เรื่องเล่าจากลูกนัท The Ghost Radio 'ห่อหมกปลาช่อน' l อังคารคลุมโปง X เจน - ลูกนัท The Ghost [ 4 พ.ย.2568 ]

อังคารคลุมโปง RECAP

เรื่องเล่าจากลูกนัท The Ghost Radio 'ห่อหมกปลาช่อน' l อังคารคลุมโปง X เจน - ลูกนัท The Ghost [ 4 พ.ย.2568 ]

11 พ.ย. 2025

     ทุกวันหยุดสุดสัปดาห์ ต้องออกไปหาสถานที่ตกปลา แต่รอบนี้กลับไปเจอบ่อน้ำแห่งหนึ่ง ที่ได้มีคนเข้ามาเตือนว่า ที่นี่ห้ามไป..เพราะเจ้าของที่หวงมาก แต่สุดท้ายกลับบอกให้ไปได้ เพียงแต่ต้องพูดบอกไปว่า จะเอาปลาไปทำห่อหมกปลาช่อนให้ตากินนะ สุดท้ายหลังจากตกปลาได้ จะนำปลากลับไปฝาก กลับได้ไปรับรู้ถึงเรื่องราวบางอย่าง ที่ทำให้ต้องรู้สึกเสียน้ำตา..

     คุณลูกนัท’ ได้มาเล่าเรื่องราวของ ‘คุณเก่ง’ ที่ได้เดินทางไปบ่อตกปลาในทุกวันหยุดสุดสัปดาห์ แต่ในระหว่างทางกลับได้ไปพบตายายคู่หนึ่ง  เข้ามาเตือนว่าอย่าไปที่บ่อแห่งนี้ เพราะว่าเจ้าของเก่า…หวงที่

     เรื่องราวจะเป็นอย่างไร ติดตามได้ใน ‘อังคารคลุมโปง X เจน - ลูกนัท The Ghost’ (4 พฤศจิกายน 2568) ไปพร้อมกับ ‘ดีเจแนน’ และ ‘ดีเจโซเซฟ’ กับเรื่องที่มีชื่อว่า ‘ห่อหมกปลาช่อน’

เหตุการณ์ย้อนกลับไปเมื่อ 4 ปีที่แล้ว เก่งมีงานอดิเรกเป็นการตกปลา ในทุกวันหยุดสุดสัปดาห์ จนกระทั่ง เก่งไปเจอสถานที่แห่งหนึ่ง ที่เหมาะแก่การตกปลาเป็นอย่างมาก

เช้ามืดในวันรุ่งขึ้น เก่งเริ่มออกเดินทางขี่มอเตอร์ไซค์ ไปถึงยังที่หมายในช่วงเช้าตรู่ ภาพตรงหน้าที่ปรากฏ กลับทำให้เก่งรู้สึกเฟลขึ้นมา เพราะความไม่ตรงปกจากที่ดูรูปมา เก่งรู้สึกเสียดายถ้าจะต้องกลับในทันที จึงเปิดแผนที่เพื่อหาสถานที่อื่นแทน และได้เจอกับบ่อน้ำแห่งหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลมาก จึงตัดสินใจที่จะเดินทางไปยังสถานที่แห่งนั้น

     แต่ในระหว่างทางบังเอิญไปพบกับบ้านไม้ ลักษณะสองชั้น ใต้ถุนสูงโปร่ง ที่มีคนอาศัยอยู่ เป็นตายายคู่หนึ่ง เก่งจึงเข้าไปสอบถามเส้นทางในการไปตกปลา แต่ก็ได้คำตอบกลับมาว่า บ่อน้ำแห่งนี้เจ้าที่หวงมาก มีแต่คุณตาเท่านั้นที่ไปตกได้ เก่งจึงตัดสินใจที่จะกลับมือเปล่า แต่ทันทีที่จะกลับ คุณตากลับตะโกนเรียกว่า  “จะตกก็ไปตก เจ้าของที่ไม่ได้อยู่แล้ว แต่บอกเขาไปด้วยนะว่า ตาให้ไปตกแล้วจะเอาปลาไปทำห่อหมกปลาช่อนให้ตากิน” 

     เก่งได้แต่นึกในใจว่า เจ้าของที่ไม่อยู่ได้อยู่แล้ว จะให้ไปบอกกับใคร หลังจากนั้น เก่งก็ได้เดินทางไปจนถึงบ่อ และได้เริ่มตกปลาที่บริเวณนั้น เวลาผ่านไป 1 - 2 ชัวโมง ตกได้ปลาแต่ปรากฏว่าปลาที่ได้เป็นปลาตัวเล็ก ๆ เก่งนึกได้ถึงคำพูดของคุณตาก่อนหน้า เลยพูดเอ่ยขึ้น ตามที่คุณตาได้บอกไว้...

หลังจากนั้นไม่นาน ปรากฏว่า ได้ปลาช่อนตัวใหญ่มาก ตกมาได้ถึง 6 ตัว เก่งจึงคิดที่จะนำปลาที่ได้มา ไปฝากไว้ที่บ้านของตา แต่พอเดินทางไปถึง บ้านกลับปิดสนิท และมีบรรยากาศที่เงียบสงัด จึงตัดใจที่จะกลับมาในภายหลัง ในระหว่างนั้นเก่งขับมอเตอร์ไซค์ ออกไปหาร้านข้าว ก็ไปเจอกับร้านข้าวแห่งหนึ่ง และได้จอดแวะทาน แต่ป้าร้านข้าวก็ได้ทักถามขึ้นมาว่า

        “ทำไมเราถึงมาจากทางนั้น ไปตกปลามาหรอ?”

        เก่งตอบกลับไปว่า “ผมไปตกปลา ที่บ่อตรงนั้นมา”

ป้าทำสีหน้าตกใจ เพราะด้วยความที่เจ้าของเป็นคนหวงที่มาก และไม่ให้ใครเข้าไปตกปลา แต่เก่งก็ตอบกลับไปว่า

        “คุณตาบ้านข้างหน้าบ่อ เขาบอกว่าให้ตกได้”

        ป้าร้านข้าวทำสีหน้างุนงง และได้พูดตอบแบบนิ่ง ๆ “เอ็งไม่กลัวผีหรอ”

     เก่งยิ่งเกิดอาการงง? กับคำพูดของป้า แต่หลังจากทานข้าวเสร็จ เก่งก็เดินทางกลับไปยังบ่อตกปลา แต่ระหว่างทางได้แวะบ้านของตาอีกครั้ง และได้เห็นตายืนอยู่ริมรั้วบ้าน เก่งจึงเอ่ยทักว่าเอาปลามาฝาก แต่ตาก็ตอบปฏิเสธในทันที และบอกว่าเอาไปทำไม่ไหวหรอก เพราะว่าแก่แล้ว เก่งนึกในใจว่าจะเอาปลากลับไปทำ และรอบหน้าจะนำมาฝากตากับยาย

     หลังจากคิดเสร็จเก่งก็เดินทางกลับบ้านในทันที แต่ระหว่างทางได้แวะร้านข้าวในอีกครั้ง ป้ารีบเดินเข้ามาถามในทันที

        “เจอลุงไหม เอ็งนี่ท่าจะไม่กลัวผีจริง ๆ”

        เก่งได้แต่ทำหน้าครุ่นคิดไปอยู่พักหนึ่ง หลังจากนั้นป้าก็ได้เริ่มเล่าเรื่องราวบางอย่างให้เก่งฟัง

