” ก็พยายามเลือกเพลงฮิตวัยเด็กมา เพราะชอบและโตมากับเพลง ตอนนี้วางไว้เกือบครบทุกอย่างแล้ว ทุกคนรอดูได้เลย และแน่นอนว่า “เมิฟเมิฟ” ก็จะได้มาแสดงโชว์ด้วยแน่ ๆ ทุกคนจะว้าวมาก ๆ เพราะไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้แน่นอน( Dress Code ของงานแฟนคอนของเรา ) สำหรับ Dress Code ในวันงาน “มิ้ลค์ - เลิฟ” อยากให้เป็นสีสันสดใส แต่เดี๋ยวจะไปคุยกันมาก่อน แล้วจะบอกกับทุกคนว่าจะเป็น Dress Code อะไร เพราะเวลาขึ้นมาถ่ายรูปด้วยกันจะได้เหมือนมาด้วยกัน หรือ “มิ้ลค์” เสนอว่าติดกลิตเตอร์เยอะ ๆ เหมือนเทรนด์ตอนนี้ดีมั้ย เผื่อบางคนไม่กล้าแต่งตัวแรงก็ให้ไปเน้นที่ตกแต่งเลย( Ditto ระฟ้าหล่นสวรรค์ ) สำหรับซีรีส์ ‘Ditto ระฟ้าหล่นสวรรค์’ กำลังถ่ายทำถึงคิวที่ 9 แล้ว “มิ้ลค์ - เลิฟ” ตั้งใจถ่ายทำกันมาก ๆ อยากให้ทุกคนได้ดูภายในปีนี้ หรือเร็ว ๆ นี้ และซีรีส์เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องโรแมนติก ดราม่า บทบาทแปลกใหม่ และท้าทายสุด ๆ ตัว “เลิฟ” เองก็เคยพูดเอาไว้ตั้งนานแล้วว่าอยากเล่นบทดราม่าบ้าง พอได้เริ่มถ่ายทำ 3 คิวแรกคือร้องไห้อยู่อย่างงั้น สมกับที่เคยพูดว่าอยากเล่นบทดราม่าสุด ๆ ถึงจะยากแต่พอได้อยู่ในจุดที่ Deep ที่สุดของตัวละครก็ทำให้เข้าใจตัวละครได้มากขึ้น แถมตัวละครก็ต้องเต้นบัลเลต์ด้วย ถึงแม้ “เลิฟ” จะเคยเรียนเมื่อตอนเด็ก ๆ แต่มันก็นานมากกว่า 20 ปีที่แล้ว แต่ความบังเอิญก็คือ “พี่กระแต” ที่เป็นผู้จัดซีรีส์คือครูสอนบัลเลต์ตอนเด็กของ “เลิฟ” เอง เรียกได้ว่าเป็นความบังเอิญที่เจ๋งมาก ๆ ส่วนบทบาทของ “มิ้ลค์” ก็ท้าทายไม่แพ้กัน เพราะต้องเล่นเป็นฝาแฝด แถมบทของฝาแฝดก็เยอะมาก มีอยู่ครั้งหนึ่งได้คุยกับตัวเองทั้งวันเลย เพราะเป็นคิวของตัวละครฝาแฝดและอีกหนึ่งช่วงเวลาสำคัญ ที่จะเติมเต็มให้ไลฟ์นี้มีแต่ความสุข และรอยยิ้ม จนกลายเป็นค่ำคืนสุดพิเศษทางรายการ EFM FANDOM LIVE มีเกมสุดพิเศษมาให้ “มิ้ลค์ - เลิฟ” ได้เล่นสนุกกันแบบจัดเต็มกับเกมชื่อว่า “Knock Knock!! MilkLove Open Heart”ในเกมนี้ทั้งคู่ก็เล่นกันออกมาได้น่ารัก ชวนแฟน ๆ เขินน้วยตัวบิดกันแบบสุด ๆ !สามารถไปติดตามรับชมความน่ารักของทั้งคู่ได้เลยยย!(เข้าไปชมได้ใน YouTube : ATIME)ยังคงเติมเต็มความฟินให้ค่ำคืนนี้แบบต่อเนื่อง กับโมเมนต์สุดพิเศษ ด้วยการให้ “มิ้ลค์ - เลิฟ”โทรกลับไปพูดคุย และสร้างรอยยิ้ม เติมกำลังใจให้กับแฟน ๆ ได้อิ่มฟินไปตาม ๆ กันนน สุดท้ายนี้ ทางรายการ EFM FANDOM LIVE ขอขอบคุณ “มิ้ลค์ - เลิฟ” สำหรับโมเมนต์สุดพิเศษตลอดค่ำคืนนี้ และขอบคุณที่มามอบรอยยิ้มฮีลใจ ให้แฟน ๆ และทีมงานในสตูได้ใจฟูจนหุบยิ้มกันไม่อยู่ สุดท้ายขอฝาก "MILK LOVE WHIMSICAL HOUSE FANCON" ในวันอาทิตย์ที่ 15 พฤศจิกายน ที่ยูเนี่ยน ฮอลล์ และกดบัตรพร้อมกัน 13 กันยายน เวลา 10:00 น. สำหรับใครที่ไม่ได้ไปก็มีบัตร Live Streaming ด้วยน้าสามารถเข้าไปรับชมความเคมีเคใจของทั้งคู่ได้ทางแล้วมาท่องโลกความฟินพร้อมกันใหม่ใน Chapter ต่อไปน้า~

ไม่มีที่หนึ่ง ไม่มีที่สอง แต่มีพื้นที่ให้พี่สาม - น้องแจมเสมอน้าา EFM FANDOM LIVE ต้อนรับ แม้ก - ณฐ ที่มาเสิร์ฟเคมีพี่ตัวโตกับน้องตัวเล็กให้แฟน ๆ ฟินจนจิกหมอนขาด และยังพกความตลกจนเรียกเสียงหัวเราะไปตลอดทั้งคืน !

