แค่มีเธอที่เดินไปกับฉัน ก็รู้ว่าโชคดีแค่ไหน~ ถึงแม้เพิ่งจะเจอกัน แต่ บอส - ตงตง ก็เป็นความสบายใจของกันและกัน พูดได้เต็มปากเต็มคำว่า นี่ไม่ใช่แค่ความโชคดี แต่เป็นเพราะโชคชะตาที่ทำให้ทั้งคู่ได้มาเจอกัน

EFM FANDOM RECAP

แค่มีเธอที่เดินไปกับฉัน ก็รู้ว่าโชคดีแค่ไหน~ ถึงแม้เพิ่งจะเจอกัน แต่ บอส - ตงตง ก็เป็นความสบายใจของกันและกัน พูดได้เต็มปากเต็มคำว่า นี่ไม่ใช่แค่ความโชคดี แต่เป็นเพราะโชคชะตาที่ทำให้ทั้งคู่ได้มาเจอกัน

27 ต.ค. 2026

            รายการ EFM FANDOM LIVE [ 15 ตุลาคม 2569 ] ค่ำคืนนี้เตรียมพบกับ “บอส - ตงตง” ที่จะมามอบรอยยิ้ม และเสิร์ฟความฟินให้แฟน ๆ ไปกับ 2 ดีเจสวยหล่อ คารมดี “ดีเจแนน” และ “ดีเจโซเซฟ”

ในช่วงแรกของรายการ พี่ ๆ ดีเจอ่าน 5 พล็อตเรื่อง “EFM FANDOM FANFICTION”

ที่ถูกเลือกมาจากแฟน ๆ พร้อมชวนท่องดินแดนแห่งจินตนาการที่ไร้ขอบเขตไปด้วยกัน

FANFICTION เรื่องที่ 1 มีชื่อว่า... Choco-Love at First Sight รักแรกพบรสช็อกโกแลตร้อน

นามปากกา : cartoonmm

            ชีวิตอันจืดชืดไร้สีสันของ "การันย์" เจ้าของร้านกาแฟหนุ่มสุดธรรมดา ต้องเปลี่ยนไปตลอดกาลในวันฝนตกกระหน่ำ เมื่อกริ่งประตูร้านดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของ "นับดาว" ลูกค้าหนุ่มร่างบางผู้มีนัยน์ตาเปล่งประกาย วินาทีที่สบตา อาการรักแรกพบก็พุ่งชนการันย์เข้าอย่างจัง จากคนนิ่ง ๆ เขากลายเป็นสายซัพพอร์ตลับ ๆ แอบดูแลส่งช็อกโกแลตร้อน เสิร์ฟชีสเค้กฟรี แอบปรับแอร์ คอยสังเกตทุกความเคลื่อนไหวด้วยความเขินอาย แต่ไม่กล้าเดินหน้าจีบตรง ๆ เพราะกลัวนับดาวจะอึดอัด ทว่าโชคชะตากลับเข้าข้าง เมื่อนับดาวกลายมาเป็นลูกค้าประจำ นั่งโต๊ะริมหน้าต่างคนเดียวส่งยิ้มหวานให้ทุกวัน จากวันเป็นเดือน ความรักมันจุกอกจนการันย์ทนไม่ไหว ขอลองเสี่ยงจีบดูสักตั้ง  เขาตัดสินใจรวบรวมความกล้าสารภาพความจริงไปแบบซื่อ ๆ ว่า “ที่ทำทั้งหมด...คือผมกำลังจีบคุณอยู่ครับ” แต่แทนที่จะโดนปฏิเสธ การันย์กลับต้องเหวอจนหน้าหงาย เมื่อนับดาวตอบกลับมาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปนเอ็นดูว่า “ไม่รู้ตัวเลยสินะ ว่าที่ผมมาร้านนี้...ก็เพราะจะเอาตัวเองมาให้คุณจีบนั่นแหละ ตาบ๊องเอ๊ย”  เกมพลิกกลายเป็นคนโดนตกซะเอง และนี่คือจุดเริ่มต้นสุดนุ่มฟูที่ชวนอมยิ้มไม่หยุด

FANFICTION #1: This FANFICTION is titled... Choco-Love at First Sight: A Love Story Brewed with Hot Chocolate