     ในอดีต คุณตามีชื่อว่า ‘ตาแม้น’ เป็นหนุ่มหล่อ และเป็นที่ชื่นชอบของสาว ๆ หนึ่งในคนที่ชอบตาแม้น มีชื่อว่า “ยายมา” เป็นเจ้าของบ่อตกปลา ยายแม้นเป็นคนที่หวงบ่อมาก แต่ตาแม้นเป็นคนเดียว ที่ยายมาให้มาตกปลาได้ และเวลาตกได้จะนำปลา ไปให้ยายมาทำห่อหมกปลาช่อนให้กิน ทั้งสองคนก็คอยดูแลกัน และกันอยู่เรื่อย ๆ

แต่พอเวลาผ่านไป ตาแม้นกลับไปมีอะไรกับ ยายมี พี่สาวของ ยายมา ด้วยความโกรธของยายมา จึงทำยาสั่งให้ทั้งคู่เกิดอาการอยากกินห่อหมกปลาช่อน หลังจากที่ทั้งคู่ได้กินเข้าไปก็เสียชีวิตลงในทันที เวลาผ่านไปยายมา เกิดความเสียใจ ที่เสียคนรักไปทั้ง 2 คน จึงรู้สึกตรอมใจ และได้ผูกคอเสียชีวิตลงในบ้านหลังนั้น หลังจากที่ได้ยินและรับรู้เรื่องราวทั้งหมด เก่งจึงกลับบ้านไปทำห่อหมกปลาช่อน

ในเช้าวันถัดมา เก่งได้นำห่อหมกปลาช่อน จากปลาที่ตกได้ นำมาจุดธูปให้คุณตา และคุณยาย

(เป็นความเชื่อส่วนบุคคล โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)

รับฟังเต็ม ๆ ได้ที่

related อังคารคลุมโปง RECAP

เรื่องเล่าจากคุณโคโค่ ‘พี่สม’ l อังคารคลุมโปง X เจน - ลูกนัท The Ghost [27 ต.ค.69]

31 ต.ค. 2026

เรื่องเล่าจากคุณโคโค่ ‘พี่สม’ l อังคารคลุมโปง X เจน - ลูกนัท The Ghost [27 ต.ค.69]