04 ก.ย. 2026

ไม่มีที่หนึ่ง ไม่มีที่สอง แต่มีพื้นที่ให้พี่สาม - น้องแจมเสมอน้าา EFM FANDOM LIVE ต้อนรับ แม้ก - ณฐ ที่มาเสิร์ฟเคมีพี่ตัวโตกับน้องตัวเล็กให้แฟน ๆ ฟินจนจิกหมอนขาด และยังพกความตลกจนเรียกเสียงหัวเราะไปตลอดทั้งคืน !

รายการ EFM FANDOM LIVE [ 27 สิงหาคม 2569 ] ค่ำคืนนี้เตรียมพบกับ “แม้ก - ณฐ” ที่จะมามอบรอยยิ้ม และเสิร์ฟความฟินให้แฟน ๆ ไปกับ 2 ดีเจสาวสวย คารมดี “ดีเจดาว” และ “ดีเจแนน”ในช่วงแรกของรายการ พี่ ๆ ดีเจอ่าน 5 พล็อตเรื่อง “EFM FANDOM FANFICTION”ที่ถูกเลือกมาจากแฟน ๆ พร้อมชวนท่องดินแดนแห่งจินตนาการที่ไร้ขอบเขตไปด้วยกันFANFICTION เรื่องที่ 1 มีชื่อว่า... Bound by the crescent moonนามปากกา : จ๋อย “สกาย” เด็กหนุ่มช้ำรัก เขามักจะนั่งมองดวงจันทร์ในคืนพระจันทร์เต็มดวงและอธิฐานให้มีใครสักคนมาพาเขาออกไปจากวังวนความรู้สึกนี้เสียที คืนหนึ่งขณะที่เขากำลังนั่งมองดวงจันทร์ที่ดาดฟ้าเหมือนอย่างทุกครั้ง สายตาเขาไปสะดุดที่ร่างของใครบางคนที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากเขานัก ดูคล้ายจะช้ำรักมาเหมือนกัน สกายจึงตัดสินใจเดินเข้าไปทักทาย “ฟิลิกซ์” ชายหนุ่มใจช้ำ เขาอกหักอย่างเป็นทางการได้ไม่นาน คืนนี้เป็นคืนแรกที่เขาตัดสินใจออกมาดูดวงจันทร์ที่ดาดฟ้า หลังจากเขาเก็บตัวอยู่ในห้องมาหลายเดือน เมื่อฟิลิกซ์รู้ตัวว่าตนเองไม่ได้อยู่คนเดียวบนดาดฟ้า เขาก็โต้ตอบบทสนทนาที่อีกฝ่ายมอบให้อย่างดีจนเขารู้สึกดีขึ้นไม่น้อย แต่หลังจากแยกกันคืนนั้น เขาก็ไม่พบกันอีกเลย จนกระทั่งคืนพระจันทร์เต็มดวงวนมาอีกครั้ง พวกเขาทั้งสองคนกลับมาพบกันบนดาดฟ้าโดยบังเอิญ แต่ครั้งนี้ทั้งสองกลับไม่ดูเศร้าเท่าเดิมอีกแล้ว และทั้งสองคนก็จะมาพบกันที่นี่โดยบังเอิญทุกเดือนในวันพระจันทร์เต็มดวง บทสนทนาเริ่มเปลี่ยนจากการปลอบใจเป็นการถามไถ่ชีวิตประจำวัน ทั้งคู่เป็นความสบายใจของกัน ความสัมพันธ์จึงพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ จากคนแปลกสู่คนสำคัญในวันพระจันทร์เต็มดวงFANFICTION #1: This FANFICTION is titled... Bound by the crescent moonPen Name : จ๋อย Sky, a young man nursing a broken heart, had a habit of sitting beneath the full moon each month, watching its light and quietly wishing that someone, anyone, would come and pull him out of the endless current of his own feelings. One night, as he sat on the rooftop just as he always did, his eyes caught on a figure not far away — someone who looked, unmistakably, just as heartbroken as he was. Sky decided to walk over and say hello. Felix, the young man with the wounded heart, had only recently, officially, had it broken. Tonight was the first night he'd brought himself out to see the moon from the rooftop, after months of shutting himself away in his room. When Felix realized he wasn't alone up there, he found himself answering the conversation the stranger offered him — answering it so easily, so warmly, that he felt lighter than he had in a long while. But once they parted that night, they didn't cross paths again. Not until the full moon came around once more. The two of them found themselves back on the rooftop, meeting again quite by chance. But this time, neither of them looked quite so sad. And so, by chance, they began meeting there every month, on the night the moon grew full. Slowly, the conversations shifted — from comforting words meant to soothe old wounds, to easy questions about each other's everyday lives. Each became a quiet comfort to the other, and little by little, what had started as two strangers became something else entirely: two people who mattered to each other, bound together by the nights of the full moon.FANFICTION เรื่องที่ 2 มีชื่อว่า... ไก่สองไม้ครับ....