เรื่องเล่าจากคุณกิ๊บ น้ำมันผี 'ยายข้างถนน' l อังคารคลุมโปง X กิ๊บ น้ำมันผี [ 17 ก.พ.2569 ]

อังคารคลุมโปง RECAP

เรื่องเล่าจากคุณกิ๊บ น้ำมันผี 'ยายข้างถนน' l อังคารคลุมโปง X กิ๊บ น้ำมันผี [ 17 ก.พ.2569 ]

25 ก.พ. 2026

   เมื่อรับคุณยายคนหนึ่งขึ้นรถมาด้วยในเส้นทางที่มืดเปลี่ยว กลับพบกับความน่ากลัวตั้งแต่วินาทีแรกที่ได้คุยกัน “เห็นยายด้วยหรอ” เสียงพูดจากยายแก่ข้างถนน ที่ยังคงติดอยู่ในใจกับการหายตัวไปในศาลาร้าง แต่สิ่งที่ยังหลงเหลืออยู่ในรถ กลับกลายเป็นคำตอบของความน่ากลัวที่พบได้เจอ…

   เรื่องราวจะเป็นอย่างไร ติดตามได้ใน ‘อังคารคลุมโปง X กิ๊บ น้ำมันผี’ (17 กุมภาพันธ์ 2569) ไปพร้อมกับ ‘ดีเจแนน’ และ ‘ดีเจเจ็ม’ กับเรื่องราวที่มีชื่อว่า ‘ยายข้างถนน’

  เรื่องราวนี้ ‘คุณกิ๊บ น้ำมันผี’ ได้มาถ่ายทอดเรื่องราวของ ‘คุณศักดิ์’ ซึ่งตัวของพี่ศักดิ์เอง เขาเป็นคนขับรถส่งผักจากจังหวัดหนึ่ง ไปสู่จังหวัดหนึ่งซึ่งมีระยะทางไกลร่วม 300 กิโลเมตร พี่ศักดิ์จึงชักชวนแฟนของเขาให้ร่วมเดินทางไปด้วยกันอยู่บ่อยครั้ง ในครั้งนี้ช่วงเวลาประมาณ 6 โมงเย็น ทั้งสองได้หยุดแวะพักระหว่างทาง เพื่อรับประทานข้าวเย็นกันที่ร้านอาหารริมทางแห่งหนึ่ง

พี่ศักดิ์ได้เล่าว่า ขณะที่ทั้งสองกำลังนั่งรับประทานข้าวกัน จู่ ๆ ก็มีหญิงชราคนหนึ่ง เดินมาหาพี่ศักดิ์ และแฟนหญิงชราคนนั้นเดินมาด้วยท่าทางหลังค่อม มือที่เหี่ยวย่นได้ถือตุ๊กตา และพวงมาลัยเก่า ๆ จำนวนหนึ่ง พร้อมกับยื่นมาให้เขาทั้งสอง และพูดว่า “ช่วยยายซื้อหน่อย” ด้วยความสงสาร แฟนของพี่ศักดิ์จึงมอบเงินไปให้หญิงชราคนนั้น จำนวน 200 บาท แลกกับตุ๊กตาเก่า มีลักษณะแขนขายาวตัวหนึ่ง

   หลังจากนั้นทั้งสองได้ออกเดินทางต่อ เมื่อขับขี่รถไปเรื่อย ๆ จากถนนใหญ่มีไฟรายล้อมรอบก็ค่อย ๆ กลายเป็นถนนคับแคบ ไฟก็ค่อย ๆ มืดลงไปจนถึงถนนเลนส์เดียวที่เต็มไปด้วยป่าทั้งสองข้างทาง และไม่มีไฟแม้แต่ดวงเดียว บรรยากาศยิ่งน่ากลัวขึ้นเรื่อย ๆ ในตอนนั้นแฟนของพี่ศักดิ์ได้พักงีบหลับ ส่วนตัวของพี่ศักดิ์เองก็ขับรถต่อไป จนไปเจอกับคุณยายคนหนึ่งเดินอยู่ข้างหน้าริมทางถนนเพียงลำพัง…

ด้วยความที่พี่ศักดิ์ มีความเชื่อกับตัวเองไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เขาจะไม่จอดรถในที่เปลี่ยวแบบนี้เด็ดขาด เมื่อขับผ่านไปสักพัก จู่ ๆ เขาก็เห็นยายคนนั้นอีกครั้ง และคิดกับตัวเองว่า “คนแก่ที่ไหนจะมาเดินข้างถนนในตอนนี้” ด้วยความกลัว พี่ศักดิ์ จึงรีบขับรถให้ผ่านยายไปให้เร็วที่สุด แต่กลับต้องจอดกะทันหัน เมื่อได้ยินเสียงร้องตะโกนบอกให้หยุดจากแฟน… แฟนของพี่ศักดิ์ยืนยันที่จะรับยายขึ้นรถ เพื่อที่จะไปส่งคุณยายที่บ้าน พี่ศักดิ์ก็ได้เตือนว่ามันดูผิดปกติ แต่แฟนของพี่เขาก็คงยังยืนยันว่าจะรับยายกลับไปด้วยให้ได้ ขณะที่แฟนของพี่ศักดิ์กำลังจะหันไปเปิดประตูรถเพื่อที่จะลงไปหายาย

จู่ ๆ หน้าของยายก็มาจ่ออยู่ที่กระจกข้างรถแบบไม่ทันตั้งตัว จนทำให้พี่ศักดิ์ และแฟนของเขาตกใจ

แฟนของพี่ศักดิ์ลดกระจกลง และถามยายว่า “ยายมาจากไหน ทำไมมาเดินที่มืด ๆ แบบนี้”

ยายแสยะยิ้มออกมา ทำให้เห็นว่าปากของยายนั้นไม่มีฟันหลงเหลืออยู่เลยสักซี่

ก่อนยายจะถามกลับมาว่า “เห็นยายด้วยหรอ”