หญิงผมสั้นสวมชุดนอนโบราณตามหลอกหลอนตั้งแต่เด็ก ทำพิธีตัดกรรมก็แล้ว ทำบุญส่งให้ไปเกิดก็แล้ว แต่กลับเจอหนักกว่าเดิม! ถึงขั้นมายืนประชิด เอาหน้ามาเกยไหล่ขณะวิ่ง หรือแท้จริงแล้ว…เธอไม่ได้ต้องการแค่ส่วนบุญ แต่ต้องการอะไรกันแน่!เรื่องราวจะเป็นอย่างไร สามารถติดตามได้ใน ‘อังคารคลุมโปง X เจน - ลูกนัท The Ghost [27 ต.ค.69]’ ไปพร้อมกับ ‘ดีเจเเนน’ และ ‘ดีเจเจ็ม’ กับเรื่องราวที่มีชื่อว่า‘พี่สม’ ‘คุณโคโค่’ ได้ถ่ายทอดประสบการณ์สุดหลอนที่เกิดขึ้นภายในบ้านของเธอ ซึ่งไม่ใช่เพียงเธอคนเดียวเท่านั้นที่พบเจอเหตุการณ์ประหลาด เพราะยังมีคนในบ้านอีกหลายคนที่เคยพบเห็นสิ่งเดียวกัน โดยเรื่องราวทั้งหมดเริ่มต้นตั้งแต่เธอยังเป็นทารกคุณโคโค่เล่าว่า เธอรู้จักพี่ผู้หญิงคนหนึ่งมาตั้งแต่เด็กจนเติบโตขึ้นมา โดยย้อนกลับไปในช่วงที่เธอยังเป็นทารก คุณแม่เคยเล่าให้ฟังว่าในวัยเด็กคุณโคโค่ มีอาการร้องไห้อย่างหนักในวันพระอยู่เป็นประจำ และเป็นการร้องไห้ที่ไม่สามารถหยุดได้ง่าย ๆ จนคุณแม่ของเธอต้องพาไปพบแพทย์ รวมถึงพาไปหาพระเพื่อหาสาเหตุของอาการดังกล่าว ซึ่งผู้คนรอบข้างต่างให้ความเห็นตรงกันว่า อาการของเธออาจคล้ายกับภาวะ“โคลิก” หรืออาการร้องไห้เป็นเวลานาน และเวลาประจำของทารกแต่สิ่งที่น่าประหลาดใจ คือเมื่อเวลาผ่านพ้นเที่ยงคืนของวันพระไป คุณโคโค่จะหยุดร้องไห้ทันทีราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำให้คุณแม่จดจำเรื่องราวนี้ไว้ แต่ก็ไม่ได้ติดใจ หรือพูดถึงอีกจนกระทั่งคุณโคโค่เติบโตขึ้นมาในช่วงวัยประถม เธอเริ่มมองเห็นผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏตัวอยู่ภายในบ้าน โดยมีลักษณะเป็นผู้หญิงผมสั้น สวมชุดเดรสยาวที่มีลวดลายค่อนข้างโบราณให้ความรู้สึกคล้ายกับชุดนอนของผู้สูงอายุ และเป็นสีน้ำตาลอ่อนในตอนนั้นคุณโคโค่ยังเป็นเด็ก และมองว่าตัวเองเป็นคนที่มีจินตนาการค่อนข้างสูง จึงคิดไปว่าอาจจะมีเพื่อนในจินตนาการอยู่ภายในบ้านจริง ๆ เธอไม่ได้รู้สึกหวาดกลัว หรือคิดว่าเป็นเรื่องผิดปกติ อีกทั้งยังคิดว่าหากนำเรื่องนี้ไปเล่าให้คุณแม่ฟัง ก็คงถูกมองว่าเป็นเพียงจินตนาการของเด็กเท่านั้น จึงเลือกที่จะเก็บเรื่องนี้ไว้กับตัวเอง แต่เมื่อเข้าสู่ช่วงมัธยมปลาย เหตุการณ์กลับเริ่มชัดเจนขึ้น เพราะคุณโคโค่เห็นผู้หญิงคนดังกล่าวบ่อยครั้งกว่าเดิม และสามารถสังเกตเห็นรูปร่างลักษณะของเธอได้ชัดเจนมากขึ้น โดยสิ่งหนึ่งที่น่าสังเกต คือเธอมักจะปรากฏตัวในช่วงเวลาที่คุณโคโค่อยู่เพียงลำพัง โดยเฉพาะในช่วงที่เธอเปิดรายการเล่าเรื่องผีอย่าง ‘อังคารคลุมโปง’ ฟังอยู่ ก็ยิ่งพบเห็นผู้หญิงคนนี้บ่อยขึ้นในช่วงแรกคุณโคโค่ พยายามหาเหตุผลให้กับตัวเองว่าอาจเป็นเพราะความเหนื่อยล้า หรือการรับชมรายการเกี่ยวกับเรื่องผีมากจนเกินไปทำให้เกิดภาพหลอน หรือจินตนาการขึ้นมา เธอจึงเลือกที่จะใช้ชีวิตตามปกติ และคิดเสียว่าหากเห็นผู้หญิงคนนี้อีก ก็คงเป็นเหมือนการมีเพื่อนอยู่ในบ้านอีกคนหนึ่งที่สำคัญ คือผู้หญิงคนดังกล่าวยังคงมีรูปร่างหน้าตา และสวมใส่เสื้อผ้าชุดเดิมทุกครั้งที่ปรากฏตัว ไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมเลยกระทั่งเมื่อคุณโคโค่ เข้าสู่ช่วงวัยมหาวิทยาลัย เหตุการณ์กลับทวีความถี่ และรุนแรงขึ้นกว่าเดิม เธอเล่าว่าตนเองเริ่มฝึกดูดวงมาเป็นระยะเวลาประมาณ 4 ปี และเริ่มเปิดรับดูดวงอย่างจริงจังในช่วงมหาวิทยาลัย แต่สิ่งที่เกิดขึ้น คือทุกครั้งที่เธอเปิดไพ่ดูดวง ผู้หญิงผมสั้นคนเดิมก็มักจะปรากฏตัวให้เห็นอยู่เสมอ จากเดิมที่เคยเห็นเพียงวันละหนึ่งครั้ง ก็เพิ่มขึ้นเป็นสองครั้ง และกลายเป็นสามครั้งในที่สุดเหตุการณ์นี้ทำให้คุณโคโค่เริ่มรู้สึกกังวล และตั้งคำถามกับตัวเองว่า หรือช่วงนี้เธอกำลังดวงตก หรือมีใครบางคนภายในบ้านเข้ามาเกี่ยวข้องกับสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่หรือไม่ เพราะยิ่งนานวันก็ยิ่งรู้สึกไม่ปลอดภัย จนเริ่มคิดว่าคงปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้วเธอจึงนำเรื่องราวไปปรึกษาผู้ใหญ่ และเพื่อน ๆ เพื่อหาทางรับมือ พร้อมตั้งข้อสงสัยว่า การที่เธอเปิดรับดูดวง และเข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องกรรมของผู้อื่นมากเกินไป อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้พบเจอเหตุการณ์เหล่านี้หรือไม่? ท้ายที่สุดคุณโคโค่ ตัดสินใจเดินทางไปทำพิธีตัดกรรม ณ วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร เพื่อให้ตัวเอง และคนในครอบครัวที่รับรู้เรื่องราวดังกล่าวรู้สึกสบายใจมากขึ้นหลังจากทำพิธีเสร็จสิ้น ผู้หญิงปริศนาคนนั้นก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยนานถึง 6 เดือน แต่เมื่อพ้นช่วงเดือนที่ 6 ไปแล้ว วิญญาณผู้หญิงคนเดิมกลับปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง !ครั้งนี้คุณโคโค่รู้สึกเครียด และหวาดกลัวมากกว่าเดิม เพราะตลอดระยะเวลา 6 เดือนที่ผ่านมา เธอได้หยุดรับดูดวงไปแล้ว แต่การกลับมาของผู้หญิงคนนี้กลับดูน่ากลัวกว่าเดิมด้วย เพราะจากที่ก่อนหน้านี้เธอมักพบเห็นอยู่บริเวณห้องนั่งเล่นภายในบ้าน ครั้งนี้กลับไปปรากฏตัวให้เห็นภายในรถยนต์ระหว่างที่เธอกำลังเดินทางกลับบ้านนอกจากนั้น คุณโคโค่ยังเล่าถึงบรรยากาศภายในบ้านว่า บ้านของเธอมีบันไดเชื่อมขึ้นไปยังห้องโถง และบริเวณบันไดจะมีม่านผืนยาวกั้นอยู่ ซึ่งเป็นจุดที่สามารถเดินขึ้นลงได้ตามปกติ แต่กลับมักมีเสียงไม้ลั่นดังขึ้นอยู่เสมอ คล้ายกับเสียงฝีเท้าของใครบางคนกำลังเดินขึ้นลงบันได ทั้งที่ไม่มีใครอยู่บริเวณนั้น จนกระทั่งวันหนึ่ง แม่บ้านที่ทำงานอยู่ภายในบ้านได้เดินมาบอกกับคุณโคโค่ว่า “โอ๊ยโคโค่ป้าโดนผีหลอก” สิ่งที่ทำให้คุณโคโค่ตกใจ คือแม่บ้านไม่เคยรับรู้เรื่องราวที่เธอพบเจอมาก่อน แต่กลับเล่าว่าในวันนั้นขณะที่กำลังเดินขึ้นไปเพื่อปิดม่านผืนยาวบริเวณบันได ซึ่งเป็นช่วงเวลากลางวัน จู่ ๆ ก็พบผู้หญิงผมสั้นคนหนึ่งปรากฏตัวอยู่ตรงบันไดเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้แม่บ้านตกใจ และหวาดกลัวเป็นอย่างมาก จนไม่กล้าปิดม่านบริเวณนั้นอีกเลย เพราะหลังจากเกิดเหตุการณ์ก็ไม่มีใครกล้าขึ้นไปบริเวณดังกล่าว ทำให้ต้องเปิดม่านทิ้งไว้ตลอดเวลาเมื่อได้ยินเรื่องราวจากแม่บ้าน คุณโคโค่จึงรีบโทรศัพท์ไปหาเพื่อน แต่ด้วยความที่ไม่อยากทำให้ตัวเองรู้สึกกลัวไปมากกว่านี้ เธอจึงพยายามเล่าเรื่องดังกล่าวในลักษณะติดตลก โดยพูดกับเพื่อนว่า “เออเนี่ยที่บ้านเจอผีอ่ะอุ๊ยตื่นเต้นมาก ไม่รู้ว่าชื่ออะไรอ่ะ คิดชื่อให้อะไรดี ชื่อสม รึกันเพราะว่าแต่งตัวแก่ดี”นอกจากนี้ เธอยังแอบคิดขึ้นมาว่า หรือการที่เธอไปล้อเลียนหรือเรียกชื่อวิญญาณผู้หญิงคนนี้เล่น ๆ จะทำให้เขาไม่พอใจหรือไม่? เพราะระหว่างที่คุยกับเพื่อน เธอยังพูดติดตลกไปอีกว่า “พี่สมอย่าออกมาหลอกกันสิ คนกลัวไม่ต้องออกมาหรอก” คุณโคโค่เล่าว่า ตลอดเวลาที่พบเห็นผู้หญิงคนนี้ เธอไม่เคยเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายแบบตรง ๆ เลย ลักษณะการปรากฏตัวจะเป็นการที่เธอเหลือบไปเห็นโดยบังเอิญ คล้ายกับอีกฝ่ายไม่ได้ตั้งใจมายืนจ้องหน้าหรือเผชิญหน้ากับเธอโดยตรง ทำให้จนถึงตอนนั้นคุณโคโค่ก็ยังไม่ทราบว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร และมีที่มาที่ไปอย่างไรด้วยความสงสัย และต้องการหาคำตอบ เธอจึงตัดสินใจลองไปดูดวงกับหมอดูสายลี้ลับท่านหนึ่ง ซึ่งเปิดดูดวงผ่านไลฟ์สดโดยเฉพาะก่อนตัดสินใจ คุณโคโค่ยอมรับว่ามีความลังเลอยู่ไม่น้อย เพราะกลัวว่าหากได้รู้คำตอบแล้ว อาจทำให้เรื่องราวที่เดิมทีไม่ได้ส่งผลกระทบมากนัก กลับทวีความรุนแรงขึ้นกว่าเดิม เธอจึงมีความคิดตีกันอยู่ในหัวว่าจะดูดีหรือไม่ แต่ท้ายที่สุดก็รวบรวมความกล้าและตัดสินใจเข้าไปถามแม่หมอท่านนั้นโดยเธอเลือกถามตรง ๆ ผ่านการเปิดไพ่ว่า “พี่ผู้หญิงที่เห็นในบ้านเนี่ยเขาเป็นใครหรอคะ”แต่คำตอบที่ได้รับกลับทำให้เธอถึงกับชะงัก เพราะแม่หมอตอบกลับมาสั้น ๆ ว่า “ผี” คุณโคโค่จึงถามต่อไปว่า แล้วผู้หญิงคนนี้ต้องการอะไรจากเธอ ซึ่งแม่หมอได้ให้คำตอบว่า “เขาต้องการให้เราช่วยเหลือเขาอยู่ตรงนี้มานานมาก ๆ” พร้อมอธิบายว่า วิญญาณผู้หญิงคนดังกล่าวน่าจะอยู่บริเวณนี้มาตั้งแต่ก่อนที่บ้านของคุณโคโค่จะถูกสร้างขึ้น และดูเหมือนว่าจะมีบ่วงหรือสิ่งที่ติดค้างอยู่ ทำให้ไม่สามารถไปไหนได้ ต้องการให้ใครสักคนเข้ามาช่วยปลดปล่อย แต่ที่ผ่านมาไม่มีใครยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือหลังจากได้ยินคำตอบดังกล่าว คุณโคโค่ก็ยิ่งเกิดความสงสัย และไม่เข้าใจว่าเหตุใดเรื่องราวจึงกลายเป็นเช่นนี้ แต่ในระหว่างที่เธอกำลังรอฟังคำอธิบายเพิ่มเติม จู่ ๆ แม่หมอก็พูดขึ้นมาว่า “ไม่ได้ ๆ พี่ต้องลงไลฟ์ก่อนแค่นี้ก่อนนะ” ทำให้คุณโคโค่ยังคงไม่ได้คำตอบที่ชัดเจน และไม่รู้ว่าควรจะต้องทำอย่างไรต่อไปอย่างไรก็ตาม เธอไม่ยอมแพ้และตัดสินใจเข้าไปปรึกษาหมอดูอีกท่านหนึ่งผ่านไลฟ์สดอีกช่อง โดยครั้งนี้เธอถามไปว่า “ที่อยากให้ช่วยอ่ะให้อยากช่วยอะไร” แม่หมอท่านใหม่จึงเริ่มเปิดไพ่และให้คำตอบว่า “พี่เค้าอยากไปเกิดนะ ทำบุญให้หน่อยได้ไหม” พร้อมแนะนำให้ทำบุญในลักษณะของการไถ่ชีวิตโคกระบือ หรือทำบุญเกี่ยวกับเด็ก โดยบอกกับเธอว่า “ทำให้เขาหน่อยนะ เขาอยากไปเกิด” เมื่อได้ยินเช่นนั้น คุณโคโค่รู้สึกสงสารวิญญาณผู้หญิงคนดังกล่าวเป็นอย่างมาก แต่ในขณะเดียวกันก็เกิดความกังวลว่าจะต้องทำบุญอย่างไร โดยเฉพาะเมื่อแม่หมอแนะนำให้ไถ่ชีวิตโคกระบือ ซึ่งในขณะนั้นเป็นเวลาประมาณ 22.00 น. แล้ว เธอจึงคิดหนักว่าจะไปหาสถานที่ทำบุญจากที่ไหน และจะต้องใช้เงินจำนวนเท่าไร เพราะในตอนนั้นเธอยังเป็นเพียงนักศึกษามหาวิทยาลัยที่ไม่ได้มีเงินมากมายแต่แล้วคุณโคโค่ ก็นึกขึ้นได้ว่า แม่หมอได้แนะนำอีกทางเลือกหนึ่งคือการทำบุญเกี่ยวกับเด็ก เธอจึงตัดสินใจบริจาคเงินผ่านแอปพลิเคชันในคืนนั้นทันทีหลังจากบริจาคเรียบร้อยแล้ว เธอได้อธิษฐานจิตส่งบุญไปให้วิญญาณผู้หญิงคนดังกล่าว พร้อมกล่าวว่า “เออพี่หนูทำบุญให้แล้วนะ ขอให้บุญนี้ถึงพี่นะ ถ้าพี่มีอะไรติดค้าง ก็ขอให้มันคลี่คลาย อโหสิกรรมต่อกันไม่มีอะไร ติดค้าง แล้วนะคะแล้วก็ไม่ต้องมาแล้ว เขากลัวค่ะ”สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นคือ คุณโคโค่รู้สึกว่าบรรยากาศภายในบ้านเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด จากเดิมที่เคยรู้สึกอึดอัด และเต็มไปด้วยความตึงเครียด กลับกลายเป็นความรู้สึกที่เบาสบาย และปลอดโปร่งขึ้นอย่างน่าประหลาดใจ เธอจึงกลับเข้าไปในไลฟ์สดของแม่หมอท่านเดิมอีกครั้ง เพื่อสอบถามเพิ่มเติมว่าวิญญาณผู้หญิงคนนั้นได้รับบุญที่เธอทำไปหรือไม่ และตอนนี้มีความสุขดีหรือเปล่า โดยถามว่า “เขาแฮปปี้ไหมเขามีความสุขไหม” แม่หมอจึงตอบกลับมาว่า “เขามีความสุขนะ” พร้อมอธิบายในทำนองว่า วิญญาณผู้หญิงคนดังกล่าวรู้สึกดีใจที่คุณโคโค่ได้ทำบุญส่งไปให้ เมื่อได้ยินเช่นนั้นเธอเองก็รู้สึกดีใจ และสบายใจขึ้นมาก หากสิ่งที่แม่หมอบอกเป็นความจริง ก็ถือว่าเธอได้ช่วยเหลือผู้หญิงคนนี้แล้วเรื่องราวในตอนนั้นดูเหมือนจะดำเนินมาถึงบทสรุป แต่ความจริงกลับไม่ได้จบลงเพียงเท่านั้นหลังจากทำบุญไปแล้ววันหนึ่ง คุณโคโค่ได้ออกไปวิ่งตามปกติ ซึ่งเป็นกิจวัตรที่เธอมักจะทำเป็นประจำ โดยระหว่างวิ่งเธอก็เปิดเพลงฟังไปด้วย แต่จู่ ๆ กลับรู้สึกเหมือนมีใครบางคนมายืนอยู่ข้าง ๆ เมื่อเหลือบสายตาไปมอง สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้ากลับไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มีลักษณะผิดแปลกไปจากมนุษย์ทั่วไป โดยเธอมีผมสั้น และยื่นใบหน้ามาเกยอยู่บนไหล่ของคุณโคโค่ ระยะห่างระหว่างทั้งสองนั้นใกล้มาก โดยคุณโคโค่ยืนยันว่าอยู่ห่างกันไม่เกินหนึ่งฟุต และจากลักษณะการแต่งกายที่ยังคงเหมือนเดิม ทำให้เธอเชื่อว่าสิ่งที่เห็นน่าจะเป็นวิญญาณผู้หญิงผมสั้นคนเดิมที่เคยปรากฏตัวภายในบ้าน เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้คุณโคโค่ตกใจอย่างหนัก จนเกือบพลัดตกจากลู่วิ่ง เธอจึงรีบกดหยุดเครื่องและวิ่งหนีขึ้นไปยังชั้นบนทันที เพราะไม่สามารถทนอยู่ตรงนั้นต่อไปได้ที่น่าขนลุกไปกว่านั้นคือ เหตุการณ์นี้เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 2-3 วันก่อนที่เธอจะมาเล่าเรื่องราวผ่านรายการ คุณโคโค่จึงเริ่มตั้งข้อสงสัยว่า หรือการที่วิญญาณผู้หญิงคนดังกล่าวกลับมาปรากฏตัวอีกครั้ง จะเป็นเพราะต้องการกลับมาขอบคุณเธอที่ทำบุญส่งไปให้หรือไม่นอกจากนี้ เธอยังเล่าอีกว่าคนในบ้านที่สามารถมองเห็นผู้หญิงคนดังกล่าวได้ นอกจากตัวเธอเองแล้ว ยังมีพี่ชายอีกคนหนึ่งที่เคยพบเห็นเช่นเดียวกัน แต่คุณโคโค่ถือเป็นคนที่พบเจอมากที่สุดเดิมทีเธอพยายามปล่อยวาง และใช้ชีวิตตามปกติ แต่แล้วก่อนที่ทางรายการ ‘อังคารคลุมโปง’ จะติดต่อมาเพื่อยืนยันการเชิญเธอมาเล่าประสบการณ์ครั้งนี้ กลับเกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้นอีกครั้ง เพราะในช่วงก่อนที่เธอจะส่งเรื่องราวเข้ามาทางรายการ คุณโคโค่กลับพบเห็นผู้หญิงคนเดิมถึง 2-3 ครั้ง และแต่ละครั้งยังมีลักษณะที่ชัดเจน และรุนแรงกว่าเดิมอีกด้วยเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เธอเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า หรือผู้หญิงคนนี้ไม่ต้องการให้เธอนำเรื่องราวทั้งหมดไปเปิดเผยให้คนอื่นรับรู้หรือไม่ แต่ถึงอย่างนั้นคุณโคโค่ก็ได้ตัดสินใจส่งเรื่องราวเข้ามายังรายการเป็นที่เรียบร้อยแล้วสุดท้ายเหล่าดีเจได้กล่าวปิดท้าย พร้อมบอกคุณโคโค่ว่า หากหลังจากนี้มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นอีก ก็สามารถกลับมาอัปเดตเรื่องราวให้ทางรายการฟังได้เสมอ พร้อมทั้งอวยพรให้คุณโคโค่ และคนในครอบครัวปลอดภัยจากเหตุการณ์ชวนขนหัวลุกที่เกิดขึ้นทั้งหมด(เป็นความเชื่อส่วนบุคคลโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)