สารวัตรนามปากกา : แจ้มใจ๋ หมดแล้วยุคเคะคุณหนู เมะหมามอม เพราะนี่คือเมะคุณชาย เคะขายไก่ คุณชายกร คุณชายใหญ่ของบ้านอศวบุรเศรษฐ์สกุล เข้ารับตำแหน่งประธานของบุรเศรษฐ์กรุ๊ปเมื่อสองปีก่อน เล่าลือกันว่า คุณชายเป็นประเภทจริงจังกับงานจนน่ากลัว ผู้เป็นพ่อยังกลัวว่าเฮียแกจะแต่งงานกับงาน ไม่ยอมมีลูกมีเมีย เลยพยายามหาสะใภ้มาให้ดูตัวอาทิตย์ละคน แต่ไม่ว่าจะคนไหนก็ยังไม่น่าสนใจเท่างานของเฮีย จนกระทั่งมาเจอกับพ่อค้าขายไก่หน้าตามอมแมม สวมผ้ากันเปื้อนสีชมพูเข้มที่ได้จากเขียงหมูป้าจง บนใบหน้าจิ้มลิ้มมีแต่คราบน้ำมันจนมองไม่เห็นเค้าความน่ารัก ยืนเถียงกับลูกค้าเรื่องค้างค่าไก่ 5 บาทแล้วไม่ยอมจ่าย วินาทีนั้นคุณซีอีโอหนุ่มรู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุน สั่งให้เลขาไปขอคอนแทคมาเลยทันที แต่ดันทำให้อีกฝ่ายเข้าใจผิด แง้นรถขายไก่หนีแทบไม่ทัน แต่พ่อก็ไม่ยอม ใช้รถหรูขับตาม แต่ไม่ว่ายังไงก็ตามไม่ทันเวฟปีศาจ จนคลาดกันไปในที่สุด เขาคิดว่าคงจะไม่ได้เจอกันแล้ว จนกระทั่ง... วันต่อมา ได้เจอกับทีมสอบสวนอาชญากรรมที่เข้ามาสอบสวนเขา เพราะถูกสงสัยว่าเป็นผู้บงการลักพาตัวนักการเมืองชื่อดัง "สวัสดีครับ ท่านประธาน" "ไก่สองไม้ครับ....สารวัตร"FANFICTION #2: This FANFICTION is titled... Grilled Chicken and the InspectorPen Name : แจ้มใจ๋ Forget the era of the young miss and her scruffy little dog — this is the era of the young master and the chicken vendor. Master Korn, eldest son of the illustrious Asawaburirasettha family, had taken up the chairmanship of Burirasettha Group two years ago. Rumor had it that the man was terrifyingly devoted to his work — so much so that his own father feared he might end up "marrying" the company instead of taking a wife. Desperate for grandchildren, his father took to parading a different prospective daughter-in-law in front of him every week. But not one of them managed to hold a candle to his son's beloved spreadsheets and boardrooms. Not until the day he crossed paths with a grimy little chicken vendor. She stood behind her stall in a deep pink apron borrowed from Auntie Jong's pork stand, her pretty face smudged with cooking oil thick enough to hide any trace of her own prettiness, locked in a fierce argument with a customer who owed her five baht and refused to pay up. In that instant, the young CEO felt the world stop turning. He ordered his secretary to get her contact information immediately — only for the poor girl to completely misread the situation. She practically launched her chicken cart into a getaway, pedaling for her life. His father, unwilling to let the moment slip by, gave chase in his luxury car. But no amount of horsepower could catch up to her devilish speed, and in the end, she vanished into the city, gone without a trace. He thought that was the end of it. That their paths would never cross again. Until the next day — when he found himself face to face with a criminal investigation team, there to question him. He was, apparently, a suspect in the kidnapping of a famous politician. "Good evening, Chairman." "...Two skewers of grilled