   แฟนของพี่ศักดิ์ก็ยังคงไม่คิดอะไร และชวนยายขึ้นรถมาพร้อมกัน เมื่อออกเดินทางต่ออีกครั้งพี่ศักดิ์ ได้แต่คิดกับตัวเองอยู่ในใจว่า สิ่งที่เห็นก่อนหน้านั้นคืออะไรกันแน่ จังหวะนั้นยายที่นั่งอยู่ข้างหลังก็ได้ชะโงกหน้ามามองพี่ศักดิ์ พร้อมกับพูดว่า “ไม่ต้องสงสัยหรอก”

   ขณะที่ขับรถไประหว่างทางมีหมาตัวหนึ่งวิ่งตัดหน้ารถ จนทำให้พี่ศักดิ์ขับรถชนโดยที่ไม่ทันได้เบรคเมื่อพี่ศักดิ์ และแฟนของเขาลงไปดูหมาตัวนั้น กลับเห็นภาพสยองเมื่อพบว่า หัวของหมาตัวนั้น มันได้ขาดหายไป หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ จนคุณยายได้ลงมาจากรถ และก้มลงไปดึงหัวของหมาออกมาจากข้างหน้ารถ แล้วโยนมันทิ้งไปพรอมกับพูดว่า “ไปเถอะมันถึงเวลาตายของมันแล้ว”

เมื่อทุกคนกลับขึ้นรถพี่ศักดิ์ ได้แต่ขับรถต่อไปด้วยความเกร็ง และเกรงกลัวยายคนนั้นเมื่อถึงทางโค้งบ้านของยาย ก็พบว่าที่ตรงนั้นมันเป็นที่เปลี่ยว ไม่มีบ้านของคนอยู่เลยสักหลังมีเพียงแต่ศาลารอรถที่เก่าผุพัง แต่ยายก็ยังคงยืนยันว่าบ้านของแกนั้นอยู่ตรงนี้ เมื่อยายลงจากรถไปก็ได้หันหลัง และเดินเข้าไปในศาลาเก่าหลังนั้น จู่ ๆ ยายก็ได้หายวับไปกับตา ทำให้ทั้งสองคนตกใจกับภาพตรงหน้า และรีบขับรถหนีออกไปจากที่ตรงนั้นในทันที

   หลังจากนั้น พี่ศักดิ์ได้เล่าว่า ตนเองได้แวะไปทำบุญที่วัดแห่งหนึ่ง หลวงพ่อก็ได้ทักว่ามีบางสิ่งบางอย่างอยู่ในรถ เมื่อเปิดรถเข้าไปดูหลวงพ่อได้หยิบตุ๊กตาที่ซื้อมาจากหญิงชราริมทาง และนำมีดมากรีดมันจนได้พบว่า “มีกระดูกนิ้วมือของมนุษย์อยู่ในตุ๊กตาตัวนั้นเต็มไปหมด จึงเป็นสาเหตุให้ทั้งสองคนได้พบเจอกับสัมเวสี นั่นก็คือ ยายข้างถนน”

   พี่ศักดิ์ และแฟนของเขาจึงขับรถไปที่ถนนเส้นเดิมเพื่อตามหาหญิงชราที่ขายตุ๊กตาให้ เมื่อเจอหญิงชราคนนั้น แฟนของพี่ศักดิ์ก็ได้เข้าไปถาม “ยายเอาอะไรมาขายให้หนู” แต่กลับไม่ได้รับคำตอบ รวมถึงหญิงชราคนนั้นยังวิ่งหนีไปในทันที ทำให้ทั้งสองวิ่งตามไปจนไปเจอหญิชราคนนั้นอยู่ใต้ต้นไม้ ที่มีศาลขนาดใหญ่ตั้งอยู่ และได้เห็นว่าตุ๊กตาที่หญิงชรานำมาขาย คือ ตุ๊กตาถวายศาล

(เป็นความเชื่อส่วนบุคคล โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)

related อังคารคลุมโปง RECAP

เรื่องเล่าจากคุณตาล ‘ขออยู่ด้วยได้ไหม’ l อังคารคลุมโปง X ครูตรีมีเรื่องเล่า [ 5 พ.ค.2569 ]

09 พ.ค. 2026

เรื่องเล่าจากคุณตาล ‘ขออยู่ด้วยได้ไหม’ l อังคารคลุมโปง X ครูตรีมีเรื่องเล่า [ 5 พ.ค.2569 ]