Pen Name : cartoonmm

            Karan, an ordinary café owner, never expected his colorless life to change on a rainy afternoon when Nubdao, a charming young customer with sparkling eyes, walked through his door. One glance was all it took for Karan to fall head over heels. Too shy to confess, Karan secretly showered Nubdao with hot chocolate, free cheesecake, and little acts of affection. As Nubdao became a regular, Karan’s feelings grew impossible to hide. Finally, he gathered his courage and confessed, “Everything I’ve done… was my way of courting you.” But Nubdao simply smiled mischievously and replied, “You didn’t realize? I kept coming here because I wanted you to court me, silly!” And just like that, the shy café owner became the one who was completely swept off his feet. A sweet, fluffy love story brewed with hot chocolate, secret crushes, and a twist neither heart could resist.

FANFICTION เรื่องที่ 2 มีชื่อว่า... นายเอกครับ ไม่กลับเข้าการ์ตูนได้ไหมครับ

นามปากกา : Bahoonnnnn (บาฮุน)

            “บอส” วาดการ์ตูนวายที่กำลังตันกับตอนจบ เพราะว่าเขาก็ไม่อยากให้ “ตงตง” นายเอกคนเก่งคนสวยและกล้าหาญที่เขาสร้างขึ้นต้องจากไป คืนนั้นบอสเผลอฟุบหลับคาโต๊ะวาดนิยาย ก่อนเสียงก๊อกแก๊กจากห้องครัวจะปลุกให้เขาพบชายหนุ่มปริศนากำลังยืนกินขนมอย่างอร่อยที่น่าตกใจกว่า คือ พอมองดูดี ๆ หน้าตาของคนที่กำลังยืนกินขนม ดันเหมือน “ตงตง” ตัวการ์ตูนที่บอสวาด ตงตงหลุดออกจากการ์ตูนที่บอสวาดโดยไม่รู้ตัว บอสจึงต้องจำใจให้ตัวละครของตัวเองอาศัยอยู่ด้วยกันในคอนโด จากความวุ่นวายของคนที่ใช้ชีวิตไม่เป็น เจ้าหนูจำไมตงตงที่สงสัยในทุก ๆ อย่าง สร้างเรื่องวุ่น ๆ และเสียงหัวเราะในทุกวัน จากความใกล้ชิดและพอยิ่งอยู่ด้วยกัน บอสยิ่งเผลอคิดว่า… ถ้ามีตงตงอยู่ด้วยกันทุกวันก็คงจะดี จนวันหนึ่งบอสเจอว่าเรื่องราวในการ์ตูนที่ตัวเองวาดกำลังหายไปทีละหน้า ทางเดียวที่จะช่วยได้ คือ บอสต้องวาดตอนจบให้เสร็จแต่ใครจะวาดตอนจบลง… เพราะตัวเองยังอยากให้มีตงตงอยู่ด้วยกันในชีวิตอ่ะ

FANFICTION #2: This FANFICTION is titled... Hey! Can You Please Stay Out of the Comic?

Pen Name : Bahoonnnnn (บาฮุน)

            Boss, a BL comic artist, is struggling to finish his story because he can’t bear to say goodbye to Tongtong, the beautiful, talented, and courageous male lead he created. One night, Boss wakes up to find Tongtong has mysteriously escaped from the comic and entered the real world! As they begin living together, Tongtong’s endless curiosity brings chaos, laughter, and unexpected warmth into Boss’s life. But the closer they grow, the more Boss wishes Tongtong could stay by his side forever. When the comic’s pages begin disappearing, Boss must finish the ending to save his story. But how can he write The End when he isn’t ready to let Tongtong go?