เรื่องเล่าจากคุณต้น สาลิกาผี 'ล่า ท้า ตาย' l อังคารคลุมโปง X มอสหลง-เดียร์น่า [ 2 ธ.ค.2568 ]

09 ธ.ค. 2025

เรื่องเล่าจากคุณต้น สาลิกาผี 'ล่า ท้า ตาย' l อังคารคลุมโปง X มอสหลง-เดียร์น่า [ 2 ธ.ค.2568 ]

เรื่องราวของกลุ่มวัยรุ่นที่ชอบท้าผี ด้วยความเชื่อว่า “ไม่เชื่อ ต้องหลบหลู่” ก่อนจะบุกเข้าไปในบ้านร้างที่เคยเป็นตำหนักทรงเจ้าสถานที่ซึ่งเคยเกิดคดีฆาตกรรมสุดสยอง วิญญาณหญิงสาวผู้ถูกแขวนคอไม่เคยไปไหน และคืนที่พวกเขาเข้าไปทำให้กลายเป็นคืนสุดท้ายของหลายชีวิต… เรื่องราวจะเป็นอย่างไร ติดตามได้ใน ‘อังคารคลุมโปง X มอสหลง-เดียร์น่า’ (2 ธันวาคม 2568) ไปพร้อมกับ ‘ดีเจแนน’ และ ‘ดีเจเจ็ม’ กับเรื่องราวที่มีชื่อว่า ‘ล่า ท้า ตาย’ ‘คุณต้น สาลิกาผี’ ได้เล่าเรื่องราวของผู้ชายชื่อว่า ดอน ย้อนกลับไปเมื่อกว่า 30 ปีก่อน… สมัยนั้นกลุ่มของดอนเป็นพวกที่ชอบ ล่า ท้า ผี ไปตามบ้านร้างสถานที่แปลก ๆ เพื่อพิสูจน์ว่า “ผีไม่มีจริง” พวกเขามีสโลแกนกันว่า“ไม่เชื่อ ต้องหลบหลู่”หลังพ้นช่วงลอยกระทงปลายปี เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มบอกว่ามีสถานที่ใหม่ที่อยากให้ไปลอง เป็นสำนักร้างที่คนเล่าว่า เฮี้ยนสุด ๆ สถานที่ตรงนั้นเดิมเป็นที่ดินเปล่า ก่อนจะมีครอบครัวหนึ่งมาเช่า และสร้างเป็นตำหนักคล้ายสำนักเจ้าทรง ช่วงแรกมีคนแห่เข้ามาไม่ขาดสาย จึงมีการจ้างแรงงานมาสร้างต่อเติมเพิ่มซึ่งมีคนงานชาวพม่าชาย 2 คน ได้ลงมือข่มขืนคนงานหญิงชาวพม่าคนหนึ่ง ก่อนจะจับเธอ ‘แขวนคอทั้งที่ยังมีชีวิต’ แล้วจัดฉากให้เหมือนฆ่าตัวตาย หลังจากวันนั้น… สถานที่แห่งนี้เริ่มกลายเป็นที่ต้องห้ามคนที่ตั้งใจจะไปทำพิธี มักขับรถหลงทาง บางคนรถตกน้ำ บางคนไปถึงหน้าบ้านกลับเห็นร่างผู้หญิงแขวนคอห้อยอยู่ตรงหน้า จนสุดท้ายคนไม่เข้ามาอีก สำนักขาดรายได้เจ้าของบ้านพยายามขาย แต่ไม่มีใครกล้าซื้อ จึงนิมนต์หลวงพ่อมาทำพิธีสะเดาะเคราะห์แต่ระหว่างพิธี…ลมเย็นจัดพัดวูบเข้ามาทั้งบ้านหลวงพ่อที่นั่งสวดมนต์อยู่ จู่ ๆ ก็ ‘นิ่งไป’ ก่อนจะลุกขึ้น เดินไปหยิบเชือกและพยายามจะ…แขวนคอตัวเอง น้ำเสียงที่เปล่งออกมาคล้ายภาษาพม่า คนในบ้านแตกตื่น ช่วยกันยื้อจนหลวงพ่อได้สติ ก่อนจะรีบหนีกลับวัดทันที และไม่กลับมาอีกเลย บ้านหลังนี้จึงถูกปล่อยร้าง… แบบที่ไม่เคยมีใครกล้าเข้าไปอีก สามเดือนถัดมา… กลุ่มของดอนรู้ข่าว และตัดสินใจไปพิสูจน์ คืนวันนั้นพวกเขาไปกัน 5 คน ผู้ชาย 4 คน ผู้หญิง 1 คน พอไปถึง พวกเขาเห็นกลุ่มวัยรุ่นอีกกลุ่มหนึ่งยืนอยู่ก่อนแล้ว และพูดทิ้งท้ายไว้ว่า‘ไม่เห็นมีอะไรเลย เสียเวลาเปล่า’กลุ่มของดอนกำลังจะถอดใจกลับ…แต่จู่ ๆ ก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งปั่นจักรยานเข้ามา หน้าตาดูอายุไล่เลี่ยกัน เขาพูดขึ้นว่า‘พี่จะกลับแล้วเหรอ…เข้าไปข้างในยังล่ะ?’ ทุกคนส่ายหน้า…ชายหนุ่มคนนั้นล้วงของบางอย่างออกมาจากกระเป๋ามันคือ เชือก เพื่อนของดอนถามติดตลกแต่เสียงสั่น‘อย่าบอกนะ…ว่าเป็นเชือกที่ใช้แขวนคอ?’ ชายคนนั้นไม่ตอบแค่หันหลัง แล้วเดินนำเข้าไปในบ้าน ทำให้พวกเขาทั้งหมดเดินตามเข้าไป ระหว่างเดินชายคนนั้นพูดขึ้นมาเสียงเรียบ ๆ ว่า‘ผมเอง…ที่เป็นคนเจอศพคนแรก’‘…แล้วก็เป็นคนเอาศพลงมา’มีคนถามต่อทันที‘แล้วเอาเชือกมาไว้ทำไม?’คำตอบที่ได้คือ‘เห็นมูลนิธิเอาแต่ศพ…เชือกเลยไม่มีใครเก็บ ผมก็เลยเก็บไว้’เขาพูดเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาก่อนจะพาทุกคนเดินลึกเข้าไปในบ้านร้าง บรรยากาศข้างในเงียบผิดปกติไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดจนเพื่อนของดอนถามขึ้นว่า‘แล้วตรงไหนที่เขาแขวนคอตัวเอง?’ชายหนุ่มคนนั้นค่อย ๆ หันมาแล้วเงยหน้ามองไปที่เพดานทุกคนเงยหน้าตามและทันทีที่สายตาไปถึง พวกเขาเห็นร่างผู้หญิงลิ้นจุกปาก กำลังดิ้นทุรนทุรายอยู่บนเชือกก่อนที่ร่างนั้นจะตกลงมาต่อหน้าทุกคน เสียงร้องขอความช่วยเหลือดังขึ้น เชือกค่อย ๆ รัดแน่น ลูกตาถลนออกจากเบ้า… ทุกคนแตกกระเจิง วิ่งหนีคนละทิศละทางแต่เมื่อรวมกลุ่มกันได้อีกครั้ง พวกเขาเพิ่งรู้ว่าชายหนุ่มคนนั้น หายไป ขณะที่กำลังวิ่งหาทางออก ไฟฉายของใครคนหนึ่งส่องขึ้นไปบนเพดานอีกครั้งสิ่งที่เห็นคือ…ชายหนุ่มคนนั้น ถูกแขวนคออยู่และมีร่างของผู้หญิงคนนั้นอยู่ด้านหลังมือของเธอกำลัง ‘กระชากเชือก’ ให้แน่นขึ้นเรื่อย ๆทุกคนกรีดร้องและวิ่งหนีออกจากบ้านได้สำเร็จแต่ก่อนจะขึ้นรถ…พวกเขาได้ยินเสียงชายคนนั้นดังตามมาเบา ๆ‘น่ากลัวไหมล่ะ…’‘ผมบอกพวกพี่แล้ว…ว่ามันน่ากลัว’น้ำเสียงนั้น…เหมือนคนที่กำลังจะขาดใจตาย ระหว่างขับรถหนี ตามสองข้างทางที่มีต้นไม้ทุกคนเห็นร่างของ ‘ผู้หญิง’ และ ‘ชายหนุ่มคนนั้น’ ห้อยตัวลงมาทีละต้น ภาพที่เห็นดิ้นทุรนทุราย จนทำให้คนขับเสียหลักรถพุ่งตกข้างทางคืนนั้น…มีผู้เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ 3 คน เจ้าหน้าที่พบว่าศพทุกคนมีรอย ‘เชือก’ ที่ลำคอ ผู้หญิงที่รอดชีวิตมาได้เหลือสภาพเกือบเป็นอัมพาต และต่อมาไม่นาน ขณะที่เธอกำลังข้ามถนนไปซื้อของมีรถฝ่าไฟแดงชนเธอเสียชีวิตคาที่เวลาต่อมา…ความจริงก็ถูกเปิดเผย ชายหนุ่มที่พวกเขาพบในบ้านคือ ‘คนงานชาย’ ที่เป็นคนข่มขืนผู้หญิงคนนั้นและเป็นคน ‘จัดฉากแขวนคอ’ จากนั้นโทรแจ้งตำรวจเอง หลายวันต่อมา เขาเริ่มถูกผีหลอกอย่างหนักจนเสียสติสุดท้ายกลับไปแขวนคอตายที่บ้านหลังเดิม หลังจากเหตุการณ์นั้น ดอนยังมีชีวิตอยู่… แต่ทุกคืนเขามองเห็นร่างเพื่อน ๆ ของเขาชายหนุ่มคนนั้น และผู้หญิงพม่าคนนั้น… แขวนคออยู่บนเพดานบ้าน บางคืน เขาลุกขึ้นมาละเมอพยายามใช้เชือกผูกคอตัวเองดีที่ครอบครัวช่วยไว้ทันสุดท้าย… ดอนตัดสินใจ “บวช”และอุทิศส่วนกุศลให้ทุกวิญญาณ(เป็นความเชื่อส่วนบุคคล โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)