คำพูดพลั้งปากในคืนวันโกน เงาดำปริศนาที่คอยตามติดเธอไปทุกหนแห่ง ‘ขออยู่ด้วยได้ไหม ให้อยู่ด้วยนะ’ คำพูดร้องขอจากสิ่งลี้ลับเกลี้ยกล่อมหลอนประสาทในยามหลับไหล แต่สุดท้าย… ก็ได้รู้ตัวว่าสิ่งที่เกิดนั้น ไม่ได้เป็นเพียงแค่ฝันไป!เรื่องราวจะเป็นอย่างไร ติดตามได้ใน ‘อังคารคลุมโปง X ครูตรีมีเรื่องเล่า’ (05 พฤษภาคม 2569)’ ไปพร้อมกับ ‘ดีเจแนน’ และ ‘ดีเจเจ็ม’ กับเรื่องราวที่มีชื่อว่า ‘ขออยู่ด้วยได้ไหม’ ‘คุณตาล’ ได้มาถ่ายทอดเรื่องราวของตนเอง โดยส่วนตัวนั้น คุณตาลเป็นคนที่สวดมนต์ และสวดบทจักรพรรดิ์ของหลวงปู่ดู่เป็นประจำ ในวันหนึ่งหลังจากที่คุณตาลขายขนมที่ร้านเสร็จแล้ว และกำลังเดินทางกลับบ้านซึ่งเส้นทางที่คุณตาลใช้กลับนั้น ต้องผ่านหลังวัดแห่งหนึ่ง ขณะที่คุณตาลกำลังขับรถผ่านวัด เธอได้หันไปมองที่เมรุ และด้วยความปากไวเธอจึงพูดออกมาด้วยความรู้สึก ว่าเหมือนมีใครบางคนกำลังจ้องมองเธออยู่ ‘อย่าตามกูกลับมานะ ถ้าตามกูด่านะ’ ปกติแล้วคุณตาลจะไม่พูดอะไรแบบนี้ออกมา แต่วันนั้นคุณตาลมีความรู้สึกที่ว่า มีเงาดำกำลังจ้องมองเธอลงมาจากด้านบน ไปตลอดเส้นทางที่เธอกำลังกลับบ้านเมื่อคุณตาลกลับมาถึงบ้านของตนเอง เธอได้เตรียมตัวทำขนมสำหรับขายในวันรุ่งขึ้น ขณะเดียวกันนั้น คุณตาลได้หันไปมองที่หน้าบ้านของเธอ และได้พบกับเงาดำ ซึ่งเป็นเงาเดียวกับที่เธอขับรถผ่านมาอีกครั้ง เธอจึงพูดออกมาว่า ‘อย่าตามกลับเข้ามาสิ เดี๋ยวตอนเช้าไปทำบุญใส่บาตรให้’ พอคุณตาลทำขนมเสร็จเธอได้เงยหน้าขึ้นไปมองบนขื่อบ้าน และได้เห็นเงาดำยิ้มฟันขาวมาให้เธอจากด้านบน ด้วยความเหนื่อย คุณตาลจึงไม่สนใจมัน และเข้านอนในคืนนั้นก่อนนอนคุณตาลได้วางรูปหลวงปู่ดู่ไว้ข้างเตียง และยกมือไหว้สวดมนต์ตามปกติ เมื่อล้มตัวลงนอนในตอนเที่ยงคืน คุณตาลฝันว่า เธอนั้นไปในที่มืดดำแห่งหนึ่ง และมีเสียงพูดกับเธอข้างหูว่า ‘ให้อยู่ได้ไหม ถ้าอยู่ค้าขายจะดีนะ ตอนเช้าไปใส่บาตรนะ’ ในฝันนั้นคุณตาลใช้ชีวิตตามปกติ การค้าขายดี ขายของหมดทุกอย่าง คุณตาลจึงไม่คิดอะไร เมื่อคุณตาลสะดุ้งตื่นขึ้นมา และมองไปที่ขื่อบ้านของตนเองเงานั้นก็ยิ้มให้เธออีกครั้ง คุณตาลหลับรอบที่ 2 เงานั้นได้มาทับตัวเธอไว้ และพูดกับเธอในฝันว่า ‘ขออยู่ด้วยนะ อยู่ด้วยแล้วดี ดีจริง ๆ ข้อตกลงเดียวของเราคือใส่บาตรด้วยกัน’ ตอนนั้นคุณตาลรู้สึกตัว และรู้แล้วว่ามันไม่ได้เป็นเพียงเรื่องที่ฝันไป แต่มันกลับเหมือนเรื่องจริง ว่ามีใครสักคนมาพูดกับเธอคุณตาลได้ท่องในใจว่า ‘หลวงปู่ดู่ช่วยหนูด้วย’ซึ่งความเชื่อส่วนตัวของคนที่สวดบทจักรพรรดิ์ ถ้ามีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น เมื่อหลวงปู่ดู่รับรู้จะมีเสียงจิ้งจกร้องทัก เมื่อสิ้นเสียงคำพูดของคุณตาล ทันใดนั้นจิ้งจกก็ร้องทักขึ้นมา ทำให้เธอได้รู้ตัวว่าหลวงปู่รับรู้แล้ว