chicken, please, Inspector."FANFICTION เรื่องที่ 3 มีชื่อว่า... Dear, The Voice on the Other Sideนามปากกา : กอจอ ‘แม้ก’ บังเอิญเก็บหูฟังข้างหนึ่งได้ระหว่างทางกลับบ้าน ตอนแรกตั้งใจจะเอาไปส่งคืนเจ้าของ แต่พอลองใส่เล่น ๆ กลับได้ยินเสียงใครบางคนพูดทักขึ้นมา เขาถอดหูฟังออกด้วยความตกใจก่อนลองใส่กลับเข้าไปอีกครั้งและเสียงนั้นก็ยังอยู่ ตอนแรกเขาคิดว่าเสียงนั้นอาจเป็นเจ้าของที่กำลังตามหาแต่ไม่ว่าจะลองถอดหรือใส่กี่ครั้ง เสียงปริศนาก็ยังคงพูดคุยกับเขาราวกับรู้ว่าเขากำลังได้ยินอยู่ จากเสียงปริศนาทั้งคู่เริ่มพูดคุยกันทุกวันโดยไม่รู้ชื่อหรือหน้าตา จากคนแปลกหน้าค่อยๆ กลายเป็นคนสำคัญจนเริ่มมีความรู้สึกดีต่อกันและตกลงนัดพบ ก่อนถึงวันนัดแม้กบังเอิญเจอ ‘ณฐ’ น้องชายของเพื่อนสนิทที่ไม่ได้เจอกันมานาน เด็กชายที่อายุห่างกับเขา 9 ปีในความทรงจำเติบโตเป็นนักศึกษาหนุ่มน่ารักที่ทำให้แม้กรู้สึกหวั่นไหวตั้งแต่แรกเจอ เมื่อทั้งคู่เอ่ยทักทายกัน เสียงของอีกฝ่ายกลับคุ้นเคยอย่างประหลาดก่อนจะจำได้ว่าเสียงที่ได้ยินผ่านหูฟังมาตลอด คือ เสียงของคนตรงหน้า หูฟังที่พลัดกันคนละข้างกลายเป็นจุดเริ่มต้นให้คนสองคนที่เคยรู้จักกันกลับมาตกหลุมรักกันอีกครั้ง จากเสียงที่เคยได้ยินผ่านหูฟัง สู่คนที่อยากได้ยินเสียงทุกวันโดยไม่ต้องมีหูฟังอีกต่อไป…FANFICTION #3: This FANFICTION is titled... Dear, The Voice on the Other SidePen Name : กอจอ MAX stumbled upon a single earbud on his way home. His first thought was simple enough — return it to whoever had lost it. But when he slipped it into his ear just to try, out of curiosity, a voice answered him. Someone, unmistakably, saying hello. He yanked it out in shock. Then, cautiously, put it back in. The voice was still there. At first, he assumed it must belong to the earbud's owner, searching for their missing pair. But no matter how many times he pulled it out or pushed it back in, the mysterious voice kept talking to him — as if it somehow knew he was listening on the other end. From that strange, disembodied voice, the two of them began talking every single day. Neither knew the other's name. Neither had ever seen the other's face. And yet, slowly, a stranger became someone who mattered. Feelings began to bloom in the space between words, until finally, they agreed to meet in person. Before the day of their meeting arrived, MAX happened to run into Nat — the younger brother of a close friend he hadn't seen in years. The boy who lived in his memory as a child nine years his junior had grown into a university student, handsome enough that something in MAX's chest stirred the moment their eyes met. When they exchanged greetings, something about the other boy's voice struck him as strangely familiar. And then it hit him. The voice he'd been listening to through the earbud, day after day — it was the very voice of the person now standing in front of him. A single lost earbud had become the unlikely beginning for two people who already knew each other, falling in love all over again — from a voice once heard only through a piece of plastic and wire, to a person he now wanted to hear every single day, with no earbuds required at all…FANFICTION เรื่องที่ 4 มีชื่อว่า... ดอกไม้ไฟของนักดับเพลิง (The Firefighter's Firework)นามปากกา : School_1997 แม้ก เป็นนักดับเพลิงที่เกลียดคนทำงานกับวัตถุไวไฟ เพราะเคยสูญเสียเพื่อนจากเหตุไฟไหม้ ส่วน ณฐ เป็นนักทำดอกไม้ไฟที่หลงใหลแสงสีบนท้องฟ้า ทั้งคู่พบกันครั้งแรกตอนเกิดเหตุไฟไหม้ในโรงงานของณฐ “คุณรู้ไหมว่าของพวกนี้อันตรายแค่ไหน” แม้กตะโกนใส่ด้วยความโมโห “รู้ครับ แต่ผมรู้วิธีควบคุมมัน” ณฐบอก “ไฟไม่เคยควบคุมได้” หลังเหตุการณ์นั้น แม้กต้องกลับมาตรวจความปลอดภัยที่โรงงานของณฐเป็นประจำ ทั้งคู่จึงได้พบกันบ่อยขึ้น จากคู่กัดกลายเป็นคนที่คอยช่วยเหลือกันโดยไม่รู้ตัว วันหนึ่งเกิดเหตุเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ ณฐติดอยู่ในโกดังเก็บดอกไม้ไฟ แม้กฝ่าควันเข้าไปช่วย แม้จะรู้ว่าการระเบิดอาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ “พี่เข้ามาทำไม” ณฐถามด้วยความตกใจ “เพราะณฐยังอยู่ในนี้” ณฐกอดแม้กแน่นหลังถูกช่วยออกมาได้ “พี่เกลียดไฟไม่ใช่เหรอ” แม้กมองณฐแล้วตอบเบา ๆ “เกลียดสิ แต่ถ้าเป็นไฟที่พาณฐหายไป พี่เกลียดยิ่งกว่า” หลังจากนั้นณฐยังคงทำดอกไม้ไฟ ส่วนแม้กก็ยังคงดับไฟ เพียงแต่ทุกคืนที่ณฐจุดดอกไม้ไฟบนท้องฟ้าจะมีนักดับเพลิงคนหนึ่งยืนมองอยู่ข้าง ๆ เสมอ เพราะเขาเพิ่งรู้ว่า บางครั้งสิ่งที่อันตรายที่สุดไม่ใช่ไฟ แต่คือการตกหลุมรักคนที่อยู่ใกล้ไฟต่างหากFANFICTION #4: This FANFICTION is titled... The Firefighter's FireworkPen Name : School_1997 MAX was a firefighter who despised anyone who worked with flammable materials — a hatred rooted in the friend he'd lost to fire years ago. Nat, meanwhile, was a fireworks maker, utterly captivated by the way color bloomed across the night sky. The two of them met for the first time during a fire at the factory where Nat worked. "Do you have any idea how dangerous this stuff is?" MAX shouted, fury cracking through his voice. "I know," Nat said. "But I know how to control it." "Fire," MAX shot back, "can never be controlled." After that incident, MAX found himself returning to Nat's factory again and again for routine safety inspections, and the two of them began crossing paths more and more. Slowly, without either of them quite noticing, two people who'd once done nothing but bicker became two people who quietly looked out for each other. Then, one day, a massive fire broke out. Nat was trapped inside the warehouse where the fireworks were stored. MAX pushed through the smoke to reach him, fully aware that an explosion could tear through the building at any second. "Why did you come in here?" Nat asked, stunned. "Because you were still in here." Once they were safely outside, Nat threw his arms around MAX and held on tight. "Aren't you supposed to hate fire?" he asked. MAX looked at him and answered softly. "I do. But if it's a fire that takes you away from me — that, I'd hate even more." After that, Nat kept making his fireworks, and MAX kept putting out fires, same as always. Except now, every night Nat lit up the sky, there was one firefighter who always stood beside him, watching. Because he'd finally understood something: sometimes the most dangerous thing in the world isn't fire at all. It's falling in love with someone who lives right beside it.FANFICTION เรื่องที่ 5 มีชื่อว่า... คนในความฝันนามปากกา : littlestar.booคุณเคยฝันถึงใครสักคนซ้ำ ๆ บ้างไหม? ตอนนี้ ‘ณฐ’ ฝันถึงผู้ชายคนเดิมเป็นครั้งที่ 8 แล้วในตอนแรกก็จำไม่ค่อยได้หรอก แต่ตอนนี้เริ่มจำเสียง เสื้อผ้า กลิ่น หรือรอยยิ้มของเขาคนนั้นได้จนณฐเริ่มสงสัยว่า ‘ทำไมคนที่ไม่เคยรู้จัก ถึงได้รู้สึกคุ้นเคยขนาดนี้กันนะ?’ แต่ในทุกครั้งที่ณฐพยายามจะถามชื่ออีกฝ่าย ณฐก็มักจะตื่นก่อนเสมอ แต่ในครั้งนี้ต่างออกไป ผู้ชายคนนั้นยื่นแก้วกาแฟให้กับณฐ และพูดเอาไว้ว่า “ถ้าอยากเจอผม ก็ลองมาหาที่นี่สิ” และที่แก้วก็ได้มีชื่อร้านกาแฟติดอยู่พร้อมกับชื่อของเจ้าตัวว่า ‘แม้ก’ ณฐตื่นขึ้นมาพร้อมกับจำชื่อร้านและชื่อของแม้กจนขึ้นใจ และพอลองค้นหาก็ได้พบว่าร้านนั้นมีอยู่จริง ณฐไม่รอช้ารีบไปที่ร้านกาแฟนั้นอย่างไม่ลังเล และเมื่อถึงที่ร้านนั้น ณฐก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่ที่มุมของร้าน ใช่… มันเหมือนในฝันทุกอย่าง หัวใจของณฐเต้นแรง นั่นคือแม้ก ชายที่เขาเฝ้าตามหามาโดยตลอด เขายืนมองอยู่นานจนแม้กเงยหน้าขึ้นมาสบตาเขา… และแม้กก็ยิ้มให้กับเขา รอยยิ้มที่เหมือนกับในฝันไม่มีผิด ก่อนที่อีกฝ่ายจะเป็นคนเริ่มพูดขึ้นมาก่อน “ณฐ… ในที่สุดก็ได้เจอกันสักทีนะ”FANFICTION #5: This FANFICTION is titled… A Stranger in My DreamsPen Name : littlestar.boo Have you ever dreamed about the same person, over and over again? Right now, Nat was having the same dream for the eighth time. At first, he could barely remember any of it. But lately, he'd started to remember things — the man's voice, the clothes he wore, the faint scent that clung to him, the exact curve of his smile. Enough that Nat had begun to wonder: how can someone I've never met feel this familiar? Every time he tried to ask the stranger's name, though, he woke up before he ever got the answer. This time was different. In the dream, the man held out a cup of coffee to him and said, "If you want to find me, come look for me here." Printed on the cup was the name of a coffee shop — and beside it, a name: MAX. Nat woke with both names burned into his memory. On a whim, he searched for the shop online — and found that it actually existed. He didn't hesitate for a second. He grabbed his things and headed straight there. When he arrived, he saw a man sitting alone in the corner of the shop. It was him. Exactly like in the dream, down to every last detail. Nat's heart pounded in his chest. This was MAX — the man he'd been searching for all along. He stood there, staring, until MAX finally looked up and their eyes met. And MAX smiled at him. The very same smile from the dream, unmistakable, unchanged. Then, before Nat could say a single word, the other man spoke first. "Nat... we finally meet."เข้าสู่ช่วงที่สองของรายการ EFM FANDOM LIVE ค่ำคืนนี้ต้อนรับ “แม้ก - ณฐ”ที่มาแบ่งปันเรื่องราวสนุก ๆ ที่เกิดขึ้นในไร่สวนส้ม และเกาะหรรษาให้ทุกคนได้ตื่นเต้นไปด้วยกันน ( อยู่ด้วยกันมานาน มีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้าง ? ) จากที่อยู่ด้วยกันมา 6-7 ปี สำหรับ “แม้ก” แล้ว “ณฐ” เองก็โตขึ้นมาก ๆ เขามีความรับผิดชอบและความตั้งใจมากขึ้น แถมยังน่ารักขึ้นด้วย และยังไม่ลืมที่จะแซวน้องว่านอนเก่งขึ้นอีกด้วย “ณฐ” เลยแก้ตัวแบบน่ารัก ๆ ว่าตอนถ่ายซีรีส์มีซีนที่ต้องถ่ายตอนนอนบ่อย มันก็เลยทำให้หลับไปเลยในซีน อย่าให้หัวได้ถึงหมอนเพราะจะง่วงในทันทีเลยล่ะ ส่วน “ณฐ” บอกว่า สำหรับ “แม้ก” ก็ยังเป็นพี่ที่หล่อมาก ๆ เหมือนเดิม เพิ่มเติมคือแข็งแรงและสุขภาพดีขึ้น แต่ส่วนที่เปลี่ยนไปก็เป็น พี่เขาน่ารักกับ “ณฐ” มากขึ้นเรื่อย ๆ ทุกปี ไม่ได้ถึงขั้นเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ให้เรียกว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงที่สม่ำเสมอขึ้นในทุก