เรื่องเล่าจากณัฐผี The Scary 'วันไหว้ปอบ' l อังคารคลุมโปง X ณัฐผี The Scary [ 13 ม.ค.2569 ]

21 ม.ค. 2026

เรื่องเล่าจากณัฐผี The Scary 'วันไหว้ปอบ' l อังคารคลุมโปง X ณัฐผี The Scary [ 13 ม.ค.2569 ]

การเดินทางไปไหว้ศาลพ่อปู่ของครอบครัว ควรจบลงแค่พิธี และของเซ่นไหว้ แต่ในค่ำคืนนั้น รถที่ควรจะกลับถึงบ้าน กลับวนอยู่ที่เดิม พร้อมมีเสียงหัวเราะปริศนาดังขึ้นมาจากปลายสาย เเละของเซ่นไหว้ที่นำกลับมา ถูกเปิดออกความจริงบางอย่างก็ค่อย ๆ ถูกเปิดเผยให้เห็นว่า สิ่งที่กลับมาด้วย…ไม่ใช่แค่ของเซ่นไหว้ เรื่องราวจะเป็นอย่างไร ติดตามได้ใน ‘อังคารคลุมโปง X ณัฐผี The Scary’ (13 มกราคม 2569) ไปพร้อมกับ ‘ดีเจแนน’ และ ‘ดีเจเจ็ม’ กับเรื่องราวที่มีชื่อว่า‘วันไหว้ปอบ’ คุณเจนอยู่ในครอบครัวที่นับถือศาสนาพุทธ เคารพบูชา กราบไหว้สิ่งศักสิทธิ์เป็นประจำ แต่ตัวของเจนเองไม่ได้นับถือสิ่งเหล่านั้น เพราะตัวของเธอนับถือศาสนาคริสต์ รวมถึงตัวของคุณเจนนั้นเป็นคนมีเซนส์วันหนึ่งที่บ้านของคุณเจนชักชวนให้เธอไปร่วมงานไหว้แก้บนศาลพ่อปู่ที่สถานที่แห่งหนึ่งทางภาคอีสาน ซึ่งปกติแล้วครอบครัวของเธอจะไปร่วมงานนี้เป็นประจำในทุก ๆ ปี แต่รอบนี้อยู่ในช่วงที่เธอเพิ่งเรียนจบใหม่ และกำลังจะเข้าทำงาน เธอจึงปฏิเสธไม่ไปร่วมงานกับที่บ้าน จากนั้นพ่อ แม่ และพี่สาว ของเจนจึงขับรถเดินทางไปร่วมงานกันเพียงแค่ 3 คน โดยทุกครั้งที่ไปไหว้ศาลเจ้าแห่งนี้ จะนำหัวหมูพะโล้ไปปักธูปเซ่นไหว้ และจะต้องรอลาศาลเจ้า เพื่อนำหัวหมูกลับบ้านด้วยทุกครั้ง ในระหว่างที่รอทุกคนก็เดินไปสำรวจรอบหมู่บ้านแห่งนั้น เมื่อเวลาผ่านไปจนถึงกลางคืน เจนที่กำลังรอครอบครัวกลับมาอยู่ที่บ้าน มีความรู้สึกแปลก ๆ ขึ้นมา เธอจึงโทรถามพ่อว่าทำไมทุกคนยังไม่กลับมา พ่อก็ตอบเจนว่ากำลังกลับแล้ว แต่มันก็หาทางออกไม่เจอ ขับมาเท่าไหร่มันก็วนอยู่ที่เดิม เมื่อสิ้นเสียงพ่อพูด จู่ ๆ เจนก็ได้ยินเสียงหัวเราะของผู้หญิงปริศนา ดังขึ้นมาจากปลายสายโทรศัพท์ ทำให้เจนต้องบอกพ่อให้ตั้งสติ และจอดรถเพื่อสวดมนต์ขอพร จนหาทางกลับบ้านได้สำเร็จ ในขณะที่ครอบครัวของเจนกำลังจะกลับมาถึงบ้าน เจ้าที่ที่บ้านก็ได้มาเตือนว่าอย่าให้พ่อถึงถุงเข้าบ้าน เมื่อครอบครัวของเจนเดินทางกลับมาถึง พ่อก็ได้ลงรถมาพร้อมกับถุงที่อยู่ในมือ เจนจึงถามไปว่า ‘พ่อเอาอะไรมา’ พ่อเลยบอกว่าหัวหมูที่นำไปเซ่นไหว้เมื่อตอนเช้า แต่เมื่อเปิดดูกลับพบว่าหัวหมูเต็มไปด้วยหนอน และแมลงวัน เจนจึงบอกให้พ่อนำไปทิ้งที่ศาลเจ้าท้ายซอย เมื่อไปถึงจี้กง ที่เป็นร่างประทับของศาลแห่งนี้ ก็ได้บอกให้พ่อนำถุงไปทิ้งที่หลัง คลอง ก่อนที่พ่อจะกลับ จี้กงได้บอกว่า‘มีบางสิ่งบางอย่างตามมาด้วย พรุ่งนี้พาคนที่บ้านมาทำพิธี วันนี้คงจะทำให้ไม่ได้ เพราะของมันแรง..’ หลังจากพ่อกลับเข้ามาในบ้าน เจนที่ยืนอยู่ด้านนอกก็ได้เห็นผู้หญิง 2 คน นั่งอยู่บนหลังคารถของพ่อ ทำให้เจนตกใจมาก แต่เมื่อหันไปอีกครั้งมันก็หายไป เจนจึงกลับเข้าบ้าน ก่อนที่จะเห็นว่าผู้หญิง 2 คนนั้นกำลังนั่งมองเจนจากระเบียงบ้านของพี่สาวที่อยู่ฝั่งตรงข้าม… ขณะที่ทุกคนกำลังนอนหลับ จู่ ๆ พ่อของเจนก็ได้ร้องโวยวายดังลั่น ทำให้เจนรีบวิ่งไปปลุกพ่อ ก่อนที่พ่อจะตื่นมาด้วยความเหนื่อย และบอกว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งพยายามจะทำร้ายพ่อ ต่อมา พี่สาวของเจนร้องโวยวายขึ้นมาอีกคน เจนจึงรีบวิ่งไปหา พี่สาวได้บอกว่าฝันเห็นผู้หญิง 2 คน พยายามที่จะเข้าบ้าน เจนคิดว่าเหตุการทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันแปลกเกินไป ทุกอย่างดูคล้ายกันหมด จนถึงคนสุดท้ายที่มีอาการ คือ แม่ของเจน ที่จู่ ๆ ก็กรีดร้องโวยวาย ‘จะทำอะไรฉัน!!’ เมื่อทุกคนเข้าไปในห้อง ก็ได้เห็นแม่นอนตาเหลือกเหมือนคนที่หายใจไม่ออกอยู่บนเตียง ก่อนที่จะตื่นมา และเล่าว่าฝันเห็นผู้หญิง 2 คนพยายามทำร้ายแม่ เมื่อทุกคนฝันถึงเรื่องเดียวกัน ในคืนนั้นจึงมีการสวดคาถาป้องกันเรื่องราวร้าย ๆ ที่เกิดขึ้น และตกลงที่จะนอนรวมกัน ขณะที่เจนกำลังนอนหลับจู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีมือคนหนึ่งมาโอบกอดรัดอยู่ที่หน้าอก และมือของอีกคนหนึ่งโอบรัดอยู่ที่ขาของเธอ แม้เจนพยายามจะสู้ แต่ก็ทำไม่สำเร็จ หลังจากนั้นเจนได้ยินเสียงหัวเราะของผู้หญิง ซึ่งเป็นเสียงที่คุ้นเคย เหมือนกับเสียงหัวเราะปริศนาจากปลายสายโทรศัพท์ที่เธอเคยได้ยิน เจนท่องคาถา ก่อนจะลืมตาขึ้นมาเจอกับหญิงชราคนหนึ่งอยู่ตรงหน้าของเธอ เหมือนกับพยายามจะแฝงร่างของเธอ ทั้งสองประจันหน้ากันก่อนที่หญิงชราคนนั้นจะพูดว่า‘เดี๋ยวกูจะกินแม่มึง แล้วกูจะกินคนในครอบครัวมึง แม่มึงมายุ่งเรื่องของกู’‘หรือ..กูจะกินมึงก่อนดี’ คำพูดสุดท้ายของหญิงชรา ก่อนที่จะหายไปหลังจากเจนท่องบทสวดจนสิ้นเสียง ‘อาเมน’ ทุกอย่างก็หลุดพ้นออกจากตัวของเธอ วันต่อมาทุกคนได้เดินทางไปแก้ของกับพระสงฆ์รูปหนึ่ง เนื่องจากของแรงเกินกว่าที่จี้กงของศาลเจ้าท้ายหมู่บ้านจะแก้ให้ไหว สืบสาวเรื่องราวทั้งหมด ในตอนที่ทุกคนไปทำพิธีแก้บนที่ศาลพ่อปู่ทางภาคอีสาน ขณะที่รอของเซ่นไหว้ ทุกคนได้เดินไปสำรวจดูรอบ ๆ หมู่บ้านที่มีการทำพิธี แม่ของเจนได้เดินไปเจอบ้านหลังหนึ่ง วางของเซ่นไหว้ต่างออกไปจากบ้านหลังอื่น ๆ บนโต๊ะนั้นมีแต่เลือด ไก่สดที่เหมือนกับโดนหักคอ และของดิบอีกมากมาย ด้วยความสงสัยและประหลาดใจ แม่ของเจนได้พูดออกมาว่า ‘ทำไมที่นี่เขาไหว้กันแปลกจัง’ ทันใดนั้นเจ้าของบ้านได้ยินจึงเข้ามาถามแม่ของเจน ‘มาไหว้ด้วยกันไหม’ แม่ของเจนได้ปฏิเสธ และเดินออกมา พร้อมกับได้ยินเสียงบทสวดแปลก ๆ ดังตามหลังมา เมื่อถึงเวลากลับบ้านพ่อได้บอกกับทุกคนว่า ‘ไปพวกเรา กลับบ้านกัน’ ทำให้เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด หลังจากได้เดินทางมาหาพระเพื่อทำพิธี พระท่านได้บอกว่า ‘มีวิญญาณปอบตามมา 2 ตน’ ถือว่าโชคดีที่มาเจอก่อน ไม่งั้นมันคงกลายเป็น ‘ห่าก้อม’ (ห่าก้อม คือ ตำนานพญาผีปอบ ผีร้ายที่เกิดจากผู้มีวิชาอาคมแต่กระทำความผิด) ไปแล้ว…(เป็นความเชื่อส่วนบุคคล โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)

เรื่องเล่าจากมอสหลง 'อาถรรพ์เชิงตะกอน' l อังคารคลุมโปง X มอสหลง-เดียร์น่า [ 2 ธ.ค.2568 ]

13 ธ.ค. 2025

เรื่องเล่าจากมอสหลง 'อาถรรพ์เชิงตะกอน' l อังคารคลุมโปง X มอสหลง-เดียร์น่า [ 2 ธ.ค.2568 ]