หลังจากนั้นจิ้งจกร้องทักดังขึ้นเรื่อย ๆ จนแม่ของคุณตาลเดินมาเคาะห้อง ถามว่าเธอเป็นอะไร เพราะได้ยินเสียงจิ้งจกร้องทักดังมาก แต่คุณตาลไม่สามารถขยับตัวได้ เพราะในตอนนั้น เธอได้แต่นอนร้องไห้ และขยับตัวไม่ได้ เหมือนกับว่ามีใครสักคนมานอนทับตัวเธอไว้ ทำให้คุณตาลนั้นรู้สึกชาไปทั้งตัว คุณตาลพยายามตั้งใจนอนอีกครั้ง เพื่อให้เธอลืมทุกอย่าง และได้ตื่นจากฝันร้ายในครั้งนี้ แต่การหลับรอบนี้ กลับมีเสียงของผู้ชายคนหนึ่งที่หนักแน่น พูดขึ้นมาว่า ‘สวดมนต์ สวดมนต์สิ’ ทำให้คุณตาลเริ่มสวดนะโมสามจบ แต่ยังไม่ทันจบก็มีเสียงร้อง ‘ฮือ ฮืออ อยู่ด้วยกันสิ’ ดังแทรกขึ้นมา คุณตาลตั้งใจสวดมนต์กลบเสียงร้องโหยหวนนั้นให้ได้ แต่เมื่อมีเสียงร้องของผู้หญิง แทรกขึ้นมา ทำให้เธอนั้นหลงเพลิดเพลินไปกับเสียงร้องปริศนา แต่เสียงของชายที่หนักแน่น ได้พูดเตือนเธอให้สวดมนต์อย่างหนักแน่น ทำให้คุณตาลมีสติสวดมนต์อีกครั้ง จู่ ๆ ก็มีแสงสาดเข้ามาในตาของเธอ ส่วนเงาดำนั้นได้กรีดร้องดังขึ้นมา ในฝันนั้นคุณตาลได้วิ่งหนีเสียง เพื่อเข้าหาแสงสว่างตรงปลายทางตรงหน้า เสียงของชายคนหนึ่งพูดขึ้นมาว่า ‘ไม่ต้องวิ่ง เดินสวดมนต์ออกมา’ขณะเดียวกันเสียงของหญิงสาวที่กรีดร้องโหยหวนนั้นดังขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนกับว่าเธอนั้นกลัวแสงสว่างที่อยู่ตรงหน้า เมื่อคุณตาลก้าวเท้าเข้ามาหาแสง เธอได้ยินเสียงบทสวดบทหนึ่งดังขึ้น หลังจากสวดเสร็จก็มีเสียงถามขึ้นมาว่า ‘ตามมาได้ยังไง นี่มันกายคนนะ’ จากนั้นเสียงกรี้ดก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง และเงานั้นออกหลุดออกไป คุณตาลตื่นขึ้นมา เธอจึงได้ลุกขึ้นมาสวดมนต์ก่อนจะล้มตัวลงนอน ท่ามกลางเสียงร้องทักของจิ้งจกในห้อง การนอนครั้งนี้ คุณตาลได้ฝันเห็นพระใส่จีวรหันหลังยืนหันหลังให้เธอ และพูดว่า ‘รู้ไหมเขาตามมานะ เขาชอบคนใส่บาตร วันนั้นที่ไปตักบาตรเนี่ยบุญเยอะนะ เขาชอบ’ รวมทั้งถามถึงสายสิญจน์ ที่ผูกกับรถของเธอมันหายไปไหน รวมถึงบอกว่าสายสิญจน์นั้นสำคัญมาก ถ้ากลัวก็ให้นำมันมาผูกแขนไว้ แต่ในฝันคุณตาลกลับไม่ได้ตอบอะไรเช้าวันรุ่งขึ้น คุณตาลได้ไปดูสายสิญจน์ที่รถแต่กลับไม่พบ แม่ของเธอก็ได้บอกว่า สายสิญจน์มันขาดไปแล้ว แต่ที่น่าแปลกใจคือ สายสิญจน์ที่รถทุกคันมันได้หายไปพร้อมกันทั้งหมด หลังจากนั้นคุณตาลได้เดินทางไปที่วัดแห่งหนึ่ง และเล่าเรื่องนี้ให้พระที่วัดได้ทราบ ท่านก็ได้แต่หัวเราะ และพูดว่า ‘มันก็มีแหล่ะตรงเมรุ แล้วดันไปปากดีทักทำไม’ ซึ่งวันที่ คุณตาลได้พูดทักเงาดำนั้น คือวันโกน หลังจากเหตุการณ์นี้ เมื่อพระได้พรมน้ำมนต์ให้คุณตาลแล้ว หลังจากนั้นเธอก็ไม่ได้พบกับเงาดำเงานั้นอีกเลย(เป็นความเชื่อส่วนบุคคล โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)