ๆ วัน ไม่มีหรอกตำนานอาถรรพ์ 7 ปีสำหรับคู่นี้( ตำนานบ้าน 50 ล้าน ) เป็นที่ฮือฮาว่า ใน YouTube ช่อง domundiTV มีคลิปในตำนานอย่าง ‘เมื่อแม้กมาทัวร์บ้านณฐ 50 ล้าน อลังแค่ไหนต้องดู’ ทำเอาเหล่าดีเจอดแซวไม่ได้ว่า มีบ้าน 50 ล้านอยู่แล้วจะออกมาลำบากทำไม “ณฐ” ก็เลยเผยว่า อยากทำตามความฝัน และสร้างผลงานสนุก ๆ ให้กับทุกคน แต่ก็อดหยอกคนข้าง ๆ ต่อไม่ได้ว่า ถ้า “แม้ก” มาสร้างบ้านต่อข้าง ๆ ก็จะเป็นบ้าน 100 ล้านเลยนะ ทำเอา “แม้ก” รีบตอบกลับอย่างไวว่า ตอนนี้แค่ 50 บาทก็เหนื่อยแล้ว( ลูกสาวสุด Cute อย่างน้องฮาร์ทดี้ ) ทั้งคู่ก็ได้มีลูกสาวสุดน่ารักชื่อว่า “ฮาร์ทดี้” ที่ทุกคนเอ่ยปากแซวว่าเหมือน “ณฐ” มาก ๆ เพราะหลับตลอดเวลาเลย ยืนอยู่เฉย ๆ ก็เซล้มลงไปนอนเลย เหมือน “ณฐ” ที่ทุกวันนี้โดนปลุกให้มาทำงาน แต่ “ฮาร์ทดี้” อยู่ในวัยกำลังโต ต้องให้ลูกพักผ่อนเยอะ ๆ แถมใครเห็นก็ชมตลอดว่าสีเหมือนนมเย็นเลย และในส่วนของเพื่อนสนิทของ “ฮาร์ทดี้” ก็มีเยอะมาก ๆ โดย “แม้ก - ณฐ” เล่าว่า จะมีน้อง “จุ๊กกรู้” ที่แฟนคลับชอบแซวว่าเป็นเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ แต่ทั้งคู่ก็หวงลูกสาวนะ ลูกยังเด็กอยู่เลย พยายามจับแยก เดี๋ยวคงต้องกลับไปถามลูกที่บ้านว่าเป็นลูกเราหรือเขาที่เข้าหาก่อน แต่นอกจากนี้ก็ยังมีพี่ ๆ คนอื่นคอยดูแล อย่างพี่ “ซนซน” และยังมีพี่ “ทีมิ้ลค์” ที่คอยชวนไปดื่มชาด้วยกันบ่อย ๆ เป็นความสัมพันธ์ของเหล่าลูก ๆ ที่น่ารักมาก เรียกเสียงเอ็นดูจากคุณย่าคุณยายออนไลน์ได้เป็นอย่างดี[ เซ็ตคำถามพิเศษ : ช่วงนี้อยู่ในระยะทำใจ… ]( ถ้าอยู่ในระยะทำใจ “แม้ก” จะทำเหมือนพี่สามในซีรีส์มั้ย ? ) “แม้ก” ตอบอย่างมั่นใจว่า ไม่อย่างแน่นอน เพราะด้วยความที่ในซีรีส์ตัว “สาม” จะหนีไปอยู่ที่เกาะพะงันเป็นเดือน ๆ และยังตัดขาดจากโลกภายนอกด้วย ถ้าเป็นตัวเองจะเป็นคนที่อยู่คนเดียวไม่ได้ ต้องอยู่กับคนสนิทที่คอยดึงสติกลับมา ถ้าทำตาม “สาม” เลยคงจะแปลกมาก ๆ เพราะไม่ชอบอยู่คนเดียวเลยเวลาอกหัก( ถ้ากำลังเฮิร์ทหนัก “ณฐ” จะเปิดฝักบัวทำ MV ในห้องน้ำหรือตัดผมเปลี่ยนลุค ? ) ก่อนจะตอบ “ณฐ” ก็แซวว่าถ้าเป็นซีรีส์เกาหลีก็จะไปตัดผม แต่ถ้าโดยส่วนตัว “ณฐ” แล้ว ก็จะเลือกเปิดฝักบัวทำ MV เพราะเคยมีโมเมนต์ท์ที่เวลาอาบน้ำแล้วตัวเองชอบคิดเรื่องต่าง ๆ ก็เลยจะใช้เวลานั้นที่ใจลอยเปิดน้ำรดตัวเอง ซึ่งเวลาทำแบบนั้นก็รู้สึกดีขึ้นเยอะเลย( ถ้าวันหนึ่ง “ณฐ” เดินทางข้ามเกาะแล้วใช้ชีวิตสุดติ่งแบบคุณสาม “แม้ก” จะทำอย่างไร ? ) “แม้ก” จะรีบตามไปให้ไวที่สุด แล้วรีบมาเคลียร์กันเลยว่าเป็นอะไร และจะบอกกับ “ณฐ” ว่าอย่าอยู่คนเดียวเลย มันจะเหงาเอานะ มาอยู่ด้วยกันดีกว่า มีความสุขกว่าเยอะ( “ณฐ” จะเลือก “พี่แม้ก” หรือ “คุณสาม” ถ้าต้องใช้ชีวิตด้วยกันในระยะยาว ? ) แน่นอนว่า “ณฐ” ก็ต้องเลือก “พี่แม้ก” อยู่แล้ว ส่วน “คุณสาม” ก็อยู่กับ “น้องแจม” ไป เพราะมีแค่ “น้องแจม” คนเดียวที่รับมือกับ “คุณสาม” ไหว เขาสองคนเหมือนลิ้นกับฟัน ส่วน “แม้ก - ณฐ” เป็นฟืนกับไฟ เราไปด้วยกันไม่สู้กันเหมือนคู่ “คุณสาม - น้องแจม”( สำหรับ “แม้ก-ณฐ” อะไรที่จะรักษาแผลใจได้ดีที่สุด ? ) แน่นอนว่าคำตอบของทั้งคู่ทำเอาพี่ ๆ ดีเจแซวเลยว่าคนนึงมาแนวรูปธรรม ส่วนอีกคนก็มาในแบบนามธรรม เพราะคำตอบของ “แม้ก” คือ การมีคนใหม่จะเป็นการรักษาแผลใจได้ดีที่สุด แต่เราก็จะไม่ได้เอาสิ่งนี้มาทำร้ายเขา เราเลือกที่จะหาคนที่เข้ากับเราได้มากกว่า จะได้ลืมคนเก่าที่ทำร้ายใจเราได้ และเราก็ต้องไปต่อให้ได้ ส่วนคำตอบของ “ณฐ” คือการดึงหัวใจตัวเองกลับมา เพราะในตอนที่เราอินเลิฟ หรือกำลังมีความรัก เราจะเผลอเอาหัวใจไปฝากไว้ที่เขา แต่ถ้าความรักมันหมดแล้ว เราก็ต้องหันมารักตัวเองเหมือนเดิม เอาหัวใจของเรากลับมา( ความรู้สึกในงาน #ที่สามมาบัสกิ้ง ) วันนั้น “แม้ก - ณฐ” รู้สึกขอบคุณทุกคนมาก ๆ ที่มาหากันที่งาน ‘YOUR THIRD BUSKING’ เพราะวันนั้นฝนตกหนักจนทำให้งานดีเลย์ไปเกือบ 2 ชั่วโมงเลย ขอบคุณทุกคนมาก ๆ ที่ยังอดทนรอกัน ดีใจมาก ๆ ที่มีคนมาหาเยอะขนาดนี้( เพลงประกอบซีรีส์ที่เพราะจนทุกคนต้องทัก ! ) และที่งานนี้ “ณฐ” ได้ร้องเพลงประกอบซีรีส์อย่าง ‘แค่ได้ใกล้’ เรียกเสียงฮือฮาจากเหล่าแฟนคลับได้เป็นอย่างดี เพราะนอกจากทำนอง เมโลดี้เพลงจะน่ารักแล้ว เนื้อเพลงก็น่ารักเหมาะกับซีรีส์สุด ๆ แถมยังเป็นครั้งแรกที่ร้องแบบเต็มเพลง เพราะในซีรีส์ปล่อยออกมาแค่ทำนองเพลงในบางช่วงเท่านั้น ยังไม่ได้ปล่อยตัวเต็มออกมาเลย ให้รอติดตามเร็ว ๆ นี้ และหลังจากนี้ก็จะมีเพลงอื่น ๆ ที่เป็นคนอื่นร้องอีกก็เป็นได้( สิ่งที่เกิดคาดจากการแสดงของซีรีส์เรื่องนี้ ) เพราะจาก Comment ของแฟนคลับคือบอกเอาไว้ว่า นักแสดงใส่สุดมาก ๆ สำหรับเรื่องนี้ ทั้งคู่เลยเล่าว่า บท “คุณสาม” เนี่ย “แม้ก” ต้องแสดงออกเยอะมาก ต้องเล่นใหญ่มากกว่าคนทั่วไป ทุกซีนที่เล่าคือเหนื่อยมาก ๆ และสิ่งที่ไม่คิดว่าชีวิตนี้จะได้ทำก็คือการปีนต้นมะพร้าว แล้วตอนที่ปีนต้องถอดเสื้อด้วย คือเจ็บไปหมด “ณฐ” ก็เสริมว่าตอนที่ “แม้ก” ลงมาจากต้นมะพร้าวคืออกแดงไปหมดเลย แถมเป็นซีนแรกบนเกาะเลยที่เริ่มถ่าย ถึงจะแปลกใหม่แต่ก็สนุกและคุ้มค่า เพราะถอดจากนิยายมาเป๊ะ ๆ เลย ส่วน “ณฐ” ก็เล่าว่าเป็นซีนที่ “แจม” ต้องเกยตื้นจากในทะเล เพราะตกน้ำแล้วลอยมาเกยตื้นที่ฝั่ง ซึ่งพื้นที่ตรงนั้นที่เกยตื้นคือเต็มไปด้วยโคลนสีดำ และมีตะไคร่น้ำเต็มไปหมด แล้วต้องเอาแก้มมาทับพื้นที่โคลนตรงนั้น สุดท้ายก็ต้องยอมเอาหน้าลงไปจุ่มอยู่ดี แถมมีเข้าปากด้วย ถือซะว่าเป็นประสบการณ์ที่นักแสดงทุกคนจะต้องเจอ( ถึงแม้เนื้อเรื่องจะตลก แต่ตอนถ่ายทำก็กดดันมากเช่นกัน ) ถึงแม้เรื่องนี้จะเป็นแนว Comedy แต่ “แม้ก - ณฐ” ก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเล่นยากมาก ๆ แถมยังกดดันด้วย เพราะจากนิยายแล้วตัวละครต้องเล่นใหญ่มาก ๆ ตอนที่ถ่ายทำก็กลัวว่าจะเล่นล้นเกินไปจนคนดูไม่ตลก แต่ฟีดแบ็คออกมาดีมากเลย เหมือนได้ยกภูเขาออกจากอก แถมแฟน ๆ ยังบอกอีกว่านักแสดงไม่ใช่แค่ทำถึง แต่ทำเกินไปมาก แค่ได้รู้ว่าแฟน ๆ ชอบมากก็โอเคแล้ว( “คุณสาม” ตลกจนต้องกลั้นขำ ) ตอนถ่ายทำบางซีนก็ต้องมีกลั้นขำกันบ้าง ส่วนใหญ่จะเป็น “ณฐ” หลุดขำ “แม้ก” บ่อย ๆ เพราะตัวละคร “คุณสาม” เล่นใหญ่มาก ๆ “แม้ก” เลยเล่าความลับว่า บางฉากก็ไม่ได้บอก “ณฐ” ว่าจะเล่นแบบไหนหรือเล่นอะไร เพราะได้เห็นรีแอคตรงนั้นมันก็ดีกว่า ธรรมชาติมาก ๆและอีกหนึ่งช่วงเวลาสำคัญ ที่จะเติมเต็มให้ไลฟ์นี้มีแต่ความสุข และรอยยิ้ม จนกลายเป็นค่ำคืนสุดพิเศษทางรายการ EFM FANDOM LIVE มีเกมสุดพิเศษมาให้ “แม้ก - ณฐ” ได้เล่นสนุกกันแบบจัดเต็มกับเกมชื่อว่า “ที่หนึ่ง ที่สองของใครไม่รู้ แต่ที่สามของเธอ”ในเกมนี้ทั้งคู่ก็เล่นกันออกมาได้ตลกมาก ทำเอาเหล่าแฟน ๆ ขำกันสนั่นไปเลย !สามารถไปติดตามรับชมความซนของทั้งคู่ได้เลยยย!(เข้าไปชมได้ใน YouTube : ATIME)ยังคงเติมเต็มความฟินให้ค่ำคืนนี้แบบต่อเนื่อง กับโมเมนต์สุดพิเศษ ด้วยการให้ “แม้ก - ณฐ”โทรกลับไปพูดคุย และสร้างรอยยิ้ม เติมกำลังใจให้กับแฟน ๆ ได้อิ่มฟินไปตาม ๆ กันนน สุดท้ายนี้ ทางรายการ EFM FANDOM LIVE ขอขอบคุณ “แม้ก - ณฐ” สำหรับโมเมนต์สุดพิเศษตลอดค่ำคืนนี้ และขอบคุณที่มามอบรอยยิ้มฮีลใจ ให้แฟน ๆ และทีมงานในสตูได้ใจฟูจนหุบยิ้มกันไม่อยู่ ฝากทุกคนติดตามซีรีส์ "ที่สามของเธอ Your third Series" ทุกวันอาทิตย์ เวลา 22.30 น. ทางช่อง GMM25 และชมเวอร์ชัน UNCUT เวลา 23.30 น. บนแอป iQIYI และฝาก OST. เพลง ที่สามของเธอ - ส้ม มารี ด้วยน้าาสามารถเข้าไปรับชมความเคมีเคใจของทั้งคู่ได้ทางแล้วมาท่องโลกความฟินพร้อมกันใหม่ใน Chapter ต่อไปน้า~

  • …
album
♪efm
-

-