FANFICTION เรื่องที่ 3 มีชื่อว่า... WE CAN BE ALONE TOGETHER

นามปากกา : MOODTOSLEEP

          ‘บอส’ นักแต่งเพลง ไม่ชอบความวุ่นวาย ไม่ชอบพูด จึงเลือกสื่อสารความรู้สึกผ่านเพลง สำหรับเขาการอยู่คนเดียวคือเซฟโซนไม่ใช่ความโดดเดี่ยว เมื่อต้องแต่ง ‘เพลงรัก’ แต่กลับเขียนไม่ออก จึงขึ้นดอยหาไอเดีย ที่นั่นเขาพบ ‘ตงตง’ ที่มาพักเพื่ออ่านหนังสือที่ค้างมานานให้จบ ทั้งสองไม่รู้จักชื่อกัน ต่างอยู่ในโลกของตัวเอง บอสแต่งเพลง ตงตงอ่านหนังสือ มีความเงียบคั่นกลาง ทว่าความเงียบไม่ได้ทำให้บอสอึดอัด จากคำกลายเป็นบทสนทนา บอสที่ไม่ชอบพูด กลับพูดกับตงตงเกินลิมิตตัวเอง จนบอสแต่งเพลงเสร็จ ตงตงอ่านหนังสือจบ ก่อนแยกย้ายตงตงขอบอสอ่านเนื้อเพลง “เพลงรักเหรอครับ” “ครับ” “ชื่อเพลงว่า” “ยังไม่ได้คิด” “เราคิดให้ไหม” “เอาดิ” ตงตงอ่านเนื้อเพลงก่อนเขียนลงบนกระดาษ ‘WE CAN BE ALONE TOGETHER’  เพลงรักนี้ไม่ใช่การครอบครองหรือต้องอยู่ด้วยกันตลอดเวลา แต่เป็นเรื่องราวของสองคนที่ต่างมีโลกของตัวเอง อยู่ข้างกันได้โดยไม่ทำให้ความเงียบเป็นความโดดเดี่ยว พวกเขาจากกันโดยมีชื่อเพลงเป็นหลักฐานว่าครั้งหนึ่งเคยพบกันและทำให้คำว่า ‘ALONE’ ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป โดยที่บอสไม่รู้ตัวเลยว่าเขาได้เขียนเพลงรักจากประสบการณ์จริงเข้าให้แล้ว

FANFICTION #3: This FANFICTION is titled... WE CAN BE ALONE TOGETHER

Pen Name : MOODTOSLEEP

            Boss, a quiet songwriter who finds comfort in solitude, escapes to the mountains for inspiration when he struggles to write a love song. There, he meets Tongtong, a book lover seeking peace of his own. Two strangers, each lost in their own world, find an unexpected connection in the silence between them. As words turn into conversations, Boss discovers that talking to Tongtong comes easier than he ever imagined. Before they part, Tongtong gives Boss’s unfinished love song a title: WE CAN BE ALONE TOGETHER. Because love isn’t always about staying together—sometimes, it’s simply about finding someone who makes being alone feel different. Unbeknownst to Boss, he’s already written a love song inspired by a love he never knew he had found.

FANFICTION เรื่องที่ 4 มีชื่อว่า... ดำดิ่งสู่หัวใจ (Dive Into Your Heart)

นามปากกา : School_1997

            บอส นักประดาน้ำกู้ภัยผู้เคร่งครัดในกฎความปลอดภัย ต้องร่วมภารกิจกับตงตง นักชีววิทยาทางทะเลผู้ดื้อรั้นและมักเสี่ยงอันตรายเพื่อเก็บข้อมูลใต้ทะเล ทั้งคู่มักมีความคิดเห็นไม่ตรงกัน โดยเฉพาะเวลาที่ ตงตง ฝ่าฝืนคำสั่งเพื่อทำงานวิจัยให้สำเร็จ “คุณจะทำอะไร ทำไมไม่ปรึกษาผมก่อน” บอสเอ่ยเสียงเข้มหลังจากรู้ว่าตงตงดำน้ำออกนอกเขตที่กำหนด “ผมมาทำงานวิจัยนะครับ ไม่ได้มาเที่ยว” ตงตงเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้ “แล้วถ้าเกิดอันตรายขึ้นมา ใครจะรับผิดชอบ” คำพูดนั้นทำให้ตงตงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มเข้าใจว่าความเข้มงวดของบอสไม่ได้เกิดจากความอยากควบคุม แต่เป็นเพราะเขาต้องรับผิดชอบชีวิตของทุกคนในภารกิจ เมื่อทั้งคู่ต้องร่วมสำรวจถ้ำใต้น้ำที่เต็มไปด้วยความเสี่ยง บอสจึงต้องคอยดูแลความปลอดภัยให้ตงตงอย่างใกล้ชิด ขณะที่ตงตงก็ช่วยให้บอสเปิดใจและมองโลกในมุมที่ต่างออกไป ท่ามกลางภารกิจที่ต้องอาศัยความเชื่อใจ จากคนที่เคยทะเลาะกันทุกวัน ทั้งคู่กลับค่อย ๆ กลายเป็นคนที่ไม่อยากให้อีกฝ่ายหายไปจากสายตาเสียแล้ว