เรื่องเล่าจากคุณเอชดี้ 'เจ้าที่เจ้าทาง' l อังคารคลุมโปง X ครูตรีมีเรื่องเล่า [ 3 ก.พ.2569 ]

18 ก.พ. 2026

เรื่องเล่าจากคุณเอชดี้ 'เจ้าที่เจ้าทาง' l อังคารคลุมโปง X ครูตรีมีเรื่องเล่า [ 3 ก.พ.2569 ]

หลังย้ายมาอยู่บ้านในกรุงเทพฯ เขาเริ่มฝันเห็น “คุณลุงปริศนา” ผมขาว ใส่ชุดขาว คล้ายเจ้าที่ และไม่นานหลังจากนั้น สิ่งที่เห็นในฝันก็ปรากฏตัวให้เห็นจริง ๆ ในบ้านหลังนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่งวันที่พ่อป่วยหนักถึงขั้นเฉียดตาย ทุกคนพาพ่อมานั่งรอรถพยาบาลใต้ต้นมะม่วงสามง่าม จุดเดียวกับที่เขาเคยเห็นเจ้าที่หายเข้าไป คืนถัดมา... ต้นมะม่วงค่อย ๆ ตายลงอย่างไร้สาเหตุ ขณะเดียวกัน พ่อที่นอนอยู่ในห้อง ICU กลับฟื้นขึ้นมาอย่างปาฏิหาริย์ และนับจากวันนั้นเป็นต้นมา… “คุณลุงเจ้าที่” ก็ไม่เคยปรากฏตัวให้เห็นอีกเลย เรื่องราวจะเป็นอย่างไร ติดตามได้ใน ‘อังคารคลุมโปง X ครูตรีมีเรื่องเล่า’ (3 กุมภาพันธ์ 2569) ไปพร้อมกับ ‘ดีเจแนน’ และ ‘ดีเจเจ็ม’ กับเรื่องราวที่มีชื่อว่า ‘เจ้าที่เจ้าทาง’ เรื่องราวนี้ ‘คุณเอชดี้’ ได้เล่าว่า ตัวเองเป็นคนมีเซ้นส์ และมักจะรับรู้สิ่งแปลก ๆ ได้เสมอหลังจากย้ายมาอยู่บ้านหลังหนึ่งในกรุงเทพฯ เอชเริ่มฝันเห็นชายชราคนหนึ่งอยู่บ่อยครั้ง ในฝันเป็นคุณลุงผมขาวโพลนทั้งศีรษะ ทรงผมสั้นเกรียนคล้ายทหาร สวมชุดขาวลักษณะคล้ายนักบวช ตอนนั้นเอชเองก็ยังไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เห็นคือผี หรือเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่คอยดูแลบ้านหลังนี้หลังจากฝันในคืนนั้น... วันหนึ่งเอชกลับมาบ้านช่วงเย็น และเข้าไปนั่งดูการ์ตูนในห้องของพี่ชาย ขณะกำลังดูอยู่จู่ ๆ ก็เห็นร่างของชายชราคนเดิม เดินผ่านไปที่บริเวณหน้าต่างห้อง ซึ่งครั้งนี้ไม่ได้อยู่ในชุดขาว แต่เป็นชุดพยาแรกนา และนับจากวันนั้นเป็นต้นมา เอชก็ยังเห็นคุณลุงคนนี้เป็นระยะ ๆ อยู่เสมอ เวลาผ่านไปจนกระทั่งวันหนึ่ง คุณพ่อของเอช เกิดอาการป่วยหนักมาก ถึงขั้นต้องเข้าห้อง ICU ก่อนรถพยาบาลจะมาถึง คนในบ้านช่วยกันพาคุณพ่อออกมานั่งรออยู่ใต้ต้นมะม่วงหน้าบ้าน ซึ่งเป็นจุดที่เอชมักจะเห็นคุณลุงเจ้าที่เดินหายตัวไปในต้นมะม่วงอยู่เป็นประจำ ต้นมะม่วงต้นนี้เป็นต้นเตี้ย แตกออกเป็นสามง่าม โผล่ขึ้นมาจากปลายดิน ดูแปลกตา อาการของคุณพ่อ ในตอนนั้นหนักมาก ตัวเขียว ปากเริ่มม่วง เอชได้แต่ยืนภาวนาในใจ ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่คอยดูแลบ้านหลังนี้ ช่วยปกป้องคุณพ่อ อย่าเพิ่งพาเขาจากไปในตอนนี้หลังจากรถพยาบาลพาคุณพ่อ ไปโรงพยาบาลผ่านไปเพียงคืนเดียว เช้าวันถัดมา เอชสังเกตว่าต้นมะม่วงสามง่ามหน้าบ้านกลับเหี่ยวเฉา ใบร่วงหล่นจนหมดทั้งต้น และตายลงในขณะเดียวกันคุณพ่อของเอช ที่อาการหนักอยู่ในห้อง ICU กลับฟื้นขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์ จากที่แพทย์เคยประเมินว่าอาการวิกฤต แต่กลับค่อย ๆ ดีขึ้น ราวกับมีใครบางอย่างยอมแลกสิ่งหนึ่ง เพื่อให้คุณพ่อยังมีชีวิตอยู่ หลังจากวันนั้น คุณพ่อของเอชมีชีวิตอยู่ต่อมาได้อีกเกือบ 20 ปี ก่อนจะจากไปตามวัย และสิ่งที่ทำให้เอชรู้สึกขนลุกที่สุดก็คือ ตั้งแต่วันที่ต้นมะม่วงต้นนั้นตาย… เอชไม่เคยเห็นคุณลุงเจ้าที่ปรากฏตัวให้เห็นอีกเลย(เป็นความเชื่อส่วนบุคคล โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)