ไปถ่ายทำหนังที่เชิงตะกอน ขากลับดันไปพูดว่า “กลับบ้านกันทุกคน” พอขับออกมาก็รู้สึกรถหนืด ๆ บรรยากาศอึดอัด ทั้งที่ในรถมีกันอยู่แค่ 2 คน จนหางตาหันไปเห็นว่ามีคนแก่นั่งอัดกันอยู่เต็มหลังรถ! ไม่แค่นั้นพี่นักแสดงสมทบเล่าว่า หลังถ่ายเสร็จฝันว่า ฟันหลุด 3 วันติด จนต้องให้สัปเหร่อมาช่วย เพราะขึ้นชื่อว่าพื้นเชิงตะกอนที่ไปถ่ายทำนั้นของแรงมาก หลังจบการถ่ายทำ ขณะที่กำลังแยกย้ายกลับบ้านดันพลั้งปากพูดเชิญชวนให้ทุกคนขึ้นรถ แต่ไม่คาดคิดว่าจะมีสิ่งที่ไม่ใช่คน ติดกลับมาด้วย... เรื่องราวจะเป็นอย่างไร ติดตามได้ใน ‘อังคารคลุมโปง X มอสหลง-เดียร์น่า [ 2 ธ.ค.2568 ] ไปพร้อมกับ ‘ดีเจแนน’และ ‘ดีเจเจ็ม’ กับเรื่องที่มีชื่อว่า ‘อาถรรพ์เชิงตะกอน’ เรื่องราวสุดหลอนในกองถ่ายที่ “มอสหลง” ได้เข้ามาเล่าเรื่องราวของ “ต้องเต” รุ่นพี่นักแสดงคนหนึ่งที่เล่นหนังด้วยกัน จุดถ่ายทำของหนังคือ ‘เชิงตะกอน’ ที่ได้มีการใช้งานจริง ๆ มาก่อน พอการถ่ายทำได้สิ้นสุดลงทั้งทีมงาน และนักแสดงหลาย ๆ ท่านก็ได้มาเล่าเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นภายในกองถ่ายให้เขาฟัง และหนึ่งในนั้นคือต้องเต ต้องเตเล่าว่า ในช่วงเวลาประมาณตี 2-3 หลังถ่ายทำเสร็จ ต้องเตก็ได้ขอตัวกลับบ้านก่อน ตัวเขาต้องเดินทางกลับบ้านกับคนขับรถ 2 คน แต่ด้วยความที่ไม่ได้คิดอะไร เขาจึงเผลอพูดออกมากลางกองถ่ายว่า“ขึ้นรถกันทุกคน กลับบ้านกัน”ประโยคต้องห้ามที่ใครหลาย ๆ คนรู้กันดีว่าไม่ควรเอ่ยออกมาในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยและหลังจากนั้นเขาก็ขับรถออกไป ระหว่างทางที่เขาอยู่บนรถนั้น ต้องเตรู้สึกได้ว่าบรรยากาศภายในรถมันหนักอึ้ง และอึดอัดทั้ง ๆ ที่ในรถมีกันแค่ 2 คน จนทำให้เขาคิดว่ามันต้องมีอะไรบางอย่างไม่ชอบมาพากล และก็เป็นไปตามคาดเมื่อหางตาของเขาดันไปเห็นเข้ากับกระจกรถ ภาพสะท้อนตรงหน้าทำเอาเขาถึงกับขนหัวลุกเมื่อสิ่งที่เขาเห็นคือ มีคนแก่นั่งอยู่เต็มหลังรถของเขา! ต้องเตเลยบอกกับคนขับว่า“พี่พาผมกลับไปที่จุดถ่ายทำหน่อย”เมื่อถึงเชิงตะกอน จุดที่เขาได้ถ่ายทำหนังกันไป ต้องเตจึงเปิดประตูรถและพูดว่า“ใครที่ไม่ใช่ผม ต้องเต และคนขับรถ ไม่อนุญาตให้ขึ้นรถกลับบ้านไปกับพวกเรา ลงไปให้หมด”สิ้นเสียงเอ่ยบอกให้แขกที่ไม่ได้รับเชิญลงจากรถของเขา ต้องเตก็ปิดประตู และเดินทางขับออกไปจากบริเวณนั้นทันทีหลังจากนั้นบรรยากาศภายในรถก็กลับมาเป็นปกติและไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกเลย... มอสหลงได้เล่าเพิ่มเติมว่า สถานที่ถ่ายทำเป็นตำแหน่งที่ชาวบ้านขนานนามว่าน่ากลัวที่สุดนั่นคือหอผี และเมรุซึ่งเป็นเค้าโครงความเชื่อที่มีอยู่จริงของคนในพื้นที่ และในภายหลังพอมีความเจริญเข้ามากลายเป็นว่ามีการตัดถนนผ่านหน้าเมรุไปเพื่อการสัญจร ทางทีมงานจึงได้เชิญสัปเหร่อมาไหว้ขอขมาก่อนถ่ายทำเพราะขึ้นชื่อว่าพื้นที่ตรงนั้นที่เรายืนทับอยู่เป็นจุดที่ใช้ฝังศพ และมีของแรงมาก ห้ามทำอะไรไม่ดีเด็ดขาด เพราะเรียกได้ว่าเป็นเขต “ธงแดง” แต่เรื่องราวหลอน ๆ ในกองก็ยังไม่จบเพียงเท่านี้ เมื่อมีนักแสดงสมทบคนหนึ่งกำลังถ่ายทำอยู่ แต่จิตสำนึกของเขาก็จะคิดอยู่ตลอดเวลาว่า ตรงเมรุข้างหน้าจะมีสิ่งลี้ลับ หรือวิญญาณตนไหนแอบมองเขาอยู่จริงรึเปล่า เสียงภายในหัวก็เริ่มตั้งคำถามอย่างห้ามไม่อยู่ “ถ้ามีจริงก็คงเห็นไปแล้วแหละ” แต่พอตั้งสติได้ก็จะลบความสงสัยนั้นออกจากหัวทันที เมื่อถ่ายทำจบนักแสดงสมทบคนนั้นก็ขอตัวกลับ ซึ่งพื้นที่เชิงตะกอนตรงนั้นมีความเชื่อที่ถือกันมากเพราะเป็นเขตป่าช้าที่เขาฝังศพกันตามพื้นดิน เวลาถ่ายทำก็จะมีเหตุทำให้ตรงลงไปคลุกคลีจนบางครั้งเศษฝุ่นเศษดินจะติดเสื้อผ้ากลับมา จึงมีการพรมน้ำมนต์ให้ก่อนกลับทุกรอบ แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้ทำ พอกลับบ้านไป กลายเป็นว่าคืนนั้นเขาก็ฝันว่า ฟันของเขาหลุด! และความฝันไม่ได้เกิดขึ้นแค่ครั้งเดียว แต่เขาดันฝันถึงมันติดกัน 3 วัน และความรุนแรงก็ทวีมากขึ้นกว่าเดิม จากฟันที่หลุดไม่กี่ซี่ในครั้งแรกกลายเป็นหลุดออกมาทั้งปาก ในขณะเดียวกันก็โดนคนวิ่งไล่ตามจะแตะตัวในฝันอยู่ตลอด เขาเลยต้องไปหาผู้นำจิตวิญญาณที่คนทั้งอำเภอเคารพนับถือให้มาช่วยปัดเป่า โดยการผูกแขน และสาดน้ำมนต์ให้ เลยทำให้เขากลับบ้านมาใช้ชีวิตได้อย่างปกติอีกครั้ง..(เป็นความเชื่อส่วนบุคคล โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)

album
♪efm
-

-