FANFICTION #4: This FANFICTION is titled... Dive Into Your Heart

Pen Name : School_1997

            Boss, a disciplined rescue diver who never compromises on safety, is assigned to work with Tongtong, a stubborn marine biologist willing to take risks for his underwater research. Their clashing personalities lead to constant arguments, especially when Tongtong ignores instructions and ventures beyond the designated diving zone. “Why didn’t you consult me first?” Boss demands. “I’m here to conduct research, not go sightseeing!” Tongtong fires back. But beneath Boss’s stern exterior lies a deep sense of responsibility for everyone’s safety. As the two embark on a perilous underwater cave exploration, Tongtong begins to understand Boss’s intentions, while gradually teaching him to see the world differently. Amid the dangers of the deep, trust grows, hearts soften, and two men who once couldn’t stop arguing find themselves becoming someone neither wants to lose.

FANFICTION เรื่องที่ 5 มีชื่อว่า... คุณรื่นฤดี กับ อาตี๋เสาวรส

นามปากกา : Party

          (ตงตง เป็น รื่นฤดี / บอส เป็น เสาวรส) “บุญพงศ์ อพาร์ทเม้นท์ สวัสดีครับ” เสียงพูดจากชายวัยประมาณ 30 ผิวขาวดุจหยวกกล้วย หน้าเหมือนลูกครึ่งจีน ยิ้มแย้ม น่ารักกว่าวัย จนเด็กหนุ่มยืนมองตาค้างกับความน่ารักของชายที่อยู่ตรงหน้า “ผมชื่อ เสาวรส นะครับ พี่ชื่ออะไรครับ” เสาวรสเอ่ยถามออกไป ขณะที่ยิ้มอ่อน ๆ “พี่ชื่อ รื่นฤดี ครับ น้องสนใจห้องพักใช่มั้ยครับ” รื่นฤดีเอ่ยถามไป เหมือนกำลังอึน ๆ “อ๊อ ครับ ผมมาขอติดต่อเช่าห้องพักครับ พอจะมีห้องว่างมั้ยครับ” “งั้นตามมาเลยครับ” ก่อนจะเดินออกไป เด็กหนุ่มเสาวรสก็เรียกไว้ “เดี๋ยวครับ” เสียงเรียกของเด็กหนุ่ม ทำให้ชายเจ้าของห้องอย่าง รื่นฤดี หยุดชะงัก ก่อนจะค่อย ๆ หันกลับไปมองหน้าเด็กหนุ่มคนนั้น “ครับ มีอะไรรึเปล่า” แทนคำตอบ เด็กหนุ่มเสาวรส ก็ค่อย ๆ เอื้อมมือไปหยิบบางอย่าง ที่ติดเส้นผมของรื่นฤดี เสาวรสเผลอสบตารื่นฤดีโดยไม่ได้ตั้งใจ มือค่อย ๆ ดึงบางอย่างออกจากเส้นผมของรื่นฤดี “โอ้ย!” เสียงอุทานจากรื่นฤดีทำให้เด็กหนุ่มเสาวรสถึงกับสะดุ้ง พร้อมกับหยิบสิ่งที่อยู่ในมือขึ้นมาดู “ผมหงอก…!!!”

FANFICTION #5: This FANFICTION is titled… Khun Ruenruedee and Little Peach Boy

Pen Name : Party

            (Tongtong as Ruenruedee / Boss as Saowarot) “Boonphong Apartment, how may I help you?” The cheerful voice belonged to a man in his thirties, whose fair skin and adorable, youthful face instantly captivated the young man standing before him. “I’m Saowarot. What’s your name?” the younger man asked with a smile. “I’m Ruenruedee. You’re here to rent a room, right?” “Yes! Do you have any vacancies?” “Follow me.” “Wait!” Ruenruedee turned around. “What is it?” Without answering, Saowarot reached up and plucked something from his hair. Their eyes met for a fleeting moment—until Ruenruedee suddenly yelped. “Ouch!” Saowarot looked down at the tiny strand between his fingers, his eyes widening in shock. “A GRAY HAIR!!!”