เรื่องเล่าจากคุณภ.สำเภา l อังคารคลุมโปง X ภ.สำเภา [22 ก.ย.69]

29 ก.ย. 2026

เรื่องเล่าจากคุณภ.สำเภา l อังคารคลุมโปง X ภ.สำเภา [22 ก.ย.69]

กลับถึงคอนโดกลางดึก จู่ ๆ รู้สึกเหมือนมี “บางสิ่ง” กำลังจ้องมอง ทั้งที่ในห้องกลับไม่มีใคร ก่อนพบ “ดวงตา” ปริศนาโผล่อยู่ในตะกร้าผ้าข้างเตียง และยิ่งย้อนดูเหตุการณ์คืนนั้น ความจริงยิ่งชวนขนลุก…เพราะสิ่งที่เธอคิดว่าเป็น “ผี” อาจมีคำตอบที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้น!เรื่องราวจะเป็นอย่างไร สามารถติดตามได้ใน ‘อังคารคลุมโปง X ภ.สำเภา [22 ก.ย. 2569]’ ไปพร้อมกับ ‘ดีเจเเนน’ และ ‘ดีเจเจ็ม’ กับเรื่องราวที่มีชื่อว่า ‘ทฤษฎีสีเลือด’ คุณภ.สำเภา ได้ถ่ายทอดประสบการณ์ชวนขนลุก โดยย้ำตั้งแต่ต้นว่า เรื่องนี้ “ไม่มีผี แต่มีเลือด” เป็นเรื่องราวของคุณเตย ที่เกิดขึ้นในช่วงที่เธอกำลังจะขึ้นปี 3 หลังจากย้ายออกจากที่พักภายในมหาวิทยาลัยมาอยู่คอนโดด้านนอกได้ประมาณ 1–2 ปีในช่วงเวลานั้น คุณเตยอาศัยอยู่ภายในคอนโดตามปกติ จนกระทั่งคืนหนึ่ง เธอออกไปทำกิจกรรม และเดินทางกลับคอนโดในช่วงดึก โดยคืนนั้นฝนตกหนักมาก เธอขี่มอเตอร์ไซค์ฝ่าสายฝนกลับมาถึงคอนโด ก่อนจะจอดรถตามปกติ และรีบวิ่งเข้าอาคารเมื่อกลับมาถึงห้อง ด้วยความที่เพิ่งตากฝนจนตัวเปียก เธอจึงรีบเข้าไปอาบน้ำทันที แต่หลังจากอาบน้ำเสร็จกำลังจะเปิดประตูออกจากห้องน้ำ บรรยากาศภายในห้องกลับเปลี่ยนไปอย่างน่าประหลาด ทั้งที่ไฟยังเปิดอยู่ตามปกติ แต่เธอกลับรู้สึกว่าทุกอย่างมืดลง และมองเห็นไม่ชัดก่อนจะรู้สึกว่า“ไฟมันหรี่ลงมันมัวไปหมด”จากที่ก่อนหน้านี้เธอสามารถมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ภายในห้องได้ตามปกติ กลับกลายเป็นว่าการมองเห็นเหมือนถูกจำกัดให้โฟกัสอยู่เพียงจุดเดียว ไม่สามารถมองภาพโดยรอบได้กว้างเหมือนเดิม ราวกับมีบางสิ่งบางอย่างเข้ามาอยู่ใกล้ ๆ และยื่นหน้ามาบดบังสายตาของเธอจากทั้งทางซ้าย และขวาตอนนั้นคุณเตยเริ่มรู้สึกไม่ดีอย่างมาก และรู้สึกเหมือนกำลังถูกจับจ้องอยู่ตลอดเวลา เธอหยิบเสื้อผ้าที่เปียกฝนขึ้นมา เดิมทีตั้งใจจะนำไปตากที่ระเบียง แต่สุดท้ายกลับเดินเข้ามาในห้อง และโยนเสื้อผ้าลงตะกร้า ก่อนจะรีบกระโดดขึ้นเตียงและหยิบโทรศัพท์โทรหาพ่อทันที“ฮัลโหลป๊าเอาอีกแล้วหนูรู้สึกอย่างงี้อีกแล้ว” คุณเตยอธิบายกับพ่อว่า ไม่ว่าจะมองไปทางไหน เธอก็ไม่พบวิญญาณ หรือสิ่งผิดปกติใด ๆ ไม่มีทั้งผู้หญิง คนแก่ หรือบุคคลอื่น แต่กลับรู้สึกอย่างชัดเจนว่ามีบางสิ่งกำลังมอง และจ้องเธออยู่ อีกทั้งยังรู้สึกเหมือนสิ่งนั้นกำลังพยายามจะสื่อสารอะไรบางอย่างกับเธอ แต่เธอไม่สามารถอธิบายความรู้สึกนั้นออกมาได้ และยิ่งทำให้รู้สึกอึดอัดมากขึ้นพ่อของคุณเตยจึงบอกให้เธอเปิดกล้องวิดีโอคอลมา เพื่อที่จะช่วยดูบรรยากาศภายในห้องให้ โดยพ่อของเธอเองเป็นคนที่มีความรู้สึกไว และมีสัมผัสบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องวิญญาณอยู่แล้วระหว่างที่คุณเตยแพลนกล้องไปรอบ ๆ ห้อง เธอก็ถามพ่อว่า“เนี่ยป๊าเห็นไหมมีอะไรไหมตรงเตียงตรงตู้โต๊ะมีไหม”ทันใดนั้น พ่อกลับบอกให้เธอแพลนกล้องไปยังบริเวณหนึ่ง“เดี๋ยวๆๆ แพลนไปตรงนี้ซิตรงตรงหน้าเราเลย”คุณเตยจึงแพลนกล้องไปยังบริเวณที่พ่อบอก ก่อนที่พ่อจะพูดขึ้นมาว่า “เออๆๆๆ ถือสายไว้นะเดี๋ยว ไปรับ”คำพูดดังกล่าวยิ่งทำให้คุณเตย รู้สึกว่าภายในห้องอาจมีบางสิ่งบางอย่างอยู่จริง เธอจึงถามพ่ออีกครั้งว่า สรุปแล้วมีอะไรอยู่ในห้องของเธอใช่หรือไม่ แต่พ่อกลับตอบเพียงว่า“เออเดี๋ยวไปรับรออยู่นั่นแหละเอออย่าไปไหนนะอยู่ที่นั่นนะห้ามออกไปไหนนะ” ก่อนหน้านี้คุณเตยยอมรับว่าตัวเองค่อนข้างสติแตก ตื่นตระหนก และหวาดกลัว แต่หลังจากได้คุยกับพ่อ เธอก็เริ่มสงบนิ่งลง เมื่อรู้ว่าพ่อกำลังจะมารับ เธอจึงบอกว่าจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เพราะตอนนั้นเธอสวมชุดนอนอยู่คุณเตยลุกออกจากเตียงและเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อเตรียมเปลี่ยนชุด แต่ทันใดนั้นพ่อกลับรีบบอกว่า“หยุด! ไม่ต้องเปลี่ยนละไม่ต้องเปลี่ยนกลับไปที่เตียง แล้วรอจนกว่าพ่อจะถึง” คำพูดของพ่อยิ่งทำให้คุณเตยเชื่อว่าภายในห้องต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นอย่างแน่นอน เพราะเหตุใดพ่อจึงไม่ยอมให้เธอลุกออกจากเตียง หรือแม้แต่เปลี่ยนเสื้อผ้า ในที่สุด พ่อก็เดินทางมาถึง และพาคุณเตยออกจากห้องเพื่อเดินทางกลับบ้าน ระหว่างทางกลับ คุณเตยจึงถามพ่ออย่างตรง ๆ ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องคืออะไร เพราะตัวเธอเองมองไม่เห็นอะไร แต่กลับรู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างได้ และเชื่อว่าพ่อน่าจะเห็นอะไรบางอย่างจนเธอค่อนข้างมั่นใจว่าสิ่งที่พ่อเห็นอาจเป็นวิญญาณ อย่างไรก็ตาม พ่อกลับตอบบ้าง ไม่ตอบบ้าง ขณะที่แม่ของคุณเตย ได้เล่าเพิ่มเติมว่า ตอนที่พ่อเดินทางไปรับคุณเตย พ่อบอกให้แม่เอาผ้ามาคลุมตัวเธอไว้ ส่วนพ่อเดินเข้าไปในห้อง และจัดการอะไรบางอย่าง ก่อนจะบอกกับคุณเตยว่าให้รอจนใกล้ถึงบ้าน แล้วพ่อจะอธิบายทุกอย่างให้ฟัง ระหว่างเดินทางกลับเมื่อใกล้ถึงบ้าน บริเวณนั้นมีวัดแห่งหนึ่ง พ่อจึงลงจากรถ และเดินไปยังบริเวณดังกล่าว ก่อนจะนำบางสิ่งไปวางไว้ แล้วจึงกลับขึ้นรถมา คุณเตยจึงถามพ่อว่าไปทำอะไรมา พ่อจึงยอมเล่าให้ฟังว่า...“ในระหว่างที่กำลังวิดีโอคอลกับเธอและขับรถมารับ พ่อสังเกตเห็นบางสิ่งบริเวณปลายเตียงซึ่งตรงนั้นมีตะกร้าผ้าของคุณเตยวางอยู่ สิ่งที่พ่อเห็นคือ ดวงตาคู่หนึ่งที่มองลอดออกมาจากตะกร้าผ้าเป็นดวงตาที่เหมือนกำลังจ้องมองออกมาจากกองเสื้อผ้า”คุณเตยถึงกับงง และสงสัยว่าสิ่งที่พ่อเห็นคืออะไร หรือสิ่งนั้นเป็นผีจริง ๆ และบทสรุปของเรื่องนี้กำลังจะกลายเป็นเรื่องเหนือธรรมชาติ หรือไม่? แต่พ่อเองก็ยอมรับว่าตอนแรกเขาก็เข้าใจว่าเป็นผีเช่นกัน ทว่าเมื่อเดินทางไปถึงห้องจริง ๆ กลับเกิดความสงสัย จึงตัดสินใจเข้าไปตรวจสอบ และรื้อตะกร้าผ้าและทันทีที่รื้อตะกร้าผ้าออก สิ่งที่พบกลับทำให้เรื่องราวน่าขนลุกยิ่งกว่าเดิม เพราะสิ่งที่เห็นอยู่ตรงนั้นคือ ลูกตาของมนุษย์จริง ๆ โดยมีเนื้อเยื่อบางส่วนติดออกมาด้วย รวมถึงมีเศษชิ้นส่วนบางอย่างที่มีลักษณะคล้ายเนื้อเยื่อติดอยู่ในระหว่างที่ คุณเตยเดินออกจากห้อง พ่อก็เดินตามออกมา และลองเปิดประตูห้องน้ำเข้าไปตรวจสอบ เมื่อมองไปที่พื้น พ่อสังเกตเห็นคราบสีแดง ๆ พร้อมกับเศษเยื่อบางอย่างที่ยิ่งทำให้ภาพตรงหน้าชวนขนลุกขึ้นไปอีกพ่อจึงตัดสินใจบอกกับคุณเตยว่า“พรุ่งนี้อยู่บ้านนะเดี๋ยวป๊ามา” วันต่อมา พ่อหายออกไปประมาณครึ่งวัน ก่อนจะกลับมาบอกให้คุณเตยฟังว่าจะต้องไปสถานีตำรวจ เพราะต้องให้ปากคำถึงสาเหตุที่มีเศษอวัยวะของมนุษย์ติดมากับตัว และเสื้อผ้าของเธอแต่พ่อเองเริ่มเข้าใจแล้วว่าเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นได้อย่างไร เพราะพ่อได้ย้อนกลับไปดูกล้องวงจรปิดของคืนนั้น และพบว่าในช่วงเวลาที่คุณเตยขี่มอเตอร์ไซค์กลับมาถึงคอนโด และกำลังจะวิ่งเข้าอาคาร เป็นจังหวะเดียวกับที่มีผู้หญิงคนหนึ่งกระโดดลงมาจากตึก และชิ้นส่วนจากร่างของผู้หญิงคนนั้นได้กระเด็นมาติดกับเสื้อผ้าของคุณเตย โดยที่เธอไม่รู้ตัวเหตุการณ์นี้จึงทำให้คุณเตย เริ่มเข้าใจว่า เหตุใดในคืนนั้นเธอจึงรู้สึกผิดปกติ และเหตุใดตอนที่อาบน้ำจึงมีบางอย่างสีแดง ๆ ไหลไปกับน้ำ ตอนแรกเธอคิดว่าอาจเป็นประจำเดือน เพราะเป็นผู้หญิง และไม่ทันคิดว่าจะมีอะไรอื่นติดมากับตัว แต่ความจริงกลับไม่ใช่ เพราะสิ่งที่ติดมากับเสื้อผ้าของเธอ คือชิ้นส่วนจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้นส่วนสาเหตุที่ คุณเตยไม่สามารถได้ยินเสียง หรือรู้ตัวว่าเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น ก็เป็นเพราะในขณะนั้นฝนตกหนักมาก เสียงฝนจึงกลบเสียงรอบข้างจนหมดจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น สิ่งที่คุณเตยคิดว่าเป็นความรู้สึกเหมือนถูกบางสิ่งจับจ้องอยู่ภายในห้อง จึงมีคำอธิบายที่น่าสะพรึงกว่าที่เธอคิด เพราะสิ่งที่เธอนำกลับเข้าห้องมาด้วยในคืนนั้น ไม่ใช่เพียงเสื้อผ้าที่เปียกฝน แต่กลับเป็นชิ้นส่วนจากเหตุการณ์สลดที่เกิดขึ้นโดยที่เธอไม่รู้ตัว และดวงตาที่พ่อมองเห็นผ่านหน้าจอในตอนแรก ซึ่งทำให้ทั้งคู่คิดว่าอาจเป็น “ผี” กลับกลายเป็น ลูกตาของมนุษย์จริง ๆ ที่ติดมากับตะกร้าผ้าของเธอทั้งนี้ คุณภ.สำเภอทิ้งท้ายว่า ตัวเขาเองยังไม่แน่ใจเกี่ยวกับช่วงปีที่เกิดเหตุการณ์ดังกล่าว แต่ยืนยันว่าเหตุการณ์นี้เคยเป็นข่าวใหญ่ของจังหวัดนั้นจากคืนนั้น เรื่องที่คุณเตยคิดว่าอาจเป็นเพียงความรู้สึกแปลก ๆ หรือสิ่งลี้ลับ กลับกลายเป็นเหตุการณ์จริงที่ไม่มีใครคาดคิด และคงไม่มีใครรู้เลยว่า หากวันนั้นพ่อไม่ได้สังเกตเห็นบางอย่างผ่านกล้อง เรื่องราวทั้งหมดจะจบลงอย่างไร….(เป็นความเชื่อส่วนบุคคลโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)