เข้าสู่ช่วงที่สองของรายการ EFM FANDOM LIVE ค่ำคืนนี้ต้อนรับ “บอส - ตงตง”

ที่จะมาเล่าเรื่องราวน่ารัก ๆ ให้ทุกคนได้ฟังไปด้วยกัน

( ศิลปิน vs แฟนคลับ )

            เวลาที่ “บอส - ตงตง” อยู่ด้วยกัน มีแต่ความซอฟต์เพราะทั้งคู่เป็นผู้ชายซอฟต์ ๆ เวลาเรียกกันก็ใช้สรรพนาม “พี่ - น้อง” แถมแฟนคลับก็กวน ๆ เพราะ “บอส” เล่าว่าหลังจากที่ตัวเองได้ประกาศชื่อด้อม ‘Luckies’ ไป และมีสีประจำด้อมเป็นสีเขียว เหล่าแฟน ๆ ก็พากันเปลี่ยนรูปโปรไฟล์ให้เป็นสีเขียวกันหมดจนเหมือนไวรัสอะไรสักอย่างกำลังแพร่กระจาย น่าเอ็นดูมาก ๆ

( ที่มาของชื่อด้อม Luckies )

          “บอส” ให้เหตุผลว่าที่ตั้งชื่อด้อมว่า ‘Luckies’ เพราะส่วนตัวชอบ Manifest อยู่แล้ว และการที่ตัวเองได้มาอยู่ในจุดนี้ ได้เจอกับทุกคน ก็เพราะเป็นโชคชะตา ก็เลยอยากให้แฟนคลับรู้สึกโชคดีที่ได้เจอกัน เหมือนที่ตัวเองก็โชคดีที่ได้เจอทุกคน

( กิจกรรมที่พี่น้องทำด้วยกัน~ )

            ทั้งคู่บอกว่าถึงแม้จะมีความชอบคล้าย ๆ กันอย่างไปนั่งชิล ๆ ที่คาเฟ่ “บอส” จะเป็นสายสั่งกาแฟ แต่ “ตงตง” จะไม่สั่งกาแฟ หรือบางทีก็ออกไปเที่ยวเลย หรือก็มีเล่นเกมด้วยกันบ้างอย่างบอร์ดเกม เรียกได้เลยว่าไม่มีใครยอมกัน หลอกกันไปมาจนต้องมีสักคนยอมแพ้ก่อนเลยล่ะ

( พี่ตงตงคือความสบายใจของน้องบอส )

          “บอส” บอกว่าตอนแรกแอบมีความกังวล เพราะเป็นงานแสดงครั้งแรก กลัวว่าตัวเองจะทำได้ไม่ดี แถมยังได้ร่วมงานกับนักแสดงที่มีประสบการณ์มาก่อนด้วย มีความกดดันเล็ก ๆ ในใจ แต่พอรู้ว่าเป็น “ตงตง” คำแรกที่ขึ้นมาในหัวคือคำว่า ‘สบายใจ’ ตอนช่วงเวลาถ่ายทำก็ผ่านไปได้ด้วยดี พี่เขาคอยให้คำแนะนำการแสดง การวางตัวในกองถ่ายให้ตลอด ส่วน “ตงตง” ก็บอกว่าไม่รู้สึกกังวลเลย เพราะทันทีที่ได้เจอ “บอส” ก็รู้เลยว่าเป็นเด็กที่มีของ น้องยังพัฒนาไปได้อีกเรื่อย ๆ จนในวันที่ถ่ายทำซีรีส์จบก็ได้ไปบอก “บอส” เลยว่า ‘ซีรีส์ออนแอร์เมื่อไหร่ น้องจะไม่โดนว่าเรื่องการแสดงเลย’ ซึ่งเป็นแบบนั้นจริง ๆ การแสดงของน้องไม่เหมือนกับว่าเป็นเรื่องแรกเลยด้วยซ้ำ น้องเก่งมากจริง ๆ

[เซ็ตคำถามพิเศษ : พี่บ่าวครับ ผีรักทุกนาเทอ เผลอรักทุกนาที]

( trick or treat … หลอก หรือ เลี้ยง ? )

          “บอส” เลือกหลอก โดยทางรายการให้โจทย์ว่าต้องหลอกให้อีกฝ่ายกลัว แต่ยังไม่ทันพูดจบประโยค “บอส” ก็แฮ่ใส่ “ตงตง” สะดุ้งตัวโยนเลย แต่ตามโจทย์คือต้องทำให้กลัว ไม่ใช่ทำให้ตกใจ “บอส” จึงบอกว่าไม่อยากทำให้ “ตงตง” กลัว ขอยอมแพ้เลยแล้วกัน ส่วน “ตงตง” เลือกเลี้ยง โจทย์ก็คือวันฮาโลวีนที่จะถึงนี้ จะพาอีกฝ่ายไปเลี้ยงอะไร “ตงตง” บอกว่าจะถามน้องตรง ๆ ไปเลยว่าอยากกินอะไร “บอส” ก็บอกว่าอยากไปร้านซูชิที่เคยไปด้วยกันมา เป็นร้านที่ “ตงตง” เคยชวนไป แล้วติดใจมาก ๆ แถมเป็นร้านที่จองยาก ต้องจองกันข้ามปี

( ถ้าทั้งคู่เป็นผี จะหลอกอีกฝ่ายด้วยคำพูดว่าอะไร ? )

          “บอส” จะหลอกด้วยคำว่า ‘สัญญาว่าจะไม่บอกใคร’ เพราะเป็นการหลอกให้ตายใจ แต่เรื่องนี้เตรียมรู้กันทั้งบริษัทเลยล่ะ ส่วน “ตงตง” จะหลอกด้วยคำว่า ‘ไปกับพี่มั้ย?’ เพราะเหมือนกับที่ผีหลอกแล้วชวนไปอยู่ด้วย แต่ “บอส” ก็เต็มใจจะไปด้วยแน่นอน

( ถ้าในคืนวันฮาโลวันได้เป็นพ่อมด อยากมีพลังวิเศษอะไร ? )

          “ตงตง” บอกว่าอยากมีพลังย้อนเวลาได้ เพราะเวลาเป็นสิ่งที่ซื่อตรง มันไม่เคยถอยหลังแต่เดินหน้าเพียงอย่างเดียว ทำให้อยากได้พลังนี้ ส่วน “บอส” อยากได้พลังวาร์ปไปที่ไหนก็ได้ เพราะพอได้มาเป็นนักแสดงแล้วต้องเดินทางไปหลาย ๆ ที่ ทำให้เวลาส่วนใหญ่ใช้กับการเดินทาง จึงอยากได้ตัวช่วยในการร่นระยะเวลา

( ทุกวันพุธก็จะต้องคิดถึงทุกคน ! )

            ด้วยความที่ปกติแล้วทุกวันพุธ ชาวแก๊งนักแสดงซีรีส์จะมารวมตัวกันไลฟ์ และเปิดสเปซใน X เผื่อพูดคุยกับแฟนคลับ พอซีรีส์จบแล้ว “บอส” ก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อดีหลังจากนี้ ทำให้ “ตงตง” ก็รีบบอกว่าคิดถึงเหมือนกัน แต่เพราะน้องเพิ่งเริ่มในสายนี้ พอซีรีส์จบแล้วจะเงียบลงจากที่ปกติได้เจอทุก ๆ คน ตัวเองก็อยากจะให้มีซีรีส์อีก ที่ซีรีส์มาถึงทุกวันนี้ได้ก็เพราะทุก ๆ คนเลย พวกเราทุกคนเริ่มมาจากศูนย์ อยากขอบคุณทุกคนมาก ๆ ที่รักพวกเราและซีรีส์เรื่องนี้

( ซีนที่ประทับใจที่สุดจาก Final EP. )

          “บอส” ชอบซีนที่เริ่มต่อสู้ตัวละครที่ชื่อว่า “ชิตะ” แล้ว “เคน” ก็มาช่วยชีวิตเอาไว้ เป็นซีนไคลแมกซ์ที่ซ้อมคิวบู้กันเป็นเดือน ๆ จ้าง Production เพื่อซ้อมท่าต่อสู้โดยเฉพาะ และพอได้เห็นผลลัพธ์ของสิ่งนี้ก็ประทับใจและภูมิใจกับมันมาก ๆ ส่วน “ตงตง” ชอบซีนที่ “เจมส์” กำลังเย็บแผลช่วยชีวิต “เคน” เพราะในซีนนั้นมีหลากหลายความรู้สึกมาก ซึ่งหนังเทียมที่ใช้เย็บมันเหมือนจริงมาก ๆ และหนังเทียมวางบนอกของ “บอส” จริง ๆ ทำให้ต้องระวังในตอนเย็บมาก ถ้าพลาดนิดเดียวก็ทิ่มเนื้อจริงได้เลย แถมตอนที่กำลังเย็บก็ใส่คอนแทคเลนส์อยู่ด้วยก็ทำให้ยิ่งลำบาก เพราะเป็นครั้งแรกที่ได้ใส่คอนแทคเลนส์ ตอนที่แสดงอยู่คอนแทคเลนส์ก็ดีดออกจากตาเพราะน้ำตาเยอะเกิน ทำให้ตอนนั้นต้องโฟกัสอะไรหลาย ๆ อย่างพร้อมกันเลยเป็นซีนที่ท้าทายมาก

( ผลงานในอนาคต )

            ตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าจะมีผลงานอะไรต่อไป แต่ “ตงตง” ก็เล่าว่า “บอส” เคยคุยเรื่องนี้ว่าอยากเล่น ‘พีเรียด’ แนวย้อนยุคไปเลย เพราะน่าสนใจดี ซึ่ง “บอส” ก็เสริมว่ายังอยากเล่นแนว ‘มาเฟีย’ ด้วย เพราะช่วงนี้กำลังอินเลย แนวดราม่าโหด ๆ มาเฟียสองแก๊งทะเลาะกัน

และอีกหนึ่งช่วงเวลาสำคัญ ที่จะเติมเต็มให้ไลฟ์นี้มีแต่ความสุข และรอยยิ้ม จนกลายเป็นค่ำคืนสุดพิเศษ

ทางรายการ EFM FANDOM LIVE มีเกมสุดพิเศษมาให้ “บอส - ตงตง” ได้เล่นสนุกกันแบบจัดเต็ม

กับเกมชื่อว่า “Love spell อมตะรัก... สีชมพู”

ในเกมนี้ทั้งคู่ก็เล่นกันออกมาได้น่ารัก ชวนแฟน ๆ เขินน้วยตัวบิดกันแบบสุด ๆ !

สามารถไปติดตามรับชมความน่ารักของทั้งคู่ได้เลยยย!

(เข้าไปชมได้ใน YouTube : ATIME)

ยังคงเติมเต็มความฟินให้ค่ำคืนนี้แบบต่อเนื่อง กับโมเมนต์สุดพิเศษ ด้วยการให้ “บอส - ตงตง”

โทรกลับไปพูดคุย และสร้างรอยยิ้ม  เติมกำลังใจให้กับแฟน ๆ ได้อิ่มฟินไปตาม ๆ กันนน

            สุดท้ายนี้ ทางรายการ EFM FANDOM LIVE ขอขอบคุณ “บอส - ตงตง” สำหรับโมเมนต์สุดพิเศษตลอดค่ำคืนนี้ และขอบคุณที่มามอบรอยยิ้มฮีลใจ ให้แฟน ๆ และทีมงานในสตูได้ใจฟูจนหุบยิ้มกันไม่อยู่ ฝากทุกคนติดตามซีรีส์ NOUR The Series เวอร์ชัน UNCUT ที่ WeTV ที่เดียวเท่านั้น และฝาก 3 เพลง OST. The Sweetest Line, Rainbow Unfulfilled และ Unspoken Load ด้วยนะค้าาา

สามารถเข้าไปรับชมความเคมีเคใจของทั้งคู่ได้ทาง

 

แล้วมาท่องโลกความฟินพร้อมกันใหม่ใน Chapter ต่อไปน้า~

 

album
♪efm
-

-