เรื่องเล่าจากคุณตาล ‘ห้อง 415’ l อังคารคลุมโปง X มิ้น หัตถา [7 ก.ค.69]

11 ก.ค. 2026

เรื่องเล่าจากคุณตาล ‘ห้อง 415’ l อังคารคลุมโปง X มิ้น หัตถา [7 ก.ค.69]

เมื่อเธอเจอเหตุการณ์ประหลาดหลายครั้ง และได้ยินเสียงกรี๊ดสุดทรมานดังก้องภายในห้องพัก ที่เธอไปเที่ยวพักผ่อนคนเดียว ก่อนที่จะรู้ความจริงสุดช็อก จากคุณลุงคนขับรถว่าห้องนั้นมันเคยมีคนถูกฆ่าตาย!เรื่องราวจะเป็นอย่างไร ติดตามได้ใน ‘อังคารคลุมโปง X มิ้น หัตถา [7 ก.ค.69]’ ไปพร้อมกับ ‘ดีเจแนน’‘ดีเจโซเซฟ’ และ ‘ดีเจมดดำ’ กับเรื่องราวที่มีชื่อว่า ‘ห้อง 415’ เรื่องราวนี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อ ‘คุณตาล’ มักจะเดินทางไปเที่ยวคนเดียวเป็นประจำ และไม่เคยนึกถึงเรื่องลี้ลับใด ๆ เลย จนได้เดินทางไปที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี แต่ก่อนที่จะเริ่มทริปนี้ก็มีเรื่องให้เอ๊ะหลายครั้งมาก เริ่มจากไถฟีดโซเชียลก็เจอโพสต์แชร์ประสบการณ์หลอนตามโรงแรมเด้งขึ้นมา ทั้ง ๆ ที่ปกติเธอไม่ได้สนใจคอนเทนต์แนวนี้เลย เมื่อไปถึงเธอก็เรียกใช้บริการรถรับส่งที่ติดต่อตั้งแต่จองโรงแรมเอาไว้ คนขับที่มารับก็เป็นคุณลุงสูงวัยที่เล่าว่า เคยเป็นตำรวจมาก่อน และด้วยความที่คุณลุงขับรถดี สุภาพเรียบร้อย ไม่พูดมาก คุณตาลจึงนัดคุณลุงมาขับรถเที่ยวในวันถัดไป ตอนเจ็ดโมงเช้า เมื่อถึงโรงแรมก็มีพนักงานของโรงแรมมาช่วยลากกระเป๋าพาไปส่งที่ห้องพักชั้น 4 แต่ความเอ๊ะที่สองก็เกิดขึ้น เมื่อลิฟต์ดันไปเปิดที่ชั้น 3 ก่อน ทั้งที่ไม่มีใครกด ยิ่งตอนนั้นเป็นเวลาประมาณ 11 โมงเช้า แต่ภาพที่คุณตาลเห็นคือ ชั้น 3 ที่มืดสนิท พนักงานโรงแรมก็มองหน้าคุณตาลยิ้ม ๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรก่อนที่ลิฟต์จะปิด และไปต่อที่ชั้น 4พอถึงชั้น 4 สภาพทางเดินมีปูพรมสีกรมท่าที่ดูเก่ามาก และผ่านการใช้งานมาเยอะ และมีฟูกที่นอนเก่า ๆ วางเกะกะตามทาง โดยทางเดินมีลักษณะเป็นรูปตัวแอลยาว ซึ่งห้องของคุณตาลเป็นห้องเลขคี่ที่อยู่สุดทางเดินขวามือพอดี เมื่อเปิดประตูเข้าไป เธอก็สำรวจความเรียบร้อยทั้งใต้เตียง ห้องน้ำ และก็มีราวเหล็กเอาไว้แขวนเสื้อผ้าโดยไม่มีตู้เสื้อผ้าภายในห้อง พอเธอสำรวจทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมตัวออกจากห้องเพื่อหาข้าวกิน และให้ทิปกับพนักงานที่ช่วยลากกระเป๋าขึ้นมาให้ แต่เอ๊ะที่สามก็เกิดขึ้นอีกตอนที่เธอกำลังจะปิดประตูห้อง จู่ ๆ ก็มีลมพัดวูบเข้ามาที่ท้ายทอย เลยเงยหน้ามองบนฝ้าเผื่อมีช่องแอร์แต่ก็ไม่มี คุณตาลจึงพยายามไม่คิดอะไร และเดินทางไปอีกโรงแรมอีกที่ที่ขึ้นชื่อเรื่องลี้ลับ ระหว่างที่นั่งแท็กซี่กลับก็แกล้งถามคนขับว่าโรงแรมนี้มีผีจริงมั้ย แท็กซี่ก็บอกไม่มีหรอก เขาเป็นนักร้อง และมารับงานที่นี่บ่อยก็ไม่เจออะไร จึงถามเพิ่มอีกว่าโรงแรมที่คุณตาลพักอยู่ตอนนี้ที่กำลังจะไปส่งมีผีมั้ย เขาก็ยืนยันเสียงแข็งอีกรอบว่าไม่มีเช่นเดียวกัน หลังจากที่คุณตาลกลับมาถึงห้องพัก ขณะที่กำลังนั่งเสิร์ชหาที่เที่ยวต่อ จู่ ๆ ก็มีเสียงกรี๊ดดังขึ้นมา มันเป็นเสียงร้องที่ดูทุรนทุราย และทรมานสุด ๆ ที่สำคัญคือ เหมือนเสียงมาจากภายในห้อง ไม่ใช่ข้างถนนหรือข้างนอก ทั้งที่ห้องพักมันติดถนน บรรยากาศในตอนนั้นมันเงียบมากจนเหมือนทีวีโดนตัดสัญญาณแต่ยังเปิดอยู่ คุณตาลกลัวมากเลยโทรลงไปที่ ฟรอนต์ของโรงแรมให้พนักงานขึ้นมาดูหน่อย แต่พนักงานก็ยืนยันว่าไม่มีอะไรผิดปกติ แต่เพราะเธอกลัวมาก ๆ จึงรีบโทรหาเพื่อนให้เพื่อนช่วยหาโรงแรมใหม่ให้หน่อย และรีบเก็บของเพื่อเช็คเอาท์หนีเลย พร้อมกับโทรเรียกคุณลุงคนขับเมื่อตอนเช้าให้มารับจนเมื่อเธอเก็บของเสร็จก็ยังไม่มีพนักงานคนไหนขึ้นมาดูเลยจนเพื่อนเธอหาโรงแรมใหม่ให้ได้เลย จึงโทรบอกให้พนักงานมารับพาลงไปให้หน่อย เพราะไม่กล้าออกไปเองคนเดียว คืนนั้นหลังจากที่มาถึงโรงแรมที่ใหม่เธอก็ดื่มเบียร์จนหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ จนเช้าวันรุ่งขึ้นที่เธอนัดกับคุณลุงคนขับรถเอาไว้ตอน 7 โมงเช้าก็มารับ และคุณลุงก็ถามเธอว่าทำไมถึงย้ายโรงแรมล่ะ โรงแรมเก่ามันไม่ดีหรอ คุณตาลเลยบอกไปตรง ๆ เลยว่า “หนูเจอผี” เมื่อจบประโยคนั้นคุณลุงก็เบรกรถทันที คุณลุงเลยเล่าว่า เมื่อวานจะเล่าให้ฟังอยู่แล้วแต่เพราะคุณตาล มัวแต่เล่นโทรศัพท์จึงไม่ได้เล่าความจริงคือ งานสุดท้ายของคุณลุงคือ ตำรวจ และงานนั้นคือไปเก็บศพที่โรงแรมนั้น เป็นคดีที่นักท่องเที่ยวต่างชาติเรียกผู้หญิงบริการมาที่ห้อง แต่เกิดการทะเลาะทำร้ายร่างกายผู้หญิงจนเสียชีวิต และห้องที่เกิดเหตุก็คือ “ห้อง 415” ซึ่งห้องที่คุณตาลเข้าไปพักก็คือ “ห้อง 415” ที่เป็นห้องเดียวกันกับห้องที่เกิดเหตุฆาตกรรมพอดี(เป็นความเชื่อส่วนบุคคลโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)

album
♪